Ad Valvas 2001-2002 - pagina 424

AD VALVAS 21 MAART 2002

PAGINA 12

exacte studie doet. Daarvoor is het te warm ingericht. Zo heeft ze bloemetjes in vaasjes op het tafeltje gezet. Ik denk dat ze een studie als psychologie doet." "Hier woont geen feestbeest", meent A d u A m o a k u (23), vierdejaars economie. "Daarvoor is de kamer veel te netjes en schoon. Alles staat hier op zijn plek. Ik denk dat hier iemand woont die geschiedenis studeert. Ze heeft namelijk mooie meubels die antiek lijken. Zoals de poten van de tafel, die zijn een beetje ouderwets. Zelf zou ik hier twee stoelen weghalen, ze staan in de weg. En ze heeft al twee stoelen, dus ze heeft ze niet nodig." "Toen deze foto gemaakt werd, woonde ik hier nog maar net", zegt Carolien Voorhuis zelf. "Inmiddels heb ik veel meer gedaan. Zoals appeltjesgroen op de wand aanbrengen. Dat vind ik een vrolijke, frisse kleur die toch niet te druk is. Het is tenslotte een kleine kamer. Ik huur twee kamers van mijn broer, die dit huis gekocht heeft. We zochten allebei nieuwe woonruimte en dat lukte niet. Om te kunnen kopen, had mijn broer een huurder nodig. Samenwonen was niet onze eerste voorkeur, maar het gaat warempel goed. De afspraak is dat ik hier woon tot ik over twee jaar ben afgestudeerd. Daarna ga ik op zoek naar iets anders." Wit JIJ ook met ]e kamer m Ad Valvas? Of wil )e commentaar

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Carolien Voorhuis (24). Deze eerstejaars beleid, communicatie en organisatie huurt voor 318 euro per maand twee kamers op het KNSIVi-eiland. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter StrelitskI

"Deze inrichting is heel goed gedaan", vindt trendforecaster Hanneke van der Linden. "De bewoner is heel knap met de ruimte omgesprongen. Ze heeft gekozen voor natureltinten. Daardoor heeft ze m een kleine kamer toch een optimaal effect behaald. Door te kiezen voor twee kleuren die ze herhaalt, heeft ze rust en harmonie gecreëerd. D e stijl is niet heel origineel, ik mis persoonlijke invloeden als souvenirs van reizen of een liefde. Maar je ziet dat het werkt. Het meisje dat hier woont, heeft plezier in het inrichten. Ze wil er ook graag geld aan uitgeven. Het lijkt me iemand die het naar haar zin heeft."

"Ik denk dat hier een reislustig persoon woont", zegt D e n i s e H a r s k a m p van woonwinkel Het grote avontuur. "In haar huis heeft ze niet heel veel staan, ze heeft precies wat je nodig hebt. Daarom denk ik dat ze niet veel thuis is, maar veel naar buiten gaat. Ik mis nog een beetje kleur in dit huis. Ze zou bijvoorbeeld ter decoratie een hele mooie hanglamp kunnen ophangen of een kleed neerleggen. Dat kan ze dan meteen gebruiken om het woon- en eetgedeelte van elkaar te scheiden." "Deze kamer is van een gezellig iemand," denkt Cécile van der S a n d e n (21), derdejaars rechten. "Ze heeft namelijk een fles wijn staan. Dus als ze 's avonds thuiskomt, dan voert ze een diep gesprek met een wijntje erbij. Haar kamer is wel opgeruimd, het ziet er niet zweverig uit. Zo heeft ze bijvoorbeeld geen bank waar ze op kan hangen. Daarom lijkt ze me een keurig iemand. Maar ik denk niet dat ze een

leveren-' Stuur dan een e-mail naar ball97(a)zonnet nl

Carolien Voorhuis

DE TAFEL VAN MELLE

0 03

Ben je daar eindelijk? Wie is de geheimzinnige figuur die IVIelle wekenlang heeft bestookt met vreemde liefdesbetuigingen? En wie zit er op een nacht plotseling ineengedoken op Melles bed? Ad Valvas gaf haar lezers de kans om voor één keer zelf een aflevering van De tafel van Melle te schrijven. Hieronder de eerste winnende inzending. Melle deinst achteruit. Droomt hij, of is het een geval van verstandsverbijstering? Begint zijn overvloedig drankgebruik dan toch zijn tol te eisen? Hij heeft ieders goedbedoelde waarschuwingen weggewimpeld met het stoere weerwoord dat

hij meer drank kan hebben dan anderen, dat de alcohol sneller uit zijn bloed verdwijnt. Korsakoff! Melle krijgt een angstvisioen: de rest van zijn nog jonge leven tussen dementerende bejaarden die hem allemaal voor hun zoon zullen aanzien. Gejaagd begint hij van honderd steeds zeven af te trekken: 93, 86... Er moet toch een snellere manier zijn om waan van realiteit te onderscheiden, dementie van gezond verstand? Melle knippen een paar keer met zijn ogen, maar de figuur op zijn bed wil niet vertrekken. En nu dnngt er ook een vaag vertrouwde geur in zijn neus, van wekenlang rondreizen in de vakantie zonder je ergens te kunnen wassen. Heeft hij een meervoudige hallucinatie? Hij knijpt zichzelf keihard in de arm en moet een pi)nkreet onderdrukken. Maar nog steeds zit de ineengedoken gestalte op zijn onopgemaakte bed. Plotseling heft die zijn hoofd

op en zegt verwijtend: "Ben je daar eindelijk?" "Wa.. wat... hoe be-bedoel je?", stamelt Melle. Erg krachtig heeft het niet geklonken, vreest hl). Hij IS veel te moe om zich in dit nachtelijk uur sterker voor te doen. Hij wil niets liever dan in zi)n bed duiken, verlost zijn van dit heerschap. Maar de ander lijkt zijn gedachten te lezen. "Voorlopig ga ik nergens heen", zegt hij. "Wij moeten praten. Maar eerst wil ik een douche. Heb je een handdoek? Een schaartje? Een scheerapparaat?" Melle kalmeert enigszins. De verzoeken klinken hem ongevaarlijk in de oren. Misschien gewoon een zwerver die zich even wil opknappen. Wonder boven wonder vindt hi) nog een schone handdoek, een roestig schaartje en een scheerapparaat, van zijn laatste ex gekregen. "Hier", zegt hi), terwijl hij de spullen aangeeft. "Eind van de gang rechts." Hij voelt zich nobel. "Tot zo dan."

Na een kwartier keert zi)n gezelschap terug. En voor de tweede keer die nacht slaat Melle de schrik om het hart. In de deuropening staat, geschoren en gewassen, gewikkeld in een handdoek... zi)n evenbeeld! Melle weet geen woord uit te brengen. Zometeen komt de GGD voorrijden, weet hi) nu zeker. "We doen een quiz", zegt Melletwee. "Vul mij aan: 'Wer reitet so spat durch Nacht und Wind>'..." Melle-een fluistert: " ' ist der Vater mit seinem Kind.'" "Goed zo", zegt Melle-twee. "En nu de volgende: 'De zon gaat op. De zon gaat onder'..." "'Langzaam telt de oude boer zijn kloten'", zegt Melleeen. Hij krijgt er plezier in. "Nu de laatste", zegt Melle-twee. "'Geen gezicht, geen handen, geen haar'..." "'En altijd een ander'", vult Melle-een aan. "Dus je weet ze nog", zegt Melle-twee. "Je lievelingsgedichten. Maar zelf dicht je al jaren niet meer. Uit schaamte. Je hebt je verhard. Hebt mij verwaarloosd. Maar dat pik ik niet langer. Vandaar de kaartjes en het gestalk. Ik wil dat je weer gaat dichten. Anders blijven we gescheiden, en blijf ik je voor eeuwig achtervolgen."

Melle voelt zich vreemd ontroerd, Het wordt alweer licht. Hij wil meteen aan het werk. Terwijl Melle-twee zich op zijn bed uitstrekt, probeert hij zelf wakker en bedwelmd tegelijk te blijven, D e d r o o m van de dichter 1/8 1 sla^oom 1 eetlepel bruine basterdsuiker mespunt gemalen kaneel 4 theelepels (JichtJ brume basterdsuiker 4 borrelglazen beerenburg verse^ gloeiendhete koffie Klop de slagroom met de suiker en kaneel halfstijf. Spoel vier hittebestendige glazen met heet water om. Strooi in ieder glas een theelepel lichtbruine basterdsuiker en giet er een borrelglas beerenburg in. Schenk al roerend de gloeiendhete koffie op. Laat de room over de bolle kant van een lepel over de koffie lopen, (Jonne Linschoten, derdejaars psychologie) Volgende week staat hier de tweede winnende inzending van de Melle-schnjfivedstriid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen