Ad Valvas 2001-2002 - pagina 156

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Modder gooien Studenten worden weer geëngageerd, zei een collega tegen mij. Ze was in korte tijd op de vu verschillende studenten tegen­ gekomen die zich oprecht druk maakten over maatschappelijke kwesties en er ge­ fundeerde opinies op nahielden. Het waren niet eens aanhangers van de Inter­ nationale Socialisten, m a a r gewoon jonge m e n s e n die over de zaken nadachten. Mijzelfwas iets dergelijks al opgevallen door de brievenrubriek van Ad Valvas. D i e is de laatste tijd erg levendig. Al weken staat hij vol m e t brieven over de aanslagen in Amerika en wat we daar nou van m o e t e n vinden. Arthur Jansen, een postdoc, is verwikkeld in een discus­ sie m e t anderen over wie er nou is b e ­ gonnen in het conflict tussen het Westen en de moslimwereld. D e Arabieren, zegt Arthur, want zij verklaarden Israël lang geleden de oorlog, terwijl de Amerikanen de boel juist probeerden te deëscaleren. Daarover is een storm van kritiek losge­ barsten. Het Westen gedroeg zich heus niet zo nobel, m a a r eerder schijnheilig en arrogant, en Arthur zou eens verder m o e t e n kijken dan zijn neus lang is. In­ middels heeft Arthur daar weer op gere­ ageerd. In zijn tweede brief weerlegt hij aUe kritiek en spreekt zijn opponenten net zo badinerend toe als zij h e m toe­ spraken. Ik ben benieuwd wie van de Arthur­te­ genstanders zich hierna weer laat verlei­ den tot nog een rondje m o d d e r gooien, want daar begint deze discussie i n m i d ­ dels op te lijken. Hij begon. Nee hij begon. Nee, want hij was al eerder b e ­ gonnen. Historische feiten zijn natuurlijk belang­ rijk. Maar wat gebeurt hier eigenlijk? Mensen die allemaal tegen oorlog en ter­ rorisme zijn ­ die het in principe dus eens zijn ­ laten zich tegen elkaar opzet­ ten. En waarom? Alleen m a a r omdat ze gelijk willen hebben. Zo schiet het lekker op m e t de wereldvrede. lodewijklens@hotmail.com

Het sleutelgat

«

omdat hij zo'n RSi­matje voor zijn toetsenbord heeft liggen, lijkt het me dat hij vaak achter zijn computer zit. Het lijkt er ook op dat hij pro­ beert om georganiseerd te zijn. Hij heeft name­ lijk post­it­briefjes aan zijn beeldscherm han­ gen. Maar als hij briefjes nodig heeft om din­ gen te onthouden, lukt dat toch niet." "Deze kamer heeft een hoog Ikea­gehalte", zegt Robin de Bruin (24), derdejaars bedrijfskun­ dige economie. "Dat zie je aan de stoelen en kastjes, het is allemaal heel rechthoekig. Deze kamer is wel erg functioneel. Het kastje bij­ voorbeeld is niet mooi, maar er kan wel veel in. Ikzelf zou meer bergruimte boven de televisie maken. Ook vind ik dat de kamer meer kleur kan gebruiken, wat posters aan de muur. Waar zijn eigenlijk zijn boeken? Er zouden meer boe­ ken in deze kamer moeten zijn." "Ik ben al erg blij dat ik een kamer heb", zegt Daniël Kok zelf. "Ik heb vijf maanden bij In­ termezzo ingeschreven gestaan voor ik de kamer kreeg. Ik woonde ver van A msterdam, iaarom kreeg ik voorrang. Ik kom uit Brazilië en woon hier sinds maart vorig jaar. De meeste meubels heb ik bij Ikea gekocht, maar een aan­ tal dingen zijn ook tweedehands. Verder heb ik niet over de inrichting nagedacht. Het klopt dat ik veel achter de computer zit. Ik moet nog een betere stoel kopen, deze is tijdelijk." Wil )ij ook met je kamer in Ad Valvas? Of wil je commen­ taar leveren? Stuur dan een e­mail naar ballQVCgjzonnet.nl

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Daniël Kok (22). De student biomedische we­ tenschappen woont op Uilenstede. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Deze kamer is een samengeraapt zooitje", vindt Dick Dankers van designwinkel The fro­ zen fountain. "Dat is begrijpelijk, want als je aan een studie begint, neem je oude meuk als meubels. Maar je moet wel zorgen dat je werk­ plek goed is, vooral als je veel tijd achter de computer doorbrengt. Die jongen die hier woont heeft geen lekkere werkplek. Zijn stoel staat te laag en zijn tafel is te hoog. Zo kan hij geen goede werkhouding hebben. Daar moet hij wat aan doen."

"Hier woont vast een jongen", denkt Gonny van Oudenallen, eigenaar van interieurzaak Toonzaal Heimwee en Nu. "De vormen in dit huis zijn allemaal erg stoer. Ook hangt er niets aan de muren. Vrouwen zouden dat toch an­ ders doen, die zouden bijvoorbeeld de koelkast optimaal gebruiken door er een keuken­unh van te maken. Ik vind de kamer behoorlijk on­ gezellig. Zo'n ijskast trekt behoorlijk veel aan­ dacht. Daarom zou ik die met speciale lak in een geeltint schilderen, dan past hij ook bij de lichte houttinten waar de bewoner van houdt. Ook zou ik de ruimte beter willen gebruiken. Als je de tafel anders zet, kun je er veel meer mee dan er alleen aan studeren." "Dit is een typische Uilenstedekamer", zegt Mawgosia B o s , tweedejaars Engels en com­ municatie­ en informatiewetenschappen. "Er past alleen een bed, kast en koelkast in. Ik denk dat de bewoner informatica of kunstmatige in­ telligentie studeert. Dat denkt ik omdat hij een degelijke computer met brander heeft. En

Daniël Kok

DE TAFEL VAN MELLE

^ c

3 CD

_

I

Iets tussen ruiken en proeven Natasja wordt er hele­ maal opgewonden van. Eindelijk eens een man die niet de spot drijft met paranormale zaken.

het de ouderdom zijn? Van Fiens zogenaamd talloze lo­ vers is er vanavond maar één ge­ komen, ziet Natas. De stinkende duivenjongen van boven. Ook hij lijkt zich te vervelen temidden van alle verhalen over geld en succes. Hij peutert aan zijn na­ gels (zit vast duivenpoep onder, schat Natasja) en loopt neuro­ Fien is 21 geworden vandaag. tisch de kamer rond. Knap is hij Haar ouders, stijf op hun rechte wel, moet Natas toegeven. Ze stoelen gezeten, nippen aan hun gaat naast hem staan. "Ik hoorde koffie. Natas kijkt bevreemd om dat je Fien een van je postduiven zich heen. Ze ziet Melle met kado hebt gedaan", knoopt ze grote gebaren opscheppen over een gesprek met hem aan. Hij het geld dat hij verdient en de werpt haar een onverschillige blik tweedehands auto die hij heeft gekocht. Fien bezingt aan wie het toe. "Ja, een van mijn betere." "Hoe doen die duiven dat toch, maar horen wil de successen van altijd weer hun weg terugvin­ haar studie, haar wangen paars den?", vraagt Natas beleefd. Uit­ aangelopen van de opwinding. eindelijk houden alle mannen Dit is stomvervelend, vindt Na­ ervan om over zichzelf en hun tasja. Wat lijdt iedereen tegen­ stokpaardjes te praten. Hij stinkt woordig aan prestatiedrang. Zijn ze allemaal gek geworden? Of zou trouwens minder dan ze dacht.

Dat vage mestgeurtje heeft zelfs wel wat. Het heeft iets weg van zware musk. De duivenjongen haalt zijn brede schouders op. "Intuïtie hè. Ook bij mensen een onder­ schatte eigenschap." Natas veert op. "A h! Vind jij dat nou ook? Ik ben gek op intuïtie, name­ lijk." "A lle dieren hebben een zesde zintuig", antwoordt Ruurd, iets enthousiaster. "Het is iets tussen ruiken en proeven in. We zenden allemaal feromo­ nen uit, deeltjes waarmee we an­ dere wezens kunnen beïnvloe­ den. A lleen is dat zintuig bij an­ dere dieren meer ontwikkeld." Natasja moet zich inhouden om hem niet te omarmen. Eindelijk eens een man die niet de spot drijft met paranormale dingen, energiestromen en dat soort zaken. Precies waar zij zich graag mee bezig houdt. Boven­

dien glanzen zijn reebruine ogen haar opwindend warm tegemoet. Ze heeft het gevoel dat er heel wat van die feromonen tussen hen heen en weer stromen. Ineens duikt Fien voor haar neus op, haar wangen bleek wegge­ trokken. Ruw trekt ze Natas opzij. Ze snauwt: "Wat zit jij te smoezen met mijn vriendje? Kun jij je inhahge poten nou nooit eens thuishouden?" Kalmerend legt Ruurd een hand op Fiens arm, maar die schudt ze los. "En jij? Moet je zonodig mijn vrien­ dinnen versieren met je romanti­ sche biologielessen? Ik moet je teleurstellen: niet iedereen is zo naïef als ik." Ruurd kijkt haar onbewogen aan. De gesprekken in de kamer val­ len stil, wat Fien alleen maar bozer lijkt te maken. Ze kijkt rond en begint te stampvoeten. "Wat nou? Ik ben jarig goddom­

me!" Natas wil troostend haar

SSSSEF denkt Natas. Ze schrijft haar tele­ foonnummer op een bierviltje en geeft het aan de duivenjongen. Sommige dingen kun je niet te­ genhouden. Zesde Zintuig Zabaione tli}?^d.ooiers ^..f.?il?hk.?}fÈ:?L J..!r.<^Mf..'P.9!}B^PR^.^?^­ \.^..6jétiëpeh Mapala Klop de eierdooiers, suiker en va­ nillesuiker schuimig. Voeg au bain marie en onder voortdurend roeren en kloppen de Marsala toe, tot er een dikke, stevige crème ontstaat. De zabaione mag niet koken, want dan stolt hij. Meteen in glazen schenken en opdienen, voor hij weer uitloopt. Drink er de rest van de fles Mar­ sala bij op en het zesde zintuig ontwaakt gegarandeerd, (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen