Ad Valvas 2001-2002 - pagina 93
AD VALVAS 27 SEPTEMBER 2001
PAGINA 5
De bijbaanprof Geneeskundestudente Helen Tanger werd toproeister op Amerikaanse universiteit
'Sporters krijgen in de VS meer voor ellcaar' 'y:*^^'^:^^^^'^''^''^^*
Martine Postma
FlexibiUteit Voor Helen was het wel even wennen, de andere mentaliteit rond sport in de Verenigde Staten. "A ls je hier in Nederland zegt dat je op topniveau aan spon doet, dan kijken ze je een eetje raar aan, zo van: 'dat moet je zelf maar weten'. Maar daar was je
D e missie "Mijn leerstoel is ingesteld door het Prof. dr. G.A. Lindeboom Instituut, een christelijk centrum voor medische ethiek in Ede. Lin deboom was een vuhoogleraar interne geneeskunde, die veel aan dacht besteedde aan medische ethiek. Oprichters van het centrum vonden dat de christelijke opvattin gen in de medische ethiek in de jaren tachtig onderbelicht bleven. In die tijd was er veel aan het ver anderen in de medische wereld. Abortus was net gelegaliseerd, de eerste reageerbuisbaby kwam ter wereld en er werd gesproken over hulp bij levensbeëindiging. De onvoorwaardelijke beschermwaar digheid van het leven kwam in de ethische discussies niet genoeg aan bod, vonden de oprichters. Ook wilde het centrum met zijn christe lijke levensvisie een bijdrage leve ren aan de vragen die alle weten schappelijke vernieuwingen oprie pen." D e prof "Ik ben gepromoveerd in Wage ningen in de moleculaire biologie en heb mezelf later geschoold in de ethiek. T o e n ik in 1987 direc teur van het Lindeboominstituut werd, had ik net zes jaar in Para guay gewerkt. Ik was daar stafme dewerker voor een internationale christelijke studentenorganisatie en hield me bezig met vormingswerk. Later vroeg de universiteit van Asuncion me of ik opleidingen wilde verzorgen in de moleculaire biologie. Ook ben ik er cursussen in de christelijke ethiek gaan geven op een paar theologische hoge scholen."
Bijna een jaar lang leefde Helen Tanger in weelde. Ze woonde in een mooi apparte ment en had een bankreke ning waarop meer geld stond dan ze kon uitgeven. Aan de universiteit van Syra cuse, New York, volgde ze de meest uiteenlopende vak ken. Daarnaast had ze alle tijd om zich te wijden aan haar grote passie: roeien.
Derdejaars geneeskunde Helen T a n ger (23) zat het afgelopen studiejaar in de Verenigde Staten. Gescout en dikbetaald om in Syracuse het univer sitaire roeiteam op peil te brengen. Sport is voor A merikaanse universitei ten van levensbelang. Boek je op dat gebied goede resultaten, dan trekt dat nieuwe studenten aan. Universiteiten doen dus alles om goeie sporters bin nen te halen, zo nodig uit het buiten land. "We roeiden soms tegen achten waar maar twee A merikaanse meisjes in zaten", vertelt Helen, die al vijf jaar lid is van Okeanos, de roeivereniging van de vu. Syracuse University was bepaald niet krenterig. "Ze betaalden ons college geld van 20.000 dollar, we kregen een prachtig appartement en een pasje met duizenden dollars erop, alleen al om eten te kopen." Verder vergoedde de universiteit alle studieboeken die Helen en haar vriendin en mederoei ster Froukje Wegman nodig hadden. Ook reizen naar Florida, waar het hele roeiteam twee keer heen vloog voor een trainingskamp, werden geheel ver goed.
D e V U telt z o ' n 1 5 0 bijzonder h o o g l e r a r e n , m e n s e n u i t alle h o e k e n v a n d e m a a t s c h a p p i j die het werk aan d e universiteit ' e r b i j ' d o e n . E e n v a n h e n is H e n k Jochemsen (49), directeur van het Lindeboominstituut en bijzonder hoogleraar medische e t h i e k a a n d e faculteit G e n e e s kunde.
Helen Tanger zou willen dat de VU wat flexibeler omging met topsporters meteen iemand. A ls sporter krijg je veel meer voor elkaar dan als niet sporter. Stel, je wilt op de universiteit een vak volgen maar het zit vol. Dan ga je gewoon naar de docent en zegt: 'ik zit in het roeiteam.' Dan zet hij je meteen als eerste op de lijst." Op zo'n behandeling hoeft Helen aan de v u niet te rekenen. "Bij geneeskun de zijn bijvoorbeeld de practica ver plicht. Kun je niet omdat je moet sporten, dan is dat pech voor jou. In dat geva! moet je dus zeggen: 'sorry, ik kan vandaag niet trainen.' Zoiets zou in de Verenigde Staten onvoor stelbaar zijn." Niet dat Helen van de vu dezelfde opstelling verwacht als van Syracuse University. Ze begrijpt best dat stude ren en sporten in Nederland nu een maal niet onlosmakelijk bij elkaar horen, zoals in Amerika. "Maar het zou wel fijn zijn als de universiteit je de ruimte gaf om als sporter tot je recht te komen. Je zet zo veel dingen aan de kant om je doel te bereiken, dan mag je van de universiteit toch
ook wel wat flexibiliteit verwachten?" T o t nu toe heeft ze het steeds zo kun nen regelen dat ze nooit een verplicht practicum heeft hoeven missen, maar of dat in de toekomst zo zal blijven, is onzeker. Haar roeiprogramma is sinds haar terugkeer uit de Verenigde Sta ten namelijk nog drukker geworden. In mei is Helen, die de laatste drie jaar al fanatiek wedstrijdroeide bij Okeanos, toegetreden tot de selectie van de Koninklijke Nederlandse Roei bond (KNRB). "Dat is wel een recht streeks gevolg van dat jaar in A meri ka", vertelt ze. "Het klimaat is daar veel competitiever, je moet jezelf con stant bewijzen. Daardoor ben ik zowel fysiek als mentaal veel sterker gewor den, en dat uit zich op het water."
Geweldige d r o o m Nog niet in prijzen, helaas. Op de wereldkampioenschappen in Luzem, waar Helen voor het eerst in KNRB verband aantrad, werd ze met de Nederlandse vrouwenacht laatste.
Hans Stakelbeek
Maar dat was volgens de roeister niet te wijten aan te weinig talent in de boot. "De situatie bij de bond is momenteel gewoon erg onduidelijk. De bondscoach is deze zomer opge stapt en er is nog geen nieuwe gevon den. Die acht was pas een paar weken voor de WK samengesteld. We hadden nog nauwelijks samen geoefend." Op universitair niveau gaat het voor alsnog beter. A fgelopen zaterdag nog zat Helen op slag in de vrouwenacht van de vu op de U8, het jaarlijkse toernooi voor universiteitsachten. Op het water van studentenroeivereniging ProteusEretes in Delft roeide ze de vuacht naar een tweede plaats, net achter de vrouwen van de UVA . Haar ambities voor de toekomst? "Als ik qua kracht en techniek nog verder door kan groeien, hoop ik volgend jaar weer naar de WK te gaan." A an de Olympische Spelen van 2004 durft ze nog niet te denken. "Dat zou een geweldige droom zijn. Maar het hangt allemaal af van mijn lijf. In drie jaar kan er veel gebeuren."
De mix "Ik houd de lopende zaken van het Lindeboominstituut strikt geschei den van de leerstoel. A ls ik optreed in opiniërende zin, dan is dat altijd als directeur van het instituut. Bij aanvragen bij onderzoeksorganisa ties NWO of ZON (Zorgonderzoek Nederland) gebruik ik mijn hoogle raarstitel wel. Vlak na mijn aanstel ling in 1998 werd ik ongelukkig geciteerd in een interview met NRC. De vu wilde hier niet mee geasso cieerd worden. T o c h hoeven geloof en wetenschap elkaar niet te bijten. Je kunt goed wetenschap bedrijven vanuit chris telijke vooronderstellingen. Maar in de praktijk blijft de visie van wetenschap doorgaans beperkt tot dat wat zichtbaar, meetbaar en waarneembaar is. Het centrum wil erop wijzen dat ook die visie nor matief is. Vanuit een strikt medi sche opvatting is een menselijk embryo bijvoorbeeld nog geen mens. Vanuit een christelijk oog punt heeft een embryo wel degelijk een geestelijke dimensie en gaat het hier om menselijk leven dat beschermd moet worden. Natuur lijk wordt op de vu onderzoek ver richt waar ik in principe niet ach tersta, maar daar draag ik niet de verantwoording voor. Ik wil wel mijn mening geven als ze me daar om vragen." D e titel "De leerstoel heeft niet mijn hele leven veranderd, maar je merkt wel dat de positie nieuwe contacten oplevert. Ook voor het centrum is dat belangrijk, mede omdat het afhankelijk is van giften en dona ties." Het VUgevoel "Ik ben maar één middag in de week aanwezig bij de afdeling metamedica van geneeskunde om college te geven. Er is dus maar weinig gelegenheid om over mijn vakgebied te praten met collega's. Wel vind ik de contacten met stu denten erg leuk." (YNJ
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001
Ad Valvas | 596 Pagina's