Ad Valvas 2001-2002 - pagina 537

AD VALVAS 6 JUNI 2002

PAGINA 5

UvA verslaat VU in universiteiten-èarr/e

Op de rand

Stoïcijns gezicht tegen boui^ondiscli buiicje

Zweten

Chnstiaan Krouwels

Het VU-team beantwoordt de meerkeuzevragen

David Rozema van de Universiteit van Amsterdam is de 'Amsterdamse student van het jaar'. Hij won vorige week een battle tussen een VU- en een UvA-team. VUprominent Melle van den Berg en topdocent Jan Willem Sap konden de jury niet vermurwen. Peter Breedveld Battle was wel een groot woord voor wat zich vorige week donderdagavond afspeelde in café Meander aan de Voetboogstraat. Het was eigenlijk vooral een héél lange, en op den duur ook nogal saaie kennisquiz, waarbij een team van vu-studenten het opnam tegen een team van de UVA. De uiteindehjke winnaar David Rozema won een Kronan-fiets en de titel Amsterdamse student van het jaar.

Aan de waarde van die titel valt wel het een en ander af te dingen. Zo waren de volgens de jury juiste antwoorden op de quizvragen niet allemaal correct. Want de kopie van de Romeinse St. Pieterskerk staat in Oudenbosch en niet in St. Willibrord, zoals de jury meende. En het was wel degelijk het echtpaar Christo dat de Berlijnse Rijksdag inpakte, maar de jury rekende dat antwoord toch fout. Bovendien werd de jury gevormd door een uvA-hoogleraar, Eugene Sutorius, dus of dat jureren wel helemaal onpartijdig gmg, mag worden betwijfeld. Zeker bij de beoordehng van de finale, dat bestond uit een debat tussen de slimste vu-student (Melle van den Berg) en zijn tegenhanger bij de UVA ware het goed geweest als Sutorius was bijgestaan door iemand van de vu, om alle schijn van partijdigheid te voorkomen. N u prees Sutorius eerst uitgebreid Van den Bergs humor, kalmte en vermogen om sfeer te scheppen, om daarna toch Rozema tot winnaar uit te roepen. Tijdens het debat werd het toch nog leuk in Meander, waar de deelnemers

van de battle de toeschouwers in aantal ver overtroffen. Centraal stond de stelling dat de vu en de UVA maar beter kunnen fuseren, waarbij Van den Berg tegen was en Rozema voor. Van den Berg startte het debat door twee studentenpasjes uit zijn zak te halen, een van de VU en een van de UVA; hij studeert aan beide en kan dus vergelijken. Vervolgens veegde hij de vloer aan met de 'organisatorische klotezooi' die de UVA volgens hem is. Rozema betoogde dat die puinhoop juist goed is. "Daardoor moeten studenten zélf achter dingen aan, net als in de grotemensenwereld. Daar leren ze van." Toen de rollen even later werden omgedraaid en Melle dus vóór een fusie moest pleiten, begon hij, tot grote hilariteit van het publiek, weer met het tevoorschijn toveren van zijn twee pasjes. "Ik ben de belichaming van een vu-UVAfusie!"

Pretpark Ook het debat over het beste academische klimaat, tussen vu-docent en onderwijsprijswinnaar Jan Willem Sap

en uvA-bestuursadviseur Kees Piena, vormde een welkome onderbreking van de quiz. Sap zou het eigenlijk opnemen tegen collegevoorzitter Sijbolt Noorda, maar toen die hoorde dat zijn tegenstander geen VU-bestuurder was, stuurde hij Piena. Tegenover elkaar stonden nu twee heren die je rustig de exponenten van hun eigen universiteit zou kunnen noemen: Sap met zijn wat strenge jarenvijftiguiterlijk en zijn stoïcijnse gezicht en de wat morsige Piena met zijn bourgondische buikje. Ook Sap liet geen spaan heel van de UVA en gooide het vooral op de locatie in de Amsterdamse binnenstad, die volgens hem is verworden tot een plat, commercieel pretpark vol rare toeristen, waar de studenten door de vele afleidingen niet aan studeren toekomen. Brallerig schreeuwend verkondigde hij dat vu-hoogleraren hun studenten allemaal bij naam kennen. "Is dat nou zo bijzonder?", vroeg Sutorius zich hardop af. Volgens hem typeerde Sap zich door het 'gedrevene van de vu' en Piena door het 'relativisme van de UVA'. Hij weigerde overigens een winnaar uit te roepen.

Hogere beurzen komen er niet onder Loek-2 Loek H e r m a n s sluit n o g n i e t uit dat hij t e r u g k e e r t als m i n i s t e r v a n Onderwijs. D a t bleek vorige w e e k donderdag op een debatavond van de s t u d e n t e n o r g a n i s a t i e I S O . Hermans nam hij de gelegenheid te baat om eens openhartig terug te blikken op zijn ministerschap. Hij noemde trots wapenfeiten als de bachelor/masterstructuur, die hij deze week op de valreep door de Eerste Kamer loodste. Hermans sprak van een "keerpunt in de geschiedenis". Nederland loopt volgens hem nu voorop in Europa. Ook trots is hij erop dat "het idee dat er geselecteerd mag worden" door zijn toedoen eindelijk weer politiek aanvaard is. Volgens Hermans was dat met minder dan "een overwinning op

de sociaal-democratische dominantie" van de afgelopen jaren. Met die uitlating gaf hij aan hoe moeizaam het regeren met Paars is geweest. En nu kwam de demissionaire minister pas goed op dreef. Dat hij geen steun kreeg voor vanatie in collegegeld voor masterscursussen, ziet Hermans als een van de grootste 'missers' van zijn ambtsperiode. Maar die nederlaag wijt hij vooral aan het "massieve blok" van de PvdA-dominantie in de Kamer, en het kabinet. "Binnen een andere coalitie was zeker meer mogelijk geweest", stelde Hermans zonder aarzeling. Daarmee doelde hij op de liberalisering in het hoger onderwijs. Met die "omslag naar meer eigen verantwoordelijkheid" is volgens hem een aarzelend, maar noodzakelijk begin gemaakt. Aan een nieuw kabinet is het nu om

naar een hogere versnelling te schakelen. Hermans liet zich hier ook enkele uitspraken over de formatiebesprekingen met de beoogde coalitiepartiners CDA en LPF ontlokken. Zijn partij doet alleen mee als er zicht is op meer selectie en op variatie in collegegeld m de slotfase van het hoger onderwijs. "Geen selectie, dan geen W D in het kabinet", was zijn bondige stelling. Voor het CDA wordt dit een moeilijk verteerbaar standpunt. Ook de invoering van een 'knipkaart'of vo.uchersysteem staat volgens de vertrekkende minister hoog op de agenda van de W D voor de formatie. Hij meent dat in dit geval het CDA dezelfde nchting kiest. De openhartigheid van Hermans is in politiek Den Haag niet onopgemerkt gebleven. In het wekelijkse vragenuurtje in de Tweede Kamer riep de

Socialistische Partij hem dinsdag nog ter verantwoording. Die discussie was een achterhoedegevecht. Want nog dezelfde dag ging de Eerste Kamer akkoord met de bachelor/masterstructuur, en met het nieuwe accreditatiestelsel waann alle opleidingen de komende jaren een 'keurmerk' moeten verdienen. Misschien toch nog voor vier jaar bijtekenen? Over die kwestie liet Hermans in het ISO-debat met het achterste van zijn tong zien. Maar hij wilde wel duidelijk zijn over wat in een nieuwe ambtsperiode zijn prionteiten zouden zijn. Op verhoging van de basisbeurs hoeft bijvoorbeeld niemand onder Loek-2 te rekenen. Die maatregel zou jaarlijks 250 miljoen euro kosten. En helaas: dat geld is volgens de liberaal harder nodig voor het aanpakken van het lerarentekort. (FS/HOP)

De vu staat in de topdrie van Nederlandse universiteiten wat betreft voorbeeldig personeelsbeleid, blijkt uit een onderzoekje van het weekblad Intermediair. Hoe heeft het ooit zo ver kunnen komen? In een nog niet zo heel grijs verleden kende het personeelsbeleid van de vu slechts twee regels. Eén: goed gereformeerd zijn gaat boven wetenschappelijke reputatie. Twee: werken aan de vu doe je uit roeping, niet uit verlangen naar materiele welvaart. Ter illustratie van regel één geldt bijvoorbeeld Jan Waterink. Deze dominee werd naar de vu gehaald om de faculteit Psychologie en Pedagogiek op te richten, waarbij hij inderdaad meer dominee dan wetenschapper bleek te zijn. Dat was weliswaar in 1926, maar in 1970 nog ging een voorgenomen benoeming van een hooglei'aar politicologie niet door wegens zijn lidmaatschap van de pvda. Dat was volgens de bestuurders in die dagen nog onverenigbaar met het christelijke karakter van de universiteit. Pas halverwege de jaren negentig verviel de verplichting voor het wetenschappelijk personeel om de zinsnede 'al het werk te verrichten in dienst van God en zijn wereld' letterlijk te onderschrijven. Sindsdien hoeven nieuwe medewerkers slechts mondeling te zeggen positief te staan tegenover het bijzondere karakter. Het zal geen toeval zijn dat deze historische wending plaatsvond toen Egbert Boeker rector magnificus was. De hoogleraar natuurkunde was jarenlang een van de voormannen van de Progressieve Partij Radicalen, een van de voorlopers van GroenLinks en tegenwoordig actief lid van de pvda. Dat Boeker als progressief christen een oecumenischer benoemingsbeleid voorstond, wil nog niet zeggen dat hij op andere punten een ruimhartig personeelsbeleid wilde. Zo pleitte de universiteitsraad in die tijden tevergeefs voor een kerstpakket voor het hele personeel. Zo'n materieel gebaar vond het college niet passen bij een m o d e m personeelsbeleid. In plaats daarvan kregen alle medewerkers een door de rector persoonlijk ondertekende kerstkaart thuisgestuurd, met dank voor de bewezen diensten en een aansporing er volgend jaar nog een schepje bovenop te doen. Oké, een nuttig cadeau kan er nu en dan wel af, zoals begin jaren negentig bij de introductie van de griffioen als vignet. Toen kregen alle medewerkers een regenpak, met een levensgrote afbeelding van het nieuwe vignet erop. Maar ook toen zegevierde de zuinigheid. Het pak ging alleen naar échte vu-werknemers. Freelancers, banenpoolers, uitzendkrachten en onderzoekers die hun geld van buiten de universiteit kregen, bleven in de kou staan. Wat maakt de vu nu ineens een voorbeeldig werkgever? Komt het doordat werknemers tegenwoordig fiscaal voordelig een fiets kunnen kopen? Nee, voor het geld doen ze het hier niet. De vu is blijkbaar een goede werkgever omdat je tegenwoordig ook op vrije dagen betaald mag doorwerken. Want daar kiezen de vu-werknemers sinds de invoering van het Keuzemodel Arbeidsvoorwaarden massaal voor, meldde Ad Valvas vorige week. Naar het bijbelse gezegde wenst het vu-volkje zich in het zweet des aanschijns te willen werken. Net als vroeger zien ze hun werk als levensvullende roeping. Uit onderzoek blijkt dat de werkdruk aan de vu minstens zo groot is als aan andere universiteiten, met één verschil. Hier klaagt men er niet over. Hier vervult men dagelijks met vreugde de plicht. Dan hoef je als werkgever niet veel te doen om je personeel tevreden te stellen. Dirk de Hoog In Op de rand staan voorvallen m de marge van het universitaire nieuws. Wie vindt dat de redactie ergens aandacht aan moet besteden, kan suggesties mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen