Ad Valvas 2002-2003 - pagina 468

I A D VA LVA S 17 APRIL 2003

PAGINA 1 6 I

Het sleutelgat

'Ken je die van die ridder in het bos?' Kantine WN­gebouw, dinsdag 15.30 uur Jona' Jongen 1 : "Nou, dat college leverde weer hele­ maal niks op." Jongen 2: "Nee, ik snapte het probleem hele­ maal niet." "Ik heb gisteren The Life of Brian gedownload." "O, goed is die, hè? " "Heel goed." "Dat is echt van die Engelse humor. Net als bij Monty Python." "Ja, maar die series, daar zit heel veel bagger tussen. Maar die films zijn echt heel goed. The Holy Grail bijvoorbeeld ook." "O ja, in welke film is dat nou dat ze op een gegeven moment gaan lopen, en dan hoor je paardenhoeven en dan lijkt het of ze op een paard zitten, maar dan zoomt de camera uit en dan zie je dat ze op kokosnoten aan het slaan zijn." "En die van die ridder in het bos, ken je die? Weet je wel, die ridder staat daar en roept: 'None shall pass, none shall pass.' En dan hak­ ken ze hem een arm af, en dan roept hij nog steeds: 'None shall pass.' En dan hakken ze hem ook zijn benen af, en op een gegeven mo­ ment ligt er alleen nog maar een hoofd." "O ja, en als ze er dan toch langslopen, dan zegt dat hoofd nog: 'I can stiii bite you.'" "Ja, haha, echt heel goed." (IVIP)

i

I i^«»^

i ' l i l l i l S l

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzeif? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Jonathan Kleffeart (24). Deze zesdejaars rechten betaalt driehonderd euro per maand voor een kamer in Zuid. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Hier woont een glibber", vindt Veerle Akker­ m a n s (22)j eerstejaars taal­ en cultuurstudies. "Hij heeft overal van die stomme slijmhartjes staan. Hoewel, hij kan ze natuurlijk ook van zijn vriendinnetje hebben gehad, dan mag het wel weer. Hij heeft niet echt een bank waar hij lekker mensen op kan zetten. Daarom denk ik dat hij een2elvig is. Hij is in elk geval geen ge­ zellig feestbeest. Ik denk dat hij die drank in zijn eentje voor de tv drinkt. Is hij eigenlijk wel student? Dan studeert hij niet veel. Want ner­ gens staan boeken of een computer."

f

s f

l(iC

"Lekker, die drank", zegt Ashui Loetawan (18), eerstejaars beleid, communicatie en orga­ nisatie. "Goh, daar staat nog meer drank. Nou, de bewoonster houdt van alcohol en ze heeft veel cd's, dus ze geeft ook om muziek. Dan zal ze wel van uitgaan houden. En waarschijnlijk heeft ze wel geld, want zo'n grote tv is nog be­ hooriijk duur. Het leukste vmd ik die volstrekt dope spiegel. De plantjes boven de verwarming zijn wat minder, die moet ze maar weghalen. Het staat daar niet."

A n n e m i e k e L a m m e r t s m a (22), vierdejaars psychologie. "Je ziet hier wel foto's en cd's, maar er staan niet overal rommelige dingetjes. Hier woont een spontane meid die van gezellig­ heid en drank houdt. Ze vindt het leuk om met mensen om te gaan. De vraag is alleen of ze nu wel zo actief met haar studie bezig is. Ik zie geen boeken, dus ze houdt niet van lezen. Ze heeft erg haar best gedaan om hier een echte kamer van te maken. Alleen was iets meer kleur leuker geweest. Met al die hartjes had ze iets meer rood kunnen gebruiken. Anders wordt het zo klmisch."

"Naar die enorme pot gel te oordelen, woont hier een jongen", denkt Iris Koele (23), vijfde­ jaars rechten. "Een meisje zou ook niet zo snel een open pak melk laten staan. Voor een stu­ dent is dit heel schappelijke kamer, met die tuin en het laminaat. Waarschijnlijk woont hier ie­ mand die al een flink end in zijn studie zit. Mensen die net beginnen, hebben vaak alles tweedehands. Hier is al duidelijk nagedacht over de kleur van de inrichting en de gordijnen. Alles past bij elkaar. Alleen die tv­tafel oogt erg rommelig. Die heeft hij waarschijnlijk overge­ houden uit zijn begintijd."

"Het is wel een grappig verhaal hoe ik deze kamer kreeg", vertelt Jonathan KlefTaert zelf. "Ik werd opgebeld door een vriend die vertelde dat een vnend van hem snel een huisgenoot zocht. Die woonde hier eerst samen met zijn vriendin, maar dat was uitgegaan. D e inrichting nadert nu het eerste stadium van hoe ik het wil Ik heb een knusse kamer met veel sfeer in mijn hoofd. Omdat ik hier nog niet zo lang woon, moet ik nog wel wat foto's en posters ophangen " Wil ji] ook met je kamer in Ad Vahas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e­mail naar fbal@advalvas vu nl

"Ah, dit is persoonlijk, maar niet té", vindt

.*»TI l i l

f­^

IT

^«K>

h^tT;­­ •M' 1 ^ . : ••>

\

MËi iv»\ '^ ­tl

\'0!iV'

Berend Vonk

Zeven studenten wonen samen in een achttiende­eeuws grachtenpand. Dan wordt een van hen dood gevonden. En al snel sterven er meer. Wie is hier aan het moorden? Aflevering 18 van het Ad Valvas­feuilleton. Annette Wiesman Wat vooraf ging: Robin is vermoord. De nieuwe bewoonster Constance trof hem aan op de toiletpot met een doorgesneden keel, en Hassans vergulde scheermes lag ernaast. Enzo en letje maken vorderingen op het amoureuze vlak en Enzo vertrouwt letje toe dat hij een mes naar zijn hoofd heeft gekregen. De dode Robin was een naar gezicht geweest, peinst letje. Vooral vanwege dat toilet waar hij werd gevonden. Nodeloos onaardig, zo'n bana­ le locatie. Hassan is meegenomen voor verhoor en weer teruggekeerd met huisarrest, maar letje kan niet geloven dat hij het gedaan heeft. Ze moet deze dagen vaak denken aan een gesprek dat ze nog maar een paar dagen eerder met Robin had toen ze hem in de supermarkt tegenkwam.

"Je hebt moorden en moorden, vind je niet", had hij gezegd terwijl hij een bloedworst op de kassaband legde. "In boeken is het leuk, maar ik vind het onuitstaanbaar als het onder m ' n neus gebeurt. En nog slecht ook." "Slecht?", vroeg letje. Robin knikte. "Amateuristisch, zenuwachtig prutswerk. Onze moordenaar is meer van de kwanti­ dan van de kwaliteit. Het is overduide­ lijk wie het is, vind je niet?" "O ja?", vroeg letje. Maar Hassan, Enzo en Charlie doken op bij de groenten en Robin was op zijn bekende wijze in het niets opgelost. Driftig klopt Constance aan bij Hassans deur. Die mislukte Ali Baba moet niet denken dat hij er zo makkelijk vanaf komt. Ze is nu al drie keer langs geweest, en steeds had hij een ande­ re smoes paraat: huisarrest, moe, niet thuis... Dit keer zal het zover niet komen. Ze buigt

zich voorover naar het sleutelgat. Eerst maar de redelijke benadering. "Buurman", zingt ze. "Het enige wat ik wil is met je bespreken of ik de vrijgekomen kamer van die vermoorde jon­ gen kan krijgen. Er was me een kamer op het zuiden beloofd, ik kom hier en blijk te zijn weggeborgen in een of ander achterlijk bezem­ hok waar m ' n hometrainer niet eens in past. D a n kan toch nooit de bedoeling zijn?" Ze kan net op tijd opzij stappen als de deur wordt opengeworpen. Hassan grijpt tot haar af­ grijzen de slierten van haar Gucci­blouse en schudt haar door elkaar. "Robin is drie dagen dood en jij denkt alleen aan z'n kamer?" Constance trekt zich behoedzaam los. "Laten we even redelijk blijven. Ik heb dat joch met eens gekend. Jij bent als gangoudste toch dege­ ne die over verhuizingen gaat?" Hassan zucht en keert haar de rug toe. "Je doet ook maar." Enzo legt de hoorn van de telefoon op de haak en maakt een rondedansje. Alweer een uitnodi­ ging voor een spreekbeurt op een congres! Dit moet gepast gevierd worden, vindt hij. Mis­

schien met letje uit eten gaan, ofzo. Hij vindt zich zelf behoorlijk geweldig. Enzo Orgut uit Vlagtwedde, van bijna gesjeesde, hopeloze stu­ dent tot briljant onderzoeker: hij heeft het hem toch maar gelapt. Goed, er was wat inbreng van derden voor nodig, maar belangrijker nog was de zelfkennis om dat ook onder ogen te zien. En behoorlijk wat geld, trouwens. Enzo poetst tevreden zijn vitrinekast met golftrofeeén op. Visioenen van baretten met kwastjes en eredoc­ toraten drijven voor zijn geestesoog voorbij. Hij IS op de goede weg. Als prof kun je zelfs in de landelijke politiek schitteren, tegenwoordig. D e telefoon gaat. Het is de congresorganisator weer. "Enzo, ik was nog wat vergeten: we gaan oude stukken van de deelnemers bundelen. K u n jij ook iets inzenden?" "Het spijt m e " , antwoordt Enzo. "Ik heb al mijn oude studiespullen weggegooid. Ik heb echt helemaal niets meer op mijn pc staan." Hij lacht geforceerd. "Zelfs mijn scnptie be­ staat met meer, dat is nu een echt collector's item." Hij hangt snel op en pakt het poets­ doekje van de vitnnekast. Het poetsen krijgt iets maniakaals, nu.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen