Ad Valvas 2001-2002 - pagina 396

PAGINA 2 0

AD VALVAS 7 MAART

meer kleur gebruiken en meer prulletjes neerzetten. Waarschijnlijk is de bewoner een meisje. Ze heeft namelijk een tweeper­ soonsbed, en een jongen zou daar niet zo veel geld voor uittrekken." "Ik vmd deze inrichting erg op safe ge­ speeld", meent Donka O m t a (20), twee­ dejaars cultuur, organisatie en manage­ ment. "De kamer ziet er erg uit zoals een kamer eruit h o o n te zien. Er spreekt niet heel vee! persoonlijkheid uit. Die Ikeatafel en stoel zijn bijvoorbeeld een beetje niets­ zeggend. Mijn advies is daarom: maak het wat persoonlijker door wat posters op te hangen. Dan nog kan het er netjes uitzien. Maar misschien komt het nog vanzelf. Naarmate je ergens langer woont, komt er meer van jezelf in je woonruimte." "Ik wilde mijn kamer van alle gemakken voorzien, maar het ook naar mijn smaak inrichten", zegt Willemijn Westerbeek zelf. "Het is maar 3,5 bij vier meter, dus ik moest de ruimte zo praktisch mogelijk ge­ bruiken. Gelukkig heb ik een hele handige inbouwkast waarm al mijn boeken en mijn televisie passen. Ook wilde ik graag mijn tweepersoonsbed meenemen. Dat kreeg ik toen ik nog thuis woonde en ik vind het heerlijk om erin te slapen. Ik heb toch maar weinig loopruimte, dus dat maakte niet zo veel uit. Het mooiste vind ik mijn vensterbank, waarin ik veel spulletjes kwijt kan. Dat geeft karakter aan de kamer."

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en des­ kundigen gluren in de kamer van Willemijn Westerbeek (24). De eerstejaars BCO verkort woont voor 250 euro per maand in de Rivierenbuurt. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski

"Voor een studentenkamer is dit heel leuk", vinden Sigrid van Kleef en Maar­ ten C opijn van internationaal designcen­ trum Wonen 2000. "De kamer is mooi en abstract ingericht, straalt rust uit. Hier staan geen tuttelemetutjes en tierlantijn­ tjes, alles is in balans. Ze heeft optimaal van de ruimte gebruikgemaakt. Hier woont een serieuze hardwerkende student. Iemand die haar dingen goed voor elkaar heeft. A lles is ook afgepast. Er zijn twee spiegels en drie dezelfde waxinehoudertjes. Nee, dit is geen fnvool feestbeest. Het enige wat mist is een mooie antiekachtige tafel. Maar die kan ze zo op de kop tik­ ken."

"De persoon die hier woont, wil goed sla­ pen en werken", zegt Arno Schürfeld van designwinkel A nno. "Je kunt van je kamer ook een soort huiskamer maken, maar daar heeft ze niet voor gekozen. Dit is meer een slaapkamer met een goed bu­ reau. Daarom denk ik dat ze een zakelijk type is dat van opgeruimd houdt. Ze ge­ bruikt haar huis niet voor een gezellig avondje met vrienden. Ze heeft wel warm­ te ingebracht door meisjesdingen bij het raam neer te zetten. De ruimte zelf is mooi, maar kan nog wei iets geks gebrui­ ken. Hoewel die spiegels wel frivool zijn." "Dit is bijzonder minimalistisch", aldus Joannemie van Dijk (21), tweedejaars culturele antropologie. "Een beetje kaal en stil, zo ziet de kamer eruit. Het lijkt me heel saai om hier 's ochtends wakker te worden. Je kan hier alleen studeren of in de spiegel kijken. Ja, en dat heb je op een gegeven moment wel gehad. Zclifzou ik

Wil ji) ook met )c kamer m Ad Vdias^ Ot \vi! je commentaar Jevcren? Stuur dan een e­mail naar bnil^l? *//onna til

WHIeiniin Weste.'­beek

DE TAFEL VAN MELLE

o

c

0) CÜ

Your place or mine? Alles wijst erop dat het een geweldige nacht gaat worden voor Fien. De jongen draagt een leren broek die interessant om zijn benen spant. Fien heeft door zijn gezel­ schap al de hele avond niet aan haar onderbuurman hoeven den­ ken, en dat zegt wat. A angenaam beschonken waggelt ze achter hem aan de A rena uit. Zijn naam is ze even kwijt, maar wat doet dat er toe? Het enige wat telt is de aanra­ king van zijn zachte lippen onder zijn ruwe stoppels, en zijn onder­ zoekende, glimlachende blik. A lles wijst erop dat dit een geweldige nacht gaat worden. "Taxi nemen?", stelt hij voor. Fien maakt een ongecoördineerd gebaar dat instemming moet ver­

beelden. "Ik vind alles best." Ze heeft geen idee of ze met de fiets is gekomen en zo ja, hoe het ding er ook alweer uitzag. Een zwart blinkende Mercedes komt geruis­ loos onder hun neus tot stilstand. Fien stapt giechelend in. Taxi's zijn in haar wereldbeeld voor een geheel ander soort wezens dan zij­ zelf bestemd, net als UFO'S. "En?", vraagt de taxichauffeur. "En wat?", lalt Fien goedgemutst. "Waar we heen gaan", fluistert de jongen discreet in haar oor. "A h, het ^your place or rajwe­rimeel!", roept Fien uit. "Doe het jouwe maar, lekkertje." Hij fronst zijn wenkbrauwen. "Liever niet, het komt een beetje slecht uit van­ daag." Dit ontnuchtert Fien. "Hoezo, komt het slecht uit? Wacht er iemand thuis op je?" De taxichauffeur slaakt een zucht en trommelt op zijn stuur. "Natuurlijk

schat, maar je maar geen illusies." "Hou jij je d'r effe buiten, ja?", valt de jongen uit. Weg zachtmoe­ digheid. Fien besluit maar niet moeilijk te doen. "Oké, dan gaan we naar Osdorp. Daar woon ik voorlopig", verontschuldigt ze zich tegen haar verovering, maar die staart in gedachten zijn raampje uit. "Wat is er mis met Osdorp?", roept de taxichauffeur uit. "Daar woon ik ook. De enige plaats in Amsterdam waar ik rust aan me kop heb. A I dat dronken uitgaans­ schorem in het centrum mogen ze van mijn zó tegen de muur zet­ ten." Fien humt instemmend. A ls die man zijn kop nou eens hield. Van de veelbelovende spanning tussen haar en haar scharrel blijft er zo weinig over. Maar als ze haar hand op zijn leren knie legt, draait hij zijn hoofd naar haar toe en streelt hij

haar bovenlip. Fien buigt zich voorover om zijn oor te likken. "Dacht ik het niet, gaan ze nog klefbekken ook in mijn auto!". praat de taxichauffeur geërgerd voor zich uit. "Er is maar één ding erger dan kotsende mensen in mijn taxi, en dat is neukende mensen. Geen respect voor mijn dure bekleding." Hij wijst op de met afschuwehjk hoogpolig tapijt beklede stoelen. "Kan jij je bek niet houden en doen waarvoor je betaald wordt?", snauwt de jongen. "Kalm aan, mietje. Omdat je stu­ deert denk je zeker dat je heel wat bent. Met je stoere leren broek." "O, en taxichauffeurs zijn een lek­ ker volkje", roept de ander terug. "Hoeveel passagiers heb je vandaag al afgeperst? En heb je ook een honkbalknuppel in je achterbak?" De auto komt slippend tot stil­ stand. "Oké, ga maar lopen. En weet je wat: je hoeft niet eens te betalen." De chauffeur gooit het portier open en sleurt Fiens vero­ vering de stortregen in. Fien twij­

feit of ze nu ook uit moet stappen: ze staan midden in een industrie­ gebied. A arzelend stapt ze uit. Tenslotte is er nog steeds een kansje op een wilde nacht. Hoewel de kansen nu wel érg klein zijn. Aan de scharrel l.^ond scharrelkij} '3 üënijesknöjfpok f'^ësmpfërde ui "f ifiëékpéTzöüt ïihëëïëfëisuiker T'ëëik^d'këiöêir^^^ T^feé^ërMwan^jrfémöëj olie Stamp knoflook, ui, suiker, ke­ toembardjinten en zout fijn. Voeg de tamarindemoes toe. Snijd de kip in smkken en leg deze in het meng­ sel. Laat dit een halfuur staan en bak de kip in hete olie bruin, (Annette WiesmanJ Zelf een Melle schrijven? Zie pagina 2.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen