Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 536

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 536

9 minuten leestijd

AD VALVAS 6 JUNI 2002

PAGINA 4

vervolg Brieven

'De illusie van objectiviteit ben ik kwijtgeraakt in Afrika'

ICWall (1) In tegenstelling tot wat men uit het stuk in Ad Valvas van 30 mei kan afleiden, ging de studiemiddag van donderdag 23 mei niet over de icwall. De opening en demonstratie van de icwall was een week eerder. De studiemiddag ging over de mogelijkheden van digitale afbeeldingen in het onderwijs, en daarbij kwamen zowel zeer geavanceerde als zeer eenvoudige toepassingen aan de orde. Het was een middag voor, maar vooral ook door docenten, waarin docenten toepassingen van digitale afbeeldingen in hun eigen onderwijs voor hun collega's demonstreerden. Ik kan me goed voorstellen dat een verslaggever overdonderd wordt door de, inderdaad zeer indrukwekkende, techniek van de icwall, en zich afvraagt wat het alledaagse onderwijs met zulke geavanceerde techniek moet. Maar het toeschrijven van vergelijkbare eerste indrukken en twijfels aan de aanwezige, op dit terrein vaak ervaren of zeer ervaren docenten, doet hun en de waarheid geen recht. De aanwezige docenten realiseerden zich heel goed dat het niet gaat om de techniek op zich, maar om de uitdaging om zinvolle toepassingen van de techniek in het onderwijs te bedenken. Dat was waar economiedocent Fons Vemooij terecht op wees. Diegenen die na het lezen van het stuk denken dat het ICT-Onderwijscentrum zich in geheel nieuwe richtingen begeeft, kan ik geruststellen. Nee, onze 'techneuten' beheren de icwall niet; dat doen medewerkers van de faculteit Exacte Wetenschappen. Dat alles altijd mooier, groter en beter wordt met meer ICT in het onderwijs, is nog steeds niet onze mening. Evenmin gaan we massaal mensen naar de icwall sturen, of zeggen dat zij 3Dbeelden in hun onderwijs moeten toepassen, laat staan dat we mensen gaan leren om 3D-toepassingen te maken. Angsten en twijfels nemen we nog steeds zeer serieus door met docenten in discussie te treden; we hebben geen nieuwe strategie van wegwuiven ontwikkeld. Namens het ICT-Onderwijscentrum, Natascha Lubberding en Judith Schoonenboom

ICWall (2) Met enige verbazing lazen wij het artikel in Ad Valvas van 30 mei over de ICWall. Wat vooral opvalt is de nogal gebrekkige manier waarop Ad Valvas is geïnformeerd, waarschijnlijk doordat men met geen van de projectmedewerkers heeft gesproken en de uitnodiging voor onze opening van de visualisatiewand op 17 mei heeft afgeslagen. Bij die bijeenkomst demonstreerden vertegenwoordigers van het college van bestuur en vijf verschillende faculteiten talloze toepassingen op de ICWall, uiteenlopend van de nieuwbouwplannen van de VU tot het Systeem Aarde. Voor de bomvolle zaal (zie www.icwall.nl/opening-photos/) was de meerwaarde van deze technologie volstrekt duidelijk. Ondanks de aanloopproblemen die dit soort omvangrijke ontwikkelingen altijd met zich meebrengen, maakten de toepassers helder hoe breed inzetbaar de ICWall is. Het artikel wekt tevens de foutieve indruk dat de icwall een project van ICTO is (i.p.v. de faculteit Exacte Wetenschappen) en het verliest de dimensies nogal uit het oog (de wand is 5,5 bij twee meter, dus dertig vierkante meter is wel erg ruim ingeschat). Wij nodigen bij deze Ad Valvas graag bij ons uit, teneinde de informatieachterstand weg te werken en het krijt (en bord) tijdperk te ontstijgen. Henn Bal, Hans Spoelder, Luc Renambot, Desmond Germans, Tom van der Schaaf (FEW) Rob Heethaar (Geneeskunde), Sierd Cloetingh, Fred Beekman (FALW), Paul van der Stelt (ACTA)

Marijn Alders

Harold Kolkman heeft een zwak gekregen voor de African way of life

Hij zat negen maanden in Afrika voor zijn scriptie over de voor- en nadelen van een grensoverschrijdend safariparlt in Mozambique, Zimbabwe en Zuid-Afrika. Harold Kolkman won vorige week met zijn onderzoek voor cultuur, organisatie en management de Scriptieprijs (6000 euro) van het Nederlands Instituut voor Zuidelijk Afrika. Binnenkort vertrekt hij weer naar het gebied voor vervolgonderzoek. Peter Breedve d Wat zijn de vermeende voordelen van het wildpark voor de lokale bevolking? "De safaritoeristen die dat park zal trekken, vormen een nieuwe inkomstenbron. Denk aan traditionele zang en dans, de verkoop van lokale producten enzovoort. Met het geld dat dat oplevert, kan de bevolking zelf kleine bedrijven starten. Verder zal de plezieqacht geld opleveren. In het park zal wild worden uitgezet, zoals leeuwen, buffels en zebra's. Het schieten daarvan levert de jager een trofee op en de bevolking een bedrag van rond de tienduizend dollar en het vlees van het geschoten dier." Maar jij hebt zo je twijfels. "Inderdaad. T e n eerste maak je die gemeenschappen afhankelijk van een zéér instabiele inkomstenbron. In een periode van grote droogte sterven die beesten massaal en dan is het meteen afgelopen met de plezierjacht. Bovendien is er in Zimbabwe een vergelijkbaar project dat op z'n kont ligt sinds president Mugabe daar zijn offensief tegen de blanke grootgrondbezitters

ingezonden mededeling

Een paar dagen Londen? Al vanaf € 99,- p.p. Boek direct! Kijk op www.golondon.nl S=S^

OolondOïl.nl

voert, en zich dus geen toerist meer in Zimbabwe laat zien. Dat toont wel aan hoe onzeker deze tak van industrie is. Er is nog iets anders: de plannen voor deze soort van wildparken komen voort uit een typisch westerse manier van denken over grondbezit. De mensen in dat gebied zien de grond niet als eigendom, maar als iets dat zij in bruikleen hebben van hun voorouders. Ook wordt er nogal makkelijk gedacht over de afschaffing van de veehouderij in het gebied. Vee is daar echter niet gewoon een inkomstenbron, maar nauw verbonden met cultuur en religie. Tenslotte moet je er rekening mee houden dat in Afrika de corruptie welig tiert. Je kunt niet verwachten dat de uit dat wildpark gegenereerde fondsen eerlijk worden verdeeld." Jij noemt het project een vorm van neokolonialisme. "Je kunt je afvragen of er veel verschil is met het koloniale Afrika van tweehonderd jaar geleden. De plaatselijke bevolking wordt weggejaagd uit die safariparken, die dan een soort playground worden voor de westerse rijke elite, die daar ware slachtingen houdt onder de olifanten. En wat krijg je dan? Inheemse gemeenschappen die aan de rand van die wildparken in grote armoede leven en een intense wrok koesteren. Als dan een dorpeling ook eens een olifant schiet, heet dat opeens 'stroperij', waartegen het Wereld Natuur Fonds en prins Bemhard in het bijzonder, grootscheepse acties organiseert met complete helikoptereskaders." Is prins Bemhard een foute man? "Ik weet niet of ik dat zo wil stellen. Eigenlijk zou ik ook het woord 'neokolonialisme' niet moeten gebruiken, omdat ik graag onbevooroordeeld aan dat onderzoek wil beginnen. De vraag of die wildparkprojecten een vorm van neokolonialisme zijn, zou een uitgangspunt kunnen zijn. Maar de mogelijkheid moet open blijven dat het antwoord op die vraag 'nee' is." Maar je hebt duidelijk je reserves ten opzichte van organisaties als het WNP. "Ik heb aan den lijve ervaren dat de Afrikaanse werkelijkheid ingewikkelder is dan het WNF vaak voorstelt. Allerlei lokale complexiteiten spelen een rol: de relatie tussen dorpelingen

en dorpshoofden, die tussen veehouders en andere groepen die gebruik maken van dezelfde natuurlijke hulpbronnen, hekserij speelt een rol, en voorouderverering." Hekserij? "Als je daar met je kop boven het maaiveld uitsteekt, kun je de afgunst wekken van je buurman. Die loopt dan naar de medicijnman met de beschuldiging dat je aan zwarte magie doet en voor je het weet, ben je verbannen of zelfs gelyncht. Daar moet je rekening mee houden als je op grote schaal de veehouderij gaat afschaffen en vervangen door een industrie die de machtsverhoudingen enorm zal doen omslaan." Ben je tijdens je onderzoek wel eens in gevaar geweest? "Ik had eens afgesproken met een groep veehouders in een oud kerkgebouwtje om ze te interviewen, maar voordat ik maar een woord had kunnen uitbrengen, hadden ze al besloten dat ik een vertegenwoordiger van de overheid was die hun land kwam afpakken. T o e n werd de sfeer behoorlijk grimmig. Op dat moment zat ik vooral gefascineerd te kijken hoe bepaalde types de rest van de groep opzweepten, maar naderhand besefte ik dat honderd kilometer verderop, in Zimbabwe, blanken worden gelyncht wegens datzelfde wantrouwen en dat mij dat ook had kunnen gebeuren." De jury prijst de manier waarop jij jouw

eigen rol als onderzoeker betrekt in je scriptie. Maar is daardoor de objectiviteit niet in het geding? "Objectiviteit is een van de illusies die ik ben kwijtgeraakt tijdens mijn verblijf in Afrika. Er is geen sprake van een laboratoriumsituatie. Als onderzoeker ben je daar in die gemeenschappen aanwezig, je beïnvloedt het veld. Alleen daardoor is het al onmogelijk om objectief te blijven." En wat heeft het verblijf in Afrika met jouzelf gedaan? "Veel. Ik ging er als idealist naartoe. Ik zou ze daar wel eens even vertellen hoe het allemaal beter zou kunnen. Ik ben wel realistischer geworden door het politieke wespennest waarin ik terechtkwam. De meeste tijd en energie heb ik moeten steken in het wekken van vertrouwen onder de bevolking. Ook heb ik veel leeftijdgenoten ontmoet van wie je weet dat de helft statistisch gezien met Hiv is besmet. Dat heeft mijn wereldbeeld geweldig veranderd. Maar ik ben ook van Afrika gaan houden, zelfs van dat rode stof dat overal, in alle kieren en hoeken tot in je neusgaten toe zit. Ik heb een zwak gekregen voor de African way of life. Het is daar zo veel relaxter dan hier, de mensen hebben een totaal ander besef van tijd. Op een gegeven moment ben ik maar gestopt met afspraken maken om bijvoorbeeld half vier. Je moet gewoon 'in de middag' afspreken. Maar als je alle ellende in Afrika afzet tegen de warmte en de hartelijkheid van de bevolking, dan heb ik daar geweldig veel respect voor."

DE NIEUWE STELLING "Alles wat over hbo-studenten is gezegd, zou ook over reguliere studenten gezegd kunnen worden." Met die woorden reageerde het faculteitsbestuur van Sociaal-Culturele Wetenschappen in Ad Valvas op de kritiek van reguliere studenten, die vinden dat de grote groep hbo-instromers het niveau van hun opleiding naar beneden trekt. Ook veel hbo'ers waren ronduit beledigd. Hebben ze gelijk? Geef ongezouten je m e n i n g over de stelling:

Reguliere studenten moeten stoppen met zeuren over hbo'ers Reacties en suggesties voor nieuwe (actuele) stellingen mailen naar: redactie(a)advalvas.vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's

Ad Valvas 2001-2002 - pagina 536

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 2001

Ad Valvas | 596 Pagina's