Ad Valvas 2002-2003 - pagina 118

AD VALVAS 1 0 OKTOBER 2 0 0 2

PAGINA 2

Decaf-iobby

BAS VAN DER SCHOT

Brieven

^^"^^^

Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie l<an bijdragen inltorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

Ad Valvas is het redactioneel onafhankelijke weekblad van de Vrije Universiteit Redactieadres De Boelelaan 1105. kamer 15B 15 (bezoek en post) 1081 HV Amsterdam tel (020) 4445630 Faxnummer (020) 4445639 E-mailadres redactie@advalvas vu ni Oplossingen cryptogram en mededelingen naar medede!ingen@advalvas vu nl Redactie Bert Bukman (hoofdredacteur a i , 4445632, bbukman@advalvas vu nl), Martine Postma (eindredacteur, 4445640 mpostma@advalvas vu nl) Peter Breedveld, (4445631, pbreeclveld@advalvas vu nl) Dirk de Hoog (4445637 ddehoog@advalvas vu nl), Yvette Nelen (4445636, ynelen@advalvas vu nl). Weimoed Visser (4445634 v*ivisser@advalvas vu nl) Secretariaat Maria Koelewijn (4445630, mkoelewijn@advalvas vu nl) Medewerkers Floor Bal, Maurice Blessing, Nadine Boke Shirley Haasnoot Daphne Lentjes, Selma Schepel, Wendy Traa, Annette Wiesman Fotografen Marijn Alders, Bram de Hollander, Anje Kirsch, Chnstiaan Krouwels Peter Strelitski Tekenaars: Bas van der Schot Berend Vonk, John Reid Bastiaan Geleijnse en Jean Marc van Tol Stichting Hoger Onderwijs Persbureau Wieland van Dijk, Peter Hanff, Thijs den Otter, Frank Steenkamp, tel (071) 5236151 Ontwerp lay-out Hollandse Hoogte Opmaker Rob Bomer Adviesraad prof H van den Heuvel (voorzitter), J de Berg H Invernizzi, R de Ruiter, G Pols, prof N Schrijver Advertenties opgeven bij Bureau Van Viiet postbus 20, 2040 AA Zandvoort tel (023) 5714745, fax (023) 5717680 Ook voor Adjes commercieel' Overige Adjes redactieadres advertenties van VU instanties opgeven op ID 04, Hoofdgebouw tel 4445660 (J van der Veen) Productie Dijkman Offset, Diemen Abonnement per jaargang € 28 Later m het jaar per gemiste editie € O 50 minder Betaling per acceptgirokaart aan te vragen bij het Secretariaat Int Standaard Serie Nummer 0166 0098 Overname van artikelen is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur

Een aantal jaren geleden moest ik kiezen waar ik ging studeren. Ik koos voor de vu. Eén van de redenen hiervoor was het feit dat de VU mij erop wees dat alles (colleges, tentamens, mensa etc.) zich op één terrem afspeelde, hetgeen logistieke problemen zoveel mogelijk leek uit te sluiten. Toen ik echter onlangs mijn tentamenrooster opzocht, zag ik dat alle tentamens waaraan ik word geacht deel te nemen, zullen plaatsvinden in de Emergohal in Amstelveen. Deze hal ligt op een afstand van zes kilometer van de vu en is met het openbaar vervoer slecht te bereiken: volgens verschillende routeplanners is het vanaf het dichtstbijzijnde metrostation nog een kwartier lopen. N u is het zo dat ik in de gelukkige positie verkeer dat ik in Amsterdam woon. Voor mij is het tentamen dat over twee weken om kwart voor negen 's ochtends zal plaatsvinden dus nog wel haalbaar. Veel van mijn studiegenoten hebben dit geluk echter niet; zij moeten uit allerlei andere plaatsen komen en dan is het nemen van de eerste trein soms zelfs geen garantie dat ze er op tijd zullen zijn. Natuurlijk snap ik dat in het nieuwe systeem vrijwel alle tentamens in dezelfde periode vallen en dat er ruimtegebrek is ontstaan door de sloop van het provisorium. Volgens mij heeft de vu dit echter al geruime tijd geleden kunnen zien aankomen en het lijkt me sterk dat de huur van een sporthal in Amstelveen de meest adequate oplossing is voor dit probleem. Ik vind het dan ook erg jammer dat de vu afbreuk doet aan datgene waarvoor ze zich lange tijd sterk maakte en de studenten op deze manier zelfs belemmert in hun deelname aan de tentamens. L. C. Groen, student rechten

Zuid-Afrilta In Ad Valvas van 19 september wordt verslag gedaan van de lezing van prof Mbigi. In de op één na laatste alinea wordt melding gemaakt

van een veronderstelde belangrijke verandering in de relatie tussen de vu en Zuid-Afrika: "... dat de vu nu ook samenwerking met zwarte universiteiten in Zuid-Afrika zoekt. T o t nu toe had de vu vooral contact met blanke bolwerken als Potchefstroom en de Universiteit van Pretoria." Dit is pertinent onjuist. Ik wil u er graag op wijzen dat de VU, onder meer via het Centrum voor Internationale Samenwerking, sinds 1991 breed samenwerkt met de University of the North (UNIN). U N I N is een van de zogenoemde 'historically black universities' en is gelegen in de Limpopo-provincie, een van de armere gebieden van ZuidAfrika. De samenwerking met UNIN wordt financieel ondersteund door de vu en de vu Vereniging. In een eind vorig jaar goedgekeurd nieuw samenwerkingsprogramma wordt deze ondersteuning uitgebreid naar de University of the North West (uniNw), eveneens een 'zwarte' universiteit. De ondersteunde gebieden omvatten onder meer universitair bestuur, gezondheidszorg, lerarenopleiding, een propedeutisch voorbereidend jaar m de exacte vakken, bestuur en recht, economie en godgeleerdheid. Voorts adviseert de vu UNIN en UniNW over door de Zuid-Afrikaanse regering gewenste samenwerking met andere universiteiten in de regio (vooral Potchefstroom en Pretoria). Tenslotte zij vermeld dat de vu al sinds de jaren '70 samenwerkt met universiteiten m vrijwel alle buurlanden van Zuid-Afrika. Op onze website, www.cdcs.vu.nl, staat een uitgebreid overzicht van ons werk. Kees van Dongen, directeur van het Centrum voor Internationale Samenwerking

Wat is liefde? In de rubriek 'Wat is liefde?' op de achterpagina van Ad Valvas stond vorige week het verhaal van 'gesjeesde politicologiestudent' Kamiel Demeyere, die zich bewust werd van een 'grote liefde voor zijn geboortestreek'. Bij het lezen van dit verhaal rezen bij mij direct twee vragen. D e eerste over de inhoud van het stuk en de tweede over waarom een dergelijk verhaal überhaupt in Ad Valvas terechtkomt. Ik zal me tot de tweede vraag beperken (een inhoudelijke reactie kan immers beter in de rubriek 'Wat is liefde?' zelf geplaatst worden). Ik heb namelijk sterk het idee dat als men inhoud wil geven aan een rubriek met de titel 'Wat is liefde?', het zinvol is dan ook over de betekenis van liefde te schrijven. Iets wat in dit geval totaal uit de context is geplaatst. Daarnaast is het gezien het beschouwende karakter van de rubriek ook logisch dat de persoon die erin wordt belicht op zijn minst mag worden gevraagd om zijn eigen verhaal tegen een reëel licht te houden. Oftewel: wat hebben we ervan geleerd! Het artikel had iets kunnen bijdragen aan het thema, als de ondervraagde persoon in staat was geweest uit zijn levensverhaal een conclusie te trekken die iets zegt over het versterken van zijn (positieve) beleving van liefde. In de huidige vorm is het echter een eenzijdig, uit de context geplaatst verhaal dat weinig toevoegt aan deze rubriek.

Ik kan mij nog herinneren dat wij in de jaren zeventig bevreesd waren voor de zogeheten 'beheerslijn'. Dit omdat via deze 'lijn' (in feite ging het hier om de facultaire beheerder) allerlei bednjfslevenachtige besluiten genomen zouden kunnen worden, zonder dat daar enige bemoeienis van vertegenwoordigers van gekozen organen bij te pas kon komen. Die zaten namelijk op en in de 'bestuurslijn'. Maar ik geef ondertussen toe: de grootse greep van facultair management heeft ook zijn voordelen. Zo hebben we bij Letteren tegenwoordig een koffiekamer. Een initiatief van een bijna ongewone allure, althans voor ons doen: gratis koffie, diverse soorten thee, en bronwater. Tevens voortvarend aangeschaft: een paar honderd mokken, een afwasmachine en een keukenblok(je). Aangevuld met een paar tafeltjes, de verantwoorde ochtendkrant en een leesplank met boeken en andere publicaties van faculteitsleden. Dit voor de intellectuele discussie en hoogwaardige gedachtewisseling. Kortom, nog wel geen echte faculty lounge (daarvoor ontbreken de leunstoelen; wij moeten ook weer niet te lang blijven hangen natuurlijk), maar toch het gewone koffietijdidee flink overstijgend. Wat jammer dan weer dat het personeel zich tegenover zoveel grootsheid meteen van zijn kleinzieligste kant laat zien. Het hamsteren van de mokken op de eigen kamer mag nog van een sympathiek soort anarchie getuigen, ronduit lullig is het dat ter inzage gelegde boeken stelselmatig 'geleend' worden om nooit meer terug te keren. Nog zieliger: net als de flessen siroop voor een smaakje bij het bronwater. De flessen siroop zijn een paar keer vervangen, maar ondertussen definitief uit het assortiment gehaald. De leesplank zal wel eenzelfde lot beschoren zijn. Is er ook nog iets leuks te melden' Ja. De krachtige hand die tot de aanschaf van al dit fraais heeft besloten, blijkt onlangs bezweken te zijn voor een onzichtbare lobby: die voor de decaf. Deze groep (dit groepje? deze invloedrijke enkeling? niemand weet het) is erin geslaagd één van de twee facultaire koffiemachines bestemd te krijgen voor koffie zonder cafeïne. Maar omdat de kwaliteit van de decaf-lobby veel groter blijkt dan de kwantiteit ervan, kent de koffiekamer nu het hilarische fenomeen van de koffiefile voor dat ene apparaat waaruit de echte koffie komt. Het management probeert het tij te keren met een nu al veel geciteerde mededeling boven het aanrecht: er valt geen verschil in smaak te constateren tussen de decaf en de echte koffie, dus is het niet nodig om de decafmachine te mijden. Theedrinkers zeker, die van het facultaire management. Een groep echte-kofFiedrinkers maakt zich op om nu ook een machine voor maatschappelijk verantwoorde koffie af te dwingen. Anderen zouden dan ook wel wat andere theesoorten willen. N o g even en er ligt hier een casus voor het Handboek Management.

Roel van Loon, medewerker van de dienst studentenzaken en van het onderwijsbureau bij Exacte Wetenschappen

ingezonden mededeling

Een weekend Londen al vanaf € 9 9 , - p . p . Boek direct! Kijk op www.golondon.nl j;=::ir

Oolondon.lii

Margreet Onrust is docent schriftelijke taalbeheersing bij de opleiding Nederlands. Zij schrijft eens in de negen weken een column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen