Ad Valvas 2001-2002 - pagina 172

PAGINA 1 6

AD VALVAS 1 NOVEMBER

Lode wijk Lens

Domme bemoeizucht Ik kan al dagen niet m e e r lekker typen op mijn computer. Hij doet het nog wel, m a a r toch is er iets m i s . Ik ben namelijk mijn aanhalingstekens kwijt. Tot voor kort kreeg ik in Word altijd vanzelf hele sympathieke aanhalingstekens: m o o i e , ronde k o m m a ' s bovenaan de letter. Maar sinds een paar dagen zijn ze weg. In plaats daarvan krijg ik nu saaie, r e c h te streepjes. Je zou kunnen zeggen: wat maakt dat nou uit? Maar ik vind ze lelijk en goedkoop. En ik begrijp het niet. Wat was er m i s m e t mijn oude aanhalingstekens? Eigengereidheid van mijn computer kan mij e n o r m ergeren. Hij ontplooit n a m e lijk wel m e e r ongewenste initiatieven. Als ik bijvoorbeeld onderaan mijn c o l u m n mijn e-mailadres typ, verandert Word altijd de 1 van lodewijk in een hoofdletter. Het is het begin van een nieuwe zin, denkt hij, dus dat m o e t . Maar het is geen zin, het is mijn e-mailadres. E n dat heeft toevallig alleen m a a r kleine letters. En als ik in een notitie punten o p s o m : één, twee en drie, dan komt Word v a n zelf m e t punt vier. Terwijl dat er m i s schien helemaal niet is. Ook besluit het p r o g r a m m a uit zichzelf, als een overijverige butler, o m de tekst van die punten te laten inspringen. O m d a t ik een hekel heb aan zelfdenkende computers, gebruik ik nooit de spellingscontrole. Mijn computer m o e t m a a r opslaan wat ik intyp en zich er verder niet m e e b e m o e i e n , vind ik. E é n keer, toen ik h e m pas had, m o c h t hij mijn spelling controleren en direct maakte hij een kapitale blunder. Ik had 'Bolkestein' getypt en dat wilde mijn computer veranderen in 'boekensteun'. Kijk, zo kan ik natuurlijk niet werken. Ik vrees dat de nieuwe aanhalingstekens uit dezelfde koker van goedbedoelde, m a a r d o m m e bemoeizucht k o m e n . Maar ik wil er niet aan toegeven. Wie mij mijn oude aanhalingstekens teruggeeft, zal ik op passende wijze belonen. Suggesties op het adres hieronder (kleine letters!). lodewijklens@hotmail.com

Het sleutelgat

het mantrateken op de tafel. Ze zal wel iets als sociaal-culturele wetenschappen studeren. Voor een jong iemand vind ik de kamer wat ouderwets aandoen. De schommelstoel bijvoorbeeld is voor oude mensen, die zou ik vervangen door een lekkere stoel. En ik zie niet eens een televisie." "Degene die hier woont, heeft haar best gedaan om met weinig middelen de kamer aan te kleden", vindt Folkje Lips, tweedejaars culturele antropologie. "Ze heeft duidelijk moeite gedaan om het gezellig te maken. Wel vind ik het wat leeg. Qua stijl vind ik het een typische Waterloopleinkamer. De lampenkap en het kleed op de bank hebben een oosterse sfeer, die de spullen daar ook hebben." "Ik ben gewoon trots op mijn huis", zegt Maddy van Straalen zelf. "Voor ik hier kwam wonen heb ik drie maanden lang gespaard en nagedacht hoe ik het wilde hebben. Elke ruimte heb ik een eigen thema gegeven. Zo heeft de slaapkamer een Chinese en de huiskamer een Indiase sfeer. Ik heb zo veel mogelijk op elkaar afgestemd. Om het zo te krijgen, heb ik heel veel verbouwd. Zo heb ik het plafond eruit gehaald en vernieuwd en heb ik de keuken zelf vervangen. Ook veel van mijn meubels, zoals de twee tafels, heb ik zelf gemaakt. Mijn vader heeft een bouwbedrijf, van hem heb ik het geleerd. En ik ben ook handiger dan de meeste mensen." Wil ]ij ook met ]e kamer in Ad Valvas} Of wil )e commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar ball97frfzonnet.nl

Wat zegt de inrichting van Je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Maddy van Straalen (24). De derdejaars geneeskunde woont in een stacaravan in Assendelft. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelltski "Het eethoekje is leuk eigenzinnig", vinden Sigrid van Kleef en Maarten Copijn van internationaal designcentrum Wonen 2000. "De tafel is erg opvallend, je ziet met vaak zo'n lage eettafel. Op deze manier wordt de maaltijd een ritueel in plaats van dat je het eten op de bank naar binnen schuift. Het is een beetje Japanse sfeer. Daarom is het contrast met de zithoek wat schizofreen. Die opstelling van bank, tafel en stoel is de typische stijl van het standaard Nederlandse gezin: lekker hangen en soaps kij-

ken. Daardoor lijkt de persoon die hier woont iemand van uitersten." "Hier woont een mensenmens", zegt trendforecaster Hanneke van der Linden. " D e ruimte is duidelijk erg gezellig en sfeervol bedoeld. De bewoonster lijkt me wel een zweverig type dat heel geïnteresseerd is in alles wat met filosofie en spiritualiteit te maken heeft. Daarom heeft ze het boeddhistische Uhm-teken op de tafel geschilderd. Tijdens je studententijd ben je nog een beetje op zoek naar wat bij je past. Het Verre Oosten is een station dat veel mensen aandoen op hun zoektocht. Deze stijl kom je vaak tegen bij jonge vrouwen die net het huis uit zijn." "Dit is de kamer van een meisje", denkt D e r rek Heuveling, eerstejaars geneeskunde. "Een jongen zou nooit op zo'n manier die fotootjes ophangen en al die dingetjes op de schoorsteen zetten. Het lijkt me wel een meisje dat zich met hogere sferen bezighoudt, een beetje soft persoon. Dat denk ik door de waarzegstersbol en

Maddy van Straalen

DE TAFEL VAN MELLE

Elektrische lading Waar Melle het met zijn scriptiebegeleider ook over heeft, niet over zijn scriptie. Docenten, er zitten soms eigenaardige types tussen. Melles laatste scriptiebegeleider bijvoorbeeld was een gejaagde neuroot met ronkende stem, oversized horloges en immer wisselende peperdure brilmonturen. Onlangs is hij bezweken voor het grote geld: voonaan gaat hij multinationals voorzien van snufjes ethiek. Gerrie Steenbikker, een kalende docent die al twintig jaar bezig is met zijn proefschrift, is Melles nieuwe begeleider. De zoveelste, want er zijn Melle reeds drie ontvallen door overspannenheid, bum-out of wereldreis. Steenbikker is een verlegen man.

Zijn colleges bestaan uit lange, broeierige stiltes, afgewisseld met zenuwachtige erupties van onbegrijpelijke zinnen. Hij loopt als een geslagen hond door de gangen, waarbij zijn hoofd met iedere stap even richting linkerschouder wiebelt. Steenbikkers kamertje zit weggestopt aan het eind van de gang, achter een kapstok, Melle klopt aan bij wat hij altijd voor een bezemhok heeft aangezien. Na de vierde keer klinkt er een gedempt "hüh?". In het schijnsel van een zwak peertje licht Steenbikkers schedel gelig op. Bij Melles binnenkomst grist hij een koptelefoon van zijn hoofd en zet haastig de computer uit. Melle ziet een flits van een computergame uitdoven. "Ah, juist!", roept de man uit. Het ruikt muf in de kamer. Overal slingeren on-universitaire

spullen: een blikopener, een gasstelletje, een trechter, een blik kapucijners. Een klimop heeft zich om een racefiets met lekke banden geslingerd en een winkelmandje ondersteunt het computerbeeldscherm. Als Melle Steenbikkers hand schudt, voelt hij een klein schokje. "Ja sorry, ben altijd elektrisch geladen als de winter er weer aankomt", gromt de docent, wiens schaarse haren inderdaad recht naar het plafond wijzen. Geïrriteerd wrijft hij wat snippers papier van zijn mouw. Steenbikker blijkt een fantastische begeleider. Waar ze het tijdens hun bijeenkomsten ook over hebben, niet Melles scriptie. Liever spelen ze lange adventures als Myst en Quark III. Afspraken zijn met de docent niet te maken: hij komt meestal gewoon niet opdagen. Het beste is om gewoon 's

avonds langs te gaan, als de man net zijn rituele kapucijnersprutje naar binnen heeft gewerkt. Melle verwerft Steenbikkers eeuwige dankbaarheid door zijn gecrashte computer te 'maken'. De docent staat er handenwringend bij als Melle de pc openschroeft. De oorzaak springt meteen in het oog: tussen de harde schijf en de videokaart liggen wat knusse strootjes en drie muizenkeutels. Een muis heeft zich kennelijk door een open plaat aan de achterkant naar binnen gedrongen. Melle veegt het nest eruit, sluit de opening af en schroeft de kast weer dicht. Daarna loopt de pc weer als een zonnetje. Wonder boven wonder is het met Melles scriptie nog nooit zo goed gegaan. Als een speer werkt hij zich door de hoofdstukken. "Ik lever mijn scnptie volgende maand bij je in", meldt hij na een maand. Steenbikker kreunt. "En dat moet ik zeker nakijken?" "Maak je niet druk. Je hoeft alleen maar een cijfer te geven. Lees gewoon alleen de conclusie."

Creatief m e t kapucijners ?.S!}LM?M?.?MF. ^''"> '" blokjes Yëëde^éisiömaün^ürëè 2 theelepels chüi^pédër r3È.h9^}^.9jp^^^ (7^Ö''^a^^^ 4Óm'^pmppèn fdigröëntëbömÜön '2ëëtlë£ëk'zönnëbiöëmöiü 'Tdëctlüëï'Lëj^^^^ l(j^^JfjP^Kfyj?^^hi^^^Jb^^^ jiëpér ënzóüt / ui Snijd de ui klein en fruit hem in een braadpan. Schil de pompoen, verwijder de pitten en snijd hem in blokjes. Zet het vuur laag en roer de tomatenpuree, de uitgelekte kapucijners, de pompoen, chilipoeder en groentebouillon erdoor en laat het geheel twintig minuten stoven. Voeg het bier en de ham toe. Na tien minuten op smaak brengen met zout, peper en bladselderij. Serveren met rijst, (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen