Ad Valvas 2001-2002 - pagina 204

PAGINA 4

De steil in

AD VALVAS 22 NOVEMBER 2001

De week vanE eter Hollander

Kalligraferen? N u p e d e l Frits Verhoeff b i n n e n kort m e t p e n s i o e n gaat, dreigen d e gekalligrafeerde d o c t o r s b u l len te verdwijnen. Zijn opvolgers. Joke Slingerland en B a r b a ra Zegveld, zijn d e k u n s t van h e t kalligraferen namelijk niet m a c h t i g . Is h e t een idee o m d e z e d a m e s o p een c u r s u s te sturen? Bas Gobets, aio bij natuurkunde: "De promotieplechtigheid is een ceremoniële aangelegenheid. Een promovendus in rokkostuum (of 'feestelijke kleding'), professoren in toga en een pedel die het verlossende hora es! uitspreekt, maken onlosmakelijk deel uit van deze ceremonie. Als de bul een soort computeruitdraai wordt, dan zie ik geen reden waarom de promovendus en professoren niet in spijkerbroek zouden komen. De rol van de pedel kan ook uitstekend worden waargenomen door een kookwekker. Niemand zit op zo'n promotieplechtigheid te wachten. Daarom ben ik vóór de gekalligrafeerde bul. Of het kalligraferen daadwerkelijk door de pedel wordt verricht of door iemand anders die deze kunst wel verstaat, maakt mij niet uit." WU van der Rei|den, m e d e w e r ker orale microbiologie aan de faculteit Tandheelkunde: "Er is geen beroep in de wereld te bedenken waar je niet voor geleerd hoeft te hebben. Als het niet op school gebeurt, dan leer je je vak in de praktijk. Het zou daarom heel raar zijn als je de wereld gaat omdraaien en het beroep gaat aanpassen aan de persoon die het moet gaan uitvoeren. Een tandarts wordt geacht gaatjes op een nette manier uit te boren en er vervolgens met de modernste technieken te vullen. Als iemand deze techniek niet beheerst, geef je hem toch ook niet de vrijheid om dan maar de tang te hanteren? Nee, laat de nieuwe pedel een leuke cursus kalligrafie volgen (met gekalligrafeerd vakbekwaamheidsdiploma!) zodat alle bullen de uitstraling krijgen die ze verdienen." Jan de Bruin (gepromoveerd aan de vu) en Magdalena de Bruin (derdejaars rechten): "De universiteit heeft een gespleten karakter. Enerzijds is wetenschap een belangrijke bron van maatschappelijke vernieuwingen. Anderzijds verloochent de wetenschap nog steeds een aantal middeleeuwse tradities niet. Welke beroepsgroep laat bij plechtige gelegenheden een figuur als de pedel rinkelbellend voor de optocht uitiopen, of kleedt zich in toga, zoals de hoogleraren? Zolang hoogleraren nog zonder schaamrood op de kaken achter iets archaïsch als een pedel willen lopen, kan het kalligraferen van doctorsbullen ook nog wel in ere gehouden worden." Inge van der Weijden, aio bij beleid, conununicatie en organisatie: "Het is toch uit de tijd dat professoren in toga komen en dat je ze moet aanspreken met 'zeer geleerde opponent' en dat je niet eens je zin mag afmaken als de pedel binnenkomt? Ik zou het veel leuker vinden om op een gewone manier aan vrienden, familie en collegawetenschappers uit te leggen wat ik in mijn onderzoek heb gedaan. JVIaar een gekalligrafeerde bul vind ik nou eigenlijk juist wel een leuke traditie." Barbara Zegveld, een van de twee nieuwe pedellen: "Het lijkt mij best leuk om te leren kalligraferen. JVIaar voorlopig heb ik er geen tijd voor. Ik werk hier pas zes dagen en ben al blij als ik niet over mijn toga struikelend de aula birmenkom." Scheidend pedel Frits Verhoeff: "Ik blijf het jammer vinden, natuurlijk. Ik had graag mijn opvolger ingewijd in de kalligrafie." (WV)

'Met zes personen en een skippybal rij ik naar huis' Naam: Peter Hollander Leeftijd: 59 jaar Relatie: alleenstaand, hoewel... Functie: hoogleraar bewegingsfysiologie en decaan van de faculteit Bewegingswetenschappen Woonplaats: De Kwakel Schreef dagboek over: zesde lustrum van zijn faculteit Donderdag 15 n o v e m b e r Tussen alle gewone donderdagse dingen door moet ik vandaag cabaret repeteren. Met Annick Ledebt, Piet van Wieringen en studente Nicole Sanders ga ik zaterdagavond optreden tijdens het lustrumfeest van onze faculteit. De liedjes gaan lekker, maar voor de sketches moet ik nog wat spiekbriefies maken en ergens zien te verstoppen, want ik blijk niet op alle momenten even tekstvast te zijn. Morgenochtend, tussen alle klussen door, nog een laatste repetitie en dan moet het maar. Ik moet ook nog een minicollege voorbereiden voor onze aluminidag morgen. Het is lastig om iets te bedenken: het moet in vijftien minuten passen, een beetje stereotiep zijn tenslotte komt een deel van de alumni voor de 'oude' docenten -, maar als het even kan moet er toch ook iets nieuws in zitten. Uiteindelijk hoop ik aan al die eisen te kunnen voldoen met een minicollege over de beperkingen van het prestatievermogen bij h a n - en longpatiënten. Het is half tien als ik de vu verlaat. Vrijdag 16 n o v e m b e r Vanaf één uur druppelen de alumni de foyer van het hoofdgebouw binnen. Uiteindelijk worden het er zo'n 250, ongeveer twintig procent van alle afgestudeerden. Zo ongeveer alle jaren zijn vertegenwoordigd, vanaf de eerste studenten die in 1971 met hun opleiding begonnen. Ik ken veel mensen nog van gezicht, al weet ik in lang niet alle gevallen meer de namen. De minicolleges vallen in de smaak, merk ik. Veel oud-studenten vinden het leuk om weer eens college te krijgen van die docent van toen. Ook het optreden van de Ashton Brothers in de aula is een succes. In de acts komt bewegen in allerlei vormen aan bod. Het valt me op hoe goed gecoördineerd de bewegingen zijn, en hoe goed de timing van alle handelingen is. Daar kun je als docent nog wat van opsteken. Op de afsluitende borrel worden veel oude herinneringen opgehaald, onder

Christiaan Krouweis

Decaan Peter Hollander (rechts) kon na zijn optreden eindelijk aan de drank

meer in de cabareteske quiz van Piet van Wieringen, die met groot gevoel voor humor fraaie en minder fraaie gebeurtenissen uit het verleden van de faculteit opdist. Helaas blijkt de restauratieve dienst andere service te bieden dan is afgesproken is: om half zes lijkt de drank al op. Maar met het nodige kunst en vliegwerk is er dan toch nog bier. De echte diehards houden het tot over negenen vol. Zaterdag 17 n o v e m b e r Na de zaterdagse boodschappen ben ik al om vier uur bij het Mirandapaviljoen, waar vanavond het grote FBWlustrumfeest wordt gehouden. Tijdens de licht- en geluidtest kunnen we nog een enkel nummer repeteren. Tegen zessen trek ik mijn feestpak aan. Een uur later is de zaal stampvol met

enkele honderden mensen, gelukkig ongeveer evenveel medewerkers als studenten. Hoewel het lopend buffet erg goed is, smaakt het me toch niet: het optreden . van straks drukt te zwaar op de maag. Een paar alcoholhoudende consumpties zou helpen tegen de zenuwen, maar het risico is te groot dat ik dan mijn tekst helemaal niet meer weet. Het cabaret gaat gelukkig goed. Geen van ons vieren verslikt zich in de tekst. Het publiek moet vaak uitbundig lachen, bijvoorbeeld om onze sketch over een docent die een mondeling tentamen afneemt bij een vrouwelijke student en nogal 'onder de indruk raakt' van haar vrouwelijke kwaliteiten. Uiteindelijk staat de docent voor schut. Na het optreden is het eindelijk tijd voor feest en drank.

In de auto (niet geheel nuchter, maar niet dronken genoeg voor een bon) op weg naar De Kwakel, zien we in de Bovenkerkerpolder opeens drie jonge mensen langs de weg lopen. Het bh)ken eerstejaars bewegingswetenschappen te zijn die met de bus naar Aalsmeer wilden, maar dat bleek zes of zeven kilometer voorbij het eindpunt van die bus te liggen. De reis toen maar voortgezet met zes personen in de auto en daarbij nog de skippybal, die ik bij mijn optreden nodig had. Gelukkig is er om half vier 's nachts niet zo veel politie op straat. Zondag 18 n o v e m b e r Uitgeslapen. De kater gekoesterd met een tevreden gevoel over de afgelopen dagen.

Geen gen-manipulatie met Europees onderzoeksgeld H e t E u r o p e e s P a r l e m e n t heeft g r o e n licht gegeven a a n h e t o n d e r zoeksprogramma van de E U voor de k o m e n d e jaren. Genetische m a n i p u l a t i e is n i e t t o e g e s t a a n , m a a r cellen v a n e m b r y o ' s m o g e n wel voor onderzoek worden gebruikt. De Europese Commissie legt tussen 2002 en 2006 een bedrag van 16,3 miljard euro op tafel. Het leeuwendeel van dat geld is bedoeld voor hippe thema's als ICT, genomics en nanotechnologie. ingezonden mededeling

VU-kerst- en nieuwjaarskaart U kunt nog kaarten bestellen (zonder tekst-indruk)! Zolang de voorraad strekt. Doe het snel! Telefonisch: 45660 of per e-mail: jlk.van_der_veen@dienst.vu.nl. Dienst Communicatie

Voor een groot deel konden de europarlementariërs zich daarin vinden. Maar de meesten kregen koude rillingen bij de gedachte dat het geld wordt gebruikt om mensen te klonen en te sleutelen aan onze erfelijke eigenschappen. Daarom moest worden vastgelegd dat de miljarden daar niet voor zijn bestemd, voor zover nationale overheden dat al zouden toestaan. Ook is het uit den boze dat de gelden worden gebruikt om wapens te ontwikkelen. De gedachte dat stam- en moedercellen van embryo's en ongeboren vruchten op allerlei manieren worden gebruikt, roept minder weerstand op, zolang embryo's maar niet worden gekweekt voor onderzoeksdoeleinden. Dat laat bijvoorbeeld ruimte voor onderzoek naar stamcellen van embryo's en ongeboren vruchten die overblijven na miskramen of abortussen die medisch noodzakelijk waren. Of het gebruik van overtollige embryo's die de leeftijd van 14 dagen nog niet hebben bereikt. Dat in Brussel desondanks vraagtekens worden geplaatst bij de wetenschappelijke vooruitgang, mag blijken uit het feit dat er meer geld moest

naar de studies van de wettelijke, ethische en sociale gevolgen die de kennis over de menselijke genetica kunnen hebben. Bovendien werd een deel van het budget voor biotechnologie en genen overgeheveld naar tradiotionele ziekten. Verder legt Brussel nadruk op de bekende thema's: vrouwen moeten

meer betrokken worden in het onderzoek en onderzoekers moeten meer gelegenheid krijgen om van plaats te veranderen. Er moet meer aandacht komen voor fundamenteel onderzoek en de deelnemende landen moet meer bij het programma worden betrokken. (PH/HOP)

DE NIEUWE STELLING De fusie tussen de vu en de Hogeschool Windesheim is bijna rond, samenwerking met de hogeschool in Leeuwarden is nog steeds mogelijk en vorige week werd bekend dat de vu ook wil gaan samenwerken met de Christelijke Agrarische Hogeschool in Dronten. De vu zoekt haar partners blijkbaar alleen op hbo-niveau. Zo is de teloorgang van academische waarden natuurlijk puur een kwestie van tijd. Geef ongezouten je m e n i n g over de stelling:

De VU moet fuseren met een andere universiteit Reacties en suggesties voor nieuwe (actuele) stellingen mailen naar: redactie @advalvas.vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen