Ad Valvas 2001-2002 - pagina 35

AD VALVAS 30 AUGUSTUS 2001 PAGINA 15

Twee uur veiiïefd op een diamantsmokkelaar Het lijkt loodzware kost, het Afrikaans filmfestival Afnca in the picture, dat gisteren in Amsterdam begon. Met thema's als slavernij, homoseksualiteit en de positie van vrouwen gaan de meeste films inderdaad niet over luchtige HoUywoodonderwerpen. Toch is er veel te zien waarvan je blij wordt. Tussen de meer dan honderd films zitten veel boeiende, komische, en prachtig gefilmde verhalen. La petite vendeuse de soleil (1999), over het Senegalese meisje Sili Laam dat op krukken kranten wil verkopen, eindigt niet met een Amerikaanse oom die haar redt en een levensreddende operatie betaalt. Wel laat de film zien dat je ook in armoede en onder barre omstandigheden een volwaardig leven kunt leiden. En in de Egyptische film El medina (1998) realiseert Ali zich pas na zijn terugkeer in Cairo dat hij gelukkig is tussen de familieleden en vrienden die hij niet eens gedag zei toen hij naar Panjs vertrok om acteur te worden. "Panjs is net als Cairo", schnjft hij aan een Egyptische vnend. "Alleen kunnen mensen hier voor hun rechten opkomen." Ironisch genoeg kan hl) dat als illegale immigrant zelf niet. Straatkinderen, armoede, overleven in de misdaad, aids, gevangenissen, dromen van een acteurscarrière, het eenzame immigrantenbestaan, politieke repressie. Het zijn onderwerpen die in meerdere films voorkomen en \'celzeggend zijn voor de situatie in veel Afrikaanse landen. Maar anders dan westerse krantenberichten maken veel films van Afnca in the picture korte metten met het gevoel van somberheid en moedeloosheid. En belangrijker nog, ze maken ook korte metten met de onvermijdelijke afstand tussen westerlingen en Afrikanen. Twee uur lang ben je zelf een uitgehuwelijkte bruid, veriiefd op een diamantsmokkelaar of op de vlucht voor apartheid. Twee uur lang zie je Afrika met Afrikaanse ogen, voordat )c weer het Amsterdamse straatgewoel instapt. Steden zijn gevangenissen, vindt de Egyptische Ali uit El medina. Beter kun je reizen in je hoofd. Want m je hoofd ben je vrij. fSH) ifnta m the picture, 29 augustus t/m 9 septunbcr in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Eindhoven. Informatie filmtheater Riatto, Cemtuurbaan 338, Amsterdam, tel 6758700 Programmamformatie (films, leningen, workshops, discussies) www africainthepicture.nl

Jansen blijft Jansen Bram de Hollander

Bacardi Breezers aan de bar, glitterhemdjes op de dansvloer en plaksterren aan het plafond. Een warme, klamme zomernacht in studentendisco Dansen bij Jansen. Shirley Haasnoot Het IS te warm om je echt uit te sloven, deze donderdagnacht in Dansen bij Jansen. Een studentenkaart is verplicht, maar om half twee 's nachts is het nog niet druk in de studentendiscotheek in de Handboogsteeg en de portier laat ons zonder legitimatie binnen. Buiten is het zo benauwd dat soms zomaar een paar natte druppels uit de lucht vallen, zonder dat het echt gaat regenen. De kleine dansvloer staat vol loom bewegende meisjes met glitterhemdjes en )ongens in spijkerbroek. Op een kleine verhoging heupwiegen drie Surinaamse vnendinnen met hun flesjes Bacardi Breezer met modieus zwart rietje in de hand. Dj Chess draait een mengeling van RB, Latijns-Amenkaanse house en disco maar weet zijn publiek niet op te zwepen tot veel actie. Vanaf de vloer

stijgt af en toe sissende rook op en de grote plaksterren aan het plafond geven licht in het donker. De beveiligingscamera's aan het plafond zijn nauwelijks zichtbaar opgesteld en in het hoekje doet een stalen brandtrap dienst als zitplaats. Sinds de opening in 1977 is Dansen bij Jansen een begrip onder studenten. Het is niet duur, chic, alternatief, excentriek of eng en al te oude mensen komen er met in. De voor Amsterdamse begrippen kleine disco richt zich voornamelijk op eerste- en tweedejaarsstudenten en eindexamenscholieren en is vooral gemoedelijk. Alsof je op een gezellig en geslaagd schoolfeest verzeild bent geraakt.

Herman Brood Ook Thelma, derdejaars aan de Hogeschool Holland, vindt haar avond geslaagd. Ze is hier voor het eerst, een opvallende verschijnmg in haar rode rokje en de dikke sigaar in haar hand. "Het is leuk dat je kunt dansen en nog praten ook. Maar het is wel een beetje warm." Rookt ze vaak sigaren? "Nee, ik hield alleen de sigaar van mijn vriendin even vast." Een Franse jongen bestelt een paar glazen bier. Hij is een paar dagen met zijn vnenden op stap in Amsterdam, vertelt hij in gebroken Engels. Des étudi-

ants? Inderdaad, knikt hij, terwijl hij met zijn glazen tussen de mensen verdwijnt. Op de eerste verdieping is de bar nog vrijwel leeg. Dat was maandagnacht, tijdens de kroegentocht in de iDEE-week, wel anders, vertelt barman en vierdejaars communicatiewetenschappen Steven. Bijna 750 mensen kwamen over de vloer, bijna twee keer zo veel als tijdens een gewone zaterdag. Omdat het nu zo rustig is krijgen we een oefenbienje van barvrouw Vanessa, die vanavond wordt ingewerkt. Steven wijst op een echte Herman Brood aan de muur. "Hij hangt er al een hele tijd." Boven een rij smalle silhouetten van Amsterdamse gevels heeft de tragische kunstenaar met grote zwarte leners 'Brood danst bij Jansen' geschreven. Tweedejaars rechtensmdent Peter, breedgeschouderd in hawaïshirt, komt een drankje halen. "Dit is mijn vaste stamkroeg geworden", vertelt de geboren en getogen Amsterdammer terwijl hij zijn witte tanden verleidelijk blootlacht. Verscholen in een nis achter de bar zijn Floris en Tessa in ernstig gesprek verwikkeld. Tessa is net voor haar eindexamen gezakt en Floris begint aan zijn studie technische bedrijfskunde aan de Hogeschool van Amsterdam. Ze komen hier geregeld. Tessa: "Het is hier niet zo opgefokt als op het Leidseplein, niet zo ordinair ook." Toch gaan ze ook wel eens uit op het Leidseplein en ook

naar Paradiso en Escape. Floris: "We komen eigenlijk overal." Beneden wordt het steeds drukker, maar er blijft genoeg ruimte om tussen de vele glasscherven lekker te kunnen dansen. Als we vertrekken vat garderobemeisje en tweedejaars VU-studente pedagogische wetenschappen Janneke de charme van deze discotheek bondig samen: de intimiteit, de verschillende soonen muziek, de gezellige mensen en vooral het gevoel dat er de laatste twintig jaar niets is veranderd. "Jansen blijft Jansen", zegt ze terwijl ze razendsnel jassen en tassen tevoorschijn haalt, onderwijl een sigaret opsteekt en met haar heupen draait op de maat van de muziek. Bij de uitgang lijkt Malcolm, tweedejaars aan de Hogere Economische School, het jammer te vinden dat we vertrekken. Hij staat wat wankel op zijn benen en grijpt zich soms vast aan de muur of een voorbijganger. Heeft hij veel gedronken? "Heel veel. Tien bier en een bacardi puur. En waarom niet? Het is nog steeds vakantie. Mijn smdie begint pas over twee weken." Studentendiscotheek Dansen bij Jansen, Handboogsteeg 11, Amsterdam. Zo t/m do 23 00-4.00 uur, vrij en za 23.00-5.00 Zo t/m wo happy hour van 23.00 - 24.00. Entree zo t/m wo ƒ 2,50, do ƒ 5,- en vrij en za ƒ 7,50. Info tel 6201779 of www.dansenbijjansen nl.

Baywatch aan de Nieuwe Meer Aan een introductiedag meedoen betekent bijna altijd: afzien. Het regent sowieso, de speurtocht per fiets blijkt ergens in Oost-Groningen te eindigen en je maakt je belachelijk bij het kenningsmakingsspelletje. Terwijl je wéét dat het anders kan. Annetnieke Bosman Studentenclub Derm, the place to be voor wie van extreme sporten als snowboarden en surfen houdt, heeft het bijvoorbeeld erg met zichzelf getroffen. Op ^ surflocatie aan de Nieuwe Meer vertoeft de vereniging in een soort mini-Ca'fornie. Terwijl de reggaemuziek uit de 'uidsprekers schalt, tikken gebruinde jongens en meisjes in slow-motion een f'Mchvolleybal over het net. Op het grasveldje ernaast liggen al even relaxte surfers te stoven in de zon. Of, zoals J'oorzitter Matthijs zegt: "Een dagje aan het Water is voor ons vakantie." Bay^"tch eat your heart out. . foch ontkomt zelfs Derm niet aan een ntroductiedag­tegenslag. Het wil na­ •"^lilk met waaien. In het water liggen ^udgedienden op hun planken met el­ ^"t te kletsen, terwijl aspirant­leden

proberen met ieder zuchtje wind hun voordeel te doen. Instructeur Pieter la­ veert er in zijn motorboot tussendoor en schreeuwt aanwijzingen. Een paar toch al wankele meisjes worden daar nog ver­ der door uit hun evenwicht gebracht en vallen, niet voor het eerst die dag, van hun plank. Verderop kijkt een klapper­ tandende jongen opgelucht, als hij ein­ delijk naar de kant wordt gesleept. Windstilte of niet, wie nog niet kan sur­ fen heeft automatisch het talent om te ver af te dwalen. Hoe kabbelend ook de middag, op de steiger ontstaat enige beroering als de clubleden Guido, Paul, Richard en Maarten het eeuwige Derm­discussie­ punt aanroeren. Namelijk wat het cool­ ste is: wind­ of golfsurfen. Richard: "Golfsurfers zijn laf, want ze doen gewoon met de golven mee." Maarten: "Maar er vallen toevallig wel

de meeste dooien bij golfsurfen. En het is hoe dan ook beter, leuker en heftiger dan windsurfen." Paul: "Wij golfsurfers gaan voor de ad­ renalinekick." Guido: "Soms komt er zo'n muur van water op je af Dan ben je echt bang, hoor." Richard: "Maar terwijl jullie liggen te kletsen in de branding, zien jullie niet wat een stoere dingen de windsurfers doen op open zee." Paul: "Nee, want dan maken we zelf een veel te goeie rit." Maarten: "Of we zitten lekker in het buitenland, terwijl jullie in het regen­ achtige Nederland blijven..." Richard: " waar je tóch veel beter af bent als windsurfer dan als golfsurf­ er." Met andere woorden, de heren komen er niet uit. Eigenlijk is dat ook niet de

Op de Derin­introductiedag wil het niet waaien

bedoeling. Elkaar pesten en afkraken, het hoort evenzeer bij de Derm­cultuur als bij die van willekeurig welke andere studentenclub. Volgens Guido loopt het nooit echt uit de hand. "We begrijpen elkaar in onze passie, maar we delen hem gewoon niet," zegt hij. "Welja," roept Maarten, "Eigenlijk is

Bram de Hollander

Derm gewoon één grote, schattige knuf­ felbende. Eh.... toch, jongens?" Op het water, dat zachtjes aan de oe­ vers likt, dobbert een jongen op een luchtkussen dromeng weg. De eenden snateren rond zijn voeten, m zijn hand heeft hij een biertje en een sigaret. De surfer is een tevreden mens.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen