Ad Valvas 2001-2002 - pagina 380

PAGINA 16

I AD VALVAS 21 FEBRUARI 2002

sociaal leven. Als ze geen vrienden had, dan had ze haar televisie wel centraler neergezet." "Dit doet me denken aan iemand die iets sociaals studeert", zegt Jorrit D a g g e n voorde (23), tweedejaars culturele antropologie. "De sfeer is namelijk erg rustiek en damesachtig. Het is zo netjes en stijlvol, dat ik denk dat hier het type hockeymeisje woont. En ze heeft óf rijke ouders óf ze werkt er flink bij om dit te betalen. Dit is een leuk huisje, maar het is te netjes om een feestje te geven. Ik denk dat degene die hier woont, dat niet zou doen."

I

"Ik heb goed nagedacht hoe ik het ingericht wilde hebben", zegt Floor Hesselm a n s zelf. "Ik wilde een lichte inrichting met niet te veel prutjes en spulletjes. Maar er moesten wel dingen staan die belangrijk voor mij zijn. Zoals dat schilderijtje dat ik van mijn ouders heb gekregen voor mijn afstuderen aan het hbo. Niet alleen vind ik het werk heel mooi, mijn vader heeft ook heel veel moeite gedaan om eraan te komen. Het mooiste aan de kamer vind ik de ramen, daardoor is het erg licht. En er zitten hele mooie ornamenten aan het plafond. Iedereen denkt dat die authentiek zijn, maar ze zijn zelf gemaakt door een Griekse meneer die hier jaren geleden heeft gewoond."

Wat zegt de inrichting van je Itamer over jouzelf? En klopt die indruis ool<? Studenten en deskundigen giuren in de kamer van Floor Hesselmans (24). De eerstejaars beleid, communicatie en organisatie verkort huurt voor 250 euro per maand een kamer in Oud-West. Tekst Floor Bal, foto's Peter Strelitski

"Deze kamer is typische vrouwelijk", meent Arno Schürfeld van designwinkel Anno. "Mannen hebben toch minder gevoel voor styling. Die gaan er niet op uit om kussens te kopen. Diegene die hier woont heeft echt geprobeerd om wat je normaal in een huiskamer doet, hier in het klein te doen. Al zijn de meubels goedkoop op de kop getikt, ze heeft het leuk gedaan. En ze heeft zelfs kunst aan de muur en er staan bloemen. Daarom lijkt ze me een creatief en progressief iemand. Ze heeft gevoel voor dingen." "Dit is echt een gezellig huis", vinden Sigrid van Kleef en Maarten Copijn

van internationaal designcentrum Wonen 2000. "Hier woont een warm, sociaal type dat graag mensen op bezoek heeft. Dat kun )e zien aan de manier waarop de kamer is aangekleed, met bijvoorbeeld die kaarsen in een kandelaar. Zo straalt de inrichting warmte uit. En het is ook nog een erg mooie ruimte met die vloer en de glasin-loodramen. Het is echt top als je zo'n kamer hebt. Alleen mag van mij die bank iets minder m een hoekje gepropt worden. Voor het raam staat hij vast beter." "Het meisje dat hier woont, is ongeveer 23 jaar oud", denken Jan-Willem Jagtenberg (22) en Jorrit Groen (23), beiden derdejaars economie. Volgens hen is de kamer volwassen ingericht. "Het is veel geordender dan de inrichting van een achttienjarige. Bovendien zijn deze meubels niet allemaal van mama gekregen. Ze heeft haar best gedaan om het leuk in te richten. Waarschijnlijk heeft ze een druk

Wil ji) ook met je kamer m Ad Vulvas' Of wil je commentaar leveren^ Stuur dan een e-mail naar ball97@zonnet.nl.

Floor Hesselmans

E: DE TAFEL VAN MELLE Ml wil exa aai zie toe do(

Gek van verliefdheid De boeketten, kaartjes en emails met vreemde liefdesbetuigingen beginnen Melle op de zenuwen te werken. Het is op Valentijnsdag begonnen. Ansichtkaartjes met verliefde, dweperige teksten zonder afzender. De eerste waren nog onschuldig, maar daarna werden ze platter. "Lieve lange lummel met je longitudale lans, ik hou van je. Je oestertje." Melle gooit vandaag alweer de vijftiende weg. Hij krijgt er wat van. Inmiddels is de stortvloed aan attenties opgelopen tot dagelijks een kaartje en wekelijks een boeket met roze rozen. Licht dreigende boodschappen als: "Liefde is... samen verpletterd worden onder één trein" bezorgen Melle, de hevige illustratie op de voorkant ten spijt, een onbehaaglijk gevoel. Wat is dit? Aanvankelijk dacht Melle aan een onbekende aanbidster, gek van verliefdheid. Een verlegen eerstejaars bijvoorbeeld, zwaar onder de indruk van zijn rijpe mannelijk-

heid. Op de vu speurt hij verwachtingsvol om zich heen op zoek naar wegsmeltende studentes. Intussen beginnen de liefdesbetuigingen steeds vreemder te worden. "Ha! weet ge 't niet, wat kanker woedt / In 't lang miskende hart / Als liefde 't vuur der wraak ontsteekt / En misdaad groet uit smart?" Kan dit een wraakactie zijn? In gedachten gaat Melle zijn exen na: Renske, Natasja, losse flodders op feestjes... Hij kan zich geen gebroken harten herinneren, anders dan zijn eigen. Eén van zijn vrienden moet erachter zitten, dat kan niet anders. " O , zoet gelispel van die mond, wiens adem d'eerste kus verslond", citeert hij het laatste kaartje tegen Fien, daarbij vet knipogend. Ze kijkt hem vol afschuw aan. "Jezus, heb je last van je hormonen?" Ook Leo en Igor reageren met op de citaten zoals verwacht. "Gaat het wel goed met je, Melle?", informeert Leo bezorgd. "Je ziet wat bleek de laatste tijd." Inderdaad gaat het nier goed met Melle; het hele gedoe begmt hem op de zenuwen te

werken. Soms heeft hij het gevoel dat hij achtervolgd wordt: in de supermarkt, het café, de mensa. Behalve met boeketten en kaartjes wordt hij nu ook bestookt met email. De attachments bevatten zoete poezieplaatjes, Victoriaanse porno, of, zoals laatst, een virus dat zijn hele beeldscherm roze kleurde en alleen een rood pulserend hart liet zien. Hij wordt opgebeld door zwijgende onbekenden, en er wordt aangebeld zonder dat er iemand binnenkomt. Melle stort zijn hart uit bij Leo, die het vooral een opwindend verhaal vindt. "Waarom maak ik nooit eens zoiets geils mee?" Gelukkig weet hij wat er moet gebeuren. "We zetten een val. Je gaat vannacht posten bij de voordeur, en als iemand aanbelt of iets m de brievenbus wil doen, spring je tevoorschijn." Melle installeert zich die avond met slaapzak en zaklantaarn in de fietsenkelder bij de voordeur. Het wordt een rusteloze nacht, want thuiskomende bewoners en stalkers zijn op het gehoor moeilijk van elkaar te onderscheiden. T o t tien keer toe springt Melle voor niks tevoorschijn, de zoveelste stomverbaasde buurman of -vrouw verblindend met zijn zaklantaarn. Het gegil is niet van de lucht. Gebroken sleept hij zich de volgende ochtend naar zijn etage. Half verdoofd regis-

treen hij dat het licht brandt op zijn kamer, wat eigenaardig is. Toch schrikt hij zich lam als hij een ineengedoken gestalte op zijn bed ziet zitten... Liefdesappels 2 appels iÓO gram mais / dl water 4 walnóien 1 ëëdéj>el bakgëmber 4Ó §ram 'honing / eierdooier, i eiwit geraspte sinaasappelschil Halveer de gewassen appels en hol ze uit. Breng de fijngemaakte maïskorrels in het water al roerend aan de kook, tot het een dikke pap is. Hak de walnoten stukjes en klop het eiwit stijf Roer honing en de eierdooier door de maisbrij en voeg gember, sinaasappelrasp en eiwit toe. Vul de appels met de maisbrij en zet ze m een ingevette ovenschaal. Zet de schaal op de op één na onderste richel van de oven en bak de appels op 180 graden gaar. Annette

Wiesman

Voor Melle-wedstrijd zie pagina 14

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen