Ad Valvas 2001-2002 - pagina 139

AD VALVAS 1 1 OKTOBER 2 0 0 1

PAGINA 1 9

Podium voor mensen die iets durven Choqueren doet de Grif­ fioen niet meer. IVIaar door de spannende programme­ ring kan het cultuurcen­ trum op Uilenstede zich meten met de grote podia van Amsterdam. Shirley Haasnoot

ot,!­

L50 60

Het is alweer bijna twee jaar geleden sinds cultuurcentrum Griffioen voor het laatst een schandaaltje veroorzaak­ te. De aankondigingsposter van theatergroep Rooyackers, Kamps Kamps moest weg uit de vu­gebou­ wen, vonden de respectabele bestuur­ ders van de universiteit. Reden was het piepkleine plukje schaamhaar op de af­ Jlche. Griffioen­directeur A d de Ruyter moet er nog om lachen. "Iemand had zelfs uitgerekend dat minder dan twin­ tig procent van het lichaam van de af­ ;ebeelde man bedekt was." Ooit liepen de gemoederen hoger op. Nadat een Noorse performance­kun­ tenares zich in de jaren zeventig spier­ laakt had laten bodypainten in de grote lal van het hoofdgebouw, regende het )oze brieven. En ook het dertigkoppige jriffioen Strijdliederenkoor, dat in de aren zeventig revolutionaire strijdlie­ ieren uit de hele wereld zong, was een antal vtJ­medewerkers een d o o m in iet oog. Al bijna veertig jaar worden vanuit de 'U optredens, cursussen en culturele ictiviteiten georganiseerd. Maar sinds de verbouwing, zo'n vijf jaar geleden, waarbij de Griffioen een professionele theaterzaal met 250 stoelen kreeg, kan het cultuurcentrum zich meten met de grote podia van A msterdam. Niet al­ leen wegens de grote ruimte met een uitstekende akoestiek, de professionele oefenruimtes en gezellige bar. Het is vooral de spannende programmering van theater, cabaret, muziek en film die de Griffioen zo interessant maakt.

Grote toekomst Want naast gevestigde namen van ca­ baretiers, musici en toneelgezelschap­ pen, staat hier ook relatief onbekend ta­ lent in de schijnwerpers. Zo trad voor­ malig Uilenstedebewoner en cabaretier Jan Jaap van der Wal vorig jaar met groot succes op in de Griffioen, terwijl de rest van Nederland nog nauwelijks van hem had gehoord. Dit jaar is, na zi)n doorbraak op televisie, zijn show van aanstaande vrijdag 12 oktober al weken uitverkocht. Sara ICroos, die af­

Tempobeurs en studie­ norm hebben het studen­ tenleven een stuli efficiën­ ter gemaal^t. Dat geldt ook voor de sport. Ging het vroeger vooral om het biertje na afloop, tegen­ woordig komt de student naar Sportcentrum Uilen­ :ede om snel zaken te en.

De Griffioenbar is ook een ontmoetingsplaats voor Uilenstedebewoners

gelopen maand met haar show Honger de zaal volledig plat kreeg is daarente­ gen nog relatief onbekend. De Ruyter is enthousiast: "Dat kind speelde fantas­ tisch, ik voorspel haar een grote toe­ komst." Daarnaast maakt de van oudsher grote aandacht voor niet­westerse cul­ turen de Griffioen een bijzondere plek. Een Surinaamse acteur, een Bulgaars mannenkoor, een Turkse cabaretière en musicerende A fghaanse vluchtelin­ gen zijn maar enkele voorbeelden uit het programma van komend seizoen. Dat ligt misschien voor de hand in een multiculturele hoofdstad als A mster­ dam, maar uit het voorstellingsaanbod van andere theaters blijkt dat zeker niet vanzelfsprekend te zijn. En ook het pro­ gramma van het filmhuis, zelfstandig gerund door een grote groep vrijwilli­ gers, valt op door afwisseling. Naast Oscarwinnaars en kassuccessen draai­ en kleine, soms bijna vergeten films, cultfilms en niet­Engelstalige produc­ ties. Ruim de helft van de bijna achtdui­ zend bezoekers uit het vorige seizoen zijn studenten en bij de programmering

houdt De Ruyter terdege rekening met de smaak van de student. Vooral de uit Amerika overgewaaide stand­up come­ dy, waarbij de snelle, harde grappen je om de oren vliegen, doet het momen­ teel goed en die zie je nu ook terug in de Griffioen. Het is echter niet de bedoe­ ling dat het een echte studentenaange­ legenheid wordt, vindt De Ruyter. "We streven naar een programma voor een breed publiek waar veel studenten op afkomen. En het is een enorme kick als je dan plotseling jonge mensen ziet die de sterren van de hemel spelen en na afloop zeggen dat ze hier vaker willen spelen, omdat ze de Griffioen zo leuk vinden. Zoals cabaretier Maarten van Roozendaal, die een paar weken gele­ den razend enthousiast was." Niet zelden hebben de aanstormende nieuwelingen hun talenten ontwikkeld tijdens een van de vele Griffioencursus­ sen die ieder jaar worden gegeven. De meeste cursussen worden dan ook afge­ sloten met een presentatie in de grote zaal. Daarnaast kunnen dapperen tij­ dens de jaarlijkse Griffioen Spelen met zang, cabaret, voordrachten en muziek strijden om de Griffioentrofee. Cursus­

coördinator A nne van de Berg bena­ drukt dat dat een van de doelstellingen van de Griffioen is. "Veel studenten komen hier omdat ze naast hun studie iets creatiefs willen doen. De Griffioen is een podium voor mensen die iets durven." Daarnaast is het cultuurcentrum na­ tuurlijk ook een ontmoetingsplaats voor studenten en Uilenstedebewo­ ners. Bij een veeleisende cursus toneel, een trendy cursusje Braziliaans capoeï­ ra of een operettevoorstelling van Wie­ ner Tradition kom je weer eens een ge­ lijkgestemde tegen om na de les of voorstelling mee door te zakken aan de lange houten bar. En misschien maak je dan nog een praatje met Jan Jaap van der Wal, die tenslotte ook als eenvoudi­ ge Uilenstedebewoner begon. A lleen het bodypainten van Noorse kunstena­ ressen zit er op de Griffioen voorlopig niet meer in. Cultuurcentrum Griffioen, Uilenstede 106, Amstelveen. Meerdere voorstellingen per week. Entree gemiddeld ƒ 15,-. Films ƒ 9,50. Res. 020-4445033. Algemene informatie 0204445100 ofwww.vu.nl/griffioen.

Even zweten en weer foetsie

Annemieke Bosman _ ario Francees heeft de verandering h langzaam zien voltrekken. Hij viert navond zijn vijftienjarig jubileum als ^F"'strateur bij het centrum en heeft o ^ heel^ wat studenten voorbij zien ,s*nen. "De jongelui hebben geen tijd er voor teamspon," zegt hij. "Dus 1 vooral fitness en bodywork erg po­ 'a'r. Dan kunnen ze zelf bepalen «neer ze hierheen komen." oe zakelijk ook hun beweegredenen, studenten in de total workour­zaal » er relaxed uit. Terwijl de pompen­ stereoinstallatie zijn best doet de

Peter Strelitski

Meisjes komen meestal voor aerobics sporters in een bepaald ritme te drillen, zegt een meisje tegen haar buurvrouw: "Goor hè, dat eten van vanavond? De volgende keer dat we met de verdieping

Bram de Hollander gaan eten, meld ik me ziek!" H u n benen vegen verstrooid achter de maat aan. Als de trainer ze een rondje laat rennen, houden ze even op met kletsen.

Ze hebben al hun aandacht nodig om in de overvolle zaal niet tegen hun medesporters op te knallen. Die drukte is typerend voor het Sportcentrum. "Vooral de maandagavond is populair," zegt AS vu-medewerkster Marieke. Ze kan maar net een paar lange kerels tegenhouden die zonder pasje naarbinnen proberen te glippen. "Blijkbaar stimuleert het begin van de week mensen om hun goeie voornemens nou eindelijk eens ten uitvoer te brengen." Dan moet ze haar controlewerkzaamheden staken om te helpen achter de inschrijfbalie. Daar is een kleine crisis uitgebroken. Fitnessinstructeur Frank probeert de kapotte printer te repareren. Hij is de hele dag bezig échte apparaten te temmen, dus hij wil zich niet door dit garnaal in de luren laten leggen. Tegenover hem groeit de rij wachtenden gestaag. "Aan hun lengte te zien, zitten er volleyballers bij", zegt baliemedewerkster Joeke. Ze kan inmiddels aardig inschatten wie er voor welke sport komt. "Meisjes komen meestal voor aerobics. Van die kleerkasten komen natuurlijk fitnessen en die jongen met die pet daar

Curieuze regels zijn onweerstaanbaar grappig In het Exposorium op de beganegrond van het hoofdgebouw hangt een curieuze tentoonstelling. De linkermuur is van onder tot boven behangen met bijna honderd, sterk uitvergrote, grofkorrelige zwartwitfoto's. Op iedere foto, precies in het midden, staat met forse letters een regel. 'U mag hier geen huis bouwen', staat op de foto van een treurige akker. 'Zelfmoord is niet toegestaan', op een naderende trein. Deze regels zijn duidelijke verboden. Maar dat zijn ze niet allemaal. 'Dit moet dagelijks gereinigd worden', op de glazen ruitjes van de Febo, waarachter de kroketten liggen, is een voorschrift. En 'Ieder kind heeft recht op drie vierkante meter speelruimte', op een somber glijbaantje, een duidelijk recht. De tentoonstelling is een feest voor de aandachtige bezoeker. De bijna honderd regels naast elkaar, tegenover nog eens negen andere regels op losse borden, hebben iets onweerstaanbaar grappigs. Sommige regels zijn absurd, zoals 'U mag hier niet uw vader begraven' op een foto van een keurig vakantiehuisje met een grote tuinkabouter op het gemaaide gazon. Sommige regels bestaan niet, zoals 'Alleen op dertig april mag u dit gebakje oranje kleuren.' En sommige regels zijn juist heel nuttig, al worden ze vaak overtreden, zoals 'U mag hier niet naar uw walkman luisteren', op het interieur van een bijna lege tram. Een aantal zaken stelt de kijker echter voor een raadsel. Waarom staat de regel 'U mag deze grond niet betreden' op verschillende foto's? En waarom hangen er in totaal 108 hele foto's en vier halve, en niet bijvoorbeeld honderd of 110? Willen de tentoonstellingsmakers ieder vorm van wetmatigheid in hun werk vermijden? Het tekstbord aan het begin brengt geen duidelijkheid. Wel leren we over het gevaar van regels. 'Deze over-organisatie resulteert in een gebrek aan vrijheid en maakt je passief.' Maar al in de volgende zin wordt het belang van regels pijnlijk duidelijk. 'Een overmaat aan regelgeving weerhoud je van het nemen van persoonlijke verantwoordelijkheden en drukt inventiviteit de kop in', vervolgt de tekst. De spelling van 'weerhoud' heeft tot discussie geleid. Met een groene stift heeft een voorbijganger een keurige 't' achter het woord gezet, die iemand anders weer met zwarte pen heeft doorgekrast. Wie heeft gelijk? De grammaticaregels van de Nederlandse taal bieden uitkomst. (SH) Exposonum VU, Boelelaan 1105, Amsterdam, geopend ma t/m vrij van 9.0022.30 uur, za van 9.00-16.00 uur. Toegang gratis. Een openbare discussie over 'Regelland' IS ma 5 november om 16.00 uur in collegezaal KC-07.

lijkt me een voetballer." De bedrijvige indruk van het Sportcentrum wordt nog versterkt door het ontwerp van het gebouw. Want hoewel de totale oppervlakte meer dan 2500 vierkante meter beslaat, oogt het door de lage plafonds en vele smalle gangetjes nogal klein. De architecten wilden daarmee, conform de geest van de jaren zestig en zeventig, een buurthuisgevoel creëren. Maar volgens kantinebaas Jan is dat concept inmiddels achterhaald. De student van nu wil dat geitenwollensokkerige niet meer. "Die zoekt een strakke, heldere omgeving." Jan heeft van de efficiëntie van de moderne student op het Sponcentrum misschien nog het meest te lijden. Want ondanks het feit dat het krioelt van de mensen, zijn zijn tafeltjes onbezet. "Dat krijg je met die individualistische sporters," zegt hij spijtig. "Het is even zweten en weer foetsie." Maar om een uur of tien verwacht hij toch nog wat gezelligheid. Dan zijn de teamsporters klaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen