Ad Valvas 2001-2002 - pagina 472
PAGINA 16
AD VALVAS 18 APRIL 2002
in de zon het balkon op te lopen. Het lijkt me hier mooi wonen. Het is een leuke kamer die ook nog goed in de verf zit. Ik denk dat het de kamer van een perfecte student is, iemand die altijd alle studiepunten binnen heeft. Maar ze is ook reizigster, want ik zie een Lonely planet en boeken over Amerika en Canada staan." "Dit is de kamer van een meisje", denkt Ravin de Nie (23), derdejaars biomedische wetenschappen. "Ze heeft nog haar oude beer van vroeger in haar kast staan. Er zijn weinig jongens die dat hebben. En in dat neten mandje zit vast en zeker make-up. Hier woont vast een vrij verzorgend, huiselijke type. Dat denk ik door de spullen die ze heeft staan, al die fotootjes en knuffeltjes. Het enige wat ik hier nog mis, is een plek om te studeren." "Ik heb heel veel geluk gehad", zegt Carine Frentzen zelf. "Hiervóór heb ik in Groningen gewoond, maar ik heb niet op en neer hoeven reizen. Eerst heb ik zes weken bij een vriendin gelogeerd. Daarna kreeg ik deze kamer via een vriendin van mijn zus aangeboden. Aan de inrichting heb ik niet speciaal aandacht besteed. De spullen die ik had, heb ik geprobeerd hier logisch neer te zetten. Het enige wat ik heb gekocht, was een spiegel voor op de schouw. Daardoor lijkt de kamer groter en lichter. Verder heb ik geprobeerd om het baste te houden. Maar om het toch gezellig te maken, heb ik foto's opgehangen."
Wat zegt de inrichting van je l<amer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Carine Frentzen (24). De studente cultuur, organisatie en management verkort huurt voor 240 euro per maand een kamer in Oud-Zuid. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski
"Deze kamer lijkt netjes, maar is het niet", zeggen Sylvia Zijl en Arno Schürfeld van designwinkel Anno. "Zo is de boekenkast heel rommelig, de meeste dingen erin zijn op elkaar geprakt. De bewoonster wil graag netjes zijn, maar dat lukt haar niet. Ze lijkt me iemand die iets als psychologie studeert, omdat ze orde uit chaos probeert te scheppen. Nou is die wand met die schoorsteenmantel en wasbak wel erg moeilijk om in te delen. Maar ze heeft te vee! dmgen bij elkaar gezet. Bijvoorbeeld die grote fotolijst op dat kleine televisietje. Ze kan beter een paar planken aan de muur hangen."
"Hier woont geen saai persoon", meent Gonny van Oudenallen, eigenaar van interieurzaak Toonzaal heimwee en nu. "Iemand die kerstverlichting om een spiegel hangt, houdt met van standaarddingen. Ik zou misschien wat gekleurde lampjes, die aan en uit gaan, aan de schouw hangen. Want als je zo'n mooie schouw hebt, kun )e hem beter benadrukken. Die wastafel ernaast zit helemaal op de verkeerde plek. Diegene die hem daar heeft gemaakt, is een beetje gek. Het is jammer dat de bewoonster nu mdelingsproblemen heeft, doordat iemand de kamer onhandig heeft aangepast." "Ik zou hier wel eens 's ochtends wakker willen worden, terwijl de deuren openstaan", aldus Berwout T o o n e n (18), eerstejaars bedrijfswetenschappen. "Om dan
Wil )i) ook met je kamer in Ad Valvas^ Of wil je commemaar leveren^ Stuur dan een e-mail naar ball97@zonnet nl
Carine Frentzen
DE TAFEL VAN MELLE
O, Frantzi Dat haar oma vroeger een wilde was, weet Natasja inmiddels. Maar hoe wild... Natas draaft hijgend achter de witte knot van haar oma aan. Haar voeten zakken diep weg in het duinzand. Ze begint genoeg te krijgen van dat urenlange ronddwalen. Wat bezielt dat mens toch? Vanmiddag heeft ze haar oma in het bejaardentehuis aangetroffen met een peinzende uitdrukking op haar gezicht, een krant op haar schoot. "Hou je jas maar aan", had ze gezegd. "We pakken de tram naar Scheveningen " Op de zoveelste zandheuvel staat haar oma abrupt stil en kijkt spie-
dend m het rond. "We beginnen in de buurt te komen." Natas slaat haar armen gedecideerd over elkaar. "Nu wil ik het weten. Wat doen we hier?" Als antwoord duwt de ander haar een verfrommelde krant in de handen en begint energiek de volgende duintop te bestijgen. Natasja strijkt de krant glad. 'Oostenrijkse gangster overleden', kopt een groot bericht. "Franz Baneke, ook wel bekend als Frantic Frantzi, is vandaag dood aangetroffen in een hotel in Zurich. Vermoedelijk is hij uitgegleden op de badkamervloer", leest ze. "Baneke was een befaamde meesteroplichter die deel uitmaakte van de Berlijnse jetset in de jaren dertig. Volgens nooit bevestigde geruchten was hij dubbeldubbelspion in de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog pakte hij
zijn oude bezigheid weer op." Natas haalt de knot van haar oma opnieuw in, dit keer hollend. "Heb je die man gekend?" "Watertoren links houden", mompelt die. "Of ik Frantzi gekend heb? Wel meer dan dat. Hier moet het zijn." De oude dame gaat op een duinpol zitten. Uit haar handtas haalt ze een tuinschepje tevoorschijn. Ze begint verwoed te scheppen. "Ik was een wilde, vroeger", vertelt ze. "Op mijn zestiende liet ik mij van mijn Zwitserse kostschool ontvoeren door de plaatselijke Don Juan, op mijn initiatief" Die geschiedenis heeft Natas eerder gehoord. "Daarna versleet je zes echtgenoten en leidde je een mondain leven tussen de high society van Berlijn", vult ze aan. Haar oma knikt. "Daar ontmoette ik mein liebste Frantzi. Een zeer charmante man, onstuitbaar energiek. Een echte avonturier, dol op geld, spanning en snelle auto's." Haar schep stuit op iets hards. "Ik had
bepaalde ideeën; hij het lef om die uit te voeren. Samen hebben we veel geld eh... verzameld. 'Coco' noemde hij me, in plaats van dat saaie Cornelia." Een metalen doosje komt bloot te liggen. Haar oma tilt het er triomfantelijk uit. "Toen ik trouwde en een geregeld leven ging leiden, reageerde Frantzi heel sportief We hebben goede afspraken gemaakt." Natasja staart gebiologeerd naar het kistje. Dit is nog eens wat anders dan paaseieren zoeken. "Ontwaakt, verworpenen der aarde...", neuriet haar oma, terwijl ze aan een knop draait. Ze knipoogt naar Natasja. "Ezelsbruggetje voor onze vaste code." Het slot springt open. Natas buigt naar voren, Er zit niets in. Alleen een vergeelde foto van een verhefd stel naast een ouderwetse automobiel. Hij met sigaret m de mondhoek, zij met alpinopet. Met compromisloze blikken staren ze in de camera. Op de achterkant van de foto staat een tekst. 'Coco, jij was voor mij
de enige. In plaats van geld laat ik je mijn liefde na.' Natas ziet de tranen over haar oma's wangen rollen. " O , Frantzi, wat mooi..." Bodemschatten 150 gram schoongemaakte groene asp.^^gf^ P.M.ëffVJfifsMi^M" 4Ó gram boter / eeitëpel gehakie peterselie i eeïtepel gehakte basilicum 5Ó gram geraspte parmezaanse kaas 3 dl room zout en peper Kook de pasta beetgaar en smjd de asperges in stukken. Bak de asperges in de boter 5 minuten op matig vuur. Voeg peterselie, basilicum, zout, peper en room toe. Roer na een paar minuten de kaas erdoor. Voeg de saus aan de pasta toe. (Annette
Wiesman)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001
Ad Valvas | 596 Pagina's