Ad Valvas 2001-2002 - pagina 95

AD VALVAS 27 SEPTEMBER 2001

PAGINA 7

Peter Strelitski

'Vreemdgaan is in Brazilië de normaaise zaak van de wereld' A r e n d a t e V e l d e ( 2 5 ) h a d tijdens haar vijfenhalve m a a n d in Brazilië geen a g e n d a n o d i g . D e h u i d i g e o n d e r z o e k s a s s i s t e n t e bij b e w e g i n g s w e t e n s c h a p p e n l e e r d e in S a o Paolo o m bij d e d a g t e leven e n veel feest t e vieren. M a a r o o k o m lange w e r k d a g e n t e m a k e n . Met een cursus Portugees en "heel veel geregel" bereidde Arenda vorig jaar haar reis naar Sao Paolo voor. Helemaal alleen, want de Utrechtse hogeschool waar ze toen fysiotherapie studeerde, onderhield geen contacten met de universiteit waar ze naartoe ging. Arenda paste zich vrij makkelijk aan het leven ter plaatse aan. "Wel moest ik er erg aan wermen dat de Brazilianen, vooral als het regende, spontaan hun afspraken 'vergaten'. En mijn Braziliaanse vrienden keken me raar aan dat ik, naast mijn vriend in Nederland, niet iemand 'erbij' nam. 'Dat maakt toch niet uit?', vonden ze. Vreemdgaan is daar voor studenten de normaalste zaak van de wereld." Brazilianen zijn wel erg gastvrij, vindt Arenda. "Ik werd bijna elke dag uitgenodigd op een barbecuefeestje, ook al kende ik de gastheer of gastvrouw met. Die feesten gingen door tot in de kleine uurtjes, terwijl de volgende dag

voor vele mensen weer om zeven uur begon en pas om acht uur 's avonds eindigde." Arenda was verbaasd over de lange werkdagen van de Brazilianen, totdat ze hetzelfde ritme te pakken kreeg en merkte dat ze zo al haar werk ruim op tijd afkreeg. Al was ze wel ontzettend moe toen ze weer terugkwam in Nederland. Ondanks de veihge kost van bonen met rijst die Arenda dagelijks at, kreeg ze voedselvergiftiging en moest m een ziekenhuis worden opgenomen. "Vreselijk", zegt ze. "Het was er heel armoedig. Ik moest zelf voor eten zorgen en 's nachts waren er geen artsen te bekennen." T o c h heeft ze ook het rijke Brazilië van dichtbij meegemaakt. "Mijn Braziüaanse huisgenoten ontvingen 1400 gulden per maand, meer dan dat ik vanuit Nederland kreeg! En de meeste studenten hadden zelfs een auto tot him beschikking." Sinds haar verbüjf in Brazilië is Arenda gemakkelijker over het leven gaan denken. "Zo van: het komt wel. Ik leefde daar bij de dag. Niets werd gepland, alles werd op het moment zelf besloten." Een agenda had ze dan ook niet nodig in Braziüë. Toch staat haar organizer inmiddels weer vol met afspraken. "In Nederland moet je een avondje uit met vrienden gewoon plannen, anders gebeurt het niet." (LB)

Aantal vu-studenten dat in 2000 naar het buitenland ging met de belangrijkste uitwisselingsprogramma's, die van Erasmus/Socrates, Globe er1 Fondsendesk.

I

Aardwetenschappen Bewegingswetenschappen Biologie Economie Exacte wetenschappen Geneeskunde Godgeleerdheid Letteren Psychologie en pedagogiek Rechtsgeleerdheid Sociaal-Culturele Wetenschappen Tandheelkunde Wijsbegeerte Totaal

15 25 39 66 10 87 11 41 19 36 41 18

-

408

Anushka Jokhoe had niet verwacht dat ze het in Suriname moeilijk zou krijgen

Christiaan Krouwels

'De Surinaamse studenten voerden klakkeloos opdrachten uit' A n u s h k a J o k h o e (23) o v e r w o o g n a h a a r s t u d i e m e d i s c h e biologie e n m e d i c i j n e n in S u r i n a m e g a a n w e r ken. M a a r sinds haar tweede buit e n l a n d s e stage, vorige zomer, twijfelt ze. E i g e n i n b r e n g is volgens de vijfdejaarsstudente namelijk geen vanzelfsprekend onderdeel van de Surinaamse arbeidscultuur. Anushka houdt van Suriname. Zeker eens per jaar gaat ze naar het land waar haar vader woont. Ze geniet van het klimaat en van de lossere omgangsvormen. In Nederland voelt ze zich Surinaamse, maar in Suriname wordt ze als Nederlander beschouwd, ondanks haar uiterlijk. T o t nu toe heeft Anushka twee keer een stageperiode doorgebracht in haar tweede vaderland. "Surinamers zijn aardig en open in vriendschappelijke contacten", vertelt ze. "Maar op het werk is de sfeer erg hiërarchisch. Ik

werkte samen met studenten die klakkeloos de opdrachten die ze kregen, uitvoerden. Ze hadden weinig idee wat ze onderzochten." Eigen inbreng van Anushka werd ook niet gewaardeerd. Haar Surinaamse begeleider vond dat ze vooral niet moest denken dat ze alles beter wist. Degene die haar in Nederland begeleidde, had Anushka vantevoren wel gewaarschuwd voor dit soort dingen. "Maar toen dacht ik nog: ik ken de Surinaamse cultuur zo goed, dat zal mij waarschijnlijk niet overkomen." Vanaf het begin van haar stage liep het stroef. Anushka werd nauwelijks bij het onderzoek betrokken. Na twee weken zou ze een evaluatiegesprek met haar begeleider hebben. Maar op het afgesproken moment had hij geen tijd. Daarna verschoof hij de afspraak nog twee keer, totdat Anushka hem bij de derde keer, na ruim een maand, zei dat ze het echt nodig vond om dingen te bespreken.

Na Anushka's verhaal barstte haar begeleider los: hij vond dat ze geen mzet toonde en er een goedkope vakantie van probeerde te maken. "Maar de volgende dag zei hij juist weer dat ik hel hele onderzoek naar mijzelf toe trok", aldus Anushka. Dat kwam omdat ze haar werk op een andere manier had ingedeeld, die haar praktischer leek. Dat zoiets niet wordt gewaardeerd, had Anushka ook al gemerkt tijdens haar eerdere verpleeghuisstage voor geneeskunde. "Toen was er een jongetje met diabetes dat vijf keer per dag een vervelende bloedpnk kreeg, terwijl dat ook met een eenvoudig vmgerpnkje zou kunnen. Toen ik voorstelde dat anders te doen, vond iedereen dat totaal overbodig, want ze deden het alnjd zo." Inmiddels denkt Anushka erover om na haar afstuderen toch maar in Nederland te blijven. "Want ik weet niet of ik me kan aanpassen aan de hiërarchische cultuur daar." (WV)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen