Ad Valvas 2001-2002 - pagina 596

PAGINA 16

I AD VALVAS 27 JUNI 200,

hij heeft toch een behoorlijk ruime kamer. Het is mijn ervaring dat mensen in het begin van hun studie in kleinere kamers zitten die er minder goed uitzien." "Ik zie mezelf nog niet zo'n verkeersbord naar binnen sjouwen", meent D a p h n e Jetten (20), tweedejaars rechten. "Dus dit moet wel een jongenskamer zijn. Dat kun je ook zien doordat er niet veel foto's staan. Ik denk dat de jongen die hier woont erg vriendelijk is. Hij heeft zijn kamer namelijk behoorlijk gezellig ingencht door warme kleuren als geel en rood te gebruiken. Waarschijnlijk studeert hij iets als communicatie, waarvoor hij veel rapporten moet schrijven. Daar heeft hij die laptop voor staan." "Het allerleukste van deze kamer is het balkon", zegt Matthijs B o o n zelf "Naast mijn huis zit een studentenhuis met internationale studenten. Ik ken al mijn buren en als ik buiten zit, maak ik altijd een praatje. Soms is het net alsof ik in de kroeg zit. Het leukste in mijn kamer is de poster die mijn vader heeft gemaakt van een foto van mij en mijn ex-vriendin. Veel mensen denken dat het een reclame voor zonnebrillen is. De meeste van mijn meubels heb ik van mijn ouders gekregen. Eigenlijk hou ik meer van een classy inrichting, maar dat kost veel geld. Later vnl ik een niet te studentikoze inrichting, wat het nu nog wel is." ""

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van IVIatthijs Boon (22). De eerstejaars sociaal-culturele wetenschappen huurt voor 270 euro per maand een kamer in De Baarsjes. Tekst: Roor Bal, foto's: Peter Strelitski

"De bewoner houdt van roken, drank en meisjes", denkt Sylvia Zijl van designwinkel Anno. "Hij is heel positief, houdt van gezelligheid en staat goed in het leven. Vooral die wijnfles met het kaarsvet erover past goed in het beeld van een vrolijke student. De kamer doet een beetje Scandinavisch aan. Ook al omdat hij alle kleuren licht heeft gehouden. Slim van hem om die grote tv op een trolley te zetten. Als je ruimtegebrek hebt, heb je toch de neiging om zoiets weg te moffelen, en zomaar ergens neer te pleuren. Die openslaande deuren vind ik prachtig. Echt een cadeau als die in je kamer zitten."

"Het lijkt wel of zijn moeder net is langsgeweest, zo keurig is het hier", zegt Johan B o s m a van cadeauwinkel In oprichting. "De jongen die in deze kamer woont, is een opgeruimd persoon die zijn spullen netjes houdt. Eigenlijk vind ik dit een beetje saai zo. Het is echt een Ikea-interieur met het houten bed en die houten kast. Dit is duidelijk een jongenskamer, alles wat nodig is, staat erin, maar ik vind het niet zo gezellig. Op die stellingkast zou ik bijvoorbeeld foto's en herinneringen plakken. Dat maakt het wat persoonlijker." "Deze kamer heeft vrij veel studentikoze objecten", vindt Niek T e m m e (20), tweedejaars bednjfswetenschappen. "Zoals het gestolen verkeersbord dat op het balkon staat, de krat Heineken en de roos in de wijnfles. Volgens mij is de bewoner iemand die al in de laatste jaren van zijn studie zit;

Wil ji] ook mei je kamer in Ad Valiüt^ O! wil je eommeniaar leveren^ Stuur dan een c-mail naar ban97^;^;ïonnet nl

Matthijs Boon

DE TAFEL VAN MELLE

Puur geneuzel Melle voelt een diepe haat jegens zijn scriptie. Waarom zou hij zijn boekenkast niet naar beneden trekken? Melle ligt op bed. Morgen moet hij zijn scriptie inleveren, anders kan hij dit jaar niet afstuderen. De adrenaline gutst bijkans uit zijn oren en zijn hart klopt in zijn tenen. Nog maar één hoofdstuk. Eén fucking hoofdstuk! Als hij het nu niet doet, komt het er nooit meer van. Hij heeft geen zin om nog een jaar, of zelfs maar een maand, voort te modderen. Zolang hij hier ligt (en dat is al drie dagen) hebben zijn gedachten geen millimeter vooruitgang geboekt. Ze slingeren monotoon

heen en weer tussen stoppen of doorgaan, stoppen of doorgaan, stoppen of doorgaan. T o t actie is hij niet in staat, laat staan een beslissing. Melle voelt een diepe haat jegens zijn scriptie. Misschien dat muziek helpt. M e t moeite hijst hij zijn onwillige lichaam overeind en strompelt naar de kast. Zo gauw Melle Iggy en the Stooges door de kamer hoort bonken, begint hij wild zijn studieboeken uit de boekenkast te trekken. N u hij toch bezig is: waarom zou hij met meteen de hele kast naar beneden halen? Met een heerlijk geraas storten de boeken naar beneden. "Kutklotefuck!", schreeuwt Melle uit volle borst. In één gebaar veegt hij zijn bureau leeg; theepot, bierflesjes en honderden scriptievellen vliegen door de lucht. Hij schopt de

planten van zijn vensterbank, kiepert nog een kast om, en, na de pc opzij te hebben gezet, ook maar meteen het bureau. Dit heeft hij altijd al willen doen. Vaak over gefantaseerd, maar nooit in praktijk gebracht. Er wordt op de deur geklopt. "Melle, kan het wat rustiger", klinkt Leo. "Ik moet een sollicitatiegesprek voorbereiden." Zijn gitaar blijft bewegingsloos boven Melles hoofd in de lucht hangen. "Goed, succes", roept hij beheerst terug. Voorzichtig zet hij het instrument weer terug. Bij zinnen gekomen zet Melle zijn bureau overeind en gaat erachter zitten. Rustig ordent hij de scriptievelletjes. Bij het lezen van het manuscript wordt hij getroffen door de onbenulligheid ervan. Het is puur geneuzel. En dat terwijl het onderwerp best goed is.

Melle vist zijn pen van de grond en schrijft over hetzelfde thema zonder haperen een vlammend betoog. Hij stopt de twee kantjes in een envelop die hij adresseert aan zijn scnptiebegeleider, en gooit de scnptie in de vuilnisbak. De wandeling naar de bnevenbus is verfrissend. Melle bewonden het opgewekte loopje van een schurftige straathond, ontwijkt een bezemwagen en telt alle vierhonderd vensters van de Westerkerk. De loshangende zwarte tandjes van de rode bus rinkelen zachtjes wanneer hij de envelop door de gleuf duwt. Teruglopend over de Prinsengracht ziet hij boven de toren van de Westerkerk een pastelroze wolk hangen. Melle is nauwelijks verbaasd als hij daarop een engel ziet zitten, omgeven door zeven klapwiekende cherubijntjes. "Goed gedaan jongen", spreekt de engel met zangerige stem. Ze knippert koket met haar lange wimpers. "Ga maar gauw een terrasje pakken met Leo, Fien, Natasja, Desmond-Jan en Igor. En bestel een lekkere maaltijd met z'n allen.

Het laatste avondmaal 8 plakken bladerdeeg '400'gram'anis^^^ 2 eetlepels öltè 2 uien 'T teentjes kriöjiöök / eetièjpel bloem ÏJ5 deciliter zuijn 2,5 deciliter bouillon 2 eeilëpels'pétersélie Bekleed een ingevette taartvorm met de helft van het ontdooide bladerdeeg. Leg de afgegoten artisjokharten op de bodem. Fruit men en knoflook in de olie. Strooi de bloem erdoor en giet al roerend de bouillon en de wijn erbij, zodat een gebonden saus ontstaat. Voeg zout, peper en peterselie toe en giet de saus over de artisjokken. Bedek de bovenkant van de taart met de rest van het deeg. Bak de taart op 190 graden in 25 minuten gaar. (Annette Wiesman) Du ts de laatste aflevering van De tafel van Melle. Na de zomervakantie verschijnt hier een andere sene.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen