Ad Valvas 2001-2002 - pagina 212

PAGINA 1 2 AD VALVAS 2 2 NOVEMBER

Lode wijk Lens

Het sleutelgat

"Dit interieur heeft een soort jarentachtigmo­ derniteit", vindt trendforecaster Hanneke van der Linden. "Het lijnenspel is heel consequent doorgevoerd. De kamer lijkt heel slordig en sloppy met de rommel die her en der verspreid ligt. A ls je die wegdenkt, zou je een klein de­ signkamertje hebben. Ik heb wel het gevoel dat hier een wat ouder persoon woont. Het ziet er m elk geval schoon uit."

Koekje "Dus je hebt woorden, die associeer je m e t ideeën, en die ideeën worden weer geassocieerd m e t gedacliten. Of is het nou andersom?" D e twee meisjes die m e t boeken en schriften naast mij zaten op de banl(jes bij het Bezinningscen­ trum, hadden het er duidelijk moeilijk mee. "Het gaat dus over de relatie tussen taal en de werkelijkheid", probeerde het ene meisje s a m e n te vatten. "En over het creativiteitsaspect van taal." "Dus je hebt die woorden, die worden ideeën...", begon de ander opnieuw. Ik vroeg m e af welke studie ze deden. Ik had geen flauw idee. "Wat is trouwens het verschil tussen ideeën en gedachten?", piekerde het ene meisje. "Voor mijn gevoel is dat hetzelf­ d e . " "Wacht", zei de ander, die blijk­ baar een helder m o m e n t kreeg. "Stel, jij denkt: daar loopt een hond. D a t is een idee. Misschien is het creatieve aspect dan wel hoe je aan dat idee uiting geeft in woorden." Ook het andere meisje ging nu een licht op. "Dus je m o e t laten zien hoe die ideeën gedachten kunnen wor­ den. Het creatieve aspect is dan de wijze waarop de spreker die gedachten..." "Gelukkig gebeurt dat allemaal niet zo bewust", viel het ene meisje haar in de rede en reikte naar een zakje dat tussen hen in stond. "Ik n e e m nog een koekje." In haar hoofd had zich blijkbaar een idee gevormd, dat een gedachte was gewor­ den, die zij had geassocieerd m e t de woorden 'ik n e e m nog een koekje'. Waarna ze niet aUeen die woorden had uitgesproken, m a a r ook nog eens tot actie was overgegaan. Een wonder van creativiteit, vond ik opeens. Ook het andere meisje n a m nog een koekje. Ze giechelden terwijl ze kauwden. D e relatie tussen taal en de werkelijkheid was springlevend. lodewijklens@hotmail.com

"Hier woont een grote voetbalfan", zegt Irene de B o d e , eerstejaars bedrijfswetenschappen. "Dat kun je zien aan de A jaxkrant op zijn bed. Volgens mij vindt hij vrienden erg belangrijk, anders zou hij niet al die foto's zo hebben neer­ gezet. Omdat het nogal studentikoze foto's zijn. denk ik dat hij een economiemannetje is, die hebben dat vaak." "Ik kom hier eigenlijk alleen om te slapen", zegt Stef Hordijk zelf. "Ik zit in het bestuur van de studievereniging A ureus en heb het daar erg druk mee. Daardoor heb ik ook helemaal geen moeite gedaan om mijn kamer in te richi ten. A lle meubels die er staan, zijn van het hotel. Ik heb weinig behoefte om dat te veran­ deren. In januari ga ik namelijk een halfjaar naar Mexico. En ais ik terug ben, krijg ik toch een andere kamer in dit gebouw. Eigenlijk vri ik dan met vrienden een etage gaan huren. Ik vind het toch vervelend dat je hier m de z o r n ^ voor vier maanden weg moet, omdat het ge­ '" bouw in die maanden een hotel is."

Wat zegt de inrichting van je l<amer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Stef Hor­ dijk. De vierdejaars economie heeft een kamer in Casa 400. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Hier woont een echte macho", denken Sigrid van Kleef en Maarten C opijn van internatio­ naal designcentrum Wonen 2000. "Waarschijn­ lijk spuit hi) zich 's ochtends vol met al die af­ tershave die in zijn kamer staat. En hij heeft ook allemaal foto's van zijn vrienden en de vrouwen die hij versierd heeft. Ik denk met dat hij hier overdag veel is. Het lijkt erop dat hij vaak ergens anders is voor de gezelligheid, bij een studentenvereniging ofzo. Er is namelijk

VCil )i| ook met |C kamer in Ad Valvas} Of wil je commen­ taar leveren' Stuur dan een e­mail naar ball97((i;?onnct.nl

maar wemig persoonlijks aan de ruimte toege­ voegd. Maar misschien vindt hij dat zo wel fijn."

"Dit is vast een econoom", zegt Bert van Bergen, eerstejaars bij de verkorte opleiding sociaal­culturele wetenschappen. "Er staan echte kakschoenen en er ligt ook zo'n zak om een pak in te doen op het bed. Wel is het een sportief type: er staan sportschoenen, een ten­ nistas en hij heeft dat A jaxblad liggen. Waar­ schijnlijk gaat hij later A jax bekijken vanuit een skybox. De kamer vind ik wel erg grijs. Het lijkt wel een kantoor. A lles is ook heel ordelijk weggeruimd. Behalve dan die pannen op de te­ levisie. Dat is typisch iets voor bewoners van het Casa­hotel, want daar hebben ze een geza­ menlijke keuken. A ls je je pannen niet op je kamer zet, worden ze gejat. Ik denk dat de jon­ gen die hier woont, gewoon blij is dat hij een dak boven zijn hoofd heeft en dat hij de rest van zijn leven buiten Casa heeft."

Stef Hordijk "­#

DE TAFEL VAN MELLE

o

0) 1— 0

m

Een schaap als terroristen jager ~­"" Leo is minder intelligent dan een schaap, vindt Melle. Want hij onthoudt het gezicht van een ex nog geen maand. Melle tilt fronsend zijn hoofd uit de krant. "Een schaap kan meer dan tien gezichten onthouden, wist je dat?" Leo is lamskoteletjes aan het bakken. "Dat is niks", haalt hij zijn schouders op. "Mie­ reneters schijnen het uiterlijk van alle mieren te onthouden die ze ooit hebben gegeten. En peki­ neesjes reageren anders op ge­ dichten van Hollandse expressio­ nisten dan op die van symbolis­ ten. Van de expressionisten gaan ze schuimbekken." Met een zwie­ rig gebaar giet Leo de pasta af. Het water valt sissend in de goot­ steen. "Ja, we hebben onze fauna

•^

jarenlang ernstig onderschat, blijkt maar weer", giechelt hij. "Drijf de spot er maar mee", mompelt Melle. "A ls je maar be­ seft dat je daar een hoogbegaafd beest in je pan hebt liggen. Mis­ schien word ik wel vegetariër." Leo houdt een pan scheef boven zijn bord, giet de prut ernaast en besluit uit de pan te eten. "Kom­ kom, nou niet hysterisch wor­ den", zegt hij luid smakkend. "Verdomd lekker lammetje, trou­ wens." Melle kijkt geërgerd voor zich uit. "Mij gaat het om de toepassingen van dit soort wetenschappelijke inzichten", licht Leo verzoenend toe. "Wat kun je ermee?" Melle haalt zijn schouders op. "Het toont aan dat schapen intel­ ligenter zijn dan mensen. Jij ont­ houdt het gezicht van een ex nog geen maand. Je zou je Zweedsen van vorige week al niet meer her­

kennen." Leo trekt een zuur ge­ zicht. Hij heeft gehoord dat de Freija's zijn ingetrokken bij Igor. De lul. "Ik vind dat intelligentie wel ver­ schil maakt", zegt Melle. "Van een oester verwacht ik geen le­ vensbeschouwelijke activiteit. A ls ik die eet voel ik dus geen scru­ pules." Leo schraapt de jus uit de pan. " H m m m , als je wezens levend kookt lijkt me de vraag of ze ge­ voel hebben belangrijker." "Ha! Een oester is gewoon een slijme­ rig kwakje dat per ongeluk bij de dieren is ingedeeld", roept Melle uit. Hij is verzot op schelpdieren. "Goed, jij walst over andermans pijn heen, mij maakt het niet uit of mijn biefstuk intelligent is", zegt Leo. "Zijn we allebei dieren­ beulen. Maar stel dat we inder­ daad massaal stoppen met het consumeren van intelligente die­

^ ^

ren. Wat moeten we dan met al die schapen? A ls ze geen nut meer hebben, wil geen boer ze meer hebben en verdwijnen ze van de aardkloot. Wacht, ik weet iets. Er is tegenwoordig toch zoiets als een gsm­auto­alarm, zodat je mobieltje afgaat als er bij je wordt ingebroken?" Melle knikt vermoeid. "A ls we nou eens patent vragen op gsm­ schapen", vervolgt Leo enthou­ siast. "Schapen die via een in­ wendige chip je mobieltje laten afgaan als ze een bepaald gezicht zien. Hartstikke handig als bevei­ liging tegen stalkers, bijvoor­ beeld. Of om leden van geheime genootschappen te herkennen. En wat dacht je van terroristen?" "Of je intelligent en gevoelig bent weet ik niet, maar met je fantasie is in ieder geval niks mis", ant­ woordt Melle, en begraaft zijn hoofd weer in de krant.

150 dl ohe 2 eetlepels amandelschaafsel Tïamskötélëiiën Tëëiiëpélsbülgaani^oghun 'Tknöjhökiënen 'ï'cüröënén 'ïëëiièj^ëïrözëmanjn pëpér ën'zö'üt

Maal de amandelen in de keu­ kenmachine fijn. Doe er al klop­ pend de geperste knoflook bij, het sap van een citroen, 1 decili­ ter olie en de yoghurt. Roer de rest van de olie met het overige citroensap, rozemarijn en peper tot een sausje. Wrijf de koteletjes hiermee in en grill ze in de oven tien minuten aan elke kant. Rooster intussen de geschaafde amandelen in een koekenpan op zacht vuur. Dien de koteletjes op met de amandel­knoflooksaus, (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen