Ad Valvas 2001-2002 - pagina 20

AD VALVAS 23 AUGUSTUS 2001 PAGINA 20

Lodewijk Lens

Stom toeval Als student heb ik nooit een kamer h o e ven zoeken. Toen ik ging studeren, was er ook al gigantische woningnood in A m sterdam. Toch verhuisde ik na mijn eindexamen in 1988 direct naar een legale kamer aan de Keizersgracht. Z e l f w a s ik afgeschrikt door horrorverhalen van bekenden die al in A m s t e r d a m studeerden. Maar mijn m o e d e r geloofde niet in k a m e m o o d . "Onzin", zei ze. "Je gaat gewoon een dagje naar A m s t e r d a m , vraagt wat rond en dan komt het vanzelf goed." Natuurlijk verklaarde ik haar voor gek. Als zij er werkelijk zo over dacht, dan m o e s t ze het zelf m a a r doen, vond ik. D u s reed mijn m o e d e r op een dag naar A m s t e r d a m . Nog dezelfde week tekenden we een huurcontract. Mijn m o e d e r had eigenlijk niks bijzonders gedaan. Ze was een café binnengestapt en vroeg aan de barman of ze een briefje m o c h t ophangen. Een vrouw die aan de bar zat, hoorde dat. D i e vrouw bleek aan de Keizersgracht een hotel te hebben gerund, dat ze net had verkocht aan een projectontwikkelaar, die er studentenkamers van wilde maken. T o e n mijn m o e d e r die projectontwikkelaar belde, had hij alleen nog de zolderkamer over, die we prompt huurden. Jarenlang heb ik dit alles afgedaan als s t o m toeval. Maar sinds kort denk ik er anders over. Iedereen had een briefje kunnen ophangen in dat café. Maar niet iedereen had door zijn naïeve opstelling sympathie gewekt, waardoor onbekenden h e m graag wilden helpen. D i e vrouw aan de bar was vast niet tegen iedereen gaan praten. Kortom: niet iedereen had dat s t o m m e toeval boven gekregen. Het is een spannende gedachte dat in elke situatie honderden mogelijkheden verstopt zitten, en dat het van je opstelling afhangt welke je boven krijgt. Iem a n d die directeur van een m u l t i national wU worden, komt waarschijnlijk verder m e t een zakelijke houding. Maar voor wie een kamer wil vinden, kan een beetje naïviteit geen kwaad.

Het sle

van het bed dan terugkomt in de tafel." "Aan de slecht afgewerkte kabel van de televisie kan ik zien dat dit een kamer op Uilenstede is." Tjebbe Witteveen, zevendejaars bedrijfswiskunde en informatica, is er duidelijk over: "Dat kan niet missen, zo ziet het er op bijna alle kamers daar uit. Het is wel een erg drukke kamer. De bewoner houdt zo te zien van fantasy. En van rockmuziek. Het lijkt me dat hier een jongen woont. Ik ken namelijk geen meisjes die van de Smashing Pumpkins houden. Het zou me niets verbazen als het iemand is die er alternatief uitziet." "Het is misschien een vooroordeel, maar volgens mij woont hier een meisje", zegt A m b e r Laurentius, vierdejaars rechten. "Dat denk ik omdat er fotolijstjes staan, dat zie je minder vaak bij jongens. Aan de aparte posters te zien, is ze een alternatief iemand. Maar ze is wel netjes. Het lijkt me een ruig meisje, anders had ze die barst in de spiegel allang gerepareerd." "Omdat ik binnen Uilenstede ben verhuisd, moest alles in één dag gebeuren", verklaan Mirte Eggenkamp haar inrichting zelf. "De gele kleur zat al op de muren, maar het is niet mijn favoriete kleur. Lila vind ik mooier. Omdat het vrij klein is, heb ik goed nagedacht over hoe ik het zo praktisch mogelijk kon inrichten. Maar als ik aan mijn bureau wil gaan zitten, moet ik me toch nog langs mijn kast wringen."

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Deze week gluren studenten en deskundigen in de kamer van tweedejaars oudheidkunde Mirte Eggenkamp, die op Uilenstede woont. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Hier woont iemand die een deel van haar persoonlijldieid in haar kamer laat zien" zegt trendforecaster Hanneke van der Linden. "Het is volgens mij wel een stoere meid. Aan de kaarten op haar deur en aan de posters kun je afleiden dat ze van Indie-rock houdt. Er zijn hier verschillende elementen. Ik denk dat ze graag wil reizen, ze is in elk geval een

avontuurlijk persoon. Dat blijkt uit de aankleding: de kleedjes liggen scheef en doen etnisch aan. Maar ze heeft ook een duidelijke voorkeur voor sprookjesachtige /anMiy-platen. Waarschijnlijk houdt ze van alternatieve scenes."

Wil JIJ ook met je kamer in /ld Vulvas' Of wil je commentaar leveren' Stuur dan een mailtje naar: ball97(g)zonnet.nl.

"Hier woont een beetje trendy, spiritueel type. Typisch een jarenzeventigkind met een Beadesposter en van die hippe boeddha's", vinden Sigrid van Kleef en Patrice Walop van internationaal designcentrum Wonen 2000. "Verder is de televisie heel modem, die aluminiumkleur is echt van de laatste paar jaar. Dit meisje wil het heel graag gezellig maken, door kaarten op te hangen en kaarsjes neer te zetten. Maar toch ze slaat de plank mis. Het geel op de muur bijvoorbeeld is wel warm, maar ook erg bepalend voor de sfeer. Wit kan net zo leuk zijn. Die kleedjes op de vloer k u n n e n echt niet, het wordt zo veel te rommelig. Ze kan ze beter wegdoen, net als het kleed op de tafel. D a n treedt er herhaling op o m d a t het h o u t

Mirte Eggenkamp

lodewijklens@hotmail.com

DE TAFEL VAN MELLE

Berend Vonk

Fuck alles! De hele dag fietsen, raften, parachutespringen en hardlopen is niet Fiens idee van vakantie. Fien is terug van vakantie. Het is haar niet aan te zien. Ze heeft een asgrauw gezicht en donkerblauwe wallen; één oog zit zelfs een beetje dicht. Haar haar staat verwilderd alle kanten op. "Kop dicht", snauwt ze, als Melle bezorgd zijn mond open doet. "Ik wil het V-woord de komende tijd niet horen." "Vakantie", sist ze, bij het zien van Melles niet begrijpende blik. Ze klimt op een barkruk en bestelt een dubbele whisky, die ze in een woedende teug achterover slaat. Melle neemt een paar minuten geduldige stilte in acht. "Alles kits, verder?", informeert hij voorzichtig. "Deze week nog

hertentamens?" Fien zet haar glas met een klap neer. "Fuck de hertentamens! Fuck vakantie! Fuck alles." "Right", knikt Melle ijverig. "Goed gesproken." "Oké, als je zo aandringt: ik heb de kuttigste vakantie ever gehad. Het was gruwelijk." Melle veert op. Rampzalige vakanties leveren vaak de fijnste verhalen op. "Ik haat Maartje voorgoed. Ik kan haar bloed wel drinken", vervolgt Fien. "Ik dacht dat ik haar een beetje kende, maar ze bleek al meteen stapelgek te zijn. Stond elke ochtend om vijf uur op om hard te lopen en moest de godganse dag fietsen, raften en parachutespringen, alsof de duivel haar achterna

zat. Terwijl ik alleen maar naar terrasjes wilde. We hebben trouwens twee weken lang regen gehad, en bij de eerste de beste storm scheurde de buitentent op vijf plaatsen open. De eerste week heb ik niet geslapen omdat Maartje paranoïde was. Ze hoorde elke nacht verkrachters rond de tent sluipen. De tweede week papte ze aan met onze kale, zestigjarige buurman - dat was pas echt een vunzige kerel - en trok ze zelfs bij hem in. H a d ik lekker de ruimte, maar ik werd gek van al die kreten op dertig centimeter afstand. Yuk." Ze trekt een vies gezicht. Melle bestelt twee dubbele whisky's. "Fien, ik geef toe: je hebt het niet makkelijk gehad." "Het ergste komt nog. Uiteindelijk probeerden we het uit te

praten, waarbij ik haar een tand uit de mond sloeg en zij mijn oog raakte. Ik vertrok, maar ik vergat dat zij de treinkaartjes en het geld had. Als je met een blauw oog liftend aan de kant van de weg staat, denken mensen de vreemdste dingen van je. Over het stuk van Parijs naar hier deed ik een volle week. De laatste dag zag ik Maartje met die lul voorbijracen. Ze zwaaiden nog naar me." Ze zwijgt even. "Jij een leuke vakantie gehad?", vraagt ze Melle vlak. Melle slaat zijn ene gebronsde been over de andere en slaakt een gelukzalige zucht. "Ik heb foto's bij me. Waar zal ik beginnen..." "Laat maar, we hebben wel weer genoeg geluld over vakanties, vind je niet? Hoe zit het met je hertentamens?"

Eenvoudige vakantiekost (twee personen) l blik kidneybonen 1 sjalot 1 blik tonijn 1 komkommer 1 handvol olijven 1 grote tomaat peper, zout, knoflook Snijd de sjalot is dunne schijfjes en hak de komkommer en de tomaat in stukjes. Laat het vocht van het blik met bonen door een kier uitlekken. Verdeel de helft van alle ingrediënten over twee plastic kampeerborden. Giet de overgebleven olie van de tonijn eroverheen. Op smaak brengen met de fijngesneden knoflook, zout en peper. (Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen