Ad Valvas 2001-2002 - pagina 51
AD VALVAS 6 SEPTEMBER 2001
PAGINA 17
Onthouden om te kunnen vergeten
Filmhuis Griffioen begint aan een nieuw filmseizoen en opent deze week met het veelbesproken Memento, over wraak, het verleden en het geheugen. Shirley Haasnoot Memento vertelt een klein verhaal. Het laatste dat Leonard Shelby (Guy Pierce) zich herinnert is zijn vrouw, als zij verkracht en vermoord in de badkamer ligt. Daarna is hij zijn kortetermijngeheugen kwijtgeraakt waardoor hij geen nieuwe gebeurtenissen kan onthouden. Hoewel hij een herinnering slechts vijftien minuten kan vasthouden, is hij op zoek naar de moordenaar van zijn vrouw. Dat staat dan ook met grote grote letters in spiegelbeeld op zijn borst getatoeëerd, zodat hij het niet kan vergeten. De sympatieke Leonard houdt zich staande door discipline en organisatie. Hij maakt polaroidfoto's van de plaatsen en mensen in zijn leven zodat hij ze niet vergeet. Eronder schrijft hij namen en aanwijzingen. Zoals 'Teddy: luister
niet naar zijn leugens'. En hij maakt aantekeningen. Die kunnen onbetrouwbaar zijn, maar ook het geheugen is onbetrouwbaar, houdt hij zich voor. Hoewel de jacht op de moordenaar het enige doel in Leonards leven is, zal hij zich zijn wraak niet kunnen herinneren. De twee mensen in zijn omgeving, de joviale, onduidelijke Teddy (Joe Pantoliano) en de geheimzinnige Natalie (Carrie-Anne Moss), wijzen hem daarop. Maar hij werpt tegen: "Dat ik ze niet onthoud betekent niet dat mijn daden geen betekenis hebben."
Tergend langzaam De Amerikaans/Engelse regisseur Christopher Nolan vertelt het verhaal grotendeels van achteren naar voren, waarbij hij sommige scènes vanuit een andere invalshoek herhaalt. Door de structuur, korte heen en weer springende scènes van zo'n zes tot zeven minuten, kom je tergend langzaam te weten wat er nu eigenlijk is gebeurd. Aanvankelijk kun je de film alleen over je heen laten komen. Dat schept een gevoel van verwarring zoals ook Leonard dat moet hebben, op ieder moment van de dag. Maar omdat je in tegenstelling tot Leonard de scènes onthoudt, zie je als toeschouwer langzamerhand de verban-
den die leiden tot een langzame ontrafeling van het plot en een verrassend beeld van Natalie en Teddy. Toen Memento dit jaar in de Europese filmhuizen verscheen, werd het een enorme hit. De recensies waren unaniem lovend en iedereen sprak erover. Het valt ook niet te ontkennen dat het een spannende film is met een verrassende ontknoping, dat er uitstekend wordt geacteerd en je nog lang over de ontwikkelingen blijft nadenken. Toch maken deze zaken alleen geen goede film. In Memento zijn de meest indrukwekkende scènes de onopvallendste scènes. Het zijn de momenten waarop Leonards geheugenverlies niet alleen voor verwarring zorgt, maar pijnlijk duidelijk wordt wat het gebrek aan herinneringen met hem doet. Als hij het beertje en de haarborstel van zijn vrouw in het vuur gooit zegt hij: "Ik moet bergen van je spullen hebben verbrand. Ik heb dit waarschijnlijk al veel vaker gedaan. I can't remember to forget you." Dat onvermogen om te rouwen wordt nog duidelijker als Leonard zijn laatste herinnering, dat hij wakker wordt en zijn dode vrouw en haar verkrachter in de badkamer vindt, wil laten herleven en misschien zelfs veranderen. Hij huurt er een call girl voor in, maar zodra hij de badkamerdeur opendoet weet hij al niet meer wat het cokesnuivende meisje in zijn huis doet en stuurt hij haar weg. Daarnaast zorgt het geheugenverlies terloops voor grappige momenten, zoals een achtervolgingsscène waarin Leonard halverwege is vergeten of hij iemand achterna zit of zelf wordt achternagezeten. Pas als zijn tegenstander zwaaiend met zijn pistool tevoorschijn springt, maakt hij zich als een haas uit de voeten. En hoe komt de vastgebonden man met bloedneus en afgeplakte mond in zijn klerenkast? Leonard weet niet meer of hij hem er zelfheeft ingestopt en slaat in paniek de kastdeur dicht. Deze persoonlijke, gevoelige en komische momenten zijn echter te schaars om de film veel diepgang te geven. De hoofdpersonen maken nauwelijks ontwikkeling door en de tragiek van het verhaal is ondergeschikt aan de spanning rond de ontknoping. Memento vertelt een te klein verhaal om de experimentele structuur en het verrassende einde twee uur lang'te kunnen dragen.
Toch zijn er genoeg redenen om de film zelfs een tweede keer te zien. Al was het alleen maar om er met verschillende mensen over te kunnen praten. Want misschien ben je het totaal niet met de bovenstaande kritiek eens. Of denk je dat de film een hele andere be-
doeling had. Uitgepraat raak je er in ieder geval niet over. Memento (Christopher Nolan, VS 2000) Filmhuis Griffioen, Uilenstede 106, Amstelveen. Do 6, vrij 7, dl 11 september. Aanvang 20.00. Toegang ƒ 9,50. Info 4445033.
Heideroosjes en Curiy gewiirz op Uilenpop Dance Valley gemist? Lowlands uitverkocht? Geen nood, want volgende week begint het enige echte Uilenpop. Van vrijdagmiddag tot zaterdagochtend treden naast toren 2 op Uilenstede bijna tien bands en Dj's op. Als afsluiting is er een afterparty in cultuurcentrum Griffioen. Behalve om de muziek gaat het, zoals bij ieder geslaagd festival, natuurlijk ook om de sfeer en gezelligheid. Je tentje heb je niet nodig en ook je thermosfles en lunchpakket kun je thuislaten. Want er wordt volop Red Buil geschonken, Domino's pizzaman staat naast de feesttent en aan slapen kom je deze nacht toch niet toe. Het jaarlijkse Uilenpop, dat inmiddels voor de zesde keer door een groep enthousiaste studenten en exstudenten wordt georganiseerd, trekt ieder jaar tussen de 1100 en 1500 bezoekers en hel ziet ernaar uit dat deze aantallen ook dit jaar weer komen opdagen. Het festival is relatief onbekend, maar in het verleden stonden veel grote namen op het podium: De Osdorp Posse, De Raggende Manne, De Tröckener Kecks, T h e Scene, T h e Gathering en Betty Serveert. Bekende bands zijn dit jaar T h e Bob Color Band, die in 1991 op 52 festivals speelde en zo in het Guinness Book of Records kwam, en de Limburgse punkband D e Heideroosjes. Daarnaast treden minder bekende namen op die op Uilenpop wellicht doorbreken. De bands These Phat Grooves, Echos Minor en D-Nial
komen van Uilenstede, evenals Dj-trio DJ's Curry gewürz dat tot vier uur 's nachts verschillende soorten dansmuziek draait. Voor het hechte negenkoppige bestuur, dat de afgelopen week de laatste posters ophing en nog eens extra achter de tijdelijke wc's op het festivalterrein aanbelde, zit het er bijna op. De laatste dagen krijgt het hulp van ruim vijftig vrijwilligers, die de tent opbouwen en afbreken. Bestuurslid Ingrid Saarloos (oud-srudente en oud-Uilenstedebewoonster): "Veel oud-bestuursleden krijgen deze dagen de kriebels en komen een paar dagen meehelpen." Saarloos denkt zelf nog niet aan stoppen. Met vijf andere bestuursleden gaat ze volgend jaar weer in de organisatie. In oktober begint dat al met sponsors werven, de feesttent regelen en de verzekeringen afsluiten. Houd je alleen van klassieke muziek? Dan is vrijdagavond niet jouw avond. Als je op Uilenstede woont en vroeg naar bed wilt, kun je het beste op de vlucht slaan. (SH) Vn)dag 7 augustus: Uilenpop van 16.30 tot I.OO uur. Locatie: grasveld en parkeerterrein naast toren 2 op Uilenstede, Amstelveen. Afterparty van 1.00-4.00 uur in Cultuurcentrum Griffioen, Uilenstede 106. Kaarten tijdens de voorverkoop ƒ 7,50, bij entree ƒ 12,50. Afterparry-kaarten tijdens de voorverkoop ƒ 2,50, bij entree ƒ 5,00. Res. 06-22613769. Info 020-6405226 of wfww.uiIenpop.nl
Voor honderd gulden boeken
De keuze van Raphaëlle-Anne Kok Favoriete boeken Eens in de twee weken publiceert Ad Valvas een lijstje met de bestverkochte boeken van de vu-boekhandel.
Fictie 1. Sander Marai, Gloed (-) 2. Renate Dorrestein, Zonder genade (2)^ 3. Kristien Hemmerechts, Brede heupen (-) 4 Per-Olov Enquist, Het bezoek van de lijfarts (-) 5 Karel Glastra van Loon, Lisa 's adem (-)
Non-fictie 1 Geert Mak, Een kleine geschiedenis van Amsterdam (1) 2 J.J. Woltjer, Recent verleden () 3 Wim Kayzer, Het boek van de schoonheid en de troost () 4 Willem van A sselt, Wat is theologie?
() 5. Frans de Waal, De aap en de sushi meester (5)
Om de andere week laat Ad Valvas iemand voor honderd gulden winkelen bij de VU Boekhandel. Deze week Raphaëlle Anne Kok, de nieuwe voorzitter van de studen tenvakbond SRVU.
Dirk de Hoog De vierdejaarsstudente archeologie weet al waar ze naar op zoek gaat. Me tamorphoses van Ovidius. Hierin zijn veel mythen en sagen uit de Griekse oudheid van voor het begin van onze jaartelling opgeschreven. A llerlei klas sieke beeldhouwwerken en muurschil deringen zijn op verhalen uit dit boek gebaseerd. Na enig zoeken vindt RaphaëlleAnne een exemplaar voor ƒ29,95. "Wat goedkoop", roept ze verrast. Ze blijft lang dralen voor de kast met boeken over de oudheid. Die boeit haar van jongs af aan al mateloos. Ze is net terug uit Italië, waar ze onder meer opgravingen heeft gedaan. Even pakt ze
Raphaëlle-Anne Kok een boek van Livius uit de kast, over het beleg van Rome door Hannibal. De klassieke filosofie trekt ook, maar Artistoteles noemt ze "veel te ingewikkeld en droog opgeschreven om te lezen". Haar oog valt op de titel Keizers van Rome door Suetonis, geschreven rondom het jaar 200 na Christus {f29,91). "Dat lijkt me een geweldig boek. Al die
Bram de Hollander
keizers waren erg boeiende persoonlijkheden." Raphaëlle-Anne vindt het jammer dat de klassieke talen en culturen zo'n stoffig imago hebben. "Je moet eens in Pompei gaan kijken. De afbeeldingen op de muren laten zien dat die mensen echt geen saai leven leidden." Ze wil toch ook nog even langs de moderne boeken, hoewel ze thuis nog
een stapeltje ongelezen romans heeft liggen. "Dat boek heb ik ook", zegt ze en wijst naar de door Chagall geschilderde bijbel. Bij haar thuis staat trouwens ook de koran, maar daar komt ze niet goed doorheen: te saai geschreven, vindt ze. "Er zou eens een moderne uitgave van moeten komen." Bij de romans pakt ze De kleine Johannes van Frederik van Eeden. (ƒ18,07). Dat boek heeft ze gelezen toen ze zestien was en ze wil het graag hebben. Even komt ze in de verleiding haar tot nu toe gekozen boeken terug te leggen als ze een prachtige versie van In de ban van de Ring van Tolkien ziet, maar die kost 150 gulden en dat is boven het budget. Bovendien komt er binnenkort een goedkope versie uit, tegelijk met de film over het boek. Verder zoeken dus. Raphaëlle-Anne besluit als laatste boek de onlangs verschenen roman Thuis in Rome van Rosita Steenbeek te kopen. Haar vorige boek. Schimmenrijk, heeft ze met veel plezier gelezen. Helaas voor de studente is het eindbedrag hoger dan honderd gulden. Een boek wegdoen? Zelf bijbetalen? Nee, Raphaëlle-Anne weet een list. Omdat ze bestuurslid van de studievereniging van archeologie is, krijgt ze tien procent korting bij de boekhandel. Zo komen we uit op ƒ95,84.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001
Ad Valvas | 596 Pagina's