Ad Valvas 2001-2002 - pagina 94

AD VALVAS 27 SEPTEMBER 2001

AD

PAGINA 6

Studenten over hun ervaringen in een ander land

Leerschool buitenland Andere eetgewoonten, een confrontatie met armoede of een politiek klimaat waarin je moet oppassen wat je zegt. Een tijdje studeren in liet buitenland is meer dan college lopen aan een vreemde universiteit. Wie terugkomt, is vaak een ander mens.

Lideweii Bosman "Studenten krijgen in d e r d e w e reldlanden het m e e s t e te m a k e n m e t een cultuurshock", vertelt Arianne van Andel. Zij begeleidt naast haar studie theologie sinds drie jaar buitenlandse studenten aan de vu en studeerde zelf tien m a a n d e n in Chili. "In India bijvoorbeeld, zul je m e n s e n op straat zien sterven. D a n m o e t je sterk genoeg in je s c h o e n e n staan o m toch verder te gaan." Want je staat er als buitenlandse student in een derdewereldland vaak alleen voor, weet Arianne. D e telefoonverbindingen en a n d e re communicatiemogelijkheden m e t het thuisfront zijn vaak slecht, waardoor studenten h u n ervaringen niet m e t e e n aan familie kwijt kunnen. Ook in Chili, weliswaar geen derdewereldland, waren de culturele verschillen m e t Nederland groot. Arianne m o e s t s o m s oppassen wat ze zei, want de nasleep van het r e g i m e - P i n o c h e t is in het land n o g sterk voelbaar. "Mensen leven er in angst. Contacten blijven oppervlakkig zolang ze je niet kennen." Ze zat eens m e t een Chileense vriendin in een taxi en vroeg iets over Pinochet. D e vrouw waarschuwde haar niet z o m a a r in het openbaar daarover te praten: de taxichauffeur kon wel eens iets doorspelen aan de regering. Voordat Arianne naar Chili vertrok, m o e s t zij ook een formulier ondertekenen waarin stond dat zij zich niet zou b e m o e i e n m e t de politiek in het land.

Siësta In West-Europese landen hebben studenten uiteraard m i n d e r m o e i te o m zich aan te passen. Maar ook daar is het vaak wel even w e n nen. Zo kan een taalbarrière ervoor zorgen dat m e n s e n v e r e e n z a m e n , of een studieachterstand oplopen. E n lange siësta's zoals in Spanje is een gemiddelde N e d e r landse student ook al niet gewend. Het verblijf in ChUi heeft Arianne veel geleerd over hoe je een buitenlandse studieperiode het beste kunt voorbereiden. Zo raadt ze studenten aan o m in elk geval v a n tevoren een talencursus te volgen en zich te verdiepen in de geschiedenis en cultuur van het land waar ze naartoe gaan. E e n periode in het buitenland heeft altijd invloed op je p e r s o o n lijkheid. "Mensen hebben na zo'n reis veel m e e r levenservaring en kijken heel anders tegen dingen aan dan ervoor", aldus Arianne. Voor s o m m i g e n is terugkomen eigenlijk moeilijker dan weggaan. "Dan m o e t e n ze ineens h u n g e w o ne leven in Nederland weer oppakken." D a t acclimatiseren kan s o m s wel een halQaar duren.

Miriam Klous eet 's middags liever een salade dan goulash

'Alles moest langzamer, zelfs lopen' M i r i a m K l o u s (24) ging v o o r h a a r studie bewegingswetenschappen vorig jaar vijf m a a n d e n n a a r M o n t pellier. Z e m o e s t erg w e n n e n a a n d e F r a n s e g e w o o n t e o m t w e e keer per dag w a r m te eten. "Net als veel andere Nederlanders ben ik gewend alles in één keer op mi)n bord te scheppen en het vervolgens snel naar binnen te proppen." Dat was in Frankrijk niet de bedoeling. "Iedereen wachtte relaxed op elkaar met eten, zelfs als je je glas met water nog niet had leeggedronken." En salade at je niet tegelijk met het andere eten, maar erna. T o e n de zomer naderde, stapte Miriam toch weer over op haar Nederlandse eetpatroon. "Goulash met njst terwijl de temperatuur buiten opliep tot 35 graden, werd me te veel van het goede. Ik eet liever 's middags een frisse salade en 's avonds een warme maalnjd." De hitte van de zomer beheerste het

leven in de Franse stad. Miriam merkte dat ze alles wel langzamer móest doen. "Zelfs lopen moest langzamer." Maar de Franse relaxedheid kon haar ook behoorlijk irriteren. "Fransen nemen echt overal de tijd voor. Zo moest ik ergens twee uur wachten op een simpele buskaart!" Zoals algemeen bekend, doen Fransen weinig moeite om buitenlanders te verstaan of Engels te spreken. Daardoor ging Miriam op de campus maar met een select groepje mensen om. "Je gaat natuurlijk niet praten met mensen die geen zin hebben om je te begrijpen." Behalve met het nationalisme van de Fransen kwam M i n a m tijdens haar verbhjf in Montpellier ook in aanraking met de Franse bureaucratie. Overal werd streng gecontroleerd of alles wel volgens de regels ging, ook in de flat waar Miriam woonde. "Wij mochten bijvoorbeeld geen koelkasten hebben, waarschijnlijk omdat het een nogal vervallen gebouw was. Appara-

ten die bij het naar binnen dragen werden ontdekt, kwamen er niet in." Zelf slaagde ze erin om 's nachts over een hek toch een klein campingkoelkastje naar biimen te smokkelen. Ze is | nog dankbaar dat de schoonmaakster, die haar zag, haar niet heeft aangegeven. Ook een sportkaart bemachtigen was niet eenvoudig. "Ik moest eerst een gezondheidsverklaring halen bij de dokter voordat ik toegang kreeg tot de sportzalen. Heb je geen verklaring, dan kom je er ook echt niet in." Haar ervaringen hebben Miriam, die vóór haar Franse reis nog bij haar ouders thuis woonde, veel zelfstandiger gemaakt. Begm november vertrekt ze weer naar het buitenland, dit keer naar Oostenrijk. Ze heeft gehoord dat de Oostenrijkers erg vriendelijk zijn tegenover buitenlanders. "Maar waarschijnlijk zal ik het daar ook makkelijker hebben omdat ik de Duitse taal^ beter onder de knie heb van Frans.' (LB)

AE

st« de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen