Ad Valvas 2001-2002 - pagina 567

IP AD VALVAS 13 JUNI 2002 I

PAGINA 15

CULTUU

PORT

Rita's duistere gelieim lioudt de spanning erin Als Rita in de Griffioenmusical Wonderful land luid begint over te geven, ziet ze er met liaar lange bruine haar bijna al te mooi uit. Geen wonder dat Onno zijn kans grijpt en naast haar in het smalle bed kruipt. Shirley Haasnoot Ze komen er niet goed vanaf, de VUstudenten in de musical Wonderful land. "De kofïïe-industrie is een van de ergste vormen van neokoloniale uitbuiting", zegt Ankie (Marloes Pais) als ze op Onno's studentenkamer haar eigen, alternatieve vruchtenkoffie wil drinken. Maar als ze vertrekt, stopt ze wel stiekem zijn pak Douwe Egberts in haar gebreide hippietas. En als Onno mede-

student T o o n (Lennart Bakker) vraagt waarom hij aan de vu ging studeren, antwoordt Toon: "Ik, eh, ik wilde vrij zijn en ik dacht Amsterdam, Vrije Universiteit. Dat soort dingen." Het is dan ook eind jaren zestig: de tijd van studentendemonstraties, hippies en Rolling Stones. Tussen demonstraties, tentamens en discussies over God en wereldvrede wordt sociologiestudent Onno (Merlijn Jonker) verliefd op het Amsterdamse revuedanseresje Rita (Amber Groen). Ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum van Cultuurcentrum Griffioen, voeren zo'n dertig Griffioencursisten een spectaculaire musical op. Bijna een jaar werkten ze aan Wonderful land, onder leiding van regisseur Janine Veeren, choreografe Carola Koppedraaijer en zangcoach Caroline van Bavel. Veeren bewerkte daarvoor Kees 't Harts roman De revue, die zich zowel voor als achter de schermen van de Snip en Snap Revue afspeelt. Daardoor krijgen de acteurs de kans om, net als in musicals als 42nd Street en Foxtrot, flink

uit te pakken met zang en dans. Dat leidt tot wervelende scènes. Zo brengen de zangeressen Karin van Rijn, Arianne Brandes en Jacqueline Hiemstra, gekleed als Marilyn Monroe, fraai het suikerzoete My heart belongs to daddy ten gehore. Een jongen en elf meisjes in hotpants en netkousen dansen hierbij om ze heen en gooien de benen hoog de lucht in. Maar ook komische scènes van het oubollige duo Snip en Snap (de lange Harwin Kuntkes en de korte Roy Blok), passen uitstekend in het verhaal. Ook wat kostuums betreft is alles uit de kast gehaald; van glitterjasjes, oorbellen en glamourjurken tot hippiebroeken en bruingele overhemden. Er zijn veel decorwisselingen, waarbij vooral Onno's primitieve studentenkamertje voortdurend wordt opgebouwd en afgebroken. De reusachtige projecties met de laserbeamer, die de Griffioen dit studiejaar aanschafte, vormen hiermee een mooi contrast. Toch blijft het verhaal een echte ouderwetse liefdesgeschiedenis. Hoofdrolspelers Amber Groen en Merlijn

Jonker zoenen aandoenlijk als Rita en Onno. Als Groen dronken Onno's kamer binnenvalt en met doorgelopen make-up luid begint over te geven, ziet ze er met haar lange bruine haar zelfs wat al te mooi uit. Geen wonder dat Onno zijn kans grijpt en naast haar in het smalle bed kruipt. Rita's duistere geheim zorgt dat de aandacht er tot de slotscène bijblijft.

Femme fatale Hoewel de musical veel mooie momenten kent, zijn het de acteurs zelf die hun rollen naar een hoog niveau tillen. Zo speelt Ronald Stroo de enthousiaste kapelaan uit Heerlen zo overtuigend blijmoedig dat je bijna gegeneerd wilt meegiechelen met het koor. Opvallend is ook Geralda Wickel als Mirjam. Stralend komt ze langsfietsen als Sophietje in de revue, maar veertig jaar later is ze tijdens de jaarlijkse reunie nog steeds een femme fatale. Een echte verrassing is Karin van Rijn, die niet alleen zingt, maar als de

alcoholistische Maggy een moderne dansrepetitie leidt, waarbij de dansers experimenteel dansen op Do what you like. Met een licht Duits accent schreeuwt ze 'mehr, mehf en 'groovy'. Een van de dansers geeft ze zelfs een schop. Haar choreografie valt weliswaar uit de toon tussen de gebruikelijke acts van de Snip en Snap Revue, maar ziet er lang niet gek uit. "Dit is Kafka", roept ze nog woedend als ze wordt weggeleid door revuebaas René (Wouter Stolp). Pas later blijkt dat juist Maggy een tragische hoofdrol speelt in de ontknoping van het plot. Want een liefde tussen een revuemeisje en een vu-student blijkt zelfs in de wilde jaren zestig niet zo simpel als het lijkt. Griffioen-musical Wonderful land. Vnj 14 en za 15 |uni om 20.15 uur, zo 16 juni 14.30 uur. Toegang € 7,94/5,67. Cultuurcentrum Gnffioen, Uilenstede 106, Amstelveen. Informatie en reserveren: 4445100. Wonderful land viordl vrijdag 13 en za 14 september nogmaals opgevoerd ter gelegenheid van liet veertigjarig bestaan van De Griffioen.

Hoofden rollen over straat in het Oosterpark Het beloven niet alleen lange, maar ook mooie avonden te worden, vrijdag 2 1 en zaterdag 22 juni in het Oosterpark. En gezellige avonden, hoewel het bloed erafspat op het grote scherm waarop Puccini's opera Turandot-wordt 1 ertoond. Vrijdagavond live vanuit het uitverkochte Muziektheater als onderdeel van het Holland Festival, zaterdagavond nog een keertje in de herhaling. In opera's sterven altijd veel mensen en meestal zijn ze nog onschuldig ook. BIJ Turandot is dat niet anders. Zingend slijpen de personages hun zwaarden. F.n voordat het beroemde muziekstuk goed en wel op gang is, rolt het hoofd van een verliefde prins van Perzië al over straat. De boosdoener is de ijskoude, beeldschone Chinese prinses T u randot. Door een nare gebeurtenis uit het verleden haat ze mannen, en die gaan er dus allemaal aan. Ook de verliefde prins Calaf, de held van het verhaal, probeert Turandots hand te winnen. Dat lukt hem ook nog, maar niet voordat zijn slavinnetje Liü gruwelijk aan haar einde is gekomen. De meningen zijn verdeeld over de rest > an het verhaal, want kort na Liü blies m 1924 ook Puccini zijn laatste adem uit, zonder zijn opera af te maken. Hij het wel wat aanwijzingen na, zodat we in ieder geval weten dat hij een gelukkig einde wenste voor zijn Chinese ijsprin-

ses. Dat kreeg ze in 1926 van de Italiaanse componist Franco Alfano, die de hysterische Turandot snel in Calafs armen dreef. Tussen de eendjes van het Oosterpark ben je een van de eersten die de nieuwe slotscène van de Italiaan Luciano Berio kunnen zien. Want die ging deze maand in het Muziektheater in première. Van Berio mag Calaf iets langer treuren om de dood van Liü, en wordt Turandot iets menselijker. Dat klinkt muzikaal natuurlijk heel anders. Maar ook in andere opzichten is deze voorstelling zeer prestigieus, met topsolisten, regisseur Nikolaus Lehnhoff, het koor van de Nederlandse Opera en het Concertgebouworkest onder leiding van Riccardo Chailly - alweer een Italiaan - in de orkestbak. Opera's in het Muziektheater zijn keurige bijeenkomsten, maar in het park hoef je je geen zorgen te maken of je haar wel goed zit. Picknickmanden en flessen zijn welkom, anti-muggensticks worden aangeraden en tijdens de voorstelling mag je rondlopen en zelfs een beetje praten. Misschien wil je zelfs meezingen met beroemde aria's. 'Tormenti e spasimi date a meV ('Laat martelingen en kwellingen mijn deel zijn'), zingt de ongelukkige Liü. Maar ze zingt het zo mooi dat de wreedheid het aflegt tegen de hartstocht. (SH) Turandot van Giacomo Puccini en Luciano Berio Vrijdag 21 en zaterdag 22 juni in het Oosterpark. Aanvang 19.30 uur, toegang gratis. Voorafgaand aan de voorstelling worden interviews vertoond met Berio en Riccardo Chailly. De kostuums bij Turandot-nieuwe stijl zijn spectaculair

Hermann en Clarchen Baus

Italië-Kroatië in het Hospitium

Tiglio di puta!' Het Italiaanse volkslied zong Davide afgelopen zaterdag nog uit volle borst mee. Maar verder was het WK-duel tegen Kroatië voor de bewoners van het Hospitium vooral aanleiding om hartgrondig te vloeken.

Tom van der Molen In de televisieruimte van het Hospitium op Uilenstede laat geologiestudent Davide de vlag van zijn land driftig heen en weer wapperen. Samen met twee eveneens Italiaanse vrienden en wat huisgenoten kijkt hij deze zaterdagochtend naar Italië-Kroatië. Helemaal wakker is het groepje nog niet; sommigen wrijven nog wat in hun ogen. Iemand heeft een poging gedaan om de kale televisieruimte voor de gelegenheid wat aan te kleden, maar de slinger

verjaarsvlaggetjes benadrukt eigenlijk alleen maar hoe ongezellig de ruimte is. De sfeer moet duidelijk van het voetballen zelf komen. Davide als de Kroaten gevaarlijk dichtbij het Italiaanse doel komen: "Figlio di puta!" N a een nogal saaie eerste helft wordt het in de tweede helft een stuk spannender. Al na enkele minuten scoort Vieri. Davide en zijn vrienden springen op. Helaas, het doelpunt wordt onterecht - afgekeurd wegens buitenspel. Maar een paar minuten later is het weer raak, opnieuw Vieri. Een Spanjaard merkt op dat ' b o b o ' .

Vieri's bijnaam, Italiaans is voor 'dom'. In de ruimte gaat een feestjoint rond. T e vroeg, want Italië zakt terug en gaat steeds slordiger verdedigen, wat leidt tot de onvermijdelijke tegentreffer van Kroatië. Davide en zijn Italiaanse vrienden vallen stil en ook de niet-Italianen zwijgen. Enkele minuten later wordt het nog erger: de Italianen komen achter. Davide laat nog maar eens een hartgrondig 'figlio di puta' horen. Tegen het einde van de wedstrijd hebben de Italianen zo ongeveer het

hele Italiaanse scheldwoordenboek laten horen. Totti schiet op de paal en nog een Italiaans doelpunt wordt afgekeurd. Het groepje in het Hospitium grijpt naar het hoofd en maakt de scheids- en grensrechters uit voor alles wat lelijk is. Het mag niet baten, de scheidsrechter fluit af en Italië heeft verloren. Teleurgesteld druipen de Italianen af. De troostende woorden van hun huisgenoten helpen niet. Davide loopt mopperend naar buiten. Het verlies doet pijn. "Het is de eerste keer dat we verliezen sinds het W K van 1986."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen