Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 194

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 194

11 minuten leestijd

AD VALVAS 15 NOVEMBER 2 0 0 1

PAGINA 6

Studeren met kinderen Poepluiers verschonen tussen de studieboeken en een oppas regelen als je een avond de kroeg in wilt. Het leven van studentouders bestaat uit strak plannen, veel regelen en weinig vrijheid. Niemand houdt bij hoeveel VU-studenten een kind hebben, maar zeker is dat het uitzonderingen zijn. Terwijl de meeste studenten nog niet moeten denken aan fruithapjes en snotneuzen, zijn studentouders zelf over het algemeen positief over de combinatie studeren en kinderen. 'Ik zou het zo weer doen als ik opnieuw mocht kiezen.' Tekst: Welmoed Visser en Yvette Nelen, foto: Christiaan Krouwels

'Een baan met onzekerheid zit er niet in' S h a n t y S t e r k e (37) is bezig m e t de laatste loodjes v a n h a a r scriptie. Z e s t u d e e r t al tien jaar b e w e g i n g s w e t e n s c h a p p e n a a n de V U . D a a r n a a s t is ze a l l e e n s t a a n d e m o e d e r van A r o n (8) en M a r i a (4) en w e r k t ze 2 6 u u r p e r week als fysiot h e r a p e u t e . D i t jaar wil ze eindelijk afstuderen. De laatste keer dat Sterke een vak volgde op de universiteit, was toen ze in verwachting was van haar dochter, ruim vier jaar geleden. Sinds die tijd is het er niet meer van gekomen. Ze bestudeert de stof thuis en gaat dan naar de tentamens. Momenteel is ze bezig met een scriptie over dementie. Hierin combineert ze haar onderzoek met haar werk als fysiotherapeute in een verpleeghuis met demente ouderen. "Soms was het erg zwaar om studie, werk en kinderen te combineren", vertelt Sterke. "Vooral bij practica, dan moest ik vakantie nemen en de kinderen ergens onderbrengen. En hoewel ik een deeltijdstudie doe, zijn de colleges gewoon overdag." Ook de invoering van het blokkensysteem maakte college volgen moeilijk voor Sterke. Sinds een aantal jaren werkt bewegingswetenschappen niet meer met trimesters, maar met halve trimesters, de zogeheten blokken. "Het is bijna ondoenlijk om mijn werk daaromheen te plannen, omdat het rooster zo vaak verandert." Sterke was 27 toen ze aan bewegings-

wetenschappen begon en werkte al als fysiotherapeut. Ze was net te oud voor studiefinanciering en bleef werken om geld te verdienen. Sinds haar relatie een paar jaar geleden stukliep, is Sterke alleen kostwinner voor haar gezin. Het werk als fysiotherapeut is redelijk te combineren met het hebben van kinderen, vindt ze. Toen haar kinderen klein waren, gingen ze naar de crèche in hetzelfde gebouw waar Sterke werkt. N u werkt ze in de tijd dat haar kinderen naar school gaan. "Ze hoeven dus niet naar de buitenschoolse opvang", legt ze uit. Wel blijft er daardoor vaak weinig tijd over voor haar studie. "Helemaal nadat IVIaria geboren werd, heb ik mijn studie een hele poos op een laag pitje gezet." Toch heeft ze geen spijt van de combinatie. "Ik zou het zo weer doen als ik opnieuw mocht kiezen." Sterke heeft wel eens serieus overwogen om haar studie aan de wilgen te hangen. "Maar het idee dat ik dan mijn hele leven fysiotherapeut zou blijven hield me gaande. Eigenlijk zou ik het liefst wetenschappelijk onderzoek doen", vertelt ze. Maar in deeltijd is dat nog altijd een probleem. "Bovendien vinden ze mij veel te oud. Ze nemen liever een twintiger aan, die meer dan fulltime voor het onderzoek kan gaan." Wat ze na haar afstuderen gaat doen, weet ze nog niet. "Ik moet natuurlijk geld verdienen voor mijn kinderen, dus een tijdelijke baan, met veel onzekerheid, zit er niet in."

'Soms vliegt liet me aan' I n g e b o r g H e s s e l s (22) zat m i d d e n in h e t t w e e d e jaar van h a a r g e n e e s k u n d e s t u d i e , t o e n ze o n t d e k t e d a t ze z w a n g e r w a s . O o k al was dit niet h e l e m a a l d e b e d o e l i n g geweest, ze twijfelde geen m o m e n t of ze h e t kindje wel wilde. 'Liv w a s zeker n i e t g e p l a n d ' , v e r t e l t ze. ' M a a r mijn v r i e n d en ik w a r e n wel m e t e e n heel erg b h j . ' N u Ingeborg eenmaal moeder is van een halfjaar oude dochter, kost het haar grote moeite om zich nog voor de geest te halen hoe ze vóór de zwangerschap dacht over kinderen krijgen en studeren. "Ik wist dat ik kinderen wilde, en het liefste vóór m'n dertigste, maar ik was er niet actief mee bezig. Ik zou eerst basisarts worden. Toch is het ongelooflijk hoe snel je went aan een nieuw leven. Na twee maanden zwangerschap leek het al heel normaal." Ingeborg heeft haar studieplannen drastisch moeten wijzigen. Het kindje was uitgerekend in mei. "Eerst dacht ik nog dat ik m september verder kon gaan met medicijnen, maar de studentendecaan raadde me aan om een jaartje te stoppen. 'Je bent nog zó jong', zei ze, 'je hebt alle tijd. Geniet er eerst van.'" Ze nam het advies van de decaan ter harte, al kostte dat aanvankelijk moeite. "Ik had zelfs nóg grotere plannen", aldus Ingeborg. "Ik wilde in mei bevallen, daarna met mijn vriend Lee verhuizen naar een huurhuis in Hoofd-

dorp, in de zomer trouwen in Nederland en het trouwfeest nog eens overdoen in Singapore, waar Lee familie heeft wonen. Maar ik besefte dat dat te veel zou worden. We hebben de trouwplannen laten varen." De komst van dochtertje Liv behelsde een grotere verandering dan Ingeborg vermoedde toen ze nog zwanger was. Ze vindt het zwaar om 24 uur per dag met Liv bezig te zijn. Niet dat ze het studentenleven mist. "Ik ben altijd erg op mezelf geweest, moest niets hebben van studentenverenigingen. Maar ik moet er wel elke dag op uit, anders word ik chagrijnig." Daarom overweegt ze om al vóór september weer een paar blokken onderwijs te gaan volgen. Alleen werkt haar vriend voltijds op Schiphol en heeft ze nog geen zicht op een gesubsidieerde plaats voor kinderopvang, ook al staat ze nu een jaar ingeschreven op de vucrèche 't Olifantje. Dat vindt ze op dit moment nog niet zo erg, want ze merkt dat ze het moeilijk zou vinden om Liv al zo jong uit handen te geven. Maar die plek heeft ze in september wel nodig, want ze weet zeker dat ze haar studie wil afmaken. "Het vrijblijvende is eraf Ik studeer niet alleen meer uit interesse, maar ook omdat ik Liv een goede toekomst wil geven. Lee heeft geen opleiding en zijn baan is niet helemaal zeker. Soms vliegt het me aan. Dan vraag ik me af hoe ik straks mijn co-schappen moet regelen. Maar ik weet dat ik de toekomst stapje voor stapje moet bekijken. Eerst mijn doctoraal."

Ingeborg Hessels (22) wil haar halfjaar oude dochtertje Liv nog niet uit handen geven

'Naar de kroeg gaan moet je gewoon blijven doen' Eerstejaarsstudent sociaal-culturele w e t e n s c h a p p e n P i e t e r b a s L a l l e m a n (26) is v a d e r v a n L o t t e (2). H i j w i s t al o p d e m i d d e l b a r e school d a t hij jong v a d e r wilde w o r d e n e n d a a r staat hij n o g s t e e d s h e l e m a a l a c h t e r . T o c h voelde hij zich tijdens h e t eerste jaar alleen e n depressief v a n h e t t h u i s z i t t e n , t e r wijl zijn v r o u w w e r k t e en s t u d e e r d e . N u heeft hij w e e r een overvolle a g e n d a , als vader, s t u d e n t en verp l e e g k u n d i g e en gaat h e t h a r t s t i k ke g o e d . Op donderdagmiddag komt Lalleman uit het bos. "We hadden vanochtend onze zaterdag. Dat wil zeggen alle drie vrij. Dus we zijn gaan wandelen." In het weekend komt het bijna niet voor dat hij en zijn vrouw beide thuis zijn, omdat meestal een van hen weekenddiensten draait. "Op de momenten dat je wel samen vrij hebt, is het heel belangrijk om iets te gaan doen." En dus vierden de Lallemannetjes weekend op donderdagochtend. Lalleman is ervan overtuigd dat het grote voordelen heeft om jong ouder te zijn. "Mijn ouders waren ook jong

toen ze mij kregen en het leuke daaraan is dat je meemaakt hoe je ouders zich ontwikkelen. T o e n ik kind was, is mijn moeder de kunstacademie gaan doen. Ik snap niet waarom de meeste mensen tegenwoordig hun hele leven uitgestippeld willen hebben, voordat ze aan kinderen beginnen. Het is leuk en leerzaam voor kinderen om een stuk van jouw ontwikkeling mee te maken." Ook voor hemzelf heeft het uiteindelijk voordelen, denkt hij. "Als ik 42 ben, is Lotte al bijna volwassen. Dan heb ik alle tijd om voor mijn carrière te gaan en zitten al mijn leeftijdgenoten nog met jonge kinderen." Omdat Lalleman al heel vroeg wist dat hij jong vader wilde worden, besloot hij na zijn vwo een studie te gaan doen waarmee hij snel aan het werk zou kunnen. Hij koos voor hboV. Tijdens een stage leerde hij zijn vrouw kennen, die ook verpleegkundige is. N u heeft hij een zestigprocentsbaan in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. Vroeger had hij een ideaalbeeld van het vaderschap. "Ik wilde altijd vijf kinderen en had verwacht dat het te gek zou zijn om huisvader te zijn. Maar na een jaar thuis voelde ik me net Jans, van Jan, Jans en de kinderen:

verveeld en neerslachtig. Ik wilde van alles, maar kon weinig, omdat ik thuis zat met een baby. Ik snap heel goed dat vrouwen, die alleen maar moeder zijn, tegen de muren opvliegen." N u gaat het beter. Lotte gaat twee dagen per week naar de crèche en Lalleman is weer begonnen met werken en studeren. "Lotte wordt steeds leuker, ze leert lopen en praten. Je kunt gemakkelijker iets met haar gaan doen." Zo neemt Lalleman haar af en toe mee naar de kroeg, waar hij werkte voordat hij vader werd. "Iedereen daar vindt het prachtig. Lotte ook. Je moet gewoon dat soort dingen blijven doen. Mensen denken vaak dat je met een kind helemaal niets meer kan, maar dat is onzin. Als ze Sesamstraat mist, zet ik de video aan, heel gemakkelijk." Andere studenten met kinderen kent Lalleman niet. Hij is een uitzondering. En hoewel hij tot nu toe zijn studie redelijk goed met zijn vaderschap kan combineren, zou hij het erg handig vinden wanneer er op de vu een opvang zou zijn, waar je je kind een uurtje zou kunnen stallen, een soort ballenbad. "En dat dan in de collegezalen wordt omgeroepen: 'Lotte wil graag worden opgehaald uit het ballenbad.'"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 194

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's