Ad Valvas 2001-2002 - pagina 68

AD VALVAS 13 SEPTEMBER 2001

PAGINA 16

Lodewijk Lens

Niets is meer hetzelfde Dinsdag was er plotseling een opening naar een parallel universum, dat van de Echt Belangrijke Dingen. Een vliegtuig vloog in op een gebouw van 110 verdiepingen en niks was m e e r hetzelfde. Ik was op de vu aan het werk toen het gebeurde. Het was druk en ik probeerde de hele dag al op te schieten omdat ik op tijd weg wilde. Toen liep een collega mijn kamer binnen en zei: "Amerika wordt aangevallen, het is geen grap." O m d a t we geen televisie of radio binnen handbereik hadden, probeerden we alle nieuwssites op internet, m a a r alles lag plat. Overbelast, waarschijnlijk. D a a r door wisten we dat het ernstig was. Op dat m o m e n t opende zich een luikje naar het parallelle universum. Ons werk afrnaken was opeens niet belangrijk m e e r . Misschien werd het wel oorlog, wat maakte het dan uit dat ons werk niet afwas? Mijn theaterafspraak van 's avonds leek ook ineens belachelijk. In het andere universum belden m e n s e n hun dierbaren op o m 'erover' te praten. In de Uft, op straat en in de trein wisselden ze van gedachten m e t wildvreemden. Iedereen had ineens tijd omdat de onzin van alledag wegviel. Ik voelde een onwerkelijke angst. Niets was m e e r zeker. Spaargeld, de huizenmarkt, carrière... alles kon zó veranderen, bleek nu. Het enige belangrijke waren de m e n s e n in je omgeving. D a t laatste was ergens ook een prettige gedachte. 's Avonds zat ik voor de televisie. D e w e reldleiders hadden inmiddels opgeroepen tot kalmte. Amerika zou niet als een kip zonder kop terugslaan. D e vrees voor een derde wereldoorlog leek vooralsnog ongegrond. Langzaam veranderden de gebeurtenissen weer in iets op televisie, ver weg van A m s t e r d a m . We zouden m o r g e n gewoon gaan werken. Het luikje naar het parallelle universum was alweer bijna dicht.

Het sleutelgat

het logo van een bedrijf of een voetbalclub. "De opstelling vind ik wel goed. De tafel met schragen onder het raam staat daar het beste. Al mis ik wel een lampje zodat ze 's avonds kan werken. Deze kamer is zeker niet op Uilenstede, het lijkt me meer een zolderkamer. En het is er 's winters vast koud. Anders zou er nooit een elektrische verwarming voor de radiator staan." "Heel grappig ingericht", is de mening van Merel de Leeuw, eerstejaars bedrijfswetenschappen. Merel vindt de kamer zonnig en gezellig met het geel op de muren en de grote plant. "Hier woont een vrolijk persoon. D e kamer ziet er heel leefbaar uit. Ze brengt hier vast veel tijd door. Ze heeft goed over die gele kleur nagedacht. Het brengt je in een vrolijke stemming. Ik vermoed dan ook dat ze psychologie studeert." "Ik hoefde niets meer aan deze kamer te M doen", zegt D a p h n e de Ridder. "Alles was al geel geschilderd en dat heb ik zo gelaten. Over de rest van de inrichting heb ik ook niet lang nagedacht. Door het schuine dak en de balk die dwars door de kamer loopt, had ik ook niet zoveel keus. Maar dat hoort bij een oude boerderij. Buiten de stad wonen heeft zijn voordelen. Ik vind het heerlijk om op het erf zitten en te praten met de koeien. Hoewel het wel vervelend is dat ik zo'n eind moet fietsen voor ik in de stad ben." Wil jij ook met je kamer in Ad Valvas} Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar ball97@zonnet.nl

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En l<lopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Daphne de Ridder. De eerstejaars culturele antropologie woont in een boerderij vlakbij de Amstel, net buiten de bebouwde kom van Amsterdam. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "De bewoner van deze kamer is vast vergeetachtig. Anders liad ze dat opschrijfbord naast de deur niet nodig", zegt Gonny van O u d e n allen, eigenaar van de interieurzaak Toonzaal Heimwee en N u . "En heeft ze misschien nog andere woonruimte? Ik zie namelijk geen boe-

ken. Dan moet ze wel vrij jong zijn. Ik vraag me ook af waarom ze niets aan dat lelijke kastje heeft gedaan. Als ze het in een contrasterende kleur verft en er andere greepjes op zet, ziet het er al meteen een stuk beter uit. Maar voor de rest heeft ze goed over de inrichting nagedacht." "In deze kamer woont een meisje." Vijfdejaars geschiedenis Jelle van Lottum is ervan overtuigd. "Dat zie je aan de hoed die aan de deur hangt. Geen enkele jongen zou zo'n hoed willen hebben. Ik denk dat ze een cultureel type is. Dat komt door die poster van Stomp naast het Leen Bakker-kastje. Stomp is een soort drumtheater. Ze lijkt me het soort meisje dat graag gitaar wil spelen in het Vondelpark, maar het eigenlijk niet durft." "Ik zou zelf nooit voor de combinatie geel met blauw kiezen", zegt Art Fastenau. De binnenhuisarchitect vindt de kleuren geschikter voor

lodewijklens@hotmail.com

Daphne de Ridder

DE TAFEL VAN MELLE

Een onschuldige dierenliefhebber Fien is in de ban van haar nieuwe bovenbuurman. Ze neemt zelfs zijn duiventil voor lief. Fien heeft zichzelf in verhoogde staat van paraatheid gebracht. Geen geluidje van de bovenbuurman ontgaat haar nog, en ze houdt via haar zes doorzonramen nauwlettend al zijn buitenhuis-manoevres in de gaten. Vaak paradeert hij zonder shirt onder haar raam voorbij - hij heeft iets van een exhibitionist. Inmiddels herkent ze zijn vederlichte tred in het trappenhuis, en zelfs de lichte aarzeling in zijn voetstappen als hij haar deur passeert. Het getrippel van de duiven boven haar hoofd klinkt Fien als muziek in de oren, en ook aan de bijbehorende mest-

geur is ze nu gehecht (Natasja beweert dat de stank niet te harden is, maar dat is echt onzin). "Ruurd, Ruurd, Ruurd", neuriet Fien voor zich uit, de naam met haar lippen proevend. Een fijne naam, elke letter ervan is op zijn plaats. Plotseling wordt er aan de deur geklopt, een lichte, bescheiden klop. Met twee stappen is ze bij de deur. Praise the Lord, Hij is Het. "Haai. Heb je wat oud brood voor me?", glimlacht Ruurd. "Voor de duiven", licht hij toe, terwijl hij langs haar heen naar binnen stapt. Fien staat dwaas naar hem te lachen. "Hm.., mooi ingericht", zegt Ruurd, onderzoekend rondkijkend. Fien zwelt op van tevredenheid. Ze heeft zich een hernia gewerkt op haar met zorg ingerichte huis, over elke vierkante centimeter hier is nagedacht. Op zijn blote voeten loopt de boven-

buurman over haar peperdure nieuwe vloerkleed naar de eettafel. Fien hoopt dat het collegeblok met de mantra aan gedecoreerde 'Ruurds' in de kantlijn hem ontgaat. Terwijl hij in een van haar boeken bladert, bewondert ze zijn perfecte rug. Als hij zich omdraait staat hij zowat tegen haar aan, maar hij lijkt er niet verlegen van te worden. Zou zo'n onschuldige dierenliefhebber weet hebben van meer volwassen liefhebberijen, vraagt Fien zich nog even af, maar dat blijkt mee te vallen. Ruurd pakt haar bij haar kraag en trekt haar fel naar zich toe. Wat volgt is Fiens wildste vrijpartij ooit. Hij heeft een vreemde manier van zoenen; hij stulpt zijn lippen als een vis naar buiten en deelt een spervuur van korte, zompige kussen uit. Ook op het andere fysieke vlak heeft

hij vreemde gewoontes: zo is hij helemaal gefixeerd op Fiens voeten en voegt hij een aantal standjes toe die aan de Kama Sutra geheel voorbij zijn gegaan. Fien hijgt net tevreden uit als Ruurd ineens het laken opzij gooit en voor het raam gaat staan. "Godverdomme, de GG GD staat voor de deur." "Wablief?", vraagt Fien, nog wat sloom. "Ongediertebestrijding", sist hij, terwijl hij zijn kleren aantrekt en de deur uit rent, de trap op. Even later gaat de deur weer open. "Schiet op, vort, kssst", roept Ruurd, terwijl hij een kudde duiven naar binnen jaagt. In vijf minuten heeft hij ze alle vijftig in Fiens huiskamer. "Moet even weg", roept hij, terwijl hij de deur weer dichtgooit. Vanuit haar bed ziet Fien hoe de eerste duiven haar nieuwe vloerkleed onderschijten, maar het

dringt niet meteen tot haar door. Ongediertebestrijding? Oudbroodrecept 2^5 deciliter melk 2 deciliter aJ>J>elmoes 80 gram roomboter 8 sneetjes witbrood 3 eieren theelepel kaneel Kluts de eieren met de melk en de kaneel in een kom. Week de sneetjes witte boterhammen zonder korst in dit mengsel en laat ze uitlekken. Bak de doorweekte sneetjes brood in hete boter om en om bruin. Schep op ieder sneetje appelmoes en strooi wat kaneel over de appelmoes. Dien het gerecht zo warm mogelijk op. (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen