Ad Valvas 2001-2002 - pagina 336

AD VALVAS 7 FEBRUARI 2002

4

De stelling

De week van Geertje van der Linden

Te makkelijk?

'Van een afstand is de lege plek al indrukwekkend genoeg'

D a t je als s t u d e n t n a een jaar of drie in een d i p raakt, is heel n o r m a a l . T o t n u t o e sleepte je je in z o ' n geval n o g even v o o r t n a a r je d o c t o r a a l . M a a r in h e t b a c h e lor-masterstelsel krijg je de k a n s o m er n a drie jaar t u s s e n u i t te knijpen mét een diploma. Maakt het BaMa-model stopp e n m e t s t u d e r e n te g e m a k k e lijk? Geert Booij, decaan bij de faculteit Letteren: "Het li)kt me onjuist te veronderstelen dat het BaMa-model stoppen met studeren te gemakkelijk maakt. De meeste studenten zullen doorstuderen en voor hen functioneert de afsluitmg met een bachelordiploma als scharnierpunt of keuzemoment in hun studie: je kunt doorgaan met een doorstroommaster, een specialisatie kiezen, of je studie voortzetten bij een andere faculteit of instelling. Voor mensen die even genoeg hebben van studeren, en liever eerst een baan zoeken, is de invoering van een bachelordiploma ook fijn. Want zij kunnen op basis van dat diploma altijd later hun studie weer oppakken. Het model bevordert dus de individuele ontplooiingskansen." D e studentenvakbond SRVU: "Het gevaar dat het te gemakkelijk wordt om te stoppen, is inderdaad niet denkbeeldig. Zeker bij opleidingen waar op de arbeidsmarkt veel vraag naar is, wordt het aantrekkelijk voor studenten om na het behalen van hun bachelordiploma de universiteit te verlaten. Waarom zou je nog doorstuderen als je als econometriebachelor al flink geld kan verdienen? Op die manier stimuleert de BaMa-wetgeving om je niet te bekwamen als academicus, maar zo snel mogelijk de arbeidsmarkt op te gaan. Een zorgelijke ontwikkeling. Laten we zorgen dat het zo ver niet komt." T o m H a z e n (21), tweedejaars bedrijfswetenschappen en e x t e m e c o n t a c t e n m a n van studievereniging Aureus: "Ik vind het geen probleem als mensen stoppen na het derde jaar. Dan heb je een soort natuurlijke selectie, waarbij gemotiveerde mensen blijven doorstuderen en de minder gemotiveerden weggaan. Als mensen ongemotiveerd zijn, werkt dat vaak ook demotiverend op anderen. Nee, ik vind het niet sneu voor de mensen die opgeven. Dat hebben ze zelf in de hand." Murat Yasar (22), instromer bij bedrijfseconomie: "Ik zou ook stoppen als ik na drie )aar mijn diploma al had. Aan de andere kant, ik heb een hbo-opleiding afgerond en daarna heb ik toch maar besloten om nog twee )aar universiteit te doen. Ik vond het nog te vroeg om al aan het werk te gaan en zo'n universitaire titel staat toch leuk, nietwaar? Geeft je ook meer mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Dus eh, ik denk dat het een beetje van de situatie afhangt, waann )e je op een bepaald moment bevindt." Linda Bruin (19), eerstejaars rechten: "Ik ken wel veel studenten die zich na drie jaar afvragen wat ze hier eigenlijk nog doen. Dus de kans is groot dat die er mee ophouden als ze een diploma knjgen. Ik zou dat met doen, zo ambitieus ben ik wel. Of als ik misschien een goede baan aangeboden zou krijgen... dan zou het wel aantrekkelijk zijn om te stoppen. Kun je dan niet later alsnog je mastertitel halen? Dat ik eerst nog een jaartje of wat ga werken ofzo?" (PB)

Geertje van der Linden voelde een enorme ontlading na het optreden in het Concertgebouw Naam: Geertje van der Linden Leeftijd: 25 jaar Relatie: vriend Rob Jan Studie: pedagogiek (derdejaars) Woonplaats: Amsterdam Schreef dagboek over: reis met Nederlands Studenten Orkest naar New York, waar het NSO een benefietconcert gaf in de beroemde Carnegie Hall, voor de getroffenen van 11 september. Vrijdag 25 Januari Gisteren speelden we met het Nederlands Studenten Orkest (ik op cello) in het Concertgebouw. Het was het laatste concert van onze tournee langs tien grote Nederlandse concertzalen. Iedereen zat op het puntje van zijn stoel om in het uitverkochte Concertgebouw de derde symfonie van Mahler zo goed mogelijk te spelen. Zo'n laatste concert, met weer een feest na afloop, geeft: een enorme ontlading. Toch was het niet écht het laatste optreden van de reeks, want vandaag gaan we naar New York. We zullen spelen op een benefietconcert voor alle getroffenen van 11 september. Een ander programma dan we de afgelopen weken hebben gespeeld, dus er moet nog wel gerepeteerd worden, maar daarnaast blijft er genoeg tijd over om de stad in te gaan. Om zeven uur 's avonds komen we aan in ons hotel in het centrum van Manhattan. Ik eet met wat mensen in een loungebar in de buurt en daarna drinken en loungen we nog wat. Zaterdag 26 Januari 's Ochtends ga ik met een paar orkestleden naar het Guggenheim Museum.

De stad is nog vol van verwijzingen naar de elfde september. Zo hangen op het Grand Central-staxwn levensgrote foto's van brandweerlieden die bij de gebeurtenissen betrokken zijn geweest. We worden er wel even stil van. In de middag hebben we onze eerste repetitie in een kerk in Harlem. We zullen maandag met een groot deel van het orkest, waaronder ook ik, de Carmina Burana van Carl Orff spelen. De afzonderlijke partijen zijn over het algemeen niet moeilijk, maar om het echt met overtuiging te spelen, moet er nog wel het een en ander worden gedaan. Ondertussen repeteert het andere deel van het orkest de partijen die zij maandag zullen meespelen met de New York Pops, onder leiding van Skitch Henderson, 's Avonds eten we met een grote groep in China Town. Later gaan we nog wat dnnken op de bovenste verdieping van het Marriot Marquiz, waar de bar m een uur precies een keer ronddraait. Zondag 27 Januari Na een Amerikaans ontbijt en een bezoek aan het Empire State Building, ga ik naar Ground Zero. Ook hier zijn weer veel foto's van vermisten te zien. Omdat ik me niet bij de ramptoeristen wil aansluiten, ga ik niet de brug op die is gebouwd om de puinhopen beter te kunnen zien. Van een afstand IS de grote lege plek zo middenin de stad al indrukwekkend genoeg. Je kunt nauwelijks bevatten wat de New Yorkers die elfde september en de vele dagen daarna hebben meegemaakt, 's Avonds hebben we de eerste repeti-

DE NIEUWE STELLING De vu wil graag een internationale universiteit zijn. Maar als ze meer studenten uit het buitenland wil trekken, zal ze meer onderwijs moeten aanbieden dat ook voor buitenlanders te volgen is. Rector Taede Sminia wil dat straks elke faculteit minstens één Engelstalige master aanbiedt. Dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk. Geef ongezouten je m e n i n g over de stelling:

Alle masters moeten in het Engels Reacties en suggesties voor nieuwe (actuele) stellingen mailen naar: redactie@advalvas.vu.n!

tie met de koren en solisten in een zaal van de Columbia University. Vooral het mannenkoor vond ik erg goed. Maar het kinder- en het dameskoor waren trouwens ook goed. Maandag 2S Januari Vanmiddag is de generale in de Carnegie Hall. Deze zaal is akoestisch een van de mooiste van de wereld, net als het Concertgebouw in Amsterdam. Ook geeft het iets extra's dat al zo veel geweldige mensen hier hebben opgetreden. Het concert die avond is heel bijzonder. Het begint met het New York Boys Choir, dat zowel het Amerikaanse als het Nederlandse volkslied zingt. Daarna spelen wij de Carmina Burana. Het andere deel van het orkest, dat na de pauze meespeelt met

Christiaan Krouwels

de New York Pops, begeleidt ook prinses Christina, met You 'Il never walk alone. In de bijna uitverkochte zaal zitten veel brandweerlieden in uniform en ook veel jongeren. Ik voel de bijzondere sfeer vooral als ik na de pauze naast een emotionele Amerikaan in het publiek zit. D i n s d a g 29 januari Als dank voor ons optreden tijdens het benefietconcert krijgen we een lunch aangeboden in de kerk van de Holy Apostels. Deze kerk heeft de grootste soepkeuken van New York en ving na de ramp van 11 september veel getroffenen op. Na de lunch biedt onze dirigent, Lawrence Renes, namens het orkest een cheque aan de organisatie aan. Daarna gaan we naar het vliegveld.

Euroscepsis van VU-studenten stelt Jorritsma teleur H e t gastcollege van A n n e m a r i e J o r r i t s m a , afgelopen d i n s d a g a a n de V U , was een w a r m pleidooi voor economische samenwerking in E u r o p a . H e t viel d e m i n i s t e r v a n E c o n o m i s c h e Z a k e n alleen wel t e g e n d a t d e s t u d e n t e n zo veel reserves h a d d e n . Met bedenkelijke gezichten stonden de studenten om Jorritsma heen. "U hebt het alleen maar over de goede kanten van de Europese Unie", zei er een. "En niet over de negatieve aspecten." De minister glimlachte. "Er zijn geen negatieve kanten, alleen een aantal risico's." Even daarvoor, tijdens haar gastcollege over de EU, hadden de studenten al geweigerd te delen in Jomtsma's ongebreidelde enthousiasme voor Europese economische samenwerking. "Hoe zit het dan met het sociale vangnet?", wilden ze weten. "Blijven er straks geen landen achter bij de ontwikkelingen?" "Wat een aarzelingen", mompelde Jorritsma. Dat viel haar tegen. "Ik dacht dat Nederlandse jonge mensen zo'n open mind hadden." Dat die mensen dat niet zagen, dat

economische samenwerking alle problemen oplost. Jorritsma ging zelfs lo ver om te zeggen dat de situatie tussen Palestijnen en Israëliërs nooit zo zou zijn verslechterd als die twee maar economisch waren gaan samenwerken. Een arbeidsmarkt die toegankelijk is voor inwoners van alle EU-lidstaten, de gezamenlijke munt, het zijn allemaal zegeningen, bezwoor Jorritsma En ja, een aantal groepen, zoals de Nederlandse boeren, zal aan de internationale concurrentie ten onder gaan. Maar de textielindustrie is ook uit Nederland verdwenen. Dat soort dingen moet je accepteren. Overigens, zei Jorritsma, de Nederlandse tuinbouw en de bloemenkwekerijen, die geen cent eurosubsidie krijgen, doen het wél goed. Waarmee de minister maar wilde zeggen: het moet maar eens afgelopen zijn met het rondpompen van subsidiegeld binnen de EU, waarbij ook nog eens een hele hoop "aan de strijkstok" blijft hangen. Aan het eind van haar college beschuldigde een student Jorritsma's WD ervan geen visie op de toekomst van de EU te hebben. Maar hem werd door collegevoorzitter Wim Noomen de mond gesnoerd. (PB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen