Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 439

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 439

9 minuten leestijd

PAGINA 15

Toen foto's nog een klein wonder waren een metafoor voor de verloren tijd? En staat het ge­ trommel voor een bonzend hart? Is de jongen met de laptop God en is de tuin eigenlijk symbool voor de maatschappij? Toneelschrijver Sobol heeft dat wellicht zo bedoeld...

Nierproblemen

s de jongen met de sportschoenen een symbool voor God?

en vrouw overweegt abortus imdat een genetische test heeft litgewezen dat haar ongeboren :oon een leerachterstand zal krij­ |en. Het toneelstuk Hooguit 17, een gardenparty zit vol met ethi­ iche vragen. Maar op het podium wordt ook gezopen, gesekst en {emoord. Shirley Haasnoot Als het publiek de zaal binnenkomt, is Hooguit 17, een gardenparty van de Israëlische toneelschrij­ .er Joshua Sobol al begonnen. Op het toneel staan lorre struikjes en boompjes, een man met een wit Mk en zonnebril drinkt wijdbeens champagne en lijkt licht spottend de zaal in, er klinkt jazzy mu­ flek, op een bar staan flessen sterkedrank, boven ie bar flikkeren televisieschermen, in een vijvertje ipuit een fontein en overal liggen blaadjes. Op de achtergrond zakt de zon als een oranjerode bal angzaam naar beneden.

Sanne Peper

Plaats van handeling is een tuinfeest, waarop iedereen die belangrijk is, is uitgenodigd. Wie de gastheer is, weet niemand; het middelpunt is de magere jongen van 'hooguit zeventien', met een oranje T­shirt, sportschoenen en laptop. Het stuk bestaat voor het grootste deel uit dialogen tussen de jongen en de gasten en tussen de gas­ ten onderling. De jongen is de enige die vragen stelt, die de personen om hem heen zichzelf nooit lijken te stellen. "Geeft u niets om hem?", vraagt hij een grijze man, wiens zoon wordt ver­ mist in het Himalayagebergte. "Waarom bidt u?", vraagt hij de priester. Hoe de 62­jarige to­ neelschrijver denkt over de huidige generatie jongeren met hun computers, maakt hij subtiel duidelijk. In navolging van de 'verloren' genera­ tie X noemt hij ze de generatie Y. Dat spreek je uit als zohy. Over het stuk, dat afgelopen zaterdag zijn we­ reldpremière beleefde, wordt door de schrijver, be­ zoekers en recensenten van alles gezegd en ge­ schreven. Zij hebben het over het hedendaagse le­ vensgevoel, de jonge generatie die is geboren 'met de muis in de hand', lege seks, de macht van geld en het ontbreken van contact tussen mensen. Er wordt met termen gegooid als gelaagdheid van het stuk, thematiek, metaforen en symboliek, want daar zit het stuk inderdaad vol mee. Is het horloge

De maatschappijkritische en ethische vragen, ook volop aanwezig, worden op het toneel gelukkig luchtig gebracht. Genetisch onderzoek, computer­ registratie en privacy worden zo overdreven dat het komisch wordt. De vrouw met de rode jurk is zwanger, maar omdat de genetische test heeft uit­ gewezen dat haar ongeboren zoontje een leerach­ terstand zal hebben, wil ze het misschien laten aborteren. "Het is onrechtvaardig in deze tijd een kind met leermoeilijkheden op de wereld te zet­ ten." De vrouw in het geel heeft voor haar echtge­ noot met nierproblemen in China een donor ge­ vonden. Dat dat een ter dood veroordeelde drugs­ dealer is, die binnen twee dagen met een nekschot wordt geëxecuteerd, deert haar niet. "Het is een gezonde negentienjarige jongen. We zouden ons geen betere donor kunnen wensen." Maar als je alle pretenties en ideeën achterwege laat, is Hooguit 17 een stuk waarbij je je geen mo­ ment verveelt. Dat komt vooral doordat er veel actie is. Er wordt gezopen, naakt rondgerend, ge­ schreeuwd, gesekst, gepartnerruild en gemoord. Vooral rond het steeds smeriger wordende vijvertje gebeurt van alles: mensen vallen er bijna in, spu­ gen hun brood in het water, proberen hun echtge­ noot te verdrinken of lopen op bijbelse wijze over het water. Daarnaast is het toneelspel indrukwekkend. Het twee uur durende stuk vergt veel van de acteurs, maar je vraagt je geen moment gapend af hoe ze toch zo veel tekst kunnen onthouden. Er is veel li­ chaamstaal: de jongen met de laptop deinst heel licht achteruit als de man in het witte pak flirterig zegt dat hij 'prachtig gebouwd' is; de vrouw met de gele jurk raakt zo opgewonden dat ze ijsblokjes in haar decolleté gooit om af te koelen. Bijzonder zijn ook decor, belichting en geluid, die tot de kleinste details zijn uitgedacht. Met de wegzakkende zon treedt de schemering in, waarna een voor een de krekels beginnen, 's Nachts blaf­ fen de honden in de verte. Met veel kabaal, oog­ verblindend licht en opstuivende herfstbladeren landt, net buiten beeld, een helicopter. En als het weer ochtend wordt, ontwaken in prachtig mistig licht de vogels. Hooguit 17, een gardenparty. Compagnietheater, KJoveniers­ burgwal 50. Gezien za 23 maart. T/m za 6 april, niet op zo/ma. Aanvang 20.00 uur. Toegang € 13,­/16,­. LET OP: CKV/studenten donderdagavond € 5,­. Vnjdag 29 maart dis­ cussie na afloop van de voorstelling. Reserveren: tel. 5205320 of www.theatercompagnie.nl.

Waarom zou je naar een fototentoonstel­ ling gaan als je dezelfde foto's ook in een boek of op een website kunt bekijken? Omdat die laatste twee nooit de kwaliteit van een originele fotoafdruk kunnen benaderen, zegt Cassander Eeftinck (27), vijfdejaars vu­ student algemeen culturele wetenschappen (ACW). Eeftinck zit ongeveer drie dagen per week achter de kassa van het statige grach­ tenpand Huis Marseille, stichting voor foto­ grafie. Hij is amateurfotograaf en schiet plaatjes voor [Sic.'J, het kwartaalblad van Letteren. "Het is wel fijn om hier tussen de foto's te zitten." Meer dan 150 jaar oud zijn de vijftig foto's in het schemerige souterrain van Huis Mars­ eille. Het is maar een kleine selectie uit de ruim 3700 vroegste foto's uit Nederlandse collecties, die sinds begin maart op internet staan. En hoewel ze niet allemaal scherp zijn en het papier van de meeste foto's is vergeeld of gevlekt, heeft Eeftinck gelijk. De internet­ site haalt het niet bij deze broze originelen. Welke beelden legden de negentiende­eeu­ wers vast, in de tijd dat een foto nog een klein wonder was? Het blijken dezelfde tijdloze ta­ ferelen te zijn die ook in onze vakantiealbums prijken: een landweggetje in Wales, een bos in Frankrijk, de pyramides van Cairo en een Romeinse tempel in het Libanese B aalbeck. Ook tijdloos, maar oneindig veel boeiender zijn de portretten. Prachtig is de foto van de zusjes Grierson, gemaakt tussen 1843 en 1847. Twee meisjes die sprekend op elkaar lijken, beiden met blonde pijpenkrullen en identieke ruitjesjurken, staan dicht tegen el­ kaar aan, terwijl het ene zusje haar hand op de krullen van het andere zusje heeft gelegd. Saar Francken (19), tweedejaars ACW en ie­ dere zondag in Huis Marseille aan het werk, houdt het meest van de afbeeldingen van Amsterdam. "B edenk eens hoe lang geleden ze zijn gemaakt. En toch zijn ze zo scherp." Bij een foto van de Westerkerk realiseer je je inderdaad pas dat je het verleden inkijkt als je beseft dat je het bakstenen gebouw met klei­ ne ruitjes en een hoge trap nog nooit hebt ge­ zien. Het blijkt dat op de Westermarkt ooit een Westerhal heeft gestaan, die in 1857 werd afgebroken, vlak nadat de foto werd ge­ nomen. (SH) Huis Marseille, stichting voor fotografie, Keizers­ gracht 401, Amsterdam. Geopend di­zo 11.00­17.00 uur. Tentoonstellingen t/m 26 mei 2002: 'www.ear­ lyphotography.nl' en 'Foto's van de koude grond.' Toegang € 2,50­1,25. Info: 020­5318989 of info@huismarseille.nl. Zie ook www.huismarseille.nl. Fotocollectie: www.earlyphotography.nl.

Tennissers houden handen warm in Tunesië Onder een strakblauwe lucht in een luxe hotel met een groot zwembad; zo wil iedereen wel tennis­ sen leren. Dertig ASVU­ spelers stapten deze week op het vliegtuig naar Tunesië. Tom van der Molen Officieel is het al een dag lente, maar toch is het deze vrijdagavond vooral koud en donker in het Amsterdamse ''os. Je moet er maar zin in hebben om (lan een potje buiten te gaan tennissen. Toch staat onder de felle lichtmasten 'an het tenniscomplex Amstelpark al 'w aantal fanatiekelingen een balletje te slaan. Zo niet een groep studenten die bij de Asvu tennissen. Met zijn dertigen zijn ^'1 afgelopen dinsdag naar Tunesië ver­ Tokken, waar ze een week lang een ten­ "'svakantie houden in Mahdia, een niet « te toeristische studentenstad. De is uitgenodigd door de plaatselij­ faculteit Geneeskunde. Voor koude

handen tijdens het spelen hoeven de studenten in Tunesië niet bang te zijn: de temperatuur ligt er momenteel rond de 17 graden Celsius. Mariëlle Spekreijse, die de reis organi­ seert: "We gaan om het weer, maar ook om de faciliteiten, die daar nog relatief goedkoop zijn. We zitten in een hotel waar negen tennisbanen bij zitten. Zes daarvan kurmen wij gebruiken." Het is niet zomaar een vakantie, de nadruk ligt in de week wel degelijk op tennis. Van negen uur 's ochtends tot één uur 's middags wordt elke dag ge­ traind, 's Middags is er ruimte om een excursie te maken of lekker lui bij het zwembad te liggen. De folder die Spekreijse laat zien, is inderdaad niet mis: een strakblauwe lucht, met daaronder een felwit hotel met een groot zwembad. Zo wil ieder­ een wel tennissen leren. Op de reis gaan tennissers van alle niveaus mee, ook beginners. Spekreijse: "Voor hen is het een ideale start. Een week lang iedere vier uur tennissen, dat levert een enorm voordeel op. En voor de wedstrijdspelers is het een uitsteken­ de voorbereiding op het nieuwe sei­ zoen." Tennissende student B abs B aarden is het daarmee eens. "Tuurlijk, de kroeg­ avond hoort er zeker bij, maar ik ga

Veel mensen verkiezen eind maart de hal van het tenniscomplex A mstelpark boven de buitenbanen toch vooral om te tennissen. En ik wil graag bruin worden." Met de groep zijn drie trainers mee. Zij maken op de eerste dag video­opna­ mes van de tennissers, die de tweede

dag worden bekeken en geanalyseerd. Zo kan iedere speler specifiek aan zijn of haar eigen techniek werken. Op de laatste dag is er een toernooi, waarin de geleerde kunsten in de praktijk kunnen

Peter Strelitski

worden gebracht. Als de studenten terugkomen uit T u ­ nesië, gaan ze ook in Amsterdam de buitenbaan op. Dan begint het zomer­ seizoen voor tennissers.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 439

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's