Ad Valvas 2001-2002 - pagina 144

AD VALVAS 18 OKTOBER 2O0! PAGINA 4

Jessica Hardeman

De stelling Controle? S i n d s d e a a n s l a g e n in d e V S klinkt d e r o e p o m s t r e n g e veiligh e i d s m a a t r e g e l e n steeds luider. O o k o p d e universiteit z o u d e n t e r r o r i s t e n k u n n e n toeslaan of bijvoorbeeld c h e m i c a l i ë n stelen. M o e t e n we daarom maar wat vrijheid i n l e v e r e n e n a a n d e poorten van de V U onze identiteit laten c o n t r o l e r e n ? Bert Musschenga, medewerker van het Bezinningscentrum; "Het idee dat je met een identiteitscontrole kwaadwillenden buiten de deur kunt houden, is naïef. Kijk naar de pasjescontroles bij voetbalwedstrijden. Mensen met een stadionverbod weten toch binnen te komen op pasjes van een ander. Voor terroristen zal het helemaal geen probleem zijn om aan valse identiteitsbewijzen te komen." D a p h n e L e n t j e s , derdejaarsstudente archeologie: "Lopen we nou niet een beetje hard van stapel? Natuurlijk is het ernstig wat er in New York is gebeurd, maar dat betekent nog niet dat we hier op de v u in de rats moeten gaan zitten dat we overvallen worden door enge types met tulbanden op hun hoofd die chemische wapens willen maken in het wis- en natuurkimdegebouw. Laten we het hoofd koel houden en niet dit soort nare ideeën gaan verspreiden." Hans Nelen, criminoloog: "Het valt me op dat er dezer dagen vaak voor wordt gepleit om bijvoorbeeld veiligheidsdiensten meer bevoegdheden te geven. Zelfwas ik twee maanden geleden betrokken in een discussie over de veiligheid op Schiphol. De leiding ergerde zich toen aan het trage tempo waarmee de marechaussee controles uitvoerde, omdat dat de economische belangen zou schaden. Na de aanslagen van 11 september draaide de stemming om als een blad aan de boom. N u is de rol van diezelfde marechaussee opeens een vanzelfsprekendheid. We moeten ons niet door emoties laten meeslepen en ons de vraag stellen of we verworvenheden als het recht op privacy echt willen opofferen in ruil voor meer veiligheid. Volgens mij is dat een schijnveiligheid. Ik wil niet meteen allerlei Big Brother-scenario's uit de kast trekken, maar ik vind wel dat je grenzen moet stellen. Zelfs als die identificatieplicht hier aan de vu haalbaar was, hoe effectief zou die dan zijn? Mensen die kwaad willen komen het gebouw toch wel in." Frank de Leeuw, student beleid, c o m m u n i c a t i e en organisatie: "Volgens mij is het waanzin om te veronderstellen dat de vu iets oplost door de identiteit van de 'bezoekers' te controleren. Het zegt niets over mijn bedoelingen als mijn identiteit niet juist is! Ik studeer toevallig aan de vu. N o u en? Ook een terrorist moet ergens kunnen studeren. Waarom zou je je een hoop trammelant op de hals halen als je daarmee voornamelijk de onzekerheid van de vu-bevolking vergroot? Wie 'gepakt' wordt met een vals identiteitsbewijs staat meteen als crimineel te boek. Is dat wat we willen in een vrije samenleving?" Ria Vergouwen, hoofd facilitaire dienst: "De identiteit controleren kan hier niet. Het vu-gebouw is openbaar, toegankelijk voor alle bezoekers, net als bijvoorbeeld een ziekenhuis. Het recht van toegang is overigens niet hetzelfde als het recht om in het gebouw bepaalde activiteiten te houden, bijvoorbeeld politiek te bedrijven. Bij voetbalstadions wordt wel gecontroleerd, maar dat wordt ook vantevoren aangegeven. Daarnaast hebben voetbalstadions de benodigde capaciteit, dat is aan de vu allemaal niet het geval." (PB)

I k kan op mijn cv zetten dat ik de Nobelprijs lieb gewonnen' Naam: Jessica Hardeman Leeftijd: 22 jaar Relatie: vriend Reinoud Studie: vijfdejaars Nederlands recht Woonplaats; Amsterdam. Van 28 augustus tot 14 december Brooklyn, New York, wegens stage bij de Verenigde Naties Schreef dagboek over: het leven in New York na het begin van de bombardementen op Afghanistan. Zondag 7 oktober Vandaag wil ik naar het Empire State Building met Willemijn, een vriendinnetje dat mij is komen opzoeken. Het is heel fijn om even iemand van het thuisfront hier te hebben. In Nederland begrijpen de mensen toch niet écht hoe het hier nu is na de aanslagen van 11 september Voor Willemijn is het best gek. Veel toeristische attracties zijn gesloten; ze kan dus lang niet alles zien. Ze is echt voor mij gekomen. Gelukkig is het Empire State Building wel open. O m 15.00 uur staan we bovenop en kijken uit over de stad. Het gebouw is dan wel lager dan de Twin Towers waren, maar heeft nog altijd 86 verdiepingen. We kijken naar de plek waar vroeger de torens stonden. Soms ruikt het nog steeds verbrand in de stad en zie je nog rook van de rampplek afkomen. Ik ben niet helemaal op mijn gemak, merk ik. Ik kijk regelmatig om me heen of ik niet iets verdachts zie. Als we terugwillen naar mijn appartement, doet de metro het niet. Het is moeilijk om een taxi te vinden, maar als dat eindelijk is gelukt zien we onderweg naar Brooklyn overal politie en we horen sirenes. Thuis zetten we snel CNN aan. Dan begrijpen we dat de bombardementen op Afghanistan zijn begonnen. Er worden nieuwe vergeldingsacties verwacht, mogelijk op bruggen en tunnels. Dus daarom deed de metro het niet. Maandag 8 oktober Onderweg naar mijn werk, nu weer wel in de metro, probeer ik er niet te veel aan te denken dat dit een doelwit voor terroristen kan zijn. De meeste New Yorkers doen dat, merk ik. Iedereen praat over de oorlog en mensen zijn bang, maar je kunt niet je hele leven stilleggen. Dus gaat iedereen

toch gewoon in de metro. Ik moet vandaag mensen van 190 ambassades in New York uitnodigen voor een workshop over treaty interpretation. Daarna help ik mijn stagebegeleidster met de organisatie van weer een andere workshop, voor civilian peacekeepers in Bosnië. De VN is zo groot, dat het alleen al dagen kost om de goede personen aan de telefoon te krijgen. 's Avonds rooster ik marshmellows met Willemijn in een restaurantje op Union Square. Mijn twee Amerikaanse huisgenootjes hebben een fantastische groep vrienden, met wie ik veel omga. Zodoende ken ik allemaal leuke adresjes waar de echte New Yorkers komen en niet alleen maar toeristen. Woensdag 10 oktober Ik ben laat, dus ik doe net als de Amerikanen: ik ren naar mijn werk met een kop koffie in mijn hand. In mijn lunchpauze loop ik even een paai blokken om. Overal hangt nog steeds de Amerikaanse vlag en ik zie nog steeds veel posters met de tekst ^God bless America' of 'We shall overcome'. Vrijdag 12 oktober Alweer laat. Vandaag is dat extra pech. Als ik om half tien bij het Secretary Building kom, het hoofdgebouw van de VN, zie ik allemaal briefjes op de deur hangen; Kofi Annan en de VK hebben de Nobelprijs voor de vrede gewonnen! Annan is vanmorgen uit zijn bed gebeld, en heeft zojuist op kantoor het personeel toegesproken. Ik vind het wel heel erg dat ik dat heb gemist. Tot nu toe heb ik Annan maai één keer gezien, toen burgemeester Giuliani de VN toesprak na de ramp. Hij is heel klein, maar wat een indruk wekkende man. Als hij binnenkomt, wordt iedereen stil. Hoewel het een bijzondere dag is, moeten we toch gewoon ons werk doen. Wel maken we de hele dag grapjes: de Nobelprijs is aan de hele VN toegekend, dus ook aan ons. We kunnen dus op ons cv zetten dat we de Nobelprijs hebben gewonnen! Op CNN zijn 's avonds allemaal programma's over antrax, oftewel miltvuur. Geen nieuws waar je vrolijk van wordt. Toch ga ik later op de avond uit met vrienden en mijn huisgenootjes. We zitten tot zes uur in een bar. Dan nemen we een taxi naar huis.

Jessica Hardeman was nét te laat voor de toespraak van VN

Korter studeren zou verenigingscultuur bedreigen

Studentenverenigingen bezorgd over BaMa D e Landelijke K a m e r v a n V e r e n i g i n g e n ( L K v V ) m a a k t zich z o r g e n over d e gevolgen v a n b a c h e l o r m a s t e r s t r u c t u u r ( B a M a ) in h e t h o g e r onderwijs. V e r t e g e n w o o r d i gers v a n d e a l g e m e n e gezelligh e i d s v e r e n i g i n g e n u i t h e t hele l a n d b u i g e n zich o p 19 e n 2 0 o k t o b e r over d e p r o b l e m a t i e k . De studentenverenigingen zijn vooral bang dat de leden steeds jonger worden en dat ze in aantal afnemen, evenals het aantal activiteiten dat verenigingen organiseren. Dat gevaar zou dreigen doordat veel studenten na de bachelorfase met hun studie zouden stoppen. Deze fase duurt bij de universiteiten drie jaar, één jaar minder dan het huidige doctoraal. "In Engeland stroomt maar liefst veertig procent van de studenten na de bachelorfase uit", zegt voorzitter Fabian Horsting van de LKvv. "En ondanks de kortere bachelorfase lonkt het buitenland steeds meer, zeker nu je je studiefinanciering mee mag nemen. Bovendien trekt het bedrijfsle-

ven steeds harder aan de student, bijvoorbeeld door masteropleidingen te betalen." De LKvv acht deze grotere keuzevrijheid een verrijking van het individuele studentenleven, maar ziet gevaren voor verenigingen. Horsting: "Een van de gevolgen is dat heel verantwoordelijke taken als de introductie en de rechtspraak in handen komen van heel jonge leden, terwijl je daar het liefste toch wat oudere en ervarener mensen voor hebt." Om de 46 aangesloten verenigingen voor te bereiden op de ontwikkelingen, staat het jaarlijkse BOM-weekend (beleid, organisatie en management) van de overkoepelende club dit keer in het teken van de BaMa-problematiek. Tijdens dit weekend zullen vertegenwoordigers van bedrijven met afzonderlijke studentenverenigingen om de tafel gaan zitten om te bekijken welke gevolgen de BaMa-structuur voor elke vereniging zal hebben. "Er wordt dan gekeken hoe een vereniging specifiek in elkaar zit. Op basis daarvan krijgen we een soort persoonlijk advies", aldus Nynke van

der Zijl, preses van studentenvereniging LANX. Zij maakt zich overigens niet alleen zorgen over de uitstroom na de bachelorfase. "De studiedruk wordt in de BaMa-structuur nog hoger. Ook als mensen na de bachelorfase doorgaan

met een master, houden ze nauwelilk tijd over om zich naast hun studie te ontwikkelen. Dat is niet alleen ven e lend voor de studentenverenigingen, maar ook voor bedrijven. Want wat voor mensen schop je dan het bedrijfsleven in?" (WK/HOP, MP)

DE NIEUWE STELLING Een beetje vliegdekschip heeft een eigen fitnesscentrum, een kapsalon, een zwembad, een bioscoop en een supermarkt, lazen we deze week in de krant. Aan de vu hebben we nog niet eens een hakkenbar. Zo wordt het natuurlijk nooit wat met dat vu-gevoel. Want zeg nou zelf, zouden voorzieningen als een sportzaal, een zonnecentrum of een kruidenier in het hoofdgebouw niet ontzettend handig zijn? Geef ongezouten je m e n i n g over de stelling:

Op de VU is een liakl^enbar liard nodig Reacties en suggesties voor nieuwe (actuele) stellingen mailen naar: redactie(advalvas.vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen