Ad Valvas 2001-2002 - pagina 120

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Zalm Ik wil vrienden worden m e t minister Zalm. Hij lijkt mij het ideale gezelschap voor een geanimeerde lunch of een stijlvol diner. Maar ook een fietstocht door de natuur m o e t m e t Zalm heel goed kunnen. In een ontspannen omgeving kunnen de minister en ik de zaken eens r u s tig d o o r n e m e n . D e wereldeconomie, de dreigende recessie en de manier waarop Nederland zich op alle fronten het beste kan opstellen. Na de maaltijd (als het een maaltijd was) zakken we onderuit m e t een glas cognac en vertellen elkaar grappige anekdotes uit de dagelijkse praktijk van ons werk. Terwijl de een m e t smaak vertelt, m o e t de ander hartelijk lachen. Minister Zalm heeft een groot gevoel voor h u m o r . D a t kon je duidelijk merken toen hij vorige week donderdag een gastcollege over ontwikkelingsvraagstukken hield op de v u . Het onderwerp was zwaar, m a a r Zalm liet geen gelegenheid voorbij gaan o m het te verluchtigen m e t een kwinkslag of een opmerking terzijde. Waar de stampvolle zaal (blijkbaar wilden m e e r m e n s e n de sympathieke m i n i s ter wel eens in het echt zien) dan opgelucht o m lachte, want een uur lang je aandacht houden bij een ingewikkeld financieel-economisch betoog is voor n i e m a n d een pretje. Vooral na de pauze, toen er vragen konden worden gesteld, was Zalm m a g i s traal. Alleen al door zijn l i c h a a m s h o u ding en m i m i e k n a m hij iedereen voor zich in. Zo boog hij zich licht naar voren als hij een vraag aanhoorde, de wenkbrauwen verwachtingsvol opgetrokken, de handen ineengeslagen. "Ik ben een en al oor", leek hij te wiUen zeggen. Ook knikte hij veelvuldig tijdens het luisteren, waarmee hij de indruk wekte dat er een zeer terechte en intelligente vraag werd gesteld. "Ik m o e t m a a r weer eens wat gaan doen in D e n Haag", grapte Zahn aan het einde. "Een paar collega's beroven ofzo." Hij rolde zijn papieren op, lachte zijn vette derde-dinsdag-in-septemberlach en verdween. Op naar het volgende avontuur. lodewijklens@hotmail.com

Het sleutelgat

bewoner een meisje is. Dat komt door het kralengordijn, jongens kopen zoiets niet. En dat je hier aan een tafel kunt eten, vind ik ook erg vrouwelijk. Wat ik erg leuk vind, is dat ze de bank niet m de richting van de televisie heeft staan. Waarschijnlijk praat ze liever dan dat ze tv kijkt." "Dit is een voor-het-eerst-op-mezelf-kamer." Student bedrijfswetenschappen Matthias van Alphen (23) is duidelijk in zijn oordeel. "Dit komt echt overeen met mijn idee van een studentenkamer. Vooral dat kleine keukentje met het gaspitje vind ik typisch, zo'n pitje heb ik zelf ook gehad. De inrichting spreekt me niet echt aan. Of ze hecht niet veel waarde aan meubels, of ze heeft met zoveel geld. D e bank is bijvoorbeeld duidelijk tweedehands. Ik denk dat hier iemand woont die zoiets als sociaalculturele wetenschappen studeert. Met dat soort mensen heb ik in de klas gezeten, en zij zijn gek op tweedehands spullen." "Ik woon hier nu een paar jaar en heel lang heb ik weinig aan mijn kamer gedaan", zegt Karine Plugge. "Maar toen duidelijk werd dat ik hier nog een tijd zou blijven wonen, besloot ik om er mijn eigen paleisje van te maken. Ik heb niet echt lang nagedacht over de stijl. D e meeste meubels zijn dan ook een combinatie van oude spullen en Ikea. Het is een warme kamer geworden, waar ik me lekker voel. Het is hier ook gezellig, want er komen bijna elke avond mensen over de vloer."

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Karine Plugge. Deze vierdejaars bewegingswetenschappen én eerstejaars psychologie heeft een kamer in Zuid. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Hier woont een vrijgevig persoon", denkt Sigrid van Kleef van internationaal designcentrum Wonen 2000. "Als gast voel je je hier snel thuis. Ik denk dat ze vaak mensen uitnodigt om een avondje te kletsen met een glas wijn erbij. Ik zie voor me hoe de visite er lekker op de grond zit. Het is een gezellige kamer. Wel typisch een studentenkamer met die bank met grand foulard. Het is een beetje rommelig en chaotisch. Ik zou meer dichte kastruimte

maken zodat alles wat netter oogt."

WU JIJ ook met je lumer m Ad Valvay' Of wil je commentaar leveren' Stuur dan een e-mail naar balI97(a^zonnet.nl

"Dit is een geslaagde mengelmoes", vindt trendforecaster Hanneke van der Linden. "De retrostijl met invloeden uit de jaren zestig en zeventig is goed gemengd met exotische invloeden. En hoewel het een kleine kamer is, is hij heel slim ingericht. Hier woont een hippe meid met gevoel voor trends. Waarschijnlijk studeert ze iets wat met mensen te maken heeft, want ze staat duidelijk midden in het leven. Ook heeft ze een grote eigen inbreng. Daarom denk ik dat het gaat om een ouderejaars. Haar persoonlijkheid en smaak zijn wat meer uitgebalanceerd dan bij een beginnend student." "Deze kamer ziet er lekker rommelig uit", vinden Marjolein Sandee (23) en haar vriendinnen van cultuur, organisatie en management. "Waarschijnlijk woont hier iemand die psychologie of iets sociaals studeert. Deze kamer maakt een geleefde indruk, alsof er net mensen zijn geweest of nog gaan komen. Ik denk dat de

Karine Plugge

DE TAFEL VAN MELLE

Stompzinnige kooplust Zondag is de ideale dag om geld over de balk te smijten, vindt Natasja. IMaar na een uur winkelen is haar humeur gedaald tot een dieptepunt. Leven is kopen. Waarom weet Natasja ook niet, maar zo is het nu eenmaal. De basis van alle geluk is een njk gevulde klerenkast, en het is zaak om dat geluk zo nu en dan veilig te stellen. Vanuit haar woning vlakbij de Vijzelstraat banjert Natas ontspannen fluitend de stad in. Zondag, zo'n dag waarop verder niets hoeft, is de ideale dag om geld over de balk te smijten. Op straat ronkt een onafzienbare rij stinkende auto's. Allemaal kooplustige families die vanuit de

provincie op weg zijn naar hun wekelijkse portie Bijenkorf, bedenkt Natas cynisch. Het lijkt wel een alternatieve kerkgang. Ook op de stoep beweegt een dichte colonne mensen zich traag nchting winkelcentrum. Slome bejaarden, weifelende toeristen en druk kwetterende dagjes-uitvriendinnen blokkeren ieder doorgaand voetverkeer de weg. Natas duwt demonstratief zuchtend een paar giecheltypes opzij. Dit is haar achtertuin en anderen mogen er best gebruik van maken, maar ze moeten hun plaats weten. Hoewel ze eigenlijk geen enkele haast heeft, begint ze vanzelf een opgefokt marstempo te ontwikkelen. Tenslotte is zij niet zo'n sloom kuddedier als de anderen. Met een strak gezicht van ingehouden ergernis zeilt ze langs de samengeklonterde, willoos rond-

zwalkende groepjes idioten. Bah, wat een imbiciele gezichten overal, en wat een stompzinnige kooplust drijft die mensen. N a een uur winkelen is Natasja's humeur gedaald tot een dieptepunt. Nergens is iets leuks te vinden, zodat ze uiteindelijk 495 gulden uitgeeft aan een stel opvallende beige-blauwe laarzen met kwastjes die ze niet echt leuk vindt. Maar de verkoopster zat zo aan te dringen ("ze staan je echt héél bijzonder") dat ze alle weerstand voelde wegvallen. Bij elke stap naar huis bonken de laarzen tegen haar benen aan. Waarom trapt ze er elke zondag toch weer opnieuw in? Is dit waar ze vijf dagen per week naar verlangt? Boos haalt ze uit naar een colablikje. Er komt een jongen over de stoep aanfietsen, maar ze wijkt met geen stap. Ze staat als voetganger op haar rechten. D e

giftige blik die de jongen haar toewerpt maakt haar woedend. "Wat nou", snauwt ze achterom. "Dit is voor voetgangers." Zelf fietst ze ook regelmatig over de stoep, maar nooit zo ongemanierd als deze lulhannes. T e r hoogte van Maison Descartes draait een grote Mercedes haar zebrapad op. Ze heeft tabak van al die agressie en het geknaag aan haar rechten als voetganger. Hoewel ze al bijna is overgestoken, doet ze een paar stappen achteruit om te laten zien dat dit haar territorium is. Ze kijkt demonstratief in de richting van de bestuurder: "Als ik zou willen bleef ik hier de hele dag staan", roept ze pesterig. Niet onder de indruk trekt de automobilist op om rakelings langs Natasja heen de gracht op te scheuren. In een vlaag van woede werpt ze haar nieuwe laarzen keihard tegen de verdwijnende achterruit. Gelukkig rijdt de auto door. Ze wil net haar schoenen op gaan rapen als er achter haar keihard

getoeterd wordt. "Wat nou weer!" Ze draait zich stampvoetend om. Nog even en ze gaat mensen slaan. Daar steekt Melle zijn hoofd grijnzend uit een Fiat Panda. "Natas", roept hij. "Ik heb vandaag een auto gekocht!" Bloeddrukverlagende k o m kommerraita 2 komkommers 2,5 deciliter yoghurt 1 theelepel gemalen komijn 1 theelepel gehakte verse gemberwortel zout en versgemalen zwarte peper papnkapoeder Schil de komkommer en hak hem fijn. Meng de stukjes komkommer met de yoghurt. Rooster de komijn een minuut in een droge pan. Voeg komijn en gember aan het yoghurtmengsel toe. Breng hem op smaak met zout, peper en paprikapoeder. Serveer hem gekoeld. (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen