Ad Valvas 2001-2002 - pagina 188

PAGINA 1 6

AD VALVAS 8 NOVEMBER 2 0 0 1

Lodewijk Lens

uit. Ikzelf zou posters ophangen en de kozijnen een andere kleur geven. Maar misschien is de kamer nog niet af Er staat nog een verfblikje en de draden zijn niet weggewerkt. Als ze hier net woont, dan vergeef ik haar de inrichting. Dan moet ze er gewoon nog iets aan doen."

Menselijk Nog nooit heb ik zo veel reacties op mijn column gekregen als vorige vfeek. Allerlei medewerkers en studenten wilden mij helpen in de strijd tegen de eigengereidheid van mijn computer, die geheel uit zichzelf mijn fijne, ronde aanhalingstekens had vervangen door saaie, rechte streepjes. En m e t succes! D o o r via 'extra', 'autocorrectie' en 'auto-opmaak' een bepaalde optie in Word aan te vinken, heb ik inmiddels mijn 'eigen' a a n halingstekens terug. Een hele opluchting. Dit voorval heeft m e wel weer even wakkergeschud. Doordat het in de regel n a melijk best goed gaat tussen mij en mijn computer, was ik onbewust steeds m e e r op h e m gaan rekenen. Ik beschouwde h e m bijna als een m e n s , omdat hij zich in negen van de tien gevallen precies zo gedraagt als ik verwacht. T o e n hij dat in het tiende geval niet deed, werd m e i n eens pijnlijk duidelijk dat het een m i s vatting was o m te denken dat ik h e m kende. Plotseling wist ik weer dat hij w e zenlijk anders is, dat ik h e m nooit écht zal begrijpen. Vreemd genoeg maakt juist die onbegrijpelijkheid de computer ook weer m e n s e lijk. Want tussen m e n s e n gaat het net z o . Vaak snapt i e m a n d precies wat je b e doelt als je iets zegt. Je begrijpt elkaar. Als dat regelmatig voorkomt, wordt iem a n d vertrouwd. D a n ga je al gauw den-, ken dat je diegene kent. D a n wordt het gevaarlijk, want op dat m o m e n t ga je niet m e e r uit van wat i e m a n d laat zien, m a a r van aannames in je hoofd. Je hebt, op basis van je ervaringen m e t i e m a n d , mentaal een aantal opties aangevinkt. Maar er komt een m o m e n t dat diegene zich niet volgens die opties gedraagt, dat je elkaar opeens niet begrijpt. Op dat m o m e n t m o e t je het p r o g r a m m a weer even heel goed bekijken, en misschien hier en daar een vinkje verplaatsen. Met mijn computer sta ik weer bij 'af. Ik reken nergens op en vertrouw alleen op mijzelf. Misschien is dat ook bij m e n sen wel het beste. lodewijklens@hotmail.com

"Hier woont vast iemand die veel verslagen moet schrijven", aldus Sigrid van Kleef en Maarten Copijn van internationaal designcentrum Wonen 2000. "Waarschijnlijk studeert ze iets als rechten of een andere theoretische studie. De kamer is namelijk erg geordend. Het bureau is ook perfect weggewerkt. En ze kan op deze manier lekker uit het raam kijken. Ze heeft wel geprobeerd om haar stempel op de ruimte te drukken met die foto's. Ze heeft er echt een eigen plekje van gemaakt." "Ik hoor wel vaak dat ik geluk heb gehad", zegt Christien Mooij zelf "Ik heb niet lang gezocht naar een kamer. Een vriendin kreeg dit appartement door een advertentie in de Viavia. Sinds 1 november deel ik het met haar. De meubels zijn een bij elkaar geraapt zooitje. Het meeste heb ik uit mijn ouderlijk huis meegenomen of gekregen. Voorlopig stel ik geen hoge eisen, maar misschien dat ik het in de loop van de tijd nog verander. Eigenlijk heb ik er weinig aan gedaan, alles was al zo geschilderd toen ik erin trok. Alleen ga ik nog een nieuw vloerkleed kopen in een lichtere tint. Dit kleed ziet er niet uit, het is heel erg lelijk met veel vlekken."

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Christien Mooij (20). De eerstejaars biomedische wetenschappen heeft een kamer in Oud-Zuid. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelltski "Deze inrichting hangt overal tussenin", vindt trendforecaster Hanneke van der Linden. "Het is niet knus of modernistisch of zelfs functioneel. Het is echt een allegaartje. De bewoonster kan beter kiezen voor één stijl. Daarom kan ze ook beter een andere kleur lak kiezen. De kleuren botsen namelijk met elkaar. Dat geel is heel koud en past niet bij de warme kleur van de vloerbedekking. Nieuwe vloerbe-

dekking is ook goed, maar dat is wel een stuk duurder."

Wil jij ook met je kamer m Ad Valvas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar bal 197(a)zonnet.nl

"Ik vind dit niet echt een kamer waar je lekker met zijn allen gaat zitten", zegt Wouter Wieldraaijer (19), tweedejaars economie. "Ik mis een bank, maar misschien staat die niet op de foto. De rieten stoelen vind ik niks. Ze stralen geen gezelligheid uit, en ze zitten ook niet lekker. Verder is het een mooie kamer, die stijlvol is ingericht. Waarschijnlijk woont hier een studente die redelijk goed bezig is met haar studie. Het is wel een exacte studie. Exacte mensen houden van orde. En haar bureau en computer zien er heel ordelijk uit." "Het meisje dat hier woont, hecht niet veel waarde aan hoe haar huis eruit ziet", denkt Barbara Scheld (22), tweedejaars culturele antropologie. "De kamer is namelijk niet echt aangekleed, er hangt niets aan de muur. Volgens mij zit ze hier niet vaak, het ziet er zo saai

Christien Mooij

DE TAFEL VAN MELLE

Puur genot Flirten is Leo nog nooit zo makkelijk afgegaan als nu. Het is of Freija en hij elkaar al jaren kennen. Ook zonder foto herkent Leo zijn droomvrouw wel. Hij is niet gek ofzo. Nerveus loopt hij rondjes door de ontvangsthal op Schiphol. De eerste golf van reizigers is al weggeëbd. Leo checkt zijn agenda. Schiphol, 13.00 uur, heeft ze toch echt gemaild. Door dat terroristengedoe gaat het inen uitchecken gewoon wat chaotischer, spreekt hij zichzelf moed in. Vandaag zal hij Freija zien, zijn zwoele Zweedse chatbabe. Voor het eerst in H.E.L., ofwel Het

Echte Leven, in chat-termen. Al sinds een paar maanden iCQ-en ze dagelijks een uur of vier, vijf met elkaar. Wanneer het groene bloemetje onder aan zijn beeldscherm knippert begint zijn hart, zwaar van verwachting, log mee te slaan. Een heerlijker gevoel bestaat er niet. Freija Thöreström maakt Leo's dagen vederlicht. Het is alsof ze elkaar a! jaren kennen. Ze hebben dezelfde humor. Freija doorspekt haar ironische berichtjes met allerlei gewaagde hints over seks, en Leo doet- enthousiast mee. Flirten is hem nooit zo makkelijk afgegaan als nu. In H.E.L. zit toch verlegenheid in de weg, en praktische bezwaren. Sinds Leo Freija heeft gevonden, staat zijn sociale leven op een laag pitje. Niet dat dat erg is, want Melle en Fien hebben haast

nooit meer tijd voor iets leuks, tegenwoordig. Alleen Natasja ziet hij wel eens, maar die maakt zijn Freija-bevlieging alleen maar belachelijk. "Chatten, dat is inderdaad dè manier voor contactgestoorden om aan een liefje te komen", gnuift ze. "Wacht maar tot ze je in het echt ziet. Ze loopt gillend weg." Ach, Leo kan zijn vrienden missen als kiespijn. Internet biedt een dagelijkse portie puur genot, en daar kan het dagelijkse leven niet tegenop. Of het moet een ontmoeting van vlees en bloed met zijn cyberbabe zijn. Een blond meisje huppelt rakelings langs hem heen, een wolk van parfum met zich meevoerend. Zou zij het zijn? Leo loopt haar aarzelend achterna. Hij ziet haar theatraal in de armen van een boomlange zakenman vallen. Berustend richt Leo zijn blik weer op het poortje: diep in zijn hart wist hij natuurlijk best dat zij het niet was. Hij zou zijn Freija uit duizenden herkennen. Als hij

haar mailtjes leest, kan hij haar stem al horen: melodieus en fladderig, met zo'n grappig knackebröd-accent. Ze heeft hem een hele onscherpe foto gemaild waar ze bloedmooi op staat. Hoewel, mooi, eigenlijk zie je niet meer dan een knalrode mond op een ovale, witte vlek, maar Leo heeft genoeg fantasie om het beeld in gedachten af te maken. Wapperende asblonde manen, ijsblauwe ogen, hoge jukbeenderen, dat werk. Zo'n typische Scandinavische ijsgodin. Twee punkmeisjes, die door hun verschillende posturen iets weg hebben van Laurel enn Hardy, wringen zich door het poortje. Ze zijn de laatsten: een steward zet er met een beslist gebaar een hekje voor. Leo kijkt verward om zich heen. Waar is ze nou toch? Op de twee geheimzinnig fluisterende meisjes na is hij nu de enige in de hal. Het langste punkmeisje loopt resoluut op hem af. "Are you Lie-jè-jó?" Ze spreekt zijn naam precies zo uit

als zijn cyberliefje gedaan zou hebben: met een melodieus knackebröd-accent. "I am Freija." Ze wijst op haar grijnzende vriendin. "And she is too." Baltische verrassing (nepkaviaar) 5 theelepels mierikswortelrasp (uit eenpotje} 4 gekookte "bleien 1 ui ƒ eeüëpel azijn "f'eeiiepèï'öüe 'halve eMëpèïsmkèr Schil de bieten en hak ze fijn, zonder er pap van te maken, Knijp het vocht uit de geraspte mierikswortel. Roer de fijngesneden ui, mierikswortel, biet, azijn, suiker en olie door elkaar. Serveer deze nepkaviaar op toast of warm bruin brood. De bietenkaviaar kan een paar dagen in de koelkast bewaard worden, (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen