Ad Valvas 2002-2003 - pagina 300

AD VALVAS 23 JANUARI 2003

PAGINA 4

Een directeur van de Banca d'Italia heeft ondekt dat het geld met begint met de munten van Croesus, maar met het zilver in Babylonië. De Banca betaalt dus mee aan een opgraving in diezelfde landstreek, op zoek naar zilver; een eindje verderop betaalt de vu mee aan een Nederlandse opgraving, op zoek naar schatten die nimmermeer vergaan. De bank koopt ook kleitabletten over zilver aan, waaruit een glanzend boek als relatiegeschenk moet rollen. Gelijk hebben ze, want zo kan ons soort mensen aan de slag. Ik moest overkomen. Aan de Nationale Straat van Rome voor haar palazzo treedt een man met een karabijn (carabiniere) me in de weg. Ik moet mijn pas afgeven, op de binnenplaats drentelen chauffeurs om de hmousines van bankiers uit gans Italië, en mijn directeur spreidt op zi)n bureau de klonten klei uit. Hij spreekt geen woord Engels, wat verrast voor een man van deze positie, en onze conversatie in zijn taal beweegt zich als door mul zand. Tijdens een bedwelmende lunch zijn er gelukkig ook anderen bij, en ik verorber zwijgend mijn spek en bonen. Om elf uur worden we verwacht bij de governatore, de Wellink van Italië. De weg erheen ligt vol blokkades. In elk stuk gang zitten een agent en een onduidelijke man achter een bureau, in de voornaamste vleugel staan in elke gang twee keurige grijzende bedienden in steeds beter pak, die ons in een wachtkamer met diepe kussens geleiden. Dan de volgende wachtkamer, met perkamenten folianten achter kippengaas, en daarna schuiven we binnen. De governatore krijgt een zelfgemaakt boek over Babylonié en het zilver aangeboden, een uniek exemplaar, "alleen voor u, Governatore". De grote man laat zijn hand glijden over een kaart van Perzië en mompelt "zand, brandend zand". Zijn polshorloge heeft twee extra klokjes: beursthermometers. De schilderijen zijn in de burelen hier van stijgende kwaliteit, afhankelijk van de rang van de beambte, en hier hangt de beste; de heilige Sebastiaan, wiens blote bast met pijlen is doorboord. "Zo is mijn positie", zegt onze kamerbewoner. Het klinkt als een standaardgrap maar inderdaad, vandaag wil het zinkende Fiat zijn geld zien. Na vijf minuten van Italiaanse bla-bla geef ik hem een handje en word de deur uitgezet. Mijn werk verricht ik aan de overzijde van het eikenhouten bureau van mijn directeur, het spijkerschnft natekenend en weer uitstuffend. Hij wordt opgebeld door de centrale bank van Oostenrijk, die een tentoonstelling organiseert en hij belt weer de centrale bank van San Marmo om hun medewerking te verzekeren. De krant bericht juist vandaag over de slapte van de economie in dit land. Ik begrijp dat nu: een hoge overheidschuld wegens te veel beambten m de gangen en achterstand door gebrek aan Engels. De zilveren standaard.

Ondertussen bij de HOVO's

... is het dringen geblazen bij de vier tafels waar senioren zich kunnen inschrijven voor de vier colleges kunstbeschouwing. De docent heeft voor deze introductieochtend een aantal dames ingeschakeld om de distributie van readers en informatie soepel te laten verlopen. "Iedereen staat weer bij kunstgeschiedenis", merkt een man met een rode sjaal op tegen zijn vrouw. Het is dinsdagmiddag, twaalf uur precies. Naast cursisten die synthetische cA-broeken dragen, zijn er kekke dames met aparte brilmonturen en fris geverfd haar. Eén vrouw beweegt zich zelfs voor op sneakers, hoewel dat ook iets met haar krukken te maken kan hebben. Maar een aantal geïnteresseerden heeft toch kledingstukken aangetrokken waarvan de motieven al decennia niets meer met mode te maken hebben. "Alsjeblieft niet weer dat imago van dove oudjes die studeren om iets te doen te hebben", zegt Frans Henk Hoekstra, docent kunstgeschiedenis bij het HOVO, het hoger onderwijs voor ouderen. "Dat IS eigenlijk onterecht. Dit zijn heel

leergierige en enthousiaste studenten. Bovendien zijn het vaak mensen die al eens gestudeerd hebben en dat nu weer willen doen." "Achter de geraniums wegsuffen, dat kan nog altijd wel", geeft E d Schroots als reden voor zijn deelname aan de cursus Kosmologie en deeltjes-astrogystca. "Ik ben altijd in dit onderwerp geïnteresseerd geweest. Maar tot voor kort werkte ik altijd, nu heb ik de tijd ervoor." Zelfs tegen het (vrijwillige) tentamen kijkt hij niet op. "Tentamens zijn altijd wel leuk." Ingrid van Wilsum vindt haar aanwezigheid een logisch vervolg op 'een leven lang leren', waarin ze altijd cursussen heeft gedaan. "Het is gewoon een voortzetting van mijn leven", vult een medecursist haar aan. Van Wilsum heeft zich opgegeven voor Het vierde beest; Alexander de Grote omdat ze hem een fascinerende figuur vindt. "Maar dat van dat vierde beest moet de docent maar eens uitleggen", lacht ze. Inmiddels is het drie kwartier later en zijn de meeste tafeltjes verlaten. Alleen bij kunstge-

schiedenis proberen nog steeds vrouwen de aandacht van de docent te trekken om een vraag te kunnen stellen. Docent Hoekstra heeft m eerste instantie moeite om het grote enthousiasme voor zijn vak te verklaren. Ooit begon hij met één cursus, nu is dat uitgebreid naar een leergang met acht cursussen. "Bij kunstgeschiedenis gaat het om dingen die door mensen zijn gemaakt. Daarbij komen veel verschillende facetten zoals religie, stijlen en geschiedenis ter sprake. Het is een ruim vak waarbij je vanuit veel interesses naar kunst kunt kijken." Een vrouw met kort grijs haar en een rond brilletje geeft een andere reden voor haar interesse de cursus. "We hebben nu meer tijd om kunst te bekijken. Dan is het ook leuk om er iets van af te weten." Wanneer de laatste vraag is gesteld, geeft Hoekstra een seintje aan de vrouwen die hem hielpen. "Dank u wel, dat wordt een pluspuntje."

Floor Bal

Snijden in exacte valdcen op vwo is 'een scliande' Van rectores tot studenten: in de hoek van de bètavakken is iedereen zich kapotgeschrokken van de mogelijke wijzigingen in het studiehuis. Bas Belleman/HOP

Manen Stol is hoogleraar Semitische talen en culturen aan de faculteit Letteren. Hij schnjft eens in de negen weken een column.

Peter Strelitski

'We hebben meer tijd om kunst te bekijken. Dan wil je er ook iets vanaf weten.'

Ze hebben het te druk, de jongens en meisjes op havo en vwo. Dat vinden althans de scholieren zelf, en demissionair minister van Onderwijs Maria van der Hoeven (CDA) geeft ze gelijk. Zij heeft een voorstel gedaan om het studiehuis te verlichten. Vooral in de bètavakken is flink gesneden. "Een schande", zegt Frans van Vught, rector van de Universiteit Twente. "Ik kan me niet voorstellen dat de minister dit werkelijk meent. Het is een averechtse beleidslijn. Als je serieus meent dat innovatie voor Nederland belangrijk IS, mag je de instroom m de bètaopleidingen niet in gevaar brengen. We hebben al enorme tekorten en die moeten we op zijn minst niet groter maken."

In het vwo-profiel natuur en techniek verdwijnt eenderde van de wiskundeuren. Welk onderdeel van de stof dan minder aandacht zou krijgen, is nog niet bekend. Natuur- en scheikunde leveren allebei tachtig uur in. De drie vakken zijn dan allemaal even groot. Ernstiger nog is het gesteld met het vwo-profiel natuur en gezondheid. Natuurkunde verdwijnt geheel uit dat profiel. Wiskunde moet uren inleveren. Daardoor komen scholieren veel minder met de bètavakken in aanraking. Bovendien sluit het nieuwe profiel slecht aan op de universiteit. "Veel meisjes kiezen natuur en gezondheid", stelt Paul Rullmann, lid van het college van bestuur van de TU Delft. "Zoals het er nu uitziet, zullen nog minder van hen een exacte studie gaan doen. Deze plannen werpen een extra barrière op." De scholieren kunnen natuurkunde als keuzevak nemen, zegt het ministerie. Met dat antwoord nemen de bèta's echter geen genoegen. Er is al een alarmbrief van de bètapopularisatiestichting Axis de deur uit, onderte-

kend door de VSNU, VNO-NCW, enkele multinationals, MKB-Nederland en andere organisaties. Axis stelt dat variatie in niveau beter is dan lesuren schrappen. Als je scholieren uit het profiel natuur en gezondheid natuurkunde geeft op een iets eenvoudiger niveau, dan maken ze alsnog kennis met de exacte wetenschap en kunnen ze er eventueel door gegrepen worden. De minister zou bij deze wijzigingen met alleen kwantitatief, maar ook kwalitatief moeten denken, vindt de stichting. "De plannen zijn slecht voor toekomstige studenten", zegt Nicole de Klein van de Delftse studentenvakbond VSSD. "De profielen zijn in overleg met de universiteiten tot stand gekomen. Dan kun je er niet zomaar iets uitgooien." Een bijspijkercursus in het eerste studiejaar is noodzakelijk, wanneer de plannen doorgaan. Het kwaad is dan echter al geschied, verwacht De ÏClein, "want de scholieren hebben dan al minder vaak exact gekozen". De technische hogescholen, die zich iets minder roeren, zijn ook niet blij.

Van Zutphen, beleidsmedewerker van de technische hogeschool Rijswijk: "We zullen op een lager niveau moeten beginnen en het is maar de vraag of we de student uiteindelijk genoeg vaardigheden weten bij te brengen." De plannen zijn tot stand gekomen na overleg met leraren en onderwijsbonden. Met de VSNU heeft het ministerie 'informeel' gesproken. De universiteitenvereniging heeft toen 'met het mes op de keel' laten weten dat natuurkunde zou kunnen worden geschrapt "Eigenlijk willen we helemaal mets schrappen", aldus een woordvoerder. D e VSNU heeft tot 10 maart de tijd orn op de plannen te reageren. In het voorjaar moet het definitieve voorstel naar de Tweede Kamer. In de nieuwe opzet krijgt de student meer keuzevniheid. Saillant detail is dat het studiehuis juist is ingevoerd om het onderwijs zwaarder te maken. Dat is kennelijk iets te goed gelukt. Volgens recent onderzoek doen studiehuisstudenten het goed in het hoger onderwijs.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen