Ad Valvas 2002-2003 - pagina 54

I AD VALVAS 12 SEPTEMBER 2002

PAGINA 6

Niet voor het geld (2)

'Vluchtelingen helpen is het minste wat ik kan doen' Sophie Gonzalez Carone (24), derdejaars psychologie, begeleidt vluchtelingen in een asielzoekerscentrum. Wendy Traa "Toen mijn Cubaanse vader me aanmeldde bij de burgerlijke stand, dachten ze: 'stomme buitenlander, die begrijpt het niet.' Mijn moeder had hem ontmoet in Cuba, waar ze werkte op de ambassade. Gelukkig was ze slim genoeg om van mij te bevallen in Nederland, zodat ik de Nederlandse nationaliteit kreeg. Anders was ik een Cubaanse geworden en zou ik nooit meer Cuba uit mogen, of heel moeizaam. Het is dus een lot uit de wereldloterij dat ik hier ben geboren en grotendeels in welvaart ben opgegroeid. Dat voel ik echt als een voorrecht. Mijn moeder had die keuze, veel anderen hebben die niet. Zij hebben de pech dat ze in armoede worden geboren, of op de vlucht moeten voor oorlog. Dat besef drong langzaam tot me door toen ik in mijn puberteit zelf op zoek ging naar de zin van het leven en later tijdens mijn reizen door Zuid-Amerika. Na een tijdje bedacht ik me; wat zit ik hier nu te zeuren? Ik kan studeren, ik heb alles wat ik wil. We hebben niet de keuze over onze bestemming, maar we bepalen wel zelf wat we met onze situatie doen. Twee jaar geleden ben ik begonnen als vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk. Ik was de inhoudsloze studentenbaantjes zat, wilde de daad bij mijn mooie woorden voegen, in plaats van in de kroeg te zitten. Twee dagen per week werk ik op het asielzoekerscentrum Bos en Lommer, 's Ochtends heb ik sociaal-juridisch spreekuur. Ik help papieren invullen, geef uitleg en advies over rechten en mogelijkheden en houd in de gaten of de advocaten hun werk goed doen. Ook neem ik met vluchtelingen hun vluchtverhaal door. Dat zijn erg intieme gesprekken. Zo vertelde een jongen over zijn ouders en broer die gemarteld en vermoord waren. Zelf wist hij te overleven door zich op tijd elders in huis te verstoppen. Een andere keer zat ik grapjes te maken met een meisje dat maanden opgesloten had gezeten, continu werd verkracht en haar eigen uitwerpselen moest eten. In mijn eerste jaar vond ik het erg moeilijk om die verhalen van me af te zetten. Dan zat ik thuis uren voor me uit te staren, boos en verbijsterd. Toch blijft het allemaal heel zwaar en soms om moedeloos van te worden. Echt helpen kunnen wij ze ook niet. De kans dat ze hier kunnen blijven, is klein. En die ellendige

Christiaan Krouwels

Sophie Gonzalez Carone geschiedenis houden ze bij zich. Door de immigratiedienst worden ze vaak behandeld als criminelen en in de juridische molen zijn ze jarenlang een nummer. Dat is verschrikkelijk voor ze. Wat ik dan altijd probeer, is ze hun menszijn terug te geven. Door te luisteren, aardig te zijn en mijn best voor ze te doen. Ik heb nu geen tijd om geld te verdienen, dus ik leen elke maand maximaal bij de IBG. Dat vind ik geen probleem,

want ik heb mijn hele leven om dat terug te betalen. Die mensen kan ik nu helpen. En dat is toch wat ik wil: mensen helpen. Daarom studeer ik ook psychologie. Dat klinkt overdreven nobel, maar zo bedoel ik het niet. Ik voel me heel dankbaar voor alles wat ik heb. Dit is het minste wat ik kan doen. Ik ben wel gelovig, maar ik weet niet of God overal een hand in heeft. Ik ben niet echt praktiserend, maar ik

bid een paar keer per maand. Voor de mensen in mijn omgeving, in het asielzoekerscentrum, de mensen die daar niet zitten maar nog in oorlog leven. Soms bid ik voor mensen die het extra nodig hebben. Bijvoorbeeld voor een jongen die zichzelf van kant wilde maken omdat hij niet meer tegen de onzekerheid kon. Toch is het niet alleen ellende. Laatst kwam ik een oud-vluchteling tegen in het Bruin Café in het hoofdgebouw.

Hij studeerde en was van cliënt een medestudent geworden. Dat geeft me een goed gevoel: het kan dus ook anders."

omdat hij zelf wil kunnen uitmaken welke programma's hij gebruikt. "Dit is hetzelfde als een televisiekanaal dat je alleen met een bepaald merk televisie kunt ontvangen."

waaronder 'studenten', 'medewerkers' en 'alumni'. De Smit besluit te doen of hij nog een studie moet kiezen. Hij kiest 'studiekeuze' en komt dan op een pagina waar hij kan kiezen uit zes subcategorieën. Hier klikt hij op 'gaan studeren' en daarna op 'inschrijven'. N u komt hij op weer een andere pagina met een groot wit kader: 'Hoe schrijf je je in voor een opleiding aan de vu?' en dan wéér de klikmogelijkheid 'inschrijven'. "Waar is dat nou weer goed voor? Dit kost alleen maar extra tijd", zegt De Smit gepikeerd. Hij ziet ook wel sterke punten. Hij vindt dat de nieuwe site er gelikt uitziet en de 'boomstructuur', waarbij een categorie na aanklikken vertakt naar subcategorieën, bevalt hem ook. Daarom krijgt de vernieuwde site van Jens een 7-min. Van Schouwen is evenwel onverbiddelijk. "Anderhalf jaar geleden heb ik meegedaan aan de gebruikerstest voor deze site, maar blijkbaar is er naar mijn kritiek niet geluisterd. Ik geef een 4 . "

In Niet voor het geld praten studenten over hun motieven om vnjwilh^^ gerswerk te doen. De serie komt tot stand m samenwerkmg met de Verenigmg voor Christelijk WetenVU vereniging schappehjk Onderwijs.

Studenten lichten vernieuwde universitaire website door

'Het nut ontgaat mij volledig' De VU had tot voor kort de allerslechtste universiteitssite van Nederland. De site kwam bij recente tests maar liefst drie keer als slechtste uit de bus. Inmiddels is er een compleet nieuwe site. Kan die de toets der kritiek wel doorstaan? Ad Valvas vroeg het twee kenners. Peter Breedve d Op een goede website vind je de gewenste informatie zonder al te veel met je muis te hoeven klikken, vindt tweedejaars Lnfohnaticastudent Jens de Smit (19). De Smit bouwt zelf websites, onder meer voor zijn hockeyvereniging, en verdient daar een aardige zakcent mee. Ook zevendejaars kunst-

matige intelligentie Reinout van Schouwen (25), die websites bouwen als hobby beschouwt, hanteert snelle vindbaarheid als vuistregel. Wat hem betreft schiet de vernieuwde vu-site op dat punt meteen al schromelijk tekort. "Wie informatie zoekt over bijvoorbeeld de studentenraad, moet ten eerste al precies weten waar hij zoeken moet en dan nog kost het zeker vijf keer klikken voor de juiste pagina gevonden is", aldus Van Schouwen. Jens heeft zich een ongeluk gezocht naar de bibliotheek en naar Ad Valvas. "Een minpunt", luidt zijn oordeel.

Koude k e n n i s Waar De Smit en Van Schouwen evenmin veel mee ophebben, zijn de vele grafische trucjes op de nieuwe site: bewegende blokjes, draaiende symbooltjes, j^op-wp-venstertjes. "Het visuele heeft hier voorrang gekregen boven de overzichtelijkheid", meent Van Schouwen. "Ziet er allemaal leuk uit, maar het nut ontgaat mij volle-

dig", merkt De Smit op. Vooral op een trage computer zijn die trucjes heel hinderlijk. Zo duurt het eeuwen voor een pagina eindelijk is geladen. "Stel dat een aankomend student op twee universiteitssites tegelijk, die van de vu en een andere, aan het zoeken is naar informatie over een bepaalde studie. Terwijl de vusite al die tierlantijntjes aan het laden is, heeft die andere site de informatie in een mum van tijd gepresenteerd. Dan laat die persoon de vu-site mooi voor wat-ie is en verdwijnt hij naar die andere universiteit." Een andere steen des aanstoots voor de beide heren is het feit dat de site alleen werkt met de browsers Netscape en Internet Explorer. Gebruikers van de minder bekende programma's Mozilla en Opera komen op de vusite van een koude kermis thuis. "Jammer, want juist Mozilla en Opera worden veel door wetenschappers gebruikt", aldus De Smit. Van Schouwen vindt het zelfs "onbeschoft".

Gelikt Van Schouwen wijst op een nog veel heikeler punt: ook het tekstbladerprogramma waar blinde en slechtziende computergebruikers vaak mee werken, zodat ze een site op hun toestenbord in braille kunnen lezen, blijkt op de vu-site van weinig nut te zijn. "Wanneer het vu-gebouw net zo ontoegankelijk zou zijn voor minder validen als de website, zouden hier allang allerlei belangenverenigingen op de stoep staan", foetert Van Schouwen. De Smit probeert de elektronische telecommunicatiegids van de VUsite uit. Hij tikt de naam van rector Sminia in, klikt op 'zoeken', maar er gebeurt niets. "Mooi is dat", mompelt hij. Op de homepage kan de bezoeker kiezen uit acht verschillende categorieën.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen