Ad Valvas 2001-2002 - pagina 287

'002 L

VALVAS 10 JANUARI 2002 l ^ ^ ^ l B M ^ ^ ^ B a i ^ ^ H n i ^ ^ H M i ^ ^ H a i ^ ^ ^ H ^ ^ ^ H I ^ ^ ^ g B

PAGINA 15

I ^^^^QjIiMa Schaatsen, klunen en warme chocolademelk Schaatsen in de stad lijkt een paradox als je droomt mn uitgestorven ijsvlaktes en eindeloze kanalen n^aar je met je handen op e rug overheen schaatst, [och is schaatsen bij uittek een Amsterdamse ivintersport. Want vorst of ;een vorst, ijs is er 's winers altijd.

is al bijna een eeuw traditie, hoewel er begin van de eeuw veel discussie was over de lengte van de rokken van de dames. Maar uiteindelijk gingen zelfs koningin Wilhelmina en prinses Juliana je op het Museumplein voor tijdens de koude winter van 1917. Prins Hendrik vergezelde zijn vrouw en kind, maar bleef veilig toekijken vanaf de kant. Nog steeds ziet het ijsbaantje er sprookjesachtig uit tussen het Rijksmuseum, Concertgebouw en Stedelijk Museum. Je hoeft er niet alleen rondjes te rijden en pirouettes te draaien, want je kunt je er ook opgeven voor ijsvoetbal, ijshockey en ijstennis.

Rubber matten Shirley Haasnoot Dagelijks kun je terecht op de Jaap ;den Baan, een prachtige 400 meter ange wedstrijdbaan die vorige maand certig jaar bestond. De binnenkant is oor schaatsers die het tempo er flink in louden, de buitenbaan voor mensen lie nog wat wankel op de benen staan. iloet je je de schaatssport nog eigen naken, dan kun je het beste op het labbelbaantje blijven en je stevig vastJampen aan een stoel. Maar je kunt je lok opgeven bij vu-sponvereniging LSVU en onder leiding van de populaire rainer Kees de Vrij echt leren schaaten. Voor de gezelligheidsmensen is er laarnaast ook nog de universitaire chaatsvereniging ijsvu, waar je niet aleen schaatst maar ook feest en in de omer fietst. Gezelligheidsmensen en kunstrijders unnen zich daarnaast in het stadscenrum uitleven, want het Museumplein eeft ook dit jaar weer een kunstijsaan. Schaatsen op het Museumplein

Als het echt gaat vriezen, gaat er natuurlijk niets boven natuurijs. Ook hiervoor zit je in de stad goed, hoewel het ijs kwalitatief niet altijd even goed is en je soms je ijzers moet losrukken uit de vele spleten. Maar dat weegt niet op tegen de gezelligheid. Waar je ook woont, overal is wel een gracht in de buurt en als je je route goed uitstippelt, heb je tijdens strenge winters geen fiets nodig. Een uitstekend startpunt voor een schaatstochtje door het centrum is het handige homomonument in de Keizersgracht, bij de Westerkerk. Omdat hier overal uimodigende cafés zijn, hoefje niet bang te zijn voor extreme kou en uitputtingsverschijnselen. Bijzonder schaatsvriendelijk is café Het Smalle op het hoekje van de Egelantiersgracht en de Prinsengracht. Hier kun je tot diep in de nacht over rubber matten naar binnen en buiten klunen. Niet alleen goed voor chocolademelk en een broodje bal, maar ook het glaasje wijn is in dit café aan te raden. Voor een serieuze schaatser gaat er in

een strenge winter echter niets boven de Amstel. Voor kwalitatief goed ijs is de Amsteldijk in Buitenveldert, voorbij de Rosenoordbrug, een prachtige plek om op te stappen. In deze omgeving vind je molens, ruimte, stilte, koek en zopie en een enkele eenzame schaatser. Bij het Amsterdamse café 't Kleine

Langs knoestige (nobbels in j;eveclit met jezelf

Kalfje op de hoek van de Amstel en de Kalfjeslaan kun je na afloop warme chocolademelk drinken. Je waant je ver buiten de stad, maar als Uilenstedebewoner ben je in vijf minuten op de fiets thuis. Voor informatie, openingstijden en entree van

de Jaap Eden Baan en Ijsbaan Museumplein: www.jaapeden.nl en www.ijsbaan.nu. Schaatsen kun je huren bij Waterman Sport naast de Jaap Eden Baan, Radioweg 64, Amsterdam. Zie voor IJSVU en ASVU: www.ijsvu.nl. Café 't Smalle, Egelantiersgracht 12, Amsterdam, tel. 0206239617. Café-restaurant 't Kleine Kalfje, Amsteldijk 355, Amsterdam, tel. 020-6445338.

Ik ben uw conijn' "Wie zijn we?", vragen de Nederlanders zich begin negentiende eeuw af Ze hebben Zeeuwse, Brabantse, Groningse, Haagse en Amsterdamse dialecten. Ze hebben verschillende gewoontes, munten en rechtspraak. Er is een kleine manke Corsicaan met een slechte gezondheid voor nodig om van het land een eenheidsstaat te maken. Lodewijk, de eerste koning van Nederland, wijdt zich enthousiast aan deze taak. "Beste 'Ollanders, ik ben uw conijn. Wees niet in de war. Ik zal niet anders zijn dan een ware 'oUander", spreekt hij zijn nieuwe volk met zwaar accent toe, nadat zijn broer Napoleon hem in 1806 op de troon heeft gezet. Toneelgroep Orkater schetst in theater Bellevue met het muzikale theaterstuk Conijn van Olland een anekdotisch, grappig en liefdevol portret van deze vergeten vorst. Daarin is de relatie met zijn autoritaire broer Napoleon de rode draad. Lodewijk moet trouwen met Napoleons stiefdochter Hortense de Beauhamais, hij moet een opvolger voor de onvruchtbare keizer verwekken en het is Napoleon die de tegenstribbelende Lodewijk naar Den Haag stuurt. "Ik wil dat jij koning van Holland wordt. En niks zeggen waar je spijt van krijgt. Nadenken tot je ja zegt!" De acteurs Beppe Costa, Geert Lageveen en Leopold Wine spelen ieder meerdere rollen waarbij de van oorsprong Italiaanse Beppe Costa Lodewijk voor zijn rekening neemt. Hij speelt een vertederend marmetje dat zijn hart verliest aan het kikkerland. "De wolken, zoveel kleuren grijs! Elk uur een nieuw schilderij." Maar intussen steekt hij ook de handen uit de mouwen. De nieuwe koning voert de eerste onderwijswet in {'Papa fume une pipe'), iedereen krijgt een achternaam, de gulden wordt de centrale munt, de Bijlmermeer wordt drooggelegd en de gezondheidszorg gemoderniseerd. Zelfs het oer-Nederlandse gedogen wordt geregeld ("smokkelen, maar dat niet zeggen").

n de klimhal vliegen studenten en andee sportieve geesten letterlijk tegen de uuren op. Klimmen is een overwinning )p jezelf, waarbij je het hoofd heerlijk seg kunt maken. Lodewijk Kleijn Het IS koud in T H E A . De klimhal in Amsterdam-West is geKtigd in een oude kerk en dat merk je aan het klimaat. Ook naam van de hal refereert aan de vroegere bestemming: ussen Hemel En Aarde. Sinds 1995 klimmen sportievelincn hier tot in de nok. Het bisdom Haarlem zat met het leegtonde gebouw in zijn maag, maar wilde koste wat kost niet at er een moskee in zou komen. In godsnaam dan maar een '"nhal, moet de bisschop gedacht hebben. Sindsdien zijn de muren vergeven van handgrepen, knoege knobbels in verschillende kleuren. Die kleuren geven een route aan en die routes verschillen in moeilijkheidsfaad: hoe moeilijker de route, des te minder handgrepen W er. En die handgrepen worden ook steeds kleiner. ta de hal zoeken een stuk of tien klimmers, gezekerd door tt touw, zich deze woensdagavond een weg naar boven, om '4 vervolgens weer naar beneden te laten zakken. Onder W ook T h o r Faber. De vijfdejaars Grieks en Latijn mag ich

' een ervaren klimmer noemen; hij klimt vanaf zijn vijfWde. De sport trekt hem "omdat er meer bij komt kijken '1 alleen blind gaan. De voldoening is compleet anders dan H'oorbeeld bij fietsen. Daarbij voel je je voldaan als je uit'eld op de bank zit, met een zak chips in je hand. Maar bij "romen kun je tijdens het klimmen niet alles geven omdat I' Vast moet blijven houden. Als je stukgaat, dan val je. Bij liiti:men gaat het meer om de overwinning op jezelf, door moeilijke route te klimmen, die net voorbij je grens ligt." raber klimt deze avond met Marlies Dijkstra. De oud-vu"•dent communicatie- en informatiewetenschappen zit met o lang touw aan haar medeklimmer vast. Dat touw loopt " een zekeringsoog in het plafond. Terwijl Faber klimt, '§t Dijkstra op de grond voor contragewicht. Zo kan Faber "" te pletter vallen. 'ibtra begon met klimmen toen ze onderzoek deed voor t scriptie. "Op een gegeven moment zat ik daarmee hele-

Peter Strelitski

Schaatsen op het Museumplein is al bijna een eeuw traditie in Amsterdam

Kille zeewind

Bij sportklimmen komt meer kijken dan gewoon gaan maal vast. Toen nam mijn broertje me mee klimmen. Zodra ik begon, werd mijn hoofd leeg. Normaal ging ik hardlopen om fit te blijven, maar daarbij ging alles wat ik die dag had gedaan, door mijn hoofd malen. Op het klimmen moet je je zo concentreren, dat je hoofd leeg raakt. Voor mij werkt dat bevrijdend." Toegegeven, sportklimmen heeft iets futiels vergeleken bij het bedwingen van échte bergen. Maar als je Faber en Dijkstra in opperste concentratie naar boven ziet gaan, steeds behoedzaam tastend naar het volgende steunpunt, begrijp je waar de kneep zit. Het gaat erom je grenzen te verleggen, controle te houden over je bewegingen. Met recht een strijd met jezelf tussen hemel en aarde. Klimhal THEA, Enk de Roodestraat 16, Amsterdam. Tel. 4125994. Informatie: www.tussenhemelenaarde.nl.

Muziek en geluid bepalen het smk voor een belangrijk deel. De eeuwige Hollandse regen druppelt glinsterend uit tien glazen flessen en de vallende spetters vormen een eigen muziekinstrument, naast de vele andere instrumenten zoals de harp, viool, mandoline, harmonica, triangel en xylofoon, die verspreid op het podium staan en door de acteurs schijnbaar achteloos worden bespeeld. Als in 1807 in Leiden het beruchte kruitschip ontploft, wordt de brand onheilspellend uitgebeeld door de klanken van de harp en het versterkte geknisper van bubbeltjesplastic. Het ruisen van de zee komt uit een platte zwane doos vol steentjes, die Lodewijk zachtjes in zijn armen wiegt nadat zijn vijfjarige zoontje aan een keelontsteking is gestorven, die hij opliep door de kille zeewind. Als Napoleon langskomt om Hollandse soldaten op te eisen, vindt hij zijn broer veranderd. "Mijn volk houdt van mij. Ik ben Hollander geworden." Voor het eerst verzet Lodewijk zich: "Hollandse jongens passen niet in het leger." De Franse keizer moet zelfs zijn leger op Nederland afsturen om zijn eigenzinnige broer tot gehoorzaamheid te dwingen. Maar als Lodewijk in 1810 uiteindelijk zijn nieuwe vaderland verlaat, is dat op verzoek van zijn Nederlandse onderdanen, die zich geen oorlog met de Franse keizer op de hals willen halen. Toch zijn het uiteindelijk ook deze onderdanen die Lodewijk verdedigen als zijn echtgenote Hortense zich spottend afvraagt wat de inmiddels vergeten koning nou eigenlijk heeft gepresteerd. "Zonder hem waren we nu nog een stel provincialen. Hij heeft Holland over de drempel van de moderne tijd getild." (SH) Gezien 5 januari: Conijn van Olland. Nog t/m 12 )anuan in Theater Bellevue, Leidsekade 90, Amsterdam. Aanvang 20.30 uur, entree do 11,50/9,50, vnj en za 12,50/10,50. Reserveren: 020-5305301. Zie ook www.theaterbelle\aie.nl en www.orkater.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen