Ad Valvas 2001-2002 - pagina 379

AD VALVAS 21 FEBRUARI 2002

PAGINA 15

CULTUU [Het Nederlands Studenten Kamerkoor begon dit weekend aan zijn jaarlijk­ se tournee met een moei­ lijk programma over de vreugde van het hart. Shirley Haasnoot De leden van het prestigieuze 37­kop­ pige Nederlands Studenten Kamer­ koor (NSK) zingen nog een beetje na als ze op zondagmorgen de koorzaal van het Concertgebouw uitkomen. Ze heb­ ben net R. Heppeners D el iubilo del core che esce in voce (1974) ingezongen en zijn op weg naar de Spiegelzaal, waar het wekelijkse radioprogramma Fiori musicali v/ovdt opgenomen. Het is bijna Jialftien en volgens tweede sopraan V\onne Kok (22), in het dagelijks leven psychologiestudente in Tilburg, heb­ ben veel mensen nog wat last van een 'ochtendstem'. Niet iedereen is dan ook even wakker. De koorleden, die voor de 28e keer uit alle Nederlandse universiteitssteden zijn geselecteerd, hebben de avond er­ (roor hun eerste optreden gehad in de Arnhemse Koepelkerk. Vanwege het vroege zondagse optreden hebben de

PORT

'Wowowowowo', zingen de studenten meeste niet­A msterdammers bij hun Amsterdamse koorgenoten op logeer­ matrassen geslapen. O m de klank van de lage, ronde Spie­ gelzaal te pakken te krijgen oefent het koor nog even, onder leiding van het snel stijgende talent Maria van Nieu­ kerken (26). De in het zwart geklede studenten stellen zich in twee rijen op; dames vooraan, daarachter de heren, op plastic verhoginkjes. Het grijsharige Concertgebouwpubliek, waaronder ui­ teraard geen student te bekennen is, loopt al pratend in en uit. Onder de koorleden wordt echter niet gekletst. De gezichten staan gespannen en ge­ concentreerd, zelfs als de programma­ presentator zich met een lang snoer tussen de rijen doorwringt. "De Spie­ gelzaal klinkt ontzettend dof', vertelt

tenor en afgestudeerd UVA ­historicus Peter de Bourgraaf (33) na afloop. "Heel anders dan een kerk. Het was even wennen."

Kofïiekopje Dan verwelkomt de presentator het publiek: "U weet dat dit een lichtelijk chaotisch programma kan zijn." A ls op datzelfde moment dirigente Van Nieu­ kerken over een kabel struikelt en bijna een smak maakt, lacht iedereen en is de spanning gebroken. De presentator maakt wat flauwe grappen over studen­ ten in het eerbiedwaardige Concertge­ bouw, maar dan is het koor eindelijk aan de beurt. Het optreden moet even op gang komen maar halverwege heb­ ben de zangers de smaak te pakken.

'Wowowowowo', zingen de studenten. 'Tingtingtingting', roert een mevrouw gedachteloos in haar koffiekopje, totdat ze door andere toehoorders op haar schouder wordt getikt en helemaal rood wordt. De koorleden merken er niets van. Heppeners moderne compositie is in­ gewikkeld en iedereen moet zijn aan­ dacht er ten volle bijhouden. Voor vu­ geneeskundestudent en tweede tenor Marcel Schouten (22) ligt in de twin­ tigste­eeuwse muziekkeuze van het NSK juist de aantrekkelijkheid van dit koor. "Het programma is moeilijk maar leerzaam. In muzikaal opzicht is het een uitbouw van je zang. Zowel het notendeel als de ritmiek is een stuk in­ gewikkelder dan bijvoorbeeld bij Bach."

Het koor zingt, roept, lacht en bij sommige klanken knijpt de Utrechtse promovendus en tenor Otto Muskens (25) zelfs zijn neus dicht. Van een 'och­ tendstem' heeft niemand meer last. Het stuk gaat dan ook over de vreugde van het han, die niet te verdragen is als hij niet wordt uitgeschreeuwd. Met enorm volume roept De Bourgraaf ten­ slotte: 'D entro lo corferito non se sente de fuore.' ('Maar het door liefde verwonde hart voelt niet wat daarbuiten is.') Ter­ wijl hij uithijgt, ronden de overige zan­ gers het stuk af In de beste traditie van het Concertgebouw wordt na afloop zeer lang en enthousiast geklapt. Dan rennen de studenten naar de bus, die al voor de artiesteningang staat warm te draaien. Het middagoptreden van het NSK vindt plaats aan de andere kant van het land: in Maastricht. Het NSK sluit op zaterdag 2 maart om 20.15 uur zi)n tournee af in de Dominicuskerk, Spuistraat 12, Amsterdam. Naast R Heppener (Del lubilo del core che esce in voce), bestaat het programma uit M. Reger (O Tod, wie bitter bist Du), K. Penderecki (Stabat Maler), T. de Leeuw (A cetle heure du jour), A . Schonberg (Shirhamaalot) en de opdrachtcompositie van A. Kruisselbrink. Vanaf vrijdag 22 februari zingt het koor in Utrecht, Leiden, Groningen en Delft. Zie voor achtergronden, audities voor 2002­2003 en het volledige programma www.nskk.nl.

'js^mM'^'

ffoeien voor een negerzoen |(—^|,f­g^ i,^^^^^^^

redden expositie Pfarr

Roeiers hebben een haat­liefdeverhouding met de ergometer

Het is de perfecte gele­ genheid voor wedstrijd­ roeiers om hun krachten te testen. Roeivereniging Okeanos hield afgelopen zaterdag een ergometer­ toernooi. Tom van der Molen de kleine hal in het Sportcentrum cnstede staan acht ergometers op 6En nj, waarop zes mensen met rood ?angelopen gezicht en zwetend van de Bispanning zitten te roeien. H u n club­ lê^^'^ten moedigen ze enthousiast aan. " ' t IS een van de heats die deze ochtend ë^roeid' worden. Op een computer­ '^'^henn is de fictieve race over 2000 rotter te volgen. Zes 'bootjes', die ^­sponderen met de ergometers, glij­ over het blauwe vlak op het scherm. "'^i­'anos houdt een toernooi voor wed­ ^tiildroeiers op ergometers, fimessappa­ '1 die het roeien nabootsen. 'n van de roeiers valt van zijn ergo­ '^ter af Hij is zojuist als eerste gefi­

,

nisht. Snakkend naar adem ligt hij op de grond terwijl hij de felicitaties van zijn clubgenoten ontvangt. Ook de an­ dere roeiers komen nu een voor een over de virtuele finish. "Voor sommige wedstrijdroeiers is het een perfect testmoment", probeert Maaike Verhaar, vierdejaars bestuurs­ kunde en bestuurslid van Okeanos, het geschreeuw van de supporters bij al­ weer de volgende race te overstemmen. "Begin maart is de eerste langeaf­ standswedstrijd in Delft en later volgt de wedstrijd op de A mstel, daar moe­ ten ze pieken. Maar hier kunnen ze zien hoe ze ervoor staan." Ergometers en roeiers hebben een haat­liefdeverhouding. Ergometers zijn ideaal om de conditie te meten, maar de meeste roeiers prefereren toch de echte boot op het water. Wedstrijdroeiers nemen hun sport heel serieus. Competitieroeiers, dat zijn 'fuifroeiers', die zoeken de combinatie van gezelligheid en sport. Bij wedstrijd­ roeien staat het resultaat voorop. Daar­ voor wijkt veel. "Je moet opletten wat je eet, goed uitgerust zijn en uitgaan zit er niet in", legt Okeanospreses Koos Leeuw uit. "Je moet vaak 's ochtends vroeg, vóór college, trainen en boven­

Peter Strelitski

dien is een rokerige ruimte niet bevor­ derlijk voor je prestaties. Een glas bier kan nog wel, dat is zelfs goed, want er zitten veel koolhydraten in, maar door­ zakken kan echt niet." Een jongen verwenst zichzelf omdat hij zich voor de wedstrijd heeft inge­ schreven: "Ja, lijkt me leuk, ik doe wel mee!" Hij wankelt naar de hoek van de gymzaal. "Ben je moe?", vraagt een meisje. "Ja, nogal logisch!", roept hij uit. Om een beetje mee te kunnen doen in het wedstrijdroeien, moet je negen keer per week trainen. Maaike Verhaar: "Nee hoor, dat hoeft niet ten koste te gaan van je studie. A l is er wel wils­ kracht en discipline voor nodig om alles goed te plannen." Leeuw, zelf oud­ wedstrijdroeier: "Samen met je team­ genoten ga je er gewoon een jaar lang voor." Verhaar: "Je levert een toppres­ tatie. Dat is een uniek gevoel." Wie er wint is deze ochtend niet zo belangrijk. Het echte pieken moet straks op het water gebeuren. "Ik kon wel harder, hoor!", illustreert een meis­ je. De meeste roeiers zijn inmiddels weer op adem. De winnaars krijgen ne­ gerzoenen, want daar zitten veel kool­ hydraten in.

Wat is het toch met die Duitse taal? Zelfs de flauwste grappen worden er grap­ pig door. Geen wonder dat prins Bernhard zo vaak wordt geïmiteerd. 'Sonder­ mann hat Hygieneprobleme' is de kop van een van de cartoons van de Duitse kunstenaar Bemd Pfarr, die mo­ menteel in het Exposorium van het hoofdgebouw hangt. We zien Son­ dermann, zittend op bed, terwijl hij een enorme bal roosschilfers vast­ houdt: 'Der Ausmass seiner Schup­ pen fand Sondermann mitüerweik höchst beeindruckend.' De Neder­ landse vertaling van Kees Los heb je na het plaatje niet meer nodig. Vies is het wel, ook flauw, maar je moet er ook om lachen. Bijna 75 van Pfarrs kunstwerken sinds 1998 zijn in het hoofdgebouw te bewonderen: korte strips en car­ toons aan de mensakant, schilderij­ en richting vu­boekhandel. Neem de tijd, want als Pfarrs werk wordt samengebracht, wint het duidelijk aan kracht. Naast de kunsthistori­ sche aspecten als stijl, kleurgebruik en perspectief wordt het bovendien enorm grappig. Dat geldt voor zowel de strips en cartoons als voor de schilderijen. W^'t'* De meeste daarvan zijn ook zeer cartoonesk. Zo zien we het figuurtje A ndré in een stoel, met zijn voeten op de poef. In zijn mond heeft hij een enorme pijp, drie keer zo groot als zijn hoofd, waaruit zwarte rookwolkjes opstijgen. De tekst luidt: 'A ndré verdiende er thuis een centje bij door de stoffelijke resten van de kleine huisdieren van oudere dames te cremeren.' Helaas blinken de exposities in het Exposorium zonder uitzondering uit in rommeligheid, willekeur en verregaand amateurisme. Ook voor de cartoons en strips van Bemd Pfarr hebben de tentoonstellingsmakers hun onbehandelde houten spaanplaten op wieltjes weer eens tevoorschijn gerold. De platen zitten inmiddels vol spijkergaatjes, de belichting is erbarmelijk en onder de tentoon­ stellingstitel Het poëtisch universum van Bemd Pfarr heeft iemand nogal houte­ rig geschreven: "Vervolg tentoonstelling andere kant hal." Veel ernstiger is het totale gebrek aan visie van de tentoonstellingsmakers. Het is om te begirmen de vraag wat Pfarr met de universiteit en haar bezoekers te maken heeft. Met wat goede wil is daarop wel wat te bedenken. Pfarr is een grote naam, een beetje kleur kan geen kwaad, de tentoonstelling is humoris­ tisch, laagdrempelig en wellicht heel goedkoop. Een tentoonstelling, ook al is hij willekeurig, moet echter wel wat te vertellen hebben. Je kunt niet zomaar leuke plaatjes ophangen en vervolgens de cham­ pagne opentrekken. Dat is in het geval van Pfarr echter wel gebeurd. Waarom hangen de zeer verschillende schilderijen zonder uideg en soms zelfs zonder tekstbordje door elkaar heen? Terwijl het doek van de pijprokende A ndré die kleine huisdieren cremeert, vooral humoristisch bedoeld is, lijkt het beertje in een koffer vooral op een afbeelding uit een kinderboek. Nergens wordt echter duidelijk met welke bedoeling Pfarr zijn werken maakte en of ze in publicaties zijn verschenen. Een aantal serieuze schilderijen aan het einde van de expositie heeft zelfs helemaal geen tekstbordje. Dat de tentoonstelling niet totaal is mislukt, komt uitsluitend door de kracht van het werk zelf A f en toe plaatjes kijken kan best leuk zijn. Het leert je maar weer eens dat zelfs onbehandelde spaanplaten vol gaatjes niet meer zo belang­ rijk zijn bij het zien van Sondermanns 'Hygieneprobleme' (SH) Het poëtisch universum van Bemd Pfarr is tot 31 maan te zien in het Exposorium, in de centra­ Ie hal van het hoofdgebouw. ^J­i*» V 'Wtf^

, ,,Vi"­r.*­s,v

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen