Ad Valvas 2001-2002 - pagina 554

I AD VALVAS 1 3 JUNI 2002

PAGINA 2

BAS VAN DER SCHOT

Ontruiming

MiM Vu-RAMp Brieven Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie kan bijdragen inkorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

AD VALVAS Ad Valvas is het redactioneel onafhanicelijke weeitblad van de Vrije Universiteit Redactieadres' De Boelelaan 1105, kamer 15B-15 {bezoek en post) 1081 HV Amsterdam, tel. (020) 4445630 Faxnummer. (020) 4445639 E-mailadres redactie@advalvas.vu.nl Oplossingen cryptogram en mededelingen naar mededelingen@advalvas.vu.nl Redactie' Jan Buevink (hoofdredacteur. 4445632, jbuevink@advatvas vu nl), Martine Postma (eindredacteur, 4445640,mpostma@advalvas.vu.nl). Peter Breedveld. (4445631, pbreedveld@advalvas.vu.nl) Dirk de Hoog (4445637, ddehoog@advalvas.vu.nl), Yvette Nelen. (4445636, ynelen@advalvas vu.nl), Weimoed Visser (4445634, wvisser@advalvas vu.nl) Secretariaat Maria Koelewijn (4445630, mkoelewijn@advalvas.vu nl) Medewerkers Floor Bal, Nadine Boke, Shirley Haasnoot, Tom van der Molen. Selma Schepel. Wendy Traa, Annette Wiesman Fotografen Marijn Alders, Bram de Hollander, Anje Kirsch. Christiaan Krouv^els. Peter Strelitski Tekenaars: Bas van der Schot, Berend Vonk, John Reid, Bastiaan Geleijnse en Jean-Marc van Tol Stichting Hoger Onderwijs Persbureau Wieland van Dijk, Peter Hanff, Thijs den Otter, Frank Steenkamp, tel (071) 5236151 Ontwerp lay-out Hollandse Hoogte Opmaker Rob Bomer Adviesraad' prof. H. van den Heuvel (voorzitter), J. de Berg. H Invernizzi, G Pols, prof. N. Schrijver Advertenties opgeven bij Bureau Van Vliet, postbus 20, 2040 AA Zandvoort. tel. (023) 5714745, fax (023) 5717680 Ook voor Adjes commercieel' Overige Adjes redactieadres, advertenties van VU-instanties opgeven op lD-04, Hoofdgebouw, tel 4445660 (J van der Veen) Productie Dijkman Offset, Diemen Abonnement per jaargang € 28 Later in het jaar per gemiste editie € O 50 minder Betaling per acceptgirokaart, aan te vragen bij het secretariaat. Int.Standaard Sene Nummer' 0166-0098 Overname van artikelen' is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur

cameratoezicht (2) Het ontgaat Raphael Klijn, die de vu vorige week in zijn brief over cameratoezicht op de campus vergeleek met een psychiatrische kliniek, kennelijk dat het in zulke inrichtingen de bedoeling is mensen binnen de muren te houden voor de veiligheid van patiënt en/of omgeving. D e gebouwen van de Vrije Universiteit zijn echter momenteel voor een ieder toegankelijk. Als we dat zo willen houden, zonder daarvan de dupe te worden omdat dit uiteraard ook aantrekkelijk terrein is voor kleine criminelen, lijkt me meer toezicht, bijvoorbeeld met camera's bij onbewaakte ingangen, geen overbodige luxe. Onze afdeling in de geneeskundefaculteit wordt regelmatig beroofd van portefeuilles en tassen. Laatst, op een doordeweekse dag om ongeveer 18.00 uur, kwam ik via de achteringang de faculteit binnen. Ik drukte de knop voor de lift in en liet mijn blik de gang in dwalen. Ik zag twee jongens en keek zonder specifieke interesse in hun richting. "Hé, wat zit je te kijken?", riep een van de twee. Terwijl ze vervolgens in mijn richting kwamen lopen, interpreteerde ik de beelden die tevoren waren binnengekomen. Ze hadden verschillende deuren geprobeerd te openen van de visuele dienst, moet veel apparatuur staan, werken geen jonge jongens, lijken ook niet h u n types, die lui zijn allang naar huis en ik ken ze daar aardig van gezicht. Inmiddels stonden de twee uitdagend voor me. Op het "je denkt zeker dat we hier komen jatten omdat we buitenlanders zijn!" kon ik het gevoel dat ze hiermee schuld bekenden niet onderdrukken. Ik

probeerde zo genuanceerd mogelijk te reageren en vroeg vervolgens vriendelijk of ze mee wilden gaan naar de bewaking. Maar waar vind ik die? Cameratoezicht zal de criminaliteit niet kunnen uitbannen, maar ik verwacht wel dat er een afschrikkende werking van zal uitgaan. Quinten Waisfisz, medewerker bij antropogenetica

Maagpil Onder de kop 'Maagpil' kritiseert Henk Timmerman in Ad Valvas van 30 mei een artikel van Weimoed Visser over mijn onderzoek. Timmerman schrijft dat het anti-maagzweerpreparaat omeprazole als geneesmiddel een van de effectiefste preparaten is: "Ziekenhuisopnames, laat staan chirurgische ingrepen in verband met maagzweren, zijn ongeveer uit de tijd. Bovendien, anders dan Ad Valvas zegt, is het geneesmiddel buitengewoon veilig." Over onveiligheid gaat het echter niet. Het gaat om bijwerkingen zoals vervelende veranderingen in het maagslijmvlies en meer kans op infecties. Ik bestrijd niet dat het middel effectief is. D e boodschap van het artikel is dat je maagklachten vaak kunt voorkomen door betere voeding. Dat ik zou ageren tegen aspirine en aspirineachtige middelen, zoals Timmerman schrijft, is niet waar. Mij gaat het om het middel Losec. "Losec is een voorbeeld van geneesmiddelen die de kosten van de gezondheidszorg reduceren", schrijft Timmerman. Dat is een misvatting.

Losec wordt door honderdduizenden mensen in Nederland geslikt en dat kost honderden miljoenen euro's per jaar. Allerlei andere middelen zijn beter en goedkoper. In het artikel waar het stuk in Ad Valvas op is gebaseerd (W.J. van der Steen en V.K.Y. H o , Acta Biotheoretica 49, 125-140, 2001) staan tientallen referenties. Daarnaast verwijs ik naar een interview met mij in Intermediair (31 mei 2001), dat leidde tot advisering richting Den Haag, waar positief werd gereageerd. D e redactie (zelfde nummer) meidt dat een huisarts, aan de UVA gepromoveerd kort nadat het artikel van Vincent Ho en mij was verschenen, met dezelfde boodschap komt. Het is bijvoorbeeld vaak verstandiger o m de bekende Rennies te gebruiken dan dure paardenmiddelen zoals omeprazole. Wim van der Steen, hoogleraar biologie

Brandvrij Na de brand van vorige week kwamen natuurkundestudenten Joost van Mameren en Theodoor Pielage met deze uiting van universitaire huisvlijt.

Een paar jaar geleden was er een ontruimingsoefening in het hoofdgebouw. Mij is van die oefening bijgebleven dat er op de v u een soort militaire structuur sluimert, die wakker wordt zodra het alarmsignaal klinkt: uit de instructies vooraf heb ik opgemaakt dat ik als collegegevende docent op het moment van een alarmsignaal de status van 'blokhoofd' krijg, en door mijn studenten onvoorwaardelijk gehoorzaamd ga worden. In ruil voor dit onverwachte genoegen ben ik verantwoordelijk voor de ontruiming van mijn groep studenten, tot en met aankomst bij het aangewezen 'verzamelpunt' buiten het hoofdgebouw. Op mijn beurt gehoorzaam ik dan weer aan nog belangrijkere blokhoofden, hoger in de bevelstructuur. Zij zijn herkenbaar aan armbanden en lopen over de gang. Bij die bewuste oefening hield de praktijk zich keurig aan de theorie. Direct na het alarmsignaal was de gang inderdaad vol met collega's met een armband; zij duldden geen tegenspraak en dirigeerden een ieder naar de brandtrappen. Het alarmsignaal was overigens slecht hoorbaar, maar dat is een klacht zo oud als het hoofdgebouw. Bovendien: we wisten dat het signaal zou komen, en dan wordt het makkelijk om de juiste conclusies te trekken uit geruis en onverstaanbaar gemompel. De ontruimingsoefening was een groot succes, stond in Ad Valvas. Zo groot, blijkbaar, dat er verder nooit meer geoefend hoefde te worden. Wel was ikzelf samen met de onder mijn verantwoordelijkheid en bevel vallende gehandicapte student jammerlijk verbrand, gestikt of onder het puin bedolven geraakt: pas twintig minuten na het alarmsignaal verscheen de juiste official bij de ons toegewezen lift, waar wij al zeventien minuten schaapachtig, maar in overeenstemming met de bevelen, stonden te wachten. Een detail waarover ik nog een evaluatieformulier heb ingediend. Hoe anders ging het toen er vorige week opeens inktzwarte wolken langs het raam dreven. Waar was het alarmsignaal? Als er geen alarmsignaal is kan er ook niets aan de hand zijn, meende ik, de oefening indachtig. Anderen dachten voor zichzelf, en begonnen uit eigen beweging aan de ontruiming. De meesten keurig via de brandtrappen, anderen via de liften. Waar waren de blokhoofden die deze ongelukkigen uit de lift hadden moeten jagen? Wie waren eigenlijk de blokhoofden? Achteraf bleek dat het ene blokhoofd vier verdiepingen hoger zat te vergaderen, en dat het andere thuis achter het bureau zat. Althans, hij meent dat hij blokhoofd is, zeker weten doet hij het eigenlijk niet. Ooit heeft hij ongevraagd een armband uitgedeeld gekregen die, dacht hij, nog in de kast in zijn kamer ligt. Ook schijnt er uiteindelijk nog wel het nodige gekraak uit de geluidsinstallatie gekomen te zijn dat door kenners is geïdentificeerd als alarmsignaal. Mensen ontruimen zichzelf, zo blijkt, op basis van gezond verstand. Goed nieuws. Ik hoorde dat de dienst communicatie dit 'kleine crisisje' gaat evalueren met het calamiteitenprotocol in de hand. Ik stel voor de evaluatie tot de kern te beperken: kan er eens een geluidsinstallatie komen die het doet?

ingezonden mededeling

Direct boeken voor je voordeligste trip naar Londen? Kijk op www.golondon.nl S:::^

OoLondon.nl

Dett tjjd vraagt om etn bmn^wijt Univ«rsittit

Margreet Onrust is docent schriftelijke taalbeheersing bij de opleiding Nederlands. Zij schrijft eens in de negen weken een column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen