Ad Valvas 2002-2003 - pagina 364

I AD VALVAS 2 0 FEBRUARI 2O0.

PAGINA 1 2 I

il P

Q_ia

Het sleutelgat i oh?

1

'Onze hond gleed altijd uit op de keu ken tegels' Centrale hal hoofdgebouw, bij de liften, maandag 13.30 uur Meisje 1 : "... en een overleden huisdier." IVIeisje 2: "Overieden? Nee hoor, hij leeft nog." "O, je hebt echt een huisdier?" "Ja, een hond, Kal. Hij is elf jaar." "Zo, dat Is oud." "Ja, veel te oud voor zijn ras. Hij mag eigenlijk al niet meer leven volgens de statistieken." (vertederd) "Ach..." "En hij moet nodig naar de kapper." "O?" "Hij struikelt zowat over zijn eigen haar." "Haha." "En hij glijdt constant uit op de houten vloer." "Ja, dat is ook onnatuurlijk voor zo'n beest." "Hij probeert wel grip te krijgen met zijn nageltjes, weet je wel, maar die vloer is veel te glad. Hij moet telkens bijsturen. Volgens mij heeft hij constant spierpijn. Best wel zielig." "Wij hadden vroeger ook een hond. Die gleed altijd uit op de tegels in de keuken. Dan kwam hij binnenrennen en dan - zwiep! Dan was hij volkomen hulpeloos." "Ik zou het wel gek vinden als onze hond er niet meer is." "Ja, dat kan ik me voorstellen." "En er komt daarna ook geen nieuwe meer." "Nee?" "Nee, André wou eigenlijk helemaal geen hond. En zeker nu niet." (MP)

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten gluren in de kamer van Frank Wiersema (20). De eerstejaars psychologie huurt voor 385 euro per maand een kamer in De Baarsjes. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski

"Hier woont geen alto maar een gewoon beschaafd, burgerlijk meisje", denkt D a n i e l Scheper (23), vierdejaars psychologie. "Het zou voor de hand liggen om deze innchting gothic te noemen, maar dat is het niet. M e t alleen een kandelaar en een hemelbed kom je er nier. Ik mis typische accessoires zoals zo'n doodshoofdkandelaar en posters van bepaalde bands. Bovendien is de inrichting ook weer niet zo donker, het bed bijvoorbeeld is te wit. En wat helemaal afwezig is, is een asbak. Een : moet ruimte hebben om te blowen."

"Hier is een opmerkelijke afwezigheid van biergerelateerde parafernalia", meent Luuk van H u e t (24), voorzitter van Paragone, de studievereniging van woord en beeld. "Ik denk daarom dat hier een meisje woont, iemand die erg van cocooning houdt. De inrichting straalt geborgenheid uit. Als je die gordijnen dicht doet, zit je lekker in je eigen bedwereldje. En er staan ook genoeg video's en boeken. Dus ze is wel eens thuis om gewoon lekker een boek te lezen. Je ziet dat ze hier niet alleen komt om te slapen en voor de rest alleen maar in de stad hangt." "Deze kamer komt op mij een beetje somber over", zegt Inge Regnery (19), tweedejaars psychologie. "Dat komt vooral ook door dat donkere hemelbed. Dat zou romantisch moeten zijn, maar door de kleur komt het erg hard over. Het idee van dat bed is best leuk, maar op deze manier is het echt niet mooi. Van mij mag alles een stuk kleuriger worden. En hij moet ook zeker iets aan de muur hangen, een mooie poster ofzo." "Dit is echt mijn smaak niet", aldus Maurits Kuiper (27), vierdejaars economie. "Het is een beetje saai. En door de kleuren ziet het er

wat treurig uit. Ik denk dat de bewoner in de wat altematievere hoek zit. Die dragen ook vaker donkere kleuren. En dan denk ik ook dat hij een sociale studie doet, zoals psychologie, filosofie of culturele antropologie. Maar dat kan ook komen door mijn vooroordelen jegens mensen die aan de alternatieve kant zijn. Wel vind ik dat hij een aantal mooie spullen heeft, zoals die tv en video. Dat is wel luxe. En dat hij die op een stoel heeft gezet, vind ik een grappige oplossing." "Ik ben erg gesteld op mijn eigen sfeer en heb geprobeerd die in mijn kamer te knjgen", zegt Frank W i e r s e m a zelf. "Het moest een beet)e donker romantisch worden. Vandaar dat ik een hemelbed heb gebouwd. Ook heb ik een spiegel met zwartsatijnen draperieën eromheen. Verder heb ik zwartvsdtfoto's opgehangen die ik van mijn vriendin heb gemaakt. Ze poseert daarop bij een kasteel en op een kerkhof Het IS een bijzonder prettige kamer. Het enige nadeel is dat ik me blauw betaal aan huur. Maar zolang ik er bij werk, trek ik dat wel." Wü ji) ook met ]e kamer in Ad Valvas} Of wil je commentaar leveren^ Stuur dan een e-maü naar fbal@advalvas vu nl

r\

Zeven studenten wonen samen in een achttiende-eeuws grachtenpand. Dan wordt één van hen dood gevonden. Wie heeft Justus vermoord? Aflevering 1 1 van het ijzingwekkende Ad Valvas-feuilleton.

Annette Wiesman Wat voorafging: letje ontwikkelt een zwak voor Enzo. Hassan heeft een dreigbrief gekregen waarin wordt gezinspeeld op oneigenlijk gebruik van zijn slagershakblok. Behalve letje zijn er in het studentenpand nog maar vijf bewoners over. letje houdt Enzo's deur nauwlettend m de gaten. Die dreigbrief met de onsmakelijke verwijzing naar Enzo's slagershakblok heeft haar nu al nachten uit haar slaap gehouden Normaal is ze vrij nuchter in die dingen, maar ze zou het toch wel zielig vinden als die stugge, teruggetrokken Enzo zomaar ledematen of erger zou moeten missen. Dat stugge van hem heeft haar oneindige sympathie gewekt. Toch kan hij net zo goed als alle anderen een moor-

denaar zijn, roept letje zichzelf tot de orde: er is tenslotte genoeg geheimzinnigs met hem aan de hand. Zenuwachtig werkt ze zich door de afwas heen. Haar gewone neiging om de zaken nog eens door te nemen, wil maar niet op gang komen. Het gevoel dat er iets akeligs te gebeuren staat kan ze maar niet van zich afzetten. Ze probeert haar oren bijna fysiek naar de gang te nchten, waar Enzo's kamer is. Ze hoort een deur zacht in het slot vallen. Geritsel en het geluid van stromend water. Zou hij thuis zijn? Is er een insluiper? Dit is belachelijk, foetert ze zichzelf uit. Ze lijkt Charlie wel, zo nerveus als ze is. Als er een deur hard wordt dichtgeslagen, rent ze met geheven afwaskwast naar Enzo's kamer. De deur staat open, en Enzo staart haar aan vanachter zijn bureau. "Hoi", glimlacht hij. letje wuift dwaas met haar afwaskwast en

sprietst klodders schuim in zijn ogen. "Sorry", zegt ze. Ze haat het als ze bloost. Zelden tot nooit voelt Robin ook maar een greintje medeleven met zijn klanten. Ben je gek, iedereen is voor zijn eigen daden verantwoordelijk. Maar bij Ingrid zou hij zich bijna ongemakkelijk gaan voelen. Want net zo zelden of nooit heeft hij een gewone gezelligheidsdrugsgebruiker zo ontluisterend snel zien aftakelen tot een junkie. Hij vist twee dichtgetapete pakketjes tevoorschijn. "Zou je nou wel zo veel nemen?", vraagt hij tegen beter weten m. Ingrid duwt Robin een stapel biljetten m handen; een raadsel waar ze die poet toch steeds vandaan haalt. M e t haar holle ogen en graatmagere silhouet vormt Ingrid een vreemd plaatje in het sjieke grachtenpand waarin ze woont. Ze grist de pakketjes uit zijn handen en slaat de deur dicht. Robin spnngt op zijn skateboard. Een paar maanden geleden was ze nog een aardige griet, bedenkt hij. Een beetje gefrustreerd misschien. Hopeloos verliefd op Bastiaan, maar kennelijk niet in staat om het uit te maken met Justus. Tja, er is veel drama in de

wereld, grijnst hij alweer opgewekt voor zich uit. Maar geld moet rollen. Hij zet koers naar zijn volgende klant. Met zi)n skateboard lukt het hem beter dan op de fiets om zich watervlug en ongezien door de binnenstad te bewegen. Alleen op bruggen is het altijd oppassen, qua in het zicht bewegen, en die zijn nu eenmaal niet te vermijden. Ter hoogte van het Multatuli-beeld doemt er van rechts ineens een spookrijdende stationcar opRobin duikt opzij, van zijn skateboard af, en ziet zijn geliefde plank onder de losgeslagen auto verdwijnen. Een afschuwelijk beeld dat zich meteen op zijn netvlies brandt. Met volle vaart knalt de auto tegen de brugleunmg aan, die traag meegeeft en in tweeen breekt. De auto stort de gracht in. Robin sprint naar zijn skateboard, die thank god geen krasje lijkt te hebben. D a n slentert hi| de brug weer op. D e motorkap steekt dwaas boven het water uit, alsof de auto een onschuldig zwemtochtje maakt. Op de bestuurdersplaats zit een man met opzij geknakt hoofd. Het water staat hem net boven de lippen. Robin krabt zich verbaasd achter de oren. Het is die gekke Bastiaan.

Go!

VI

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen