Ad Valvas 2001-2002 - pagina 158

AD VALVAS 1 NOVEMBER 2001 PAGINA 2

BAS VAN DER SCHOT

Brieven Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie l(an bijdragen inliorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

AD VALVAS Ad Valvas is het redactioneel onafhankelijke weekblad van de Vrije Universiteit Redactie-adres: De Boelelaan 1105, kamer 15B-15 (bezoek en post) 1081 HV Amsterdam, tel (020) 4445630 Fax-nummer (020) 4445639 E-mail adres redactie@advalvas vu nl Oplossingen cryptogram en mededelingen naar: mededelingen@advalvas.vu nl Redactie Jan Buevink (hoofdredacteur, 4445632, jbuevink@advalvasvu.nl), Martine Postma (eindredacteur, 4445640,mpostma@advalvas vu.nl). Peter Breedveld, (4445631, pbreedveld@advalvas.vu.nl). Dirk de Hoog (4445637, ddehoog@advalvas vu.nl), Yvette Nelen, (4445636, ynelen@advalvas.vu.nl), Weimoed Visser (4445634, wvisser@advalvas.vu.nl), Lideweij Bosman (stagiaire, 4445638. lbosman@advalvas vu nl) Secretariaat' Maria Koelewijn (4445630, mkoelewijn@advalvas.vu nl) Medewerkers Floor Bal, Annemieke Bosman, Shirley Haasnoot, Selma Schepel. Annette Wiesman Foto's Yvonne Compier, Bram de Hollander, Anje Kirsch, Ron Otsen, Peter Strelitski. Sidney Vervuurt Tekenaars: Aad Meijer, Bas van der Schot, Berend Vonk, John Reid, Bastiaan Geletjnse en Jean-Marc van Tol Stichting Hoger Onderwijs Persbureau Wieland van Dijk, Manon Smale, Hanne Obbmk, Thijs den Otter. Frank Steenkamp. tel (071) 5236151 Ontwerp lay-out Hollandse Hoogte Opmaak Rob Bomer Adviescommissie prof dr J H J van den Heuvel (voorzitter), mevr drs M E.D Lamboo, H Marseii Ie. H Invernizzi. dr J T J M Willems Advertenties opgeven bij Bureau Van Vliet, postbus 20, 2040 AA Zandvoort. tel (023) 5714745, fax (023) 5717680 Ook voor Adjes commercieel' Overige Adjes redactie-adres, advertenties van VU instanties opgeven op 10-04, Hoofdgebouw, tel 4445660 (mr J L K van der Veen) Productie Dijkman Offset, Diemen Abonnement per jaargang € 28 (fl 61,60) Later in het jaar per gemiste editie fl. 1,= minder. Betaling per acceptgirokaart, aan te vragen bij het secretariaat Int Standaard Sene Nummer: 0166-0098 Overname van artikelen, is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur.

Slotervaart

kent het ziekenhuis een gezonde bedrijfsvoering.

In Ad Valvas nr. 9 van 18 oktober stonden twee atikelen over het vertrek van Gerard Jan Ligthart als hoogleraar bij de vu. In beide anikelen wordt melding gemaakt van een technisch failliet Slotervaartziekenhuis. Ik protesteer daar met klem tegen. Het Slotervaartziekenhuis heeft in de eerste zes maanden van dit jaar een positief bedrijfsresultaat geboekt van 1,9 miljoen gulden. Weliswaar staat op de balans een negatief vermogen, maar daar staan verschillende vorderingen tegenover die nog lopen sinds de privatisering. Als alle bedragen worden betaald die het Slotervaartziekenhuis toekomen op grond van de privatiseringsovereenkomst met het ministerie, de gemeente en de zorgverzekeraars, dan heeft het ziekenhuis een positief vermogen. Van een technisch faillissement is derhalve geen sprake. Wel is het zo dat het Slotervaartziekenhuis in maart in liquiditeitsproblemen is gekomen doordat een tijd lang geen facturen waren verstuurd. Dat was de aanleiding voor de installatie van de commissie Simons. Inmiddels wordt weer normaal gefactureerd. En ook overigens

Roy Buijzcy pr voorlichting Slotervaartziekenhuis

Overtollig meubilair Met enige regelmaat zien wij links en rechts op het terrein containers staan met daarin hoog opgestapeld tafels, ordnerkasten, stoelen, laatst een teakhouten vloer, soms moderne, gele en rode ordners met de stukken er nog in, alles achteloos dooreen gesmeten, kennelijk bestemd voor vernietiging. Enkele dagen geleden 'ontdekte' een medewerker bij toeval een moderne, ongeschonden lichtbeuken tafel bij het groot afval. Hij claimde die prachtige tafel onmiddellijk. Maar waarom moest dat zo? Waarom kan de Vrije Universiteit niet op een fatsoenlijke manier met overtollig meubilair omgaan? T o t voor kort was er in de kelder van het hoofdgebouw een ruimte waar van alles, ook minder gangbaar meubilair, stond opgeslagen. Vele malen hebben wij daar uitstekende stoelen, tafels en bureaus voor een tientje weggehaald. Soms waren daar zelfs Gispen-stoelen etc. te vin-

den. Was daar niet genoeg belangstelling voor? D a n was er toch gewoon niet genoeg bekendheid? Tegenwoordig geven wij wel eens een hint aan een transportmedewerker (let eens op of er zo-en-zo'n kastje is). Dit heeft doorgaans binnen enkele weken succes en kan leiden tot een besparing van duizenden guldens en bovendien zinvol hergebruik. Met een beetje goede wil moet een grote organisatie als de Vrije Universiteit deze zaak toch inventief kunnen aanpakken? De moderne communicatiemiddelen zijn volop aanwezig! ledere student kan iets bedenken: via de website wordt gemeld dat meubilair beschikbaar komt op een bepaalde datum, een kijkdag wordt bepaald, spullen meteen meenemen. Zelfs inschrijven vantevoren is mogelijk! Na de kijkdag wordt een en ander weggevoerd. Maar vernietiging is de laatste mogelijkheid; onze beschaving heeft ook - om maar iets te noemen - kringloopwinkels voortgebracht. Iemand moet wel het initiatief nemen en zin hebben in een beetje organiseren. Maar dat is toch niet zo moeilijk? Een zinvolle taakuitbreiding voor onze servicepunten?

In het Zeeuwse tweemansschooltje van mijn jeugd zat ik zes jaar lang op de eerste rij. De drie hoogste klassen werden gemanaged door de bovenmeester zelf. Hij paste het aloude onderwijskundige principe toe van hoe achterlijker je bent, hoe minder je op het bord hoeft te zien. De rangorde werd onophoudelijk geüpdatet aan de hand van geleverde schoolprestaties. Omdat ik het knapste jongetje was tussen al die landlieden, zat ik bij hem steevast vooraan. De juffrouw van de onderbouw hanteerde een ander ranking-systeem. Omdat ze niet goed orde kon houden, nam zij de mate van braafheid als criterium voor benchmarking. Ook bij haar zat ik onveranderlijk in bank één, omdat ik destijds al voortdurend in de gaten moest worden gehouden. Dat geschuifel achter me van op en neer verhuizende soortgenoten herken ik nu de laatste jaren ook de universiteiten helemaal in de greep zijn geraakt van het wiemag-vooraan-zitten?-denken. Ik draag de bestuurlijke verantwoordehjkheid voor een opleiding die van meet af aan nummer één stond in de diverse tevredenheidsonderzoeken. Ik voelde wel vaak de hete adem van dat nare brildragende betwetertje uit Leiden in m ' n nek. Maar ik ging met de eer strijken: de gekamde haartjes nog nat, de armen netjes over elkaar, de complimenten van bovenmeester Sminia blozend in ontvangst nemend. Maar nu ben ik totaal onverwacht achteruitgeplaatst, en wel naar het ezelsbankje. Volgens de door alle onderwijsmanagers gevreesde ciTO-toets van weekblad Elsevier is onze opleiding ineens de allerslechtste van Nederland! Maar gelukkig hebben we op de faculteit nog een andere opleiding die even onverhoeds - op nummer één is gekomen! T o t dusver was dat een matige middenmoter. Ik ben daarvoor door Sminia al meermalen op het matje geroepen. Hij informeert dan eerst bezorgd hoe dat zo komt. N o u , de onderzoeksmethode deugt niet, de steekproef was niet representatief, de verschillen zijn niet significant, het tijdstip van enquêteren was ongelukkig. Maar die smoesjes heeft de rector natuurlijk vaker gehoord. "Dat mag dan allemaal zo zijn, maar wat ga je eraan doen?", vraagt hij dan bars. Wat we ook probeerden, het hielp geen snars. We hebben echt alles uit de kast gehaald, maar onze studenten bleven maar kankeren tegen de enquêteurs. Tot we vorig jaar ten einde raad de moed opgaven en maar helemaal niks meer deden. En zie: dat lijkt te werken. Tenminste voor Elsevier. Want het oordeel van de gelijktijdig verschenen KeuzeGids Hoger Onderwijs is voor béide opleidingen precies omgekeerd! De vsNU-visitatiecommissie zit op haar beurt een beetje tussen die twee uitersten in, terwijl de Inspectie Hoger Onderwijs weer iets heel anders vindt. Ik heb nu maar een bureautje ingehuurd om een raters' ranking te doen. Op m ' n lagere school wist ik tenminste wel zeker waar ik

Connie Pieksma, secretaresse op de afdeling fysiologie van het VUMC

In memoriam Cees Gorter Op vrijdag 26 oktober overleed Cees Gorter, universitair hoofddocent bij de afdeling ruimtelijke economie. Hoewel ten gevolge van een slopende ziekte zijn krachten sterk waren afgenomen, kwam zijn heengaan toch nog vrij onverwacht. Hij is veertig jaar geworden. Cees Gorter vervulde een belangrijke rol binnen de afdeling. Hij had een hoge mate van deskundigheid en inzicht op het gebied van de regionale en stedelijke economie. Zijn talrijke internationale publicaties over het functioneren van arbeidsmarkten hebben hem tot een wetenschapper met groot gezag gemaakt. Daarnaast vervulde hij een belangrijke rol als aanspreekpunt en vraagbaak voor jonge onderzoekers en collega's. Niemand deed ooit tevergeefs een beroep op hem. Hij stond altijd met raad en daad klaar en had interesse voor allerhande vragen die opkwa-

men. Ook op bestuurlijk terrein heeft hij zich met toewijding ingezet voor de afdeling en de faculteit. Hij was een docent in hart en nieren, met grote didactische gaven, waardoor hij ook bij studenten zeer geliefd was. In menselijk opzicht werkte zijn enthousiasme en optimisme altijd aanstekelijk, mede door zijn gevoel van humor en zijn aanstekelijke lach. Zijn werk betekende heel veel voor hem en hij genoot er intens van. T o t voor een paar weken was hij nog regelmatig te vinden op de afdeling. Zijn overlijden laat een diep gat achter in de afdeling, maar vooral bij zijn familie. De universitaire gemeenschap wenst zijn vrouw en twee jonge kinderen veel kracht toe in deze moeilijke tijd. namens de afdeling ruimtelijke economie, Peter Nijkamp

Johan Sturm is portefeuillehouder onderwijs bij de faculteit Psychologie en Pedagogiek. Hij schrijft eens in d' negen weken een column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen