Ad Valvas 2001-2002 - pagina 200

PAGINA 1 2

AD VALVAS 15 NOVEMBER

Lode wijk Lens

Zwaan kleef aan Ik ga figureren als decoratie tijdens de traditionele kerstiunch van de vu. Het is een rol die ik nooit voor m e z e l f zou h e b ben bedacht, m a a r die mij per toeval ten deel viel. T o e n ik vorige week dinsdag door de gangen van het hoofdgebouw liep, werd ik namelijk staande gehouden door een fotografe, die mij vertelde dat de ruimte waarin de kersüunch wordt gehouden, dit jaar niet wordt opgetuigd m e t klokken en ballen, m a a r m e t de m e dewerkers zelf. "Jullie gaan zelf de d e c o raties vormen", zei ze energiek. Of ik ook m a a r even wilde meewerken. Gelukkig bleek ik mij niet in kerstmannenpak te hoeven hijsen o m s a m e n m e t een stel andere medewerkers op de kersüunch de polka te dansen. Mijn d e coratieve bijdrage bestond eruit dat ik m e t mijn a r m e n wijd op de foto werd gezet. D e fotografe gaat mij uitknippen en aan weerszijden m e t mijn handen aan een andere medewerker vastplakken. Ze plakt net zo lang fotootjes aan elkaar, totdat er een slinger van vijfhonderd handenvasthoudende medewerkers is ontstaan. T e n slotte plakt ze n u m m e r één aan n u m m e r vijfhonderd en deze cirkel wordt dan op de kerstiunch opgehangen. Wij gaan eenheid symboliseren, de o n derlinge verbondenheid van de vu-familie, die, gewapend m e t deugden als n a a s tenliefde, de toekomst tegemoet gaat en duistere krachten zal overwinnen. Wij gaan de andere medewerkers, die niet op de foto staan, m e t onze vrolijke glimlach aansporen o m zich bij ons aan te sluiten - echt, het is leuk bij ons! -, zodat wij straks m e t zijn vierduizenden door de gangen kunnen trekken. Hand in hand. Zwaan kleef aan. Ook de studenten m o g e n m e e d o e n . Niet alleen tijdens de kersüunch, m a a r altijd. En niet alleen op de vu, m a a r overal. Totdat we dansend en zingend achter de horizon verdwijlodewijklens@hotmail.com

Het sleutelgat

mij zo'n eeuwig feestvierende student. Hij voedt zich met bier, dat staat voor twee boterhammen. Volgens mij zou het hier gezelliger zijn met wat posters aan de muur. Die stoel vind ik wel goed, dat is echt een lekkere hangstoel." "Dit is maar een saaie, kale kamer", vindt Stephan van der Louw, eerstejaars bedrijfswetenschappen. "Hier woont sowieso een vent. Een meisje zou dit nooit zo inrichten. Het lijkt me dat hier zo'n type woont die 's ochtends wakker wordt met een sigaret in zijn mond. Iemand die er maar op los leeft. Waarschijnlijk doet hij rechten of zoiets. Hij wist niets beters te verzinnen en het maakt hem ook niet uit. En als dit zijn bed is, slaapt hij hier niet veel." "We hadden net iemand te logeren toen de fotograaf kwam", zegt Ruben van der Scheer zelf "Vandaar dat matras. Ik woon hier pas een maand, de kamer is intussen al weer erg veranderd. De muur bijvoorbeeld is nu kikkergroen, daar word ik erg vrolijk van. Hiervoor woonde ik bi) een hospita, maar daar had ik geen zin meer in. Daarom heb ik allerlei woningbouvs^erenigingen afgebeld. Na drie dagen belden ze dat ze dit tijdelijke appartement hadden. Ze gaan deze wijk renoveren en tot die tijd woon ik hier. Ik maak me geen zorgen over wat ik ga doen als ik weg moet. Ik heb drie maanden opzegtermijn, lang genoeg om iets anders te vinden."

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En Itlopt die Indruk ook? Studenten en deskundigen gluren In de kamer van Ruben van der Scheer. De vierdejaars bewegingswetenschappen deelt met zijn broer een appartement in Westerpark. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter StrelltskI "Het lijkt wel een filmset",vindt trendforecaster Hanneke van der Linden. "Het is echt een stereotiepe studentenkamer, met bier, shag en gore schoenen. Hier woont iemand die van feesten en stappen houdt. Alles, maar vooral het bier en al die asbakken, straalt dat uit. De bewoner is niet zo zwaar op de hand en neemt alles nuchter op, denk ik. Echt een gaan-metdie-banaan-type. Neem bijvoorbeeld die stoel. Die jongen denkt: 'Een stoel is een stoel, het

doet er niet toe hoe die eruit ziet.' Maar met inrichten heeft dit niets te maken. Toch vind ik het wel schattig, het heeft iets onbeholpens en knulligs."

Wil m ook met je kamer m Ad Volvos^ Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar ball97(a ^onnetjnl

"Dit is een tijdelijke kamer", denken Sigrid van Kleef en Maarten Copijn van internationaal designcentrum Wonen 2000. "Er hangen geen gordijnen, er staan nog dozen. Maar het kan ook dat hij er nog maar net woont. Het lijkt wel of hij van alles van plan is, want er liggen nogal wat Praxistassen. Het beste wat hij kan doen is een tafel met stoelen nemen, zodat zijn vrienden langs kunnen komen. Want de kamer nodigt nu nog niet uit tot een avondje hangen." "Is dit zijn bed?", vraagt Agnes Wijbrands, studente sociaal-culturele wetenschappen. "Het matras is echt heel dun. Ik kan me wel voorstellen dat hij iemand te logeren had, maar niet dat hij hier elke nacht op slaapt. Deze kamer lijkt wel een feestkamer, met al dat bier. Het is zo wel licht corporaal. De bewoner is volgens

Ruben van der Scheer

DE TAFEL VAN MELLE

Onverzadigbaar Op een van de twee Zweedse Frelja's die hij In cyberspace heeft leren kennen, gaat Leo verliefd worden. Maar welke van de twee? De twee Freija's hangen al dagen stoned bij Leo op de bank. Alle toeristen vertonen stereotiep gedrag, hoezeer ze ook voor antikuddegerichte reizigers proberen door te gaan. En voor Amsterdam schnjft de gedragscode voor: D R U G S (toeters, bellen, knipperend neonlicht). Van de spannende gesprekken die hij over de chat met de Freija's voerde, is weinig over. Geeft niks: Leo voert vol toewijding bakken chips, goedkope Aldi-wijn en

wiet aan. Verder heeft hij toch niet zo veel te doen. Op een van de twee gaat hij verliefd worden, heeft hij besloten. Eens per twee dagen komt er beweging in de amorfe massa op de bank, en kreunen de Zweedsen dat ze zich vervelen. Leo neemt ze mee naar de meest afgezaagde attracties: De Dam, het Van Gogh Museum en het Anne Frank-huis, de hele heisa. Onderweg ziet Leo Melle op zijn fiets langszoeven, ergens anders passeert hij Natasja met Fiens bovenbuurjongen op een bankje. Hij registreert het zonder het werkelijk te zien. Hij is bezig met belangrijker zaken: het verleiden van een Freija. Tijdens een tocht met de rondvaartboot valt lange Freija alvast af Bij het smalste huis van Amsterdam barst ze uit in een hyste-

rische lachbui, iets wat Leo nog wel koddig vindt. Maar als ze gillend bij hem op schoot klimt en medepassagiers begint te meppen, omdat ze ze voor gemuteerde rioolratten aanziet, is de lol er snel af Andermans bad trip werkt behoorlijk ontnuchterend, merkt Leo. Onder woedende blikken van de opvarenden meert de boot ergens aan waar ze als vuilnis gedumpt worden. Lange Freija rent jammerend de loopplank op. Haar vriendin kuiert er in gedachten verzonken achteraan. Ze heeft gedurende de hele boottocht met een verzaligde glimlach haar schoenveters bestudeerd. Qua nachtieven vindt Leo het wel leuk om de door de wol geverfde uitgaanstijger uit te hangen. In één avond bezoeken ze achtereenvolgens de iT, de Arena, Mazzo, Sinners en de

Korsakov. Leo loopt na de tweeanother host with more dope", zegt de danstent al met de tong op de ander. "See ye." Ze schiet met zijn schoenen, maar de Zweedsen haar joint de gang in en trekt de zijn onverzadigbaar. Wat ze er deur achter zich dicht. Leo blijft nou precies zo leuk aan vinden, is verbijsterd achter. Hij heeft nog Leo een raadsel: ze zeggen geen niet eens een keus gemaakt. woord, maar tanken zich vol met wodka en staren soepig voor zich Wietpannenkoek uit. Leo komt bij de kleine Freija geen stap verder, hoeveel hints 250 gram bloem hij ook maakt. En dat terwijl het '3 eieren flirten in cyberspace nog zo glad'ÏMÏüërmèïk jes ging. Als ze 's ochtends thuis'öÜè komen zegt de lange Freija dro'zöüi meng: "We love youth culture in wiet vóör ëènjöïni Amsterdam", terwijl ze Leo's kin aait. H m m . Toch maar de lange Gebruik volkomen droge wiet, dan? van takjes ontdaan en in de vijzel Na nog een week hoort Leo om fijngestampt. Doe eieren, bloem, middernacht gebonk en voetstap- melk en zout in een kom en klop pen op de gang. Hij strompelt uit dit met een garde. Roer de wiet bed en ziet zijn logé's bij de deur erdoorheen. Laat olie in een koestaan, met uitpuilende rugzakken kenpan heet worden en giet het en dozen vol Waterlooplein-soubeslag met een opscheplepel in venirs. Leo vangt een glimp op porties in de pan. Bak de panvan zijn warme sloffen en de wanenkoeken op matig vuur aan terpijp die hij aan ze heeft uitgeweerszijden, leend. "We're leaving", legt de grootste overbodig uit. "Found (Annette Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen