Ad Valvas 2001-2002 - pagina 456

AD VALVAS 11 APRIL 2002

PAGINA 16

tafeltje kun je moeilijk werken. En ik denk ook dat je je hier moeilijk kunt concentreren omdat je telkens wegdroomt. De bewoonster houdt duidelijk van een romantische sfeer met al dat rood, die kaarsen, het hartvormige lampje en die rozen. Misschien is ze wel verliefd." "Hier woont een creatieve en fantasierijke meid, dat kun je aan het kleurgebruik zien", vindt D e n i s e Harskamp van woonwinkel Het grote avontuur. "Het is ook een heel originele kamer. Het is gezellig ingericht met warme kleuren en bijzondere objecten, zoals het tafeltje en de bank. Alleen kan ze beter het memobord achter de bank weghalen. Het staat veel leuker als ze er een mooie spiegel of een schilderij ophangt. En door de hoekkast in een andere kleur te verven, komt die meer naar voren, meer in de aandacht." "Ik hou van 'goed fout' als stijl, met veel hutseltjes en frutseltjes", zegt Janneke van de Laar zelf. "Veel prikkels vind ik mooi, ik heb ook een vuurrode slaapkamer. Iedereen die hier komt, vindt het erg leuk, maar zou het zelf niet willen. Het is voor de meeste mensen toch te druk. Ik kijk veel rond om te zien hoe ergens anders de inrichting gedaan is. Zo heb ik het idee van een paarse muur met neprozen in een cafeetje gezien. De deur met foto's heb ik wel zelf bedacht. Ik ben gek op foto's en op de deur zijn alle belangrijke aspecten van mijn leven te zien." w crk. En dat is zo leuk dat wat mij betreft de roosjes van de muur mogen."

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Janneke van de Laar (21). De tweedejaars pedagogische wetenschappen woont in de Pijp. Haar ouders hebben het appartement gekocht en ze betaalt geen huur.

"Je zet alleen maar een tuinkabouter in je kamer als je kitsch opvat als design", meent trendforecaster Hanneke van der Linden. "Het idee achter de inrichting is een kruising tussen kitsch en new design. De bank bijvoorbeeld is ook echt een statement. Het lijkt mij dat de bewoonster een ontzettend feestbeest is, een gezelligheidsmens. Daarom heeft ze de deur beplakt met foto's. Iedereen waar ze dik mee is, heeft een plaatsje gekregen. En dat is heel origineel gedaan. Als ze er nu met een verfroller een kader om aangeeft, dan komt het nog meer naar voren als kunst-

Wil ]i) ook mcl jc kjmcr in Ad \ 'ctha\^ Oï wil je Lommentdar leveren^ Stuur dan ccn c-mail naar batl')7(ï^zonnet nl

"Die klassieke bank en het geverfde aardappelkratje passen voor geen meter bij elkaar", vindt Evelyn Admiraal (18), eerstejaars psychologie. "Waarschijnlijk heeft het meisje dat hier woont niet zo'n groot budget. Maar ze heeft wel duidelijk een eigen inbreng aan haar kamer gegeven, bijvoorbeeld met die deur met foto's. Ze is duidelijk creatief, alleen heeft ze nog geen herkenbare stijl. Jan des Bouvrie is in elk geval niet langsgeweest." "Hier woont vast een hoofdgebouwtyp", denkt D u c o Ferro (20), eerstejaars artificiële intelligentie. "Iemand die een taal of rechten studeert, maar zeker geen wiskundestudent. Dit is geen kamer waar je je huiswerk maakt. Op die bank of aan dat

Tekst: Floor Bal, foto's: Peter StrelitskI

Janneke van de Laar

DE TAFEL VAN MELLE

a a>

CÜ

Bedompte burgerlijkheid I

V \f

Aldo zit vastgekoekt aan Fiens bank. Hier is duidelijk de Wet van Melle van toepassing. Er is een wonder geschied. Fien heeft een Vaste Vnend. Hoewel ze hem nog maar drie weken schijnt te kennen, twijfelt Melle met aan de ernst van de situatie. Fien verschijnt nergens meer, de telefoon wordt met opgenomen en mail blijft onbeantwoord. Geen van haar eerdere veroveringen heeft zo'n gedragsverandering bij haar veroorzaakt. Waar deze tot voor kort tot op het bot in het café werden ontleed - voorspel, avontuurtje, naspel - is haar nieuwe liefde als laffe smeerolie haar leven binnen komen druipen. Melle hoorde pas voor het eerst van Aldo, de saaiste scheikundestudent aller tijden, toen deze praktisch bij haar was ingetrokken. Niks geen nachtelijke analyses met derden. Op

een dag was Aldo er gewoon. Vastgekoekt aan de bank alsof hij er altijd al had gezeten. Hier is duidelijk de Wet van Melle van toepassing. Hoe promiscuer iemands leven als vrijgezel, des te bedompter diens gedrag in geval van onverwachte vaste relatie. Melle ziet het dagelijks om zich heen gebeuren. De bedompte burgerlijkheid die toeslaat als een vriend of vriendin voor het eerst in zijn leven serieus 'beet' heeft, is ontstellend. De meest hardcore feestbeesten eindigen als ingezakte puddingen. Ze maken er een complete vertoning van. Liefje voor en liefje na, trouwen nog voor ze elkaars lievelingseten kennen en alles, alles samen doen. Kennelijk net één eenzame kerstavond te

J

veel meegemaakt, spot Fien altijd. Dat zij nu ook tot die groep behoort, ziet Melle als een vorm van verraad. Aldo heeft het charisma van een verstopt afvoerputje. Want dat is de tweede paragraaf uit de Wet van Melle: onverbeterlijke singles helpen de jarenlang opgebouwde spanning om zeep met een totaal oninteressante Ware Jacob. Melle heeft hem nu één keer gesproken en dat ging nogal stroef. Oké, vooral van zijn kant. Onuitstaanbaar hoe die jongen de rol van de perfecte gastheer op zich nam in Fiens huis, waar hij waarschijnlijk de wc nog met eens kan vinden. Hij heeft zelfs een nieuwe tekst op haar antwoordapparaat ingesproken. Maar nu, na een paar weken, vindt Melle dat hij Fien maar weer eens moet bellen. Er kan in zo'n periode veel gebeuren tenslotte. Gelukkig neemt Fien de te-

lefoon op. "Alles goed?", informeert hij. "Ja, ja", zegt Fien vaag. Er valt een stilte. "Met mij ook wel", deelt Melle ongevraagd mee. "Mooi Luister, kun je een andere keer terugbellen? We staan net op het punt uit eten te gaan met zijn ouders." Melle registreert twee hoofdzonden in één zin. Het vanzelfsprekende gebruik van de woorden 'we' en 'zijn', zonder enige specificatie van de persoon naar wie die woorden verwijzen. En het feit dat Fien met de ouders van die eikel (want het is Melle eerlijk gezegd wel duidelijk over wie ze het hier heeft) op stap gaat. De kleflieid! Melle hangt somber weer op. Fien kan afgeschreven worden. De eerste uit zijn vriendenkring die is toegetreden tot het leger der gesettelden.

Klef eetlepel olijfolie /1 ut 250 gram rondgraanrijst 500 gram pompoen, geschild en geraspt halve theelepel saffraanpoeder j dl witte wijn 9 dl groentebouillon 1 eetlepel verse oregano zowï, verse peper 50 gram geraspte peconno Fruit de gesneden ui in de olie op een laag vuur. Doe de rijst erbij en voeg na wat roeren de pompoen en de saffraan toe. Draai het vuur hoger en giet de wijn erbij, tot alle vocht is opgenomen. Verhit intussen de bouillon en voeg die voor het grootste deel toe. Zonodig later nog wat meer bijgieten. Laat het geheel 30 minuten zacht koken, tot alle bouilIon is opgenomen. Breng de risotto op smaak met zout, peper, oregano en de kaas. (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen