Ad Valvas 2001-2002 - pagina 52

AD VALVAS 6 SEPTEMBER 2 0 0 1

PAGINA 1 8

Lode wijk Lens

Triest "Wel triest o m je vrienden zo te z i e n . " D e twee meisjes bij wie ik donderdagmiddag op het binnenplein aan tafel schoof, waren in een serieus gesprek verwikkeld. "Dat ze het 20 fucking zwaar hebben", vervolgde de een. " D a n denk ik: doe er dan wat a a n . " Welk vreselijk lot had de vrienden van dit meisje getroffen, vroeg ik m e af, terwijl ik mijn oren spitste. Ziekte? Relatieproblemen? Geldzorgen? Nee: ze werkten. Hun studietijd was voorbij. Ze h a d den een baan. D e twee meisjes hadden een intens m e delijden m e t hun stakkers van vrienden. "Want wat heb je dan nog in je leven? Je baan, je vrienden en dat is het d a n . " Best wel triest, vonden ze. Zelf wilden ze reizen. "Nou ja, m i s s c h i e n wel een of twee jaar werken", nuanceerde de een. "Maar daarna toch een jaar weg", vulde de ander aan. Het ene meisje kende i e m a n d die een poos had gereisd, m a a r die spoorde niet. D i e had namelijk na drie weken ruzie gekregen m e t haar reisgenoot, en was toen alleen verder gegaan. "Zo gek als een deur", verklaarde het ene meisje. Toen haar vriend haar vervolgens was komen opzoeken in Australië, hadden ze niet één keer seks gehad! "Niet dat het daaro m gaat natuurlijk, m a a r die jongen was wel helemaal naar Australië gereisd en toen m o c h t hij niet eens m e t haar naar bed!" D a t vond het andere meisje toch wel erg triest. D e jongen zelf had er blijkbaar niet m e e kunnen zitten, want de relatie was nog steeds aan. Sterker: het stel ging b i n n e n kort voor een jaar naar India. D i e jongen scheen trouwens een erfenis te hebben gekregen, waardoor hij ineens ontzettend veel geld had. Op dat m o m e n t kwam er een vliegtuig over. Daardoor kon ik niet horen wat de twee daarvan vonden. Triest, n a m ik lodewijklens@hotmail.com

Het sleutelgat

"De bewoner hiervan denkt vast: 'space is my favourite piece of furniture."' D e k a m e r d o e t Darryl, vierdejaars bestuurkimde denken aan een cel. "Er zijn in deze kamer heel weinig sfeerelementen. Je kan niet zien wat voor persoon hier woont, er is niets persoonlijks. Als ik hem was, zou ik veel planten neerzetten, dan ziet het er meteen een stuk beter uit. En een kamerscherm voor het bed, dan hoef je er niet de hele tijd naar te kijken." "Hier woont vast iemand die bedrijfseconomie studeert of accountancy. Het is zo sober en kaal", zegt Margot K o o p m a n , vierdejaars beleid, communicatie en organisatie. "Hoewel hij dan wel een boekenkast zou hebben met economische boeken. Ik denk niet dat hij van lang uitslapen houdt. Dat matras op de grond lijkt me niet lekker liggen. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij er nog maar net woont en dat nog niet al zijn spullen hier staan." Michal Szczotkowski houdt niet van cosy. "Ik heb liever geen prulletjes. Pracht en praal is niet voor mij. Ik hoef geen gezellig hol. Het is gezellig genoeg met mensen die langskomen om bier te drinken. En dan gaat er ook wel eens wat kapot. Daarom heb ik mijn kamer liever strak en praktisch. Om alles op te knappen, vind ik onzin. Ik zie het hier meer als een plek om rond te hangen dan om echt te leven. Ik ben toch binnen een halfuur bij mijn ouders in Aalsmeer." Wil jij ook met je kamer in Ad Vulvas' Of wil ie commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar baI197@zonnet.nl

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Michal Szczotkowski. De derdejaars informatica heeft een kamer op Uilenstede. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "In eerste instantie denk je: 'jezus, wat een lege kamer'", zeggen Sigrid van Kleef en Patrice Walop van internationaal designcentrum Wonen 2000. "Maar alles is hier in evenwicht. Het is heel minimalistisch, onder het motto less is more. Bovendien heeft hij hier alles wat hij nodig heeft, er is zelfs een waterkoker om een kopje thee te zetten. Ik zou hier niets aan veranderen. D e lamp is een fantastische oerlamp. Alles eraan is functioneel en

daardoor is hij mooi. Je kan ook zien dat hij toch over de inrichting heeft nagedacht. D e posters zijn uitgelijnd, ze hangen op precies dezelfde hoogte. En voor het dartbord heeft hij een hele constructie gebouwd. Blijkbaar mag je niet in de deuren boren, maar hij heeft net zolang geklooid totdat het bord daar toch hing." "Deze kamer is totaal ongezellig. De jongen die er woont heeft niet echt stilgestaan bij de sfeer." Trendforecaster Hanneke van der Linden vindt de kamer erg ongezellig. "De bewoner is waarschijnlijk erg praktisch; een bed is voldoende. Daarom vind ik die posters erg ontroerend. Waarschijnlijk vond hij het wel wat al te kaal en daarom heeft hij ze opgehangen. Die Grolsch-dingen zijn wel erg studentikoos. Het hoort echt bij het groepsgedrag. Daarbij past bierdrinken, want bier vinden veel studenten geweldig. Het is een beetje corporaal. Al is het wat kaal, het is hier wel erg netjes. Zelfs de vloer is heel schoon en opgeruimd."

Michal Szczotkowski

DE TAFEL VAN MELLE

Dit kan zo niet langer Melle is veranderd in een mensenhatende zombie. Althans, dat vindt Natasja. Melle staart lamgeslagen naar buiten. De grauwe, bewegingsloze lucht is een treffende weergave van zijn gemoedstoestand. Aan het begin van een nieuw studiejaar komt Melle doorgaans tot de meest vervelende inzichten. De Dingen Die Moeten zijn dit afstudeerjaar nog erger dan anders. Dan zijn er ook nog administratieve besognes: tijdbommerige kwesties betreffende studiefinanciering, incassobureaus en ziektekostenverzekering, om van schulden aan vrienden maar niet te spreken. Maar na een paar uur, als de eerste regendruppels beginnen te vallen, besluit Melle ineens dat het genoeg is. Dit kan zo niet langer. Uiteindelijk zijn zijn talrijke problemen terug te brengen

tot twee kernpunten, bedenkt hij. Op een kladje schrijft hij: " 1 . Studiepunten, 2. Geld, Beide: te weinig." N a enig nadenken schrijft hij eronder; "Oplossing: geen leut meer." Zo helder heeft hij zijn problemen nog niet eerder op papier weten te krijgen. Melle schuift zijn stoel naar achter en beent naar het telefoonhok. Binnen een kwartier heeft hij een nieuwe bijbaan geregeld: administratief medewerker bij een verzekeringsbank, afdeling hypotheken, drie dagen per week. Doodsaai, geen flikker aan, precies wat hij zoekt. De volgende dag staat hij om zes uur op en loopt hij om half acht de vu binnen. Zo zit hij twee dagen per week tot 's avonds laat

aan zijn scriptie; de resterende dagen werkt hij op de verzekeringsbank. Zijn nieuwe leven bevalt Melle geweldig. Hij wordt bevangen door een nieuw zelfbewustzijn, dat van de ordelijke mens die zijn plicht nauwgezet vervult. Met geheven neus stuift hij zijn labbekakkerig luie medestudenten in de gangen van de VU voorbij. Op de verzekeringsbank leren ze hem kennen als een intens saaie, zwijgzame workaholic, een rol waarvan hij met volle teugen geniet. Hij past zelfs zijn uiterlijk aan. Leo en andere vrienden mijdt hij zoveel mogelijk. Melle heeft net een paar dure, zwarte gaatjesschoenen gekocht als hij Natasja in de stad tegen het lijf loopt. Ze deinst geschokt achteruit. "Aarghhh! Wat is er met jou gebeurd? Je hebt een scheiding!" Haar blik valt op zijn aktetas en zijn beige regenjas. "Wat is er aan de hand?" Melle

probeert weg te komen, maar ze verplichtingen te verwaarlozen." blokkeert hem de weg. "Niks, of eigenlijk toch wel, ik ben me ein- Opgevoerd varkenskarbodelijk a a n h e t ontwikkelen", a n t - naadje voor opgefokte kanw o o r d t hij beheerst, als hij ziet toormannetjes dat er geen ontsnappen aan is. "Ik ben een man geworden 2 yarkenshaasjes Natas, een man die zijn verant.6.9.SM2£/es woordelijkheden diep in d e ogen yleesfond durft te kijken." "Onder ogen fy.^È.E}fM?T.. durft te zien", verbetert Natasja eetlepel honing verstrooid. "En dat houdt ook in 75 gram pistachenootjes dat je je vrienden op d e v u geverse -peterselie, basilicum woon voorbijloopt? Dat Leo nu al twee weken met een mensenSnijd de bosui klein en fruit deze hatende zombie in huis woont? glazig. Voeg fond, bier en hoVind je dat niet een beetje kinning toe. Laat dit 10 minuten inderachtig, overdreven?" koken tot er 1/3 over is. Hak de "Kinderachtig of niet, ik kom nootjes met de helft van de petenminste vooruit in de wereld", terselie en basilicum fijn, doe er reageert Melle koel. "Over drie peper bij. Snijd de varkenshaasmaanden heb ik mijn scriptie af, jes in de lengte open, vul ze met dat kun je van jou niet zeggen. het mengsel en maak ze dicht Denk je zelf dat je ooit nog zult met een prikker. Bak de varkensafstuderen, trouwens?" Uit zijn haasjes rondom gaar in 20 minubinnenzak haalt hij een porteten. Voeg het mengsel van fond feuille. "Maar laten we vooral en bier toe en laat dit even niet emotioneel worden, beste meesmoren; schenk daarna het Natasja, dat is nergens goed voor. vocht in een aparte kom. Hoeveel geld was ik jou nog schuldig? Ik haat het om mijn (Annette Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen