Ad Valvas 2001-2002 - pagina 103

31

ek

AD VALVAS 2 7 SEPTEMBER 2 0 0 1 I

I PAGINA 1 5

Driekwart eeuw van doe-maar-gewoon luitketels en fotohoekes, bh's en bureaulam)en: de expositie over 75 jaar Hema biedt de bezoeker aangename momenten van herkenning. Dick Roodenburg

Een Hema-worst lijkt me niet lekl^er, maar de tompouce heb ik vaak geproefd. Waarschijnlijk voor het eerst bij mijn oma in Tilburg. Met haar eindig/v de een middagje winkelen steevast in de Wip-In, zoals het Hema-restaurant destijds heette. Verder maken sinds mijn studententijd de wekkers, onderbroeken, tandpasta en gloeilampen deel uit van mijn huishouden. Kortom: ik ben een doorsnee Nederlander. De tentoonstelling over de Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam geeft een beeld van de geschiedenis van de Hema en daarmee ook een beetje van de smaak van N e derland. Het degelijke doe-maar-geIroon-imago spreekt de Nederlandse onsument blijkbaar aan. De ruimte 'aarin 75 artikelen staan opgesteld, uit Ik jaar één, is een feest van herkening. Vooral de broodrooster, de panetjes en de reactor ventilatorkachel uit de periode tussen 1950 en 1970 zullen bi) velen nostalgische herinneringen oproepen. Het zijn spullen die nog steeds jaarlijks op Koninginnedag van eigenaar verwisselen en in studentenkamerb nuttige diensten bewijzen. !n een ander zaaltje draaien video's. Het leukst zijn de instructiefilmpjes uit "Ie jaren dertig, met volgens het bijhrift ernaast toenmalig directeur dolph de Vries in de rol van lastige Mmi. Tussen de twee monitoren be'ft een ouderwetse neonreclame de -gang tot de Wip-In. Helaas betreft t een slechts een diashow van allerlei kkers dat daar in de loop der tijd te ;oop was. Op een verhoging in de viIdeozaal bladeren twee oudere dames gebonden jaargangen van het perso'Isblad Contact door. Hebben zij ooit 5' 11 de Hema gewerkt? "Nee hoor, wij komen uit Rotterdam".

Het jongetje bij de Hema-gebaksvitrine lijkt vooral oog te hebben voor de verkoopster De expositie Iaat veel foto's van vroeger zien. Die van het jongetje voor de gebaksvitrine van de Hema in Leeuwarden doet denken aan scènes uit de film Amarcord van Fellini. Meer dan door de lekkernijen lijkt het ventje gebiologeerd door de verkoopster. Waarbij wel moet worden opgemerkt dat borstomvang en decolleté van de be-

treffende dame de Felliniaanse proporties missen.

Roltrap Aan de hand van een paar honderd pasfoto's krijgt de bezoeker ook een beeld van het Hema-personeel anno nu. Het zal niemand verbazen dat van

Een schop onder de kont en trainen Voor intellectuelen in de oudheid kwam sport op de allereerste plaats. Belangrijker dan carrière maken was het om een olympische lauwerkrans te winnen met atletiek. Dat is tegenwoordig wel anders. Studenten van nu voelen er Weinig voor om zelf de renschoenen aan te trekken.

, - ^^en voorjaar luidde de KNAU, ^ Koninklijke Nederiandse Adetiek Uf ie, de noodklok over het teruglopen''1 ledenaantal. Vooral de jeugd bleek ^ M moeilijk voor de moeder aller porten te motiveren, hoewel adetiek g steeds een van de populairste ympische sponen is. Dat wil zeggen: m op je luie ly-ent naar te kijken, niet ^ zelf te doen. ^ 3 s van Dam, voorzitter van de in het TjWpisch Stadion gevestigde atietiekdat^^'f "^ Phanos, weet uit ervaring - /""etiek onder studenten niet be525 "'"P"'^^'' 'S- "Ik denk dat van onze 'ictieve leden ongeveer twintig mensiMl aan de vu stiideren", aldus de sportm;3n, "En dat is natuurlijk erg wei-

de ruim 10.000 medewerkers ongeveer tachtig procent vrouw is. Verder moest de firma natuurlijk ook het nodige promotiemateriaal kwijt: naast enkele fraaie advertenties onder meer een wereldkaart met een overzicht van de landen waar de producten vandaan komen en een schema met alle vertakkingen van het Vendex/KBB-concern, waar de Hema sinds 1999 deel van uitmaakt. Maar het bijzonderste onderdeel van de tentoonstelling staat onopvallend ergens in een hoek. Op een video zien we de roltrap van de Hema aan de Grote Markt in Den Haag op 8 april 2001. Het winkelend publiek komt in een voortdurende stroom naar beneden: eerst schoenen, dan benen en romp en tot slot het gezicht. Het idee van een vaste camera en draaien maar werkt zeer goed. De beelden geven een fraaie dwarsdoorsnee van de Nederlandse samenleving anno 2001, zowel wat betreft mode en uiterlijk als bevolkingssamenstelling: van een dikke klusser met zijn net aangeschafte gordijnrails tot een tanige allochtoon met zijn gebedssnoer, van modieuze mantelpakjes tot praktische regenkleding. Om uren naar te kijken, maar dat kan natuurlijk ook bij de Hema in je eigen buurt. Het blijft de vraag of de Beurs van Berlage een geschikte expositieruimte is. Natuurlijk, het unieke gebouw met zijn prachtige grote zalen kan tijdens het komend koninklijk huwelijk aan de hele wereld worden getoond. De ruimtes waarin de expositie plaatsvindt zijn echter vrij klein en soms wat onoverzichtelijk, waardoor het geheel een nogal rommelige indruk maakt. Neem nou de trap naar de klokkentoren, waarlangs lichtbeelden van diverse Hema-filialen hangen. Daar zal de moeizaam klimmende bezoeker weinig oog voor hebben. Maar goed, wie zeurt daarover als je boven wordt beloond met een fraai panorama van Amsterdam.

De koffie verkeerd heet 'latte' en een grote koffie is een 'doppio'. De geur van gemalen koffiebonen, verse sinaasappels en gebakken eieren komt je tegemoet. Op de vier houten tafeltjes langs de bar staan potjes zeezout en peper die je zelf kiint malen. En in café De Drie Graemes wordt nauwelijks gerookt. Het café ligt pal achter de rumoerige Nieuwendijk, aan het kleine, stille pleintje waar de Gravenstraat en Eggertstraat samenkomen. Hier geen modieuze kinderhoofdjes zoals op de nabijgelegen hectische Dam, maar rode klinkers waarop 's zomers een klein terras staat. Het is opeens een oase van rust in deze straatjes rond de achterkant van de Nieuwe Kerk, waar kleine trendy winkels zitten in prachtig gerestaureerde historische pandjes. Zelfs het ballerige Bols-proeflokaal heeft de eeuwen doorstaan. Nog steeds kun je hier bijzondere likeuren in sierlijke kleine glaasjes uitproberen. Maar hoe Amsterdams de buurt ook is, café De Drie Graefjes heeft onmiskenbaar de internationale allure van kleine, alternatieve cafe's in Londen, New York, Tel Aviv of Kopenhagen. Breakfast and Lunch staat op het enorme, etalageachtige raam en er is een uitgebreide, hippe kaart met Engels ontbijt, Franse croissants en crocques, tozzi mozzarella en vers grapefruitsap. Gezond eten, dat is de filosofie achter dit café, vertelt eigenaar Ferdi Oguz (51). Daarom wordt ook zo veel mogelijk onbespoten groente en scharrelvlees gebruikt. In de jaren zeventig studeerde Oguz sociologie aan de vu, twintig jaar later nog eens rechten in deeltijd. Beide studies maakte hij niet af; hij houdt van koken en bleef hangen in de horeca. Tentoonstelling Hema 75 jaar, lussen trend en Op zondagmorgen zitten hier wat tompouce. Tot en met 13 januari 2002 in de studenten, Engelstalige AmsterBeurs van Beriage. Open di t/m zo 11.00-17.00 dammers en toeristen achter grote uur, toegang ƒ 10,- (met korting ƒ 5,-/met mudampende koppen koffie, thee of seumjaarkaart gratis). Info tel. 5304141 of decafé. Wij drinken koffie verkeerd www.beursvanberlage.nl. en ontbijten flink met een erg lekkere overvolle clubsandwich pastrami, waar tussen de drie laagjes vers, grof bruin brood zowel gebakken ei, pastrami, kaas, tomaat, sla als tuinkers is gepropt. Een laagje lichte mayonaise houdt alles op zijn plaats. Het roerei met gerookte zalm en toast, dat we daarna uitproberen, ziet eruit Maar als de vu een atleet aflevert, dan als een geel taartje dat is versierd ook meteen een goeie. De kantinebaas met smalle roze streepjes. Het blijkt noemt psychologiestudente Marjoleine een uitstekende combinatie. De de Jong, die onlangs nog deelnam aan twee sneetjes brood zijn echter niet de Europese kampioenschappen atlevers en ook niet geroosterd. Het tiek, de trots van Phanos. De zaak is zand in de sla vatten we maar op als dus nog niet helemaal verloren. teken van versheid en gezondheid. De vruchtenshake met yoghurt is daarna weer prima. Ook op de eerste verdieping kun je zitten, ontdekken we. Evenals beneden is er plaats voor zo'n twintig personen en je hebt prachtig uitzicht. Een uitstekende locatie voor een verjaardag, dispuutsfeestje of afstudeerborrel. Bij de rekening krijgen we een lollie, waarna we ons weer vol energie tussen de winkelende mensen op de Nieuwendijk storten. (SH)

nig." Hij laat zijn ogen vanaf de midonder mijn kont geven, maar ik ben denstip liefdevol langs de tribunes van toch blij dat ik gekomen ben", zucht het stadion glijden. Zelfs in de plenzen- hij. Hij vindt het ook jammer dat atlede regen ziet het er groots uit. Een grastiek niet wat populairder is onder stumat voor de speer- en discuswerpers denten. Dan zou hij vaker met leeftijdwaar de Arena een puntje aan kan zuigenoten kunnen trainen in plaats van alleen. gen, een verende renbaan, een goed onderhouden verspringbak, niets lijkt aan het toeval overgelaten. Als je dan toch zo nu en dan gaat joggen, kun je het veel beter op deze historische plek doen dan in een van sluipmoordenaars vergeven achterafplantsoen. Het barre weer heeft de meeste atleten deze avond afgeschrikt. Op wat hoog- en verspringers na voelt bijna niemand ervoor om te komen trainen. In de kantine zit René, een van de weinige Phanos-leden die wél iets met de vu te maken hebben, sommen te maken. Hoewel hij een fanatieke middellangeafstandsloper is, houdt zelfs hij het met dit herfstkabaal voor gezien. Misschien dat hij daarom zo mild over zijn verpapte leeftijdgenoten oordeelt. "Ik denk dat de meeste studenten uit s j ^ t ^ <<.'!S?^=^-^*r?^^^s^^^^ zijn op gezelligheid. En atletiek wordt nou eenmaal niet snel geassocieerd met lekker bier drinken en lol maken. Maar dat zou veranderen als er meer vu-studenten kwamen trainen en we bijvoorbeeld in aparte groepen werden ingedeeld. Dan krijg je natuurlijk al snel een eigen sfeer." De kantinedeur zwaait open. In de tochtstroom staat een druipend silhouet. "Hoi Joeri", zegt René, "Was het Brom de Hollander fijn buiten?" Er verschijnt een vermoeide grijns op het gezicht van de atleet. "Ik moest mezelf wel even een schop Atletiekvereniging Phanos is niet erg populair onder studenten

p55»««^

Broodjes met internationale allure

De Drie Graefjes, Eggertstraat 1, Amsterdam. Dagelijks geopend van 10.00-18.00 uur, donderdag tot 19.30 uur. Infonnatie tel. 6266787 of 06-21216110

V

//

r'T , f

II D4>,< eodajiITtn-

AiirffttN'SP ^

V . /

^^

' '> , C^^dtjb^AntttïrtJW»

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen