Ad Valvas 2002-2003 - pagina 556

AD VALVAS 12 JUNI 2003

PAGINA 16

Het sleutelgat P>",,jg,-

'Al die truitjes moeten weer in nnijn broek' Dames-wc's, begane grond hoofdgebouw, vrijdag 14.00 uur Meisje 1 (staat voor de spiegel haar handen te wassen): "Ben je nou klaar, San?" Meisje 2 (op de wc): "Bijna." "Wat ben je dan allemaal aan het doen?" "Wacht nou even." "Ja, Ik bedoel: Ik sta hier al tien minuten." (Meisje 2 doet de wc-deur open en sjort nog wat aan haar riem.) "Hèhè. Ja, weet je, ik heb dan al die truitjes aan en die moeten dan allemaal weer In mijn broek, weet je wel. Zo lastig." u

rt

"En mijn haar wil ook niet zitten. Vind jij dat het kan zo?" "Hier, je moet deze pluk achter je oren doen." (Meisje 1 frunnikt aan het haar van haar vriendin.) "Jij hebt trouwens ook best een leuk truitje aan. Hoe kom je daaraan?" "O, gewoon van HM." "Ik heb zin om naar McDonald's te gaan. Weet jij of er hier een in de buurt is?" "Vast niet." "Anders moeten we naar station WTC." "Daar zit er ook geen." "Nee, maar daar zit wel zo'n broodjeszaak. Dan halen we wel een saucijzenbroodje ofeo. Ga je mee?" "Oké." (MP)

i

f r"^

f l f l f l f l

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die Indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Elsbeth Fraanje. Deze vijfdejaars Frans betaalt 147 euro per maand voor een kamer in De Baarsjes. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Hier woont iemand die óf plastic sinasappels heeft gekocht, óf daadwerkelijk op zijn vitamines let", aldus Luuk van Huet (24), voorzitter van Woord en Beeld-studievereniging Paragone. "Ik vraag me af of dit de kamer van een praktiserende chnsten is. Ik zie op het bureau wel een tekst over Jezus staan, maar ik zie nergens een kruisbeeld of iets dergelijks. Wel een pluspunt IS dat ik uit de flyer opmaak dat de bewoner naar de Nuit de Poesie is geweest. Die is georganiseerd door de letteren verenigingen. Waarschijnlijk is het een letterenstudent. Een studie Frans zou de Asterix-fetisj verklaren."

lil ƒl i f l f l l

^£ ^

i l f l

"Oranjerood met roze was vroeger de ergste kleurencombinatie die je kon maken", vertelt Helen Westgeest (45), docent kunsttechnologie. "Het is gek dat de mensen dat toen zo lelijk vonden, want het staat juist mooi. Je ziet het nu ook wel m grands cafés, dan zijn er bijvoorbeeld placemats in die kleuren. Hier doet het 't erg goed, de kussentjes passen er ook prima bij. Wel krijg je al snel een overkill, maar hier kan het door die rustige bank. Het is heel gedurfd en ik hou wel van dat soort durf. Ik hoop dat dit de kamer van een kunsthistoricus is. Anders kan de persoon in kwestie zich hier aanmelden." "Dit is tuttig ingericht, sorry hoor", zegt Rawi Ramautar (23), vijfdejaars farmacocheraie en scheikunde. "Ik zie nergens bierflesjes staan. Een man zou niet zo snel voor rode muren kiezen, dus dit is het interieur van een vrouw. Volgens mij is het iemand die van blokken houdt. Want ik zie aardig wat boeken in deze kamer staan. Ik denk dat ze economie of psychologie of zoiets studeert. Een bèta-student zou zich niet zo bezighouden met het inrichten van een kamer."

"Waar is de televisie?", vraagt Danielle T a b bers (25), student maatschappelijke vraagstukken en beleid verkort. "Het is een kleine kamer, maar behalve een tv staat alles erin. Het ziet er ook gezellig uit. Vooral die openslaande balkondeuren zijn gaaf Zo'n balkon is heerlijk. Dan kun je tenminste naar buiten. Wel vmd ik de muren erg druk, die zouden op mij af komen. Maar ik heb beroerdere kamers gezien." "Ik woonde al drie jaar in Amsterdam toen ik deze kamer kreeg", vertelt Elsbeth Fraanje zelf. "In die ti)d woonde ik telkens in tijdelijke kamers, die vaak al gemeubileerd waren. In het begin ben je nog kntisch, maar als de tijd begint de dringen moet je toch iets aannemen. Deze kamer is niet zo groot, maar ik heb 'm zo ingedeeld dat het redelijk ruim lijkt. Zo heeft mijn vriend van mijn bed een hoogslaper gemaakt. De meeste meubels heb ik trouwens van de straat. Dat leren bankje heb ik eens om twaalf uur 's nachts met mijn vriend over straat getild." Wil JIJ ook met je kamer in Ad Valvas? Of wil je commentaar leveren' Stuur dan een e-mail naarft)al@advalvasvu.nl

tA. j ? ^ f ¥ 1 f""* i ^aa,

.'-V-

TT^^^iïi m

^y

^— ' *^

>/

i

^ Berend Vonk

Zeven studenten wonen samen in een achttiende-eeuws pand. Dan wordt een van hen dood gevonden. En al snel sterven er meer. Wie is hier aan het moorden? Aflevering 23 van het Ad Valvas-feuilleton. Annette Wiesman Wat vooraf ging: Constance onderzoekt letjes kamer en wordt betrapt door Enzo. Charlie besluit over te gaan tot chantage, nu ze weet wie de moordenaar is. De aanval is tenslotte de beste verdediging. Denkt ze, maar dat blijkt een misvatting. Hassan slaat een ongelezen bladzij van de krant om. Hij probeert het normale leven zo veel mogelijk weer op te pakken, maar sinds de moord op Robin wil dat maar niet lukken. Hij IS zijn concentratie kwijt. Alles gaat langs hem heen, tegenwoordig. In de keuken naast hem staat Benno ijverig worstjes te marmeren. Die nieuwe jongen lijkt wel gek; elke avond smds hi) hier woont staat hij worstjes te barbecuen op het dakterras. Waarschijnlijk geïmporteerde folklore uit dat dorp Vlagrwedde. Hassan snuift. "Wat komt er

toch een vreemde schroeilucht uit de gang", zegt hij. "Je hebt de barbecue toch niet m je kamer opgesteld, dit keer?" Benno lacht zijn hinnikende lach. "Waarschijnlijk is Charlie bezig met een van haar rituelen", zucht Hassan. "Ik ruik haar wierook." Enzo kijkt Constance boos aan. Ze lijkt zich niet gegeneerd te voelen door het feit dat ze betrapt is bij het snuffelen m andermans zaken. Integendeel, ze geeft hem het gevoel dat de rollen omgekeerd zijn. Alsof hij het is die in het beklaagdenbankje staat. IVIet haar ietwat bolle ogen kijkt ze strak terug. Ineens valt hem iets op. Het zijn de ogen van Bep die hem aanstaren, onmiskenbaar. Langzaam begint er iets te dagen. "Ik ben hier om mijn dode zusje te wreken", zegt Constance. Zelfs haar stem heeft dezelfde raspende ondertoon als zijn ex. Waarom is Enzo dat niet eerder opgevallen? "Bep", mom-

pelt hij. Constance doet een stap in zijn richting. Haar bolle ogen hypnotiseren hem bijna. Enzo kan alleen maar verstijfd toeluisteren. "Maanden geleden belt ze me om te vertellen dat ze zwanger is. Van een huisgenoot. Blij is ze er niet mee." Enzo slikt. Zijn zorgvuldig weggestopte herinneringen worstelen zich naar boven. D e euforie toen Bep hem het nieuws vertelde. De frustratie toen bleek dat ze abortus had gepleegd, gevolgd door pure haat toen ze het ook nog eens uitmaakte. "Kort daarop wordt ze dood gevonden", vervolgt Constance toonloos. "De politie arresteert niemand. Ik besluit op onderzoek uit te gaan en doe hier de meest interessante ontdekkingen." Enzo schraapt zijn keel. "Aha", mompelt hij schaapachtig. "Wil je niet weten welke?", vraagt ze. Er klinken voetstappen. letje komt hijgend aanlopen. Ze werpt haar blokfluit op bed en laat zich op haar stoel vallen. "Alles goed?", vraagt ze vrolijk. Constance glipt langs Enzo heen de gang op. Enzo trekt letje naar zich toe en omhelst haar zo hard dat ze bijna stikt.

"Die Charlie doet me denken aan Enzo toen hi) nog in Vlagtwedde woonde, wist je dat?", babbelt Benno er vanuit de keuken op los. " T o e n was hij ook zo'n bijgelovig type. Voor schooltentamens nam hi) altijd drie enorme teddybeermascottes mee en vooraf mocht je hem absoluut niet aanspreken, want dat bracht zogenaamd ongeluk. Later bleek dat hij gewoon zijn mond vol had met spiekbriefjes en dat er gestolen tentamenantwoorden in die mascottes zaten. D u s die bijgelovigheid had best een praktische.kant." Hij lacht zijn hinnikende lach. "Het werd een hele rel. D e docent die het ontdekte stierf zelfs aan een hartaanval, had zich kennelijk te druk gemaakt. Heel begrijpelijk dat Enzo uiteindelijk deze kant op is gekomen. Kon hij zijn leven weer lekker overnieuw beginnen. Fris, als een onbeschreven blaadje." "Goh", krabt Hassan zich bedachtzaam aan zijn ongeschoren km. "Zo'n Enzo toch." Er komt een knetterend geluid uit de gang. D e schroeilucht is nu enorm. Hassan springt op en rent de gang in. Kleine vlammetjes lekken onder Charlies deur door. "Brand!", gilt hij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen