Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 7

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 7

5 minuten leestijd

AD VALVAS 23 AUGUSTUS 2001

31

I

PAGINA 7

houden. Eens in de vier maanden schijnt de python in actie te komen, als hij een paar ratten krijgt voorgeschoteld. "Je kunt hem dan zelfs aanraken", vertelt een (andere) medewerker. "Hij is zo gefixeerd op zijn wurggreep, dat hi) daar toch niets van merkt. Helemaal in extase." Bang voor een uitbraak is de man niet, hoewel het breken van het dunne glas voor de tweeënhalve meter spieren een eitje moet zijn. "Als zijn kop het glas raakt, deinst hij juist terug. Nee hoor, volgens mi) vmdt hij het wel best, zo."

I

Bloemen tussen het beton

Tussen de hoge kantoren aan de Zuidring kan de verstedelijkmg je soms ineens aanvliegen. T e veel asfalt, beton Lil gejaagde mensen, nergens rust of groen. Toch ligt vlakbij de VU een mooie openbare tuin: de hortus botaniLUs, met daaraan grenzend de heemtuin van het ziekenhuis. Beide tuinen liggen aan de Van der Boechorststraat. l)c ingang van de hortus ligt tegenover de medische faculteit. Vandaaruit kun ]c doorlopen naar de heemtuin, of je neemt de ingang naast het ziekenhuis, i Iet IS er niet druk. Op een bewolkte middag in augustus kom je er hooguit \ i)t mensen tegen. Eenmaal door het hek sta je in een andere wereld: kleurige bloemen, groene struiken, insekten en vogels. Alles bloeit prachtig in deze tijd van het jaar. Het enige wat de vrede verstoort is het geluid van het verkeer dichtbij. Het is jammer dat de tuin niet uitgestrekt is, zodat je er een wandeling zou kunnen maken. De houtpaadjes tussen de struiken door zi)n een beetje Madurodammig: schattig, maar erg klein en ietwat tuttig. Aan de hoofdpaden staan bankjes. Het middengedeelte van de tuin is een bloemenzaak, met prijskaartjes aan de potten. Over een bruggetje kom je m de heemV tuin van het vu-ziekenhuis. De sfeer van deze tuin is volkomen anders: naioiurlijker, minder strak geordend. In de^e ecologische tuin wordt de natuur B zo veel mogelijk op zijn beloop gelaten. H De tuin is schaduwrijk met grote H bomen, varens en orchideeën. Vanaf ^ de bankjes aan de voorkant, bij het 1 beeldje van de vu-spaarster heb je een ] mooi zicht op de tuin. Af en toe aak I komen personeelsleden van het ziekenhuis hier een peuk roken, de witte jas iet nog aan. Verder is er niemand m de tuin. Een goede plek om een boek te lezen of tot rust te komen op vijf minu't, ten lopen van het hoofdgebouw. 1 milde n n erela-

1

ren

;en ler-

ks. li)f iijna ;den n ais

I

I

[Amsterdams ' kleinste museum Op de eerste verdieping van het hoofdgebouw, in de B-vleugel naast de bibhotheekafdelmg Handschriften en Oude Drukken, huist misschien wel het klemste museum van Amsterdam. In een kamer van zes bij zes staan de bezittingen uitgestald van een bijna honderd jaar oude verenigmg, gewijd aan de studie van leven en werk van !mr Willem Bilderdijk (1756-1831). • Ooit vulden de boeken, handschriften, I portretten, Hollandse vergezichten en Ipersoonlijke hebbedingetjes van de I Amsterdamse dichter/schrijver en zijn |familie twee zalen van het Stedeli)k iMuseum, maar deze werden in 1930 geruimd om plaats te maken voor moderne kunst. De vu, toen nog gelegen aan de Keizersgracht, bood de vereniging onderdak aan voor de collectie. Op de vu hjkt 'Bilderdijk' vooral de hobby van oudere dames en heren; de tweehonderd leden van de Vereniging Het Bilderdi)kmuseum zijn •eigenli)k allemaal boven de 65. "Vroe|ger wisten professoren Nederiands of |geschiedenis de weg naar het museum |nog wel te vinden", venelt secretaris |Marinus van Hattum. "Zi) leidden ^studenten rond en maakten hen vaak

lid van de vereniging. N u komt het voor dat zelfs de portier niet weet dat wij hier zitten." Toch is het de moeite waard in een verloren kwartiertje eens even binnen te lopen, al was het alleen maar om een andere sfeer te proeven dan die van het zeventigerjarenbeton. De tentoonstelling is geen snelcursus Bilderdijk, de originele handschriften en voorwerpen liggen vri) willekeurig uitgestald en de uideg is summier. Om echt iets van de man te weten te komen, zou )e de boekenkasten moeten doorstruinen, waarin veel literatuur van en over Bilderdijk. Maar het ouderwetse tentoonstellinkje heeft iets charmants en is een van de weinige

plekken op de vu die oudere geschiedenis uitstralen. Het Bilderdijkmuseum bevindt zich op kamer lB-21 en is open van maandag tot en met vnjdag van 9.00-12.30 uur en 13.00-16.45 uur. Loop langs de computerzalen bij de zesliftengroep in de B-vleugel van hel hoofdgebouw en volg de bordjes.

Bidden en bezinnen "De mooiste ruimte op de vu!", staat in het opengeklapte boek met pen geschreven. Het boek ligt op een klein altaar, middenin een kamer, waarvan

de stenen muren zijn weggewerkt met witte doeken. We bevinden ons in de bezinningsruimte in de kelder en op het altaar ligt het 'Gedenkboek van Levende Getuigen'. Op elke bladzi)de van het boek staat een korte beschrijving van een oude of nieuwe heilige. Daaronder is de bladzijde opengelaten voor opmerkingen, en sommige bezoekers van de ruimte gebruiken het boek voor persoonlijke bespiegelingen. De anonieme schrijver van de lovende woorden roemt vooral de rust, die de ruimte uitstraalt. En hij of zij heeft gelijk. Onwillekeurig worden we stil. Voor wie wil bidden of bezinnen, zijn er in het hoofdgebouw op de vu een paar speciale gelegenheden: twee in

de kelder en één vlak onder het dak. In de kelder, m de buurt van de vierliftengroep, liggen naast elkaar een bezinningsruimte en een islamitische gebedsruimte. Beide ruimtes zi)n overdag vri) toegankelijk. Wordt de bezinningsruimte gekenmerkt door onopvallend gebroken wit, vanuit de gebedsruimte knalt het rode vloerkleed je tegemoet. Op de allerhoogste verdieping, in een aparte dakopbouw boven de vijftiende, ligt ook nog een kerkzaal. Die is alleen geopend voor speciale gelegenheden. Zoals de wekelijkse 'Praise and Worship'-bijeenkomst, een informeel religieus samenzijn onder leiding van psychologiedocent Peter Roelofsma.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 7

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's