Ad Valvas 2001-2002 - pagina 263

R2O01 ID VALVAS 2 0 DECEMBER 2 0 0 1

i i

elitsk

'Zulhl, kka)It er m Ihet m ;oot in onerej ;ral ijn , te )roirte

aar Stoof is het daar niet mee eens. Als ik het moest mdelen, zou ik zeg;en: 'die verbouwing is al vervelend 'oor jullie. Aangezien bij jullie het etwerk goed is, zullen we jullie hierlee nu niet extra belasten. We pak;en deze afdeling wel mee als hij over en paar jaar geschilderd moet worCILII " Dat zal echt wel een keer nodig ?ijn Maar er is nu zo'n extern prolectbureau ingehuurd en die lui hebben be helemaal geen zin om rekening te houden met de gebruikers en hun ho lannen daaraan aan te passen. Die illen gewoon hun project uitvoeren, et zo lang tot het geld op is. Voor len IS dat een doel op zich."

KJok bij wiskunde en informatica zijn [ie nieuwe kabels inmiddels getrokken, 'ü was het ook daar niet direct nodig. "Wi) hadden al de nieuwste soorten LTP en glasvezel", verheldert hoofd systeembeheer Ruud Wiggers. "Onze oude UTP-kabels zijn nu vervangen door nieuwe, waar eveneens maximaal honderd megabit doorheen kan. In ie zin gaan we er niets op vooruit. 'e hebben dan ook gezegd: 'waarom ;ebruiken jullie die oude kabels niet?' aar de universiteit wil nu eenmaal lies uniform maken en ja, daar zit lok wel wat in. Zou ik ook doen als ik ;enoeg geld had." 'iggers is niet erg te spreken over het :empo waarmee de werkzaamheden ;ijn uitgevoerd. "Het heeft twee keer Vo lang geduurd als nodig was. Hoe at komt? Omdat de dienst IT de hele :aak heel slecht heeft gecoördineerd. re werken met verschillende externe oepen. Lui die kabels trekken, en ii)voorbeeld lui die hardware van isco inkopen. Die kabeltrekkers oesten elke keer wachten op die \ardware. Laten we het erop houden lat het vaak erg lang duurde. En al ie tijd lagen die plafonds open." Zijn lik gaat naar de deuropening, waarin en jongen is verschenen. Printerproilemen, of de systeembeheerder even n komen helpen. |"Ki)k, dit hebben wij dus maanden :ehad." Terwijl hij door de lange gangen loopt, wijst Wiggers naar boven. Het plafond biedt wel even een andere aanblik dan de open plafonds in het boofdgebouw; zie je daar zo af en toe ;en snoertje of een pvc-buis over het beton lopen, hier zijn de kabels in dikke trossen, sommige zo dik als een gespierde bovenarm, langs de verwarmingsbuizen en luchtkokers gedrapeerd. Het doet nog het meest denken aan de machinekamer op een groot schip. Over de voortgang van de werkzaamheden zijn "felle, verbeten gesprekken" gevoerd met IT, herinnert Wiggers zich.

T,

oen Marian Grobbink in 1997 naar de vu kwam om de dienst IT (toen nog 1ST) te gaan leiden, was ze 'niet erg gelukkig" met het computernetwerk dat ze aantrof "Overal lag een ander systeem, werd met andere merken gewerkt. Op de ene afdeling Was het netwerk goed, op de andere heel slecht." Tegelijkertijd had de universiteit wel grote plannen voor ICT in het onderwijs. Grobbink realiseerde zich dat het netwerk daarin wel eens sen "blokkerende factor" zou kunnen worden. Grobbink is in de mannenwereld van de informatietechnologie een opvallende verschijning. Met haar felrode lippen, lange zwarte knjtstreeprok, hooggehakte pumps en losjes opgestoken haar, zou ze net zo goed een kunstenares kunnen zijn. Ook haar werkkamer doet artistiek aan, met in een hoek een levensgroot pseudo-Grieks of-Romeins beeld van een man in 'oga. Goed voor het historisch besef 'n zo'n iT-omgeving, vindt Grobbink. Het nieuwe diensthoofd nam de tijd om de situatie in zich op te nemen, tmd 1998 kwam ze in actie. "Toen heb ik een plan neergelegd bij het college van bestuur. Tot dan toe was de insteek op iT-gebied altijd: als er ^tgens een verbouwing komt, dan moderniseren we meteen het netwerk. 'T-infrastructuur was altijd ondergeschikt aan de huisvestingsbehoefte, "laar gezien de ambities van de vu *ond ik dat er separaat aandacht

PAGINA 7

moest komen voor die infrastructuur." Grobbink kreeg direct carte blanche van het college. Ze nam een consultancybureau in de arm en organiseerde workshops waarin de eisen voor het nieuwe netwerk werden geformuleerd. Uniformiteit werd heel belangrijk geacht. "Op de vu wordt veel intern verhuisd. Het moet natuurlijk niet zo zijn dat iemand zegt: 'in die en die hoek wil ik niet zitten, want daar liggen prehistorische netwerkvoorzieningen.'" Daarnaast moest het nieuwe netwerk vanaf één centrale locatie worden beheerd. Voor de verschillende systeembeheerders is dat een behoorlijke verandering.

"T I k heb m ' n naam al doorgestreept op de corveelijst." Bouwvakker Jan geblokt houthakkershemd, blauwe werkbroek, 'matje' in de nek - grijnst terwijl hij aan de lange tafel schuift. Het is zijn laatste dag op de vu. "Waar blijft het afscheidsgebak?", roept een van de andere mannen. Jan maakt zich eraf met een grap. De mannen zitten gezellig bij elkaar in de smalle Stork-keet. Kopje koffie, boterhammetje, mandarijntje. Terwijl de Nederlanders elkaar goedmoedig zitten te sarren, lezen Karl en Rainer (op de corveelijst aangeduid als 'Duitser 1' en 'Duitser 2') een Duitse krant. "Ja, met mij." Eén van de mannen brengt zijn gsm naar zijn oor. "Nou, ik ben aan het werk, hè." Bulderend gelach in de keet, die inmiddels blauw staat van de rook. "Ja, ze vraagt waar ik ben, wat moet ik dan zeggen?", verontschuldigt de beller zich achteraf Het werk op de vu is goed te doen, vinden de mannen van Stork. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar het gros van de personeelsleden werkt goed mee. Al begrijpen de meesten niet wat de mannen nu eigenlijk doen. "Ze zien ons werken, en als we dan weer weggaan, denken ze dat het klaar is", vertelt Ruud, een stoere vent met een zeemanachtig voorkomen. "Dat is voor ons wel eens vervelend. De mensen zien in hun kantoortje wekenlang de goten en plafonds openliggen, terwijl er niets gebeurt. Dat begrijpen ze niet. Maar het gaat om een hele afdeling. Eerst moeten overal nieuwe kabels zijn getrokken, dan moet de vu alles komen aansluiten op de computers, dan moet alles worden getest, en daarna moeten de oude kabels nog weg. Pas dan kunnen de goten en plafonds weer dicht." V oor een faculteit als Sociaal-Culturele Wetenschappen is het heel fijn dat de dienst IT straks het hele netwerk gaat beheren: zij hebben maar een kleine computerafdeling, en daardoor veel meer moeite om netwerkproblemen op te lossen." Ruud Wiggers opent op de vierde verdieping in het wN-gebouw een deur naar een grote kamer, waar van muur tot muur kasten vol onderzoekscomputers staan te zoemen. "Maar wij zijn informatici. Wij zijn gewend om zelf ideeën te ontwikkelen en die te testen. Als er nu iemand naar mij toe komt die een probleem heeft met het netwerk, dan loop ik naar de regelkast en stel een diagnose. Maar vanaf 1 januari mag ik niet meer in die kast. Dan moet ik IT bellen. Ons schrikbeeld is dat het dan allemaal veel langer gaat duren. Want tot nu toe IS het vrij dramatisch gesteld met het verhelpen van storingen door IT." Het verlies van de onafhankelijkheid, dat is voor de divisie wiskunde en informatica hét probleem met het miljoenenproject. "Kijk, als IT er bovenop zit en de ontwikkelingen goed in de gaten houdt, dan is het prima. Maar stel dat zij een ontwikkeling missen, dan betekent dat dat wij niet meer de modernste apparatuur hebben. Alles staat of valt met een goeie dienst IT. En door de ervaringen uit het verleden zeg ik: 'we moeten het nog zien.'" 1 1 staat op de vu slecht bekend. Niet alleen Wiggers uit forse kritiek; ook andere netwerkbeheerders, die niet met hun naam in Ad Valvas willen, hebben bepaald geen hoge pet op

Bij wiskunde en informatica hadden ze al de modernste kabels

van hun collega's van de centrale computerdienst. Ze reageren traag, laten regelmatig steken vallen en hebben soms zelfs geen idee waar het over gaat, zijn veelgehoorde klachten. Vervelend, vindt diensthoofd Marian Grobbink, die overigens met ontkent dat er wel het een en ander schort aan de service van haar personeel. Zij verklaart het slechte imago van IT uit het verleden. "Er is op de vu altijd weinig gedaan om een sterke centrale ITdienst neer te zetten. De insteek was altijd: 'we regelen het decentraal, tenzij...' Van alle universiteiten heeft de vu met veertig man veruit de kleinste iT-dienst. Op de UVA bijvoorbeeld hebben ze 120 man. Op zo'n kleme club kun je natuurlijk niet zo veel aanspraak maken. En er was een tijdlang ook een sterk verloop. Deels door een reorganisatie die wel met pijn gepaard ging, deels ook door de goede markt voor iT'ers." Maar nu gaat het volgens haar een stuk beter. "De afgelopen maanden heb ik het team gevormd dat het netwerk moet gaan beheren. Sinds 1

oktober is dat compleet. Verder sluiten we serviceovereenkomsten met de verschillende afdelingen, waarin zwart op wit staat wat ze van ons kunnen verwachten, bijvoorbeeld een termijn waarbinnen wij moeten reageren bij problemen. Daar kunnen ze ons aan houden." J j i j sommige eenheden zijn wij de redder, bij andere ben je een vervelende man." Floor van der Feltz zet zijn moderne bril met zwartwit montuur recht en leunt ontspannen achterover in zijn tijdelijke kantoortje in het hoofdgebouw. Van der Feltz ('baron' staat op zijn kaartje) is extern aangetrokken als manager van SPIN. Hij gelooft in het project, ondanks de kntiek van veel toekomstige gebruikers. "Wij leveren een product waarvan veel mensen zich misschien afvragen: 'waarom moet dat nou?' Maar moet je daarom dan maar niet doorzetten?" Natuurlijk moet je doorzetten, vindt Van der Feltz. Kritiek zal er immers altijd zijn, hoe je het ook aanpakt.

Peter Strelitski

"Inderdaad is het misschien vreemd dat we zijn begonnen op de exacte faculteit, waar het netwerk al goed was. Maar het project is zo groot, dat je met dat soort dingen geen rekening kunt houden. Als je het werk daar bijvoorbeeld twee jaar zou uitstellen, dan knjg je enorme coördinatieproblemen." Voor Van der Feltz is het duidelijk: er is maar één weg, en die is vooruit. Of de mensen nou willen of niet. Het enige wat hij kan doen, is proberen de "personal imtators" weg te nemen. Zo veel mogelijk informatie verstrekken, zo veel mogelijk met de betrokkenen praten. "Want als mensen niet weten wat er gebeurt, raken ze geïmteerd als de gang vol met troep staat, als dingen niet worden opgeruimd." Voor de rest is het wat Van der Feltz betreft gewoon tanden op elkaar en flink zijn. Het is hard, maar waar. De baron vouwt zijn handen achter het hoofd. Hij weef "Veranderen, aanpassen, vernieuwen, dat betekent voor heel veel mensen pijn. Het is gedoe."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen