Ad Valvas 2002-2003 - pagina 260

AD VALVAS 1 9 DECEMBER 2002

PAGINA 8

AD VAL

Uitslag column wedstrijd 'De VU in 2012'

Zo ver is het niet, het jaar 2012. Toch biedt de wereld, volgens de \J deelnemers van de Ad Valvas­columnwedstrijd, over tien jaar een geheel andere aanblik.

Tr

Martine Postma 'Hoe ziet de vu er over tien jaar uit?', vroeg Ad Vahas vorige maand aan studenten en medewerkers. Komt de toekomstdroom van het college van bestuur uit en wordt de universiteit hét bruisende kennisbolwerk temidden van de bedrijven, winkels en culturele instellingen op de Zuidas? Of holt het hoger onderwijs door aanhoudende bezuinigingen steeds verder achteruit en moet de vu, gedreven door geldnood, de helft van haar faculteiten afstoten? Zeventien mensen ­ acht studenten, zeven wetenschap­ pers en twee met­wetenschappelijk medewerkers ­ stuur­ den een column met hun toekomstvisie in. De inzendin­ gen, zo merkte de jury ­ bestaande uit collegevoorzitter Wim Noomen, journalist en socioloog Gert Peelen, Ad Kafoa.s­eindredacteur Martine Postma en tweedejaarsstu­ dente woord en beeld Lysette van Geel ­ al snel op, vie­ len grofweg in twee categorieën uiteen: sombere en opti­ mistische, waarbij de categorie 'somber' met dertien stuks veruit de grootste was. In veel van deze columns hangt de beklemmende sfeer van George Orwells 1984; de grijze gebouwen op de cam­ pus worden omringd door nog grijzere wolkenkrabbers, smog hangt in de straten en studenten in identieke grijze uniformen (niet te verwarren met de zwarte pakken die de ordedienst draagt) lopen zwijgend de universiteit in, waarbij een apparaat hun toegangspasjes scant. De slepende oorlog in Irak f^ heeft een energiecrisis ver­

oorzaakt, waardoor je 's winters ook binnen handschoenen moet dragen en alleen kinderen van rijke ouders kunnen de torenhoge collegegel­ den voor de masterstudies nog betalen. Exacte weten­ schappen studeer je aan de Akzo Nobel­faculteit, 'nutte­ loze' studies zijn opgeheven, iedereen heeft RSI en tot overmaat van ramp zijn de liften nog steeds niet gerepa­ reerd. Ook in de optimistische columns is een geheel andere tijd aangebroken; het grijze hoofdgebouw heeft plaatsge­ maakt voor een piramide van glas, waarin de wetenschap zichtbaar wordt gemaakt voor de buitenwereld, het col­ lege van bestuur heeft kantoorpanden opgekocht voor studentenhuisvesting, de Fontein der Wetenschappen klatert op het bomenrijke binnenplein en Ad Valvas heeft zich ontwikkeld tot hét nationale opinieblad op weten­ schapsgebied. Hoewel collegevoorzitter Noomen begrijpelijkerwijs erg mgenomen was met de euforische column getiteld Victo­ rie voor de vu van Anne Fortuin en andere juryleden veel voelden voor het absurde verhaal De PARAVU van Bert Boekschoten, gaat de prijs ­ een kerstpakket van de Wereldwinkel ­ naar Han Kemper. De jury vond de titel die hij oorspronkelijk voor zijn column had bedacht, Déjd vu, weliswaar erg saai, maar de inhoud sprak tot aller verbeelding. Bovendien legt Kemper in zijn column een warme belangstelling voor kerstpakketten aan de dag, reden waarom de jury hem niet teleur heeft willen stellen.

"^^i

O ^ ^

o

A

T

O

o*

is besi gscen tslag, lan de EopatI

O ' ^

ten, ei defac

e ,0

# .

\\

Alles wordt weer eens anders 'Gelijk het gras is ons kortstondig leven", neuriede emeritus professor

^r.^ N

6; Twaalf prachtige kaarsen

n >

^s:^\ =yrTS/

Het is vrijdag 23 december en reeds mijn laatste werkdag van 2012. De vu is een van de laatste universiteiten die nog gedeeltelijk in bedrijf zijn, maar zal wegens de energiecrisis haar deuren voor een volle maand sluiten. Het is een hele reis om dezer dagen op je werk te komen. De oorlog in Irak sleept zich al jaren voort en de regering heeft begin dit jaar het onvermijdelijke gedaan. Het is verboden met de auto te reizen en het openbaar vervoer is vorige maand stilgelegd. Rest mij niets anders dan de dertig kilometer elke dag met de fiets te overbruggen. Mijn conditie vaart er wel bij en niet alleen ik; het WVM heeft voor het eerst sinds 2002 weer een stijging van de levensverwachting geconstateerd. Het is nog half donker als ik in het hoofdgebouw aankom. De werkzaamheden aan de lif­ ten, tien jaar geleden begonnen, zijn gestaakt en ik neem dus noodgedwongen de trappen. Het trappenhuis is tegenwoordig druk bevolkt en dé plaats waar genetwerkt kan worden. Vanuit een raam zie ik grote containers vol met pc's, printers, kopieerders en scanners die overbodig zijn geworden smds de distributiemaatregelen. Op de even dagen mogen alleen op de even verdiepingen enkele resterende pc's en kopieerapparaten worden gebruikt. Tussen twaalf en twee kunnen we telefoneren, maar alleen lokale gesprekken. Als ik aan mijn bureau ga zitten, vormen pen en papier nog de enige hulpmiddelen. Het is koud op mijn kamer en mijn gebreide handschoenen, waarvan de toppen zijn afge­ knipt, komen goed van pas. Ik ben bezig een onderwijssyllabus te herschrijven en onder­ zoeksresultaten in een artikel te gieten. Gelukkig heb ik indertijd prints van mijn data­ base gemaakt, zodat ik met een op zonne­energie werkende rekenmachine noodzakelij­ ke berekeningen kan maken. Om twee uur ga ik mijn laatste college geven en zoek het doosje met krijtjes op om het restant studenten dat er nog niet de brui aan heeft gegeven om hier te studeren, op hun tentamen voor te bereiden. Om halfvijf begint het al weer te schemeren en besluit ik maar huiswaarts te gaan. Bijna vergeet ik mijn kerstpakket af te halen in de forumzaal. Nieuwsgierig open ik de doos en jawel, de vu heeft het beste met haar medewerkers voor: op de zwarte markt hebben ze voor ieder van ons twaalf prachtige kaarsen bemachtigd. Achterop de fiets rammelen ze tegen elkaar en houden de gedachte levend aan de gezellige vlammetjes die de komende donkere dagen zullen opvrolijken. Han Kemper, hoogleraar gezondhetdkunde bij de medische faculteit

SWA

Neerslag terwijl hij met zijn paraplu een aanstormende bus tot stil­ stand maande. Hij stapte in, haalde zijn 65+ kaart door de scan­ ner en ging zitten. De bus vervolgde zijn weg, aanvankelijk door oude stadswijken met pleinen en bomen, daarna bepaalden kantoorreuzen en flats het beeld. Op zijn bestemming aangekomen stapte Neerslag uit en keek zoekend om zich heen. De vertrouwde contouren van de uni­ versiteit waren nergens te zien. Hij haalde de uitnodiging met daarop het logo van een vliegende leeuw uit zijn zak. 'Van harte welkom bij de opening van het iNG­KUYPER­com­ plex', las hij. 'Fusiepartners ING Bank en de Vrije Universiteit| gaan samen een nieuwe toekomst tegemoet. Het complex is gelegen tussen Amstelveenseweg en Buitenveldertselaan, tegen­ over het Stedelijk Museum en de KLM helihaven.* Opeens drong het tot Neerslag door dat hij zich al in het gebouw bevond; de buslijn liep er dwars doorheen. Enigs/ins | gedesoriënteerd liep hij in de richting van een rij automati­ sche deuren

­Ö:,,

?

/

b.

10:

o

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen