Ad Valvas 2001-2002 - pagina 525

(DVALVAS30 MEI 2002

PAGINA 9

')e wereld volgens Fouad Laroui

Mijii gedichten verhullen meer dan ze onthullen Romanschrijver en VU(vetenschapper F o u a d aroui m a a k t e onlangs djn poëziedebuut: Verbannen tvoorden, een )undel m e t 33 gedichten lie Larouis visie op de vereld bevatten. Het )oekje werd p r o m p t genonineerd voor de C. B u d linghprijs voor Nederandstalige poëzie. 'Een egenwicht bieden aan de Jig B r o t h e r - c u l t u u r ' , loemt de dichter zijn b u n el zelf.

'ouad Laroui wil een nieuwe politiële partij oprichten: de Elitaire Partij. lleteen nadat hij deze grap heeft ;cmaakt, vraagt hij zich zorgelijk af f hij zo niet veel te arrogant over ;omt. Maar het is nu eenmaal zo: ,aroui, directeur postdocopleidingen 11) het Instituut voor Milieuvraagtukken aan de vu, haalt tijdens jesprekken veelvuldig Rousseau en )iderot aan. En tijdens de lunches in Ie vu-mensa schuwt hij intellectuele jespreksonderwerpen niet. Hij is dus litair. Poen Laroui jaren geleden in Nederand arriveerde, zette hij de televisie lan en viel middenin een aflevering 'an Een schitterend ongeluk', een televiiieserie waarin Wim Kaiser gerenomïneerde wetenschappers (onder wie de lorige week overleden paleontoloog Stephen Jay Gould) interviewde. "Ik dacht: 'Yes! That's it! Ik ben hier in :en intellectueel Walhalla!'" Maar tien iaar na dato, in het tijdperk van realiy-tv en programma's als Gordon's life\tyk, moet Laroui constateren dat Een xhttterend ongeluk een hoge uitzondenng was en dat ook de Nederlandse :elevisie wordt gedomineerd door domme massacultuur. Het niveau op de universiteit valt hem al niet minder tegen. "Zodra je tijdens de lunch over Hegel begint of over tn of andere obscure schilder, reageren mijn tafelgenoten meestal afwijzend. Die attitude jegens intellectualisme, die vind ik jammerlijk", zegt Laroui. "Je moet je hier bijna scha-

Christiaan Krouwels

Fouad Laroui wil alleen met intelligente mensen omgaan men als je weet wie Wittgenstein is. Dat vind ik typisch Nederlands, en ik zou dat graag veranderen. Als je hier op de universiteit al geen hoogwaardige discussie kunt voeren, waar dan nog eigenlijk wel?"

Idealist Laroui wil tegenwicht bieden aan de Big Brother-cultuur. Zijn poëzie is zo'n tegenwicht. Onlangs verscheen zijn poëtisch debuut (Laroui heeft al

een viertal romans op zijn naam staan) Verbannen Woorden, dat meteen werd genomineerd voor de C. Buddinghprijs voor Nederlandstalige poëzie. Een 'intellectuele autobiografie' noemt Laroui Verbannen Woorden. De bundel bevat 33 gedichten die de indrukken weergeven die hij tijdens zijn leven heeft opgedaan en die "hebben liggen rijpen in mijn geest". Ze beslaan 25 jaar van zijn leven, beginnend bij zijn jeugd in zijn geboorte-

meezonden mededeling

land Marokko. Daar bezocht Laroui de Franse school, waar hij het gedicht Liberté van Paul Eluard uit zijn hoofd moest leren. Maar buiten de schoolmuren, herinnert Laroui zich, was 'liberté' een gevaarlijk woord: In koorts gestameld, zeiden ze / de verloochende woorden de verbannen woorden (uit: Hoop) Laroui vormde zich als een idealist. "Ik liet me meeslepen in de lyrische illusie van de jaren zeventig dat onze generatie de hele wereld ging veranderen, maar de werkelijkheid diende zich aan. In Algerije woedde de burgeroorlog in naam van de religie en daarmee kwam de desillusie": Tussen dezelfde doden / tussen twee oevers / -welke illusie moet ik koesteren? (uit: Kruispunt van wegen)

Het

Zo geeft elk gedicht in Verbannen Woorden Larouis visie op de wereld weer. "Mensen die willen weten hoe ik over bepaalde zaken denk, kan ik nu verwijzen naar mijn gedichten. Als ze vragen: 'Hoe denk je over vrouwen en de islam?', zal ik antwoorden dat ze gedicht nummer 30 moet lezen. De vrouwen, en wat de rol van mijn vader in mijn leven is geweest, staat in gedicht 24, Pater." Het evangelie volgens Fouad Laroui. "Precies!" roept hij enthousiast en wijst fijntjes op het totale aantal gedichten: 33, de leeftijd waarop Jezus stierf. "Maar dat is puur toeval", zwakt hij die brutale hoogmoed onmiddellijk weer af.

geluid van de

griffioen? Vanaf 30 mei te beluisteren bij het ave. Klik naar de vernieuwde website

www.avc.vu.nl

of ga even langs bij één van de infobalies

Verdacht

bezoekadressen:

Gebouw MF, G006 Polikliniek VUmc, receptie 2Q Hoofdgebouw VU OB-02

Dat hij pas zo laat, op zijn veertigste, met een poëziebundel op de proppen komt, heeft te maken met bepaalde vooroordelen die hij koesterde jegens poëzie. "Ik heb poëzie altijd vreselijk exhibitionistisch gevonden, een soort te koop lopen met je gevoelens. Ik vond het altijd verdacht als iemand zei dat-ie dichter was. Zijn wij niet allen dichters? We zetten toch allemaal woorden op papier om uitdrukking te geven aan onze emoties?"

Als tiener heeft hij wel gedichten geschreven, maar daar is hij snel mee opgehouden toen hij twintig werd. "Omdat ik vond dat ik volwassen was en je dan geen gedichten meer schreef." Pas een aantal jaren geleden begon hij poëzie weer te waarderen. "Door dichters als Louis Aragon en T.S. Eliot realiseerde ik me dat poëzie niet verheven hoeft te zijn. Dat het over gewone, alledaagse dingen kan gaan." Dat was hem op school nooit bijgebracht. Daar kreeg hij Victor Hugo voorgeschoteld. "Gekunstelde hoogdraverij die ver afstaat van poëzie", vindt Laroui. "Die Hugo ging om negen uur 's ochtends aan tafel zitten en dan zei hij: 'Nu ga ik een gedicht schrijven'. Zo werkt dat toch niet. Op de meest onverwachte momenten schieten mij een aantal woorden te birmen die een bepaald gevoel perfect weergeven en dat zet ik dan snel op papier. Voor je het weet staat er dan een gedicht. Een écht gedicht, brut, puur, onbewerkt, niet afgezwakt door de rede."

Fatwah Verbannen Woorden is zijn intiemste werk, vertelt Laroui. Om die reden heeft hij zijn uitgever Vassallucci uitdrukkelijk verboden het ooit in het Frans of Arabisch te vertalen, want zijn familie mag het beslist niet lezen. Toch waant Laroui zich veilig, want "eigenlijk verhullen mijn gedichten meer dan ze onthullen, hahaha. Je kunt alles zeggen met poëzie, dat is het mooie ervan. Als ik, wat in mijn laatste vier, vijf gedichten staat, in proza had opgeschreven, dan had ik zo een fatwah over me afgeroepen gekregen. Maar nu staat het er zo cryptisch dat alleen intelligente mensen het kunnen begrijpen en alleen met intelligente mensen wil ik omgaan." Fouad Laroui, Verbannen Woorden, uitgeverij Vassallucci. De winnaar van de C. Buddinghpri)s, die bestaat uit een bedrag van 1150 euro, zal worden bekendgemaakt op 19 juni, tijdens het Poetry International Festival in Rotterdam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen