Ad Valvas 2001-2002 - pagina 190

AD VALVAS 15 NOVEMBER 20.01

PAGINA 2

BAS VAN DER SCHOT

Rri eVPtl Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie kan bijdragen inkorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

AD VALVAS Ad Valvas is het redactioneel onafhanltelijl<e wee)<blad van de Vrije Universiteit Redactieadres De Boelelaan 1105. kamer 15B-15 (bezoek en post) 1081 HV Amsterdam, tel. (020) 4445630 Faxnummer. (020) 4445639 E-mailadres redactie@advalvas.vu.nl. Oplossingen cryptogram en mededelingen naarmededelingen@advalvas.vu.nl Redactie. Jan Buevink (hoofdredacteur, 4445632, jbuevink@advalvas vu nl), Martine Postma (eindredacteur, 4445640,mpostma@advalvas vu nl), Peter Breedveld, (4445631, pbreedveld@advalvas.vu.nl). Dirk de Hoog (4445637, ddehoog@advalvas.vu.nl), Yvette Nelen. (4445636, ynelen@advalvas vu.nl), Weimoed Visser (4445634, wvisser@advalvas.vu.nl), Lideweij Bosman (stagiaire, 4445638, lbosman@advalvas vu nl) Secretariaat Mana Koelewijn (4445630, mkoelewijn@advalvas.vu nl) Medewerkers Floor Bal, Annemieke Bosman, Shirley Haasnoot, Selma Schepel, Annette Wiesman Foto's Yvonne Compier, Chnstiaan Krouwels, Bram de Hollander, Anje Kirsch, Ron Otsen, Peter Strelitski, Sidney Vervuurt. Tekenaars: Aad Meijer, Bas van der Schot, Berend Vonk, John Reid, Bastiaan Geleijnse en Jean Marc van Tol Stichting Hoger Onderwijs Persbureau' Wieland van Dijk, Thijs den Otter, Frank Steenkamp, tel (071) 5236151 Ontwerp lay-out Hollandse Hoogte Opmaak Rob Bomer Adviescommissie prof.dr. J.H.J. van den Heuvel (voorzitter), mevr drs. M E.D. Lamboo. H. Marseille, H Invernizzi, dr. J.T.J M Willems Advertenties, opgeven bij Bureau Van Vliet, postbus 20, 2040 AA Zandvoort, tel (023) 5714745, fax (023) 5717680. Ook voor 'Adjes commercieel' Overige Adjes. redactie-adres, advertenties van VU-instanties opgeven op 1D04, Hoofdgebouw, tel 4445660 (Jan van der Veen) Productie Dijkman Offset, Diemen Abonnement per jaargang € 28 (fl. 61,60) Later in het jaar per gemiste editie fl 1,= minder. Betaling per acceptgirokaart, aan te vragen bij het secretariaat Int.Standaard Serie Nummer- 0166-0098 Ovemame van artikelen, is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur.

Kinderopvang In Ad Valvas van vorige week zegt Wim Noomen dat het vreemd is dat juist de mensen die geen gebruik maken van de kinderopvang van de VU, ontevreden zijn over de regels. Hierop kan ik alleen maar reageren met cynisch hoongelach. Ik ben laatstejaars aio aan de vu en werk vier dagen in de week. Ik lever bijna de helft van mijn inkomen in als beloning voor het feit dat ik, buiten de vu-crèche 't Olifantje, zelf een plaats heb gevonden voor mijn kind. Ik heb daarvoor de nodige moeite gedaan, want op korte termijn kinderopvang vinden is bijna onmogelijk. Ik beschouw mijzelf dan ook als 'gelukkig'. Collega's van mij die minder gelukkig waren in het vinden van oplossingen, lossen hun probleem op de gekste manieren op. Zij sturen hun kind bijvoorbeeld twee dagen in de week voor overnachting en dagopvang naar opa en oma aan de andere kant van Nederland, werken 's avonds, 's nachts of in het weekend, of... nemen ontslag. Dit alles heeft de nodige negatieve terugslag op de persoonlijke leefomstandigheden. 'Waar blijven die jonge (vrouwelijke) academici nou?', vraagt de VU zich af en steekt er vervolgens een hoop geld in om zeven vrouwelijke hoogleraren voor één dag in de week aan te stellen. Nou, die jonge academici vertrekken, net als ik zodra ik mijn proefschrift heb afgerond, en de vu ziet hen nooit meer terug. Mireille van den Berg, medewerker bij de afdeling biologische psychologie

Steve Brown "Liever was Steve Brown onopgemerkt gebleven als rechtenstudent aan de vu", schreef/lii Valvas op 14 december 2000. Door een ingezonden stuk van mij in het nummer van een week daarvoor, zou zijn anonimiteit op de 'VU zijn opgeheven. In hetzelfde artikel van Peter Breedveld merkte Brown verder op: "Tegenwoordig maakt het niks meer uit wie je werkelijk bent. Je bent de persoon

vu-hoofd

die de media van je maken." Dat Steve Brown diezelfde Ad Valvas nu feilloos weet te vinden voor een verkoopverhaal over zijn nieuwste boek, is een authentiek staaltje hypocrisie. D e anonimiteitstranen die in december 2000 vloeiden, blijken dus krokodillentranen te zijn geweest. Hugo Logtenberg, student communicatie organisatie

beleid,

Herfstfeest Het was kort dag, maar toch kreeg ik nog wat collega's zo ver om op 8 november met mij het grote 'vuherfstfeest te bezoeken. De maaltijd sloegen we over, want we hebben ervaring met de culinaire hoogstandjes van de mensa. Rond acht uur togen we richting 'vu, waar het feest inmiddels een vol uur aan de gang had moeten zijn. In de foyer, een zaal waar driehonderd uitzinnige vu'ers hadden kunnen staan swingen, was het aantal swingers echter te tellen op de vingers van mijn vijf collega's. We dronken de onvermijdelijke blikjes Dommelsch (waar was de tapinstallatie?). De band speelde onbezielde Nederlandstalige bluessmartlappopdeuntjes. Maar geef het ze te doen, voor een bij benadering lege zaal. Marcel Verreck kreeg de ondankbare taak om de net niet lege aula plat te lullen. Ik hoop voor hem dat de lampen erg fel waren. De zaal probeerde te redden wat er te redden viel. Er werd net iets te hard geklapt en net iets te hard gelachen. Jammer van de onvermijdelijke gevoelige liedjes, maar petje af voor Marcel Verreck. Hij deed alsof de zaal vol was, ging de dialoog aan en probeerde er nog wat van te maken. Na anderhalf uur stormden we naar buiten waar we muziek en drank dachten aan te treffen. Helaas, de blikjes waren achter slot en grendel gezet en iedereen trok, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, zijn jas aan. Het grote 'VU-personeelsfeest was voorbij. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar. Ik stel voor om de financiële reserves van de vu aan te spreken, ruim tevoren een publiciteitscampagne te starten. Marcel Verreck en band

nogmaals uit te nodigen, het feest niet op de vu te houden, maar in de Uilenstedekroeg, ook studenten uit te nodigen, en als zelfs dat niet werkt het feest uit te besteden aan de UVA, want die schijnt wel geslaagde feesten te organiseren. Gerhard van de Bunt, docent methoden en technieken bij de faculteit Sociaal-Culturele Wetenschappen

Aardwetenschappen 'Aardwetenschappen is uit', kopte Ad Valvas vorige week. Wat een misvatting! Vorig jaar is de instroom juist weer gestegen. En de voortekenen voor het komende jaar wijzen erop dat die trend zich doorzet. Inderdaad waren er achttien leerlingen bij de presentaties aardwetenschappen op de open dag van 3 november, maar er waren er ook zestien bij de nieuwe richting geoarcheologie. In totaal dus 34, helemaal niet slecht. Daarbij werden nog heel wat leerlingen op de informatiemarkt bijzonder enthousiast. Want degenen die aardwetenschappen ontdekken, zijn er zeer over te spreken: volgens de Keuzegids Hoger Onderwijs is aardwetenschappen aan de 'VU de op twee na beste opleiding van Nederland. Zeker, aardwetenschappen moet een prominentere plaats krijgen op de politieke agenda. De kroonprins kan alleen water managen als er aardwetenschappers zijn die de waterkringlopen begrijpen. En we houden alleen droge voeten als er aardwetenschappers zijn die de invloed van de mens op stijgende zeespiegel en toenemende waterafvoerpieken in rivieren kunnen inschatten. Benzine voor bus, motor of auto; ijzererts voor fiets of trein; wegen of sporen, alleen aan te leggen met kennis van de ondergrond. Ik weet niet hoe u vanochtend naar de vu bent gekomen, maar zonder aardwetenschappers was het zeker niet gelukt! Bemd Andeweg, voorlichter bij de faculteit Aard- en Levenswetenschappen

Een maand of wat geleden stond er een reconstructietekening van Jezus in de krant. De tekening was duidelijk niet gemaakt om een of ander misdrijf op te lossen, zoals onlangs wel de bedoeling was met het beangstigende afgietsel van dat meisjeshoofdje. Het was gewoon een aardigheid op wetenschappelijke basis. Kennelijk is het interessant om te weten hoe Jezus eruit zag. Hij zag er verrassend anders uit dan we voordien dachten: een beetje sullig en tamelijk goed doorvoed iemand, met een net iets te naïeve uitstraling om een macho te zijn. Als ik het goed begrepen heb, was het eigenlijk geen tekening van Jezus, maar een afbeelding van een man van een jaar of dertig uit de wereld waarin Jezus leefde. De veronderstelling is dan, dat er een gemiddeld gezicht is waaraan ieder ander hoofd doet denken dat qua tijd en plaats in de buurt woont en waar een lichaam aan vastzit van dezelfde sekse en ongeveer dezelfde leeftijd. Dit lijkt belachelijk. Maar de generaliserende denkwijze die hierachter verscholen gaat, is bijzonder gangbaar. Zo heb ik meer dan eens gehoord dat iemand al of niet een 'vu-hoofd' had: 'die heeft echt een 'vu-hoofd' of 'studeer jij aan de vu, maar je hebt helemaal geen vuhoofd!' Ik begrijp bij zulke opmerkingen altijd precies wat er bedoeld wordt. Blijkbaar heb ik een vrij nauwkeurig beeld van hoe zo'n hoofd eruit ziet. En dus is het tijd voor een reconstructietekening in woorden. Ik ben al best lang aan de vu en ik heb laatst speciaal voor dit miniproject een halfuur in de hal van het hoofdgebouw op een bankje gezeten, dus ik weet waar ik het over heb. Welnu. Het vu-hoofd is mannelijk. Het heeft een vriendelijke uitstraling, maar het laat toch niet met zich sollen. Het heeft een tamelijk tijdloos kapsel waar geen fudge in zit. Het lichaam dat erbij hoort bezit een waterdicht regenpak. Datzelfde lichaam beschikt niet over homo-erotische gevoelens (dit weet ik niet uit ervaring, maar uit een door Ad Valvas verricht onderzoek van een tijdje terug). Het heeft weer wel gevoel voor humor, maar de slappe lach krijgen zit er niet in. Het gaat liever door een gewone deur naar binnen dan via een draaideur, omdat je een draaideur niet voor een ander open kunt houden. Het heeft dunne lippen die graag goed in het gehoor liggende melodietjes fluiten. Het heeft geen walkman, want het wil aanspreekbaar zijn. O m diezelfde reden heeft het wel een mobiele telefoon, maar daar schaamt het zich voor, want spreken in het openbaar is iets voor in een zaaltje met aandachtig publiek. Het vu-hoofd komt bijna niet voor. Des te opmerkelijker is het, dat het toch het gezicht van de vu weet te bepalen.

Mariëtte Willemsen is docent bij de faculteit Wijsbegeerte. Zij schrijft eens in de negen weken een column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen