Ad Valvas 2002-2003 - pagina 208
AD VALVAS 2 1 NOVEMBER 2O02
PAGINA 1 6
Het sleutelgat
Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Kim van der Leeuw (24). De vierdejaars aardwetenschappen huurt voor 437 euro per maand een appartement bij de Albert Cuyp. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski
"Hier woont iemand die is ontsnapt aan de verleiding om een matras te kiopen", meent Christian Bertram, oio architectuurgeschiedenis. "Gezien het feit dat alcoholisme geen studierichting is, kan ik hier niets van maken. Ik kan alleen maar hopen dat hij dit )aar nog aan studeren toekomt. Alles in deze kamer is nog in de maak. Wat bij het proces van renoveren hoort en wat daadwerkelijk bij de inrichting hoort, kan ik maar moeilijk zien." "Wauw, een huis in de Pijp", reageert Roger Ruhulessin (38), tweedejaars kunstgeschiedenis. "Volgens mij is het op de Albert Cuyp, daar heb je erg bekende negentiende-eeuwse panden. Dat het geen nieuwbouw is, kun je zien aan de mooie oude vloer. Het lijkt me dat hier een jongen woont. Een meisje gaat geordender te werk. Zij zou gewoon haar vader langs laten komen om te helpen. Dan heb je niet zo'n troep. En een meisje zou in haar eerste grote woning ook een bos bloemen hebben staan, gekregen van haar moeder. Het is waar-
schijnlijk een oudere student die hier woont. Want je moet al een poos in de stad wonen om zo'n goed netwerk te hebben dat je zo'n huis kan huren. Tenzij papa het heeft gekocht natuurlijk."
die net op kamers is. Hij heeft niet eens een bed staan. Het is wel een erg fijne en grote ruimte. Ik zou zelf snel gordijnen ophangen en de muren in een leuke kleur verven."
"Dit is echt een heel ranzig feest geweest", zegt Eliene van der Kraan (21), vrijwilliger bij het SRVU-kamerbureau. "De bewoner is vast met een stel vrienden bier gaan drinken om ze te bedanken voor het feit dat ze hebben geholpen bij het schilderen. Hij woont er nog maar net en waarschijnlijk zit hij er nog niet heel relaxt. Daarvoor is het nog te veel een zootje. Gelukkig heeft hij wel een deodorant in huis. Ik denk dat hij een druk sociaal leven heeft, veel feestjes geeft en vaak mensen over de vloer heeft. Waarschijnlijk studeert hij iets als rechten."
"Ik heb dit appartement viavia kunnen huren", zegt Kim van der Leeuw zelf. "Toen de foto werd genomen had ik net een afscheidsfeestje gehad van mijn oud-huisgenoten. Zij hebben hier van de zomer vier maanden gewoond. De inrichting wil ik gezellig doch stijlvol hebben. Met leuke kleuren op de muur en een paar oude houten meubels. Ik wil ook graag een mooie bank. N u moet ik het nog doen met een grand foulard. Het leukste in dit huis vind ik de originele houten vloer. Die straalt gezelligheid uit en mag ook lekker vies worden. Het is een doorleefde vloer."
"Je kan hier leuk naar de overburen loeren", meent Ilvy van den Berg (20), eerstejaars algemene culturele wetenschappen. "De kamer is duidelijk nog niet af. Hier woont een student
Annette Wiesman Spookhuis "Ik verzamel alle versies van requiems, klassieke muziek voor dodenmissen, die ik maar kan vmden. De bekende en onbekende. De laatste eeuwen hebben we een tam godsbeeld - je komt met alles weg. Maar bij Verdi, Beethoven, Brahms en Mozart was God glorieus en verschrikkelijk. Geweldig, dat pathos. Ik blijf er zowat in. Ik ben niet kerkelijk opgevoed, maar op dat soort momenten voel ik de nietigheid van de mens ten opzichte van de eeuwigheid. Dat IS een verpletterende, bijna vernederende ervaring, maar ook heel aanlokkelijk. Het enige wat ik dan wil is die schitterende, vreemde wereld betreden, als een omgekeerd spookhuis." Risico "Mijn behandelaar zegt dat ik moet oppassen. Door die muziek kom ik heel diep bij mijn diepst weggestopte angsten en blokkades. Er gaan inderdaad allerlei luiken open die maar beter dicht kunnen blijven. Ik ben al vijf keer in de Valermskliniek opgenomen geweest na het horen van
Mozarts requiem. D e psychose ligt altijd om de hoek. Ik weet inmiddels dat Mozart gewoon een risicofactor is. Als ik die hoor, brandt er iets door van birmen. Ik krijg dan een acuut doodsverlangen. Het begint met rondjes rennen door het huis en eindigt met hangen aan een losse dakgoot. Misschien is het gewoon de heroïek die ik mis in mijn leven." Mug "Ik heb mijn collectie al een paar keer m de fik gestoken, maar de week erna scharrel ik twee keer zoveel en nog veel mooiere opnames bij elkaar. Ik kan gewoon niet van mijn requiems afblijven. Ik ben een mug die naar de vlam moet. Eventjes kan ik het wel aan. Drie maten, tegenwoordig zelfs vier, langer niet. Het hangt ook van het stuk af. Bij het Miserere Nobis m Mozarts requiem bijvoorbeeld, het Wij Armzaligen, hang ik al na de eerste noten in het trapgat." Lotgenoot "Er zijn geen praatclubs voor mijn afwijking. Ik heb wel een soort lotgenoot naast me wonen, iemand die zichzelf voor Het Joodse Bruidje lek
'Als
De E Amst menz stude colleg snel e
Wat is liefde? Je familie. God of die hopeloze aan-uit-relatie: de liefde kent veel gedaantes. Studenten en medewerkers praten over hun hartstochtelijke affaires en platonische passies. Kristof Swifterbant (18), eerstejaars theologie, heeft met een zelfdestructieve hartstocht voor requiems. 'Ik ben een mug die naar de vlam moet.'
Wil JIJ ook met je kamer mAd Vahas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar ball97@zormLt nl
VU-!
wil steken, maar daar zit een ander verhaal achter. Hij is kunstenaar en gefrustreerd door de gedachte dat hij nooit zoiets geniaals kan neerzetten. Is 'm overigens nooit gelukt, hij wordt meestal al vóór de kassa onderschept, ze kennen hem onderhand. In deze maatschappij is geen plaats voor mensen zoals ik. Iedereen denkt dat ik gierend gek ben, terwijl het veel genuanceerder ligt. Ik ben een artistieke autist. Als ik me niet afsluit voor de kunst komt-ie veel te hard binnen." O p de rotsen "Anders dan andere kunstvormen heeft muziek direct toegang tot je emoties. Het lijkt altijd over jezelf te gaan. Sirenen die zeelieden op de rotsen zongen, dat is zo begrijpelijk. Ik word elke dag weer op de rotsen gezongen. Muziek en verlangen zijn eikaars handlangers." Vriendin "Er is geen vriendin die blijft. In het begin vinden ze het wel grappig, zo'n romantische ziel, tot ze erachter komen dat het senous business is. Voor hen moet romantiek een toneelstukje blijven. Bij mij thuis heerst een absoluut verbod op muziek, zolang ik geen aanvechting heb neem ik ook geen risico. Ik heb mijn wc omgebouwd tot isoleercel voor de gevallen dat het wel mis gaat, compleet met kussens aan de muren. Wie weet vind ik ooit nog eens een zielsverwant om samen Mozarts requiem helemaal mee uit te zitten. Als je begrijpt wat ik bedoel."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 augustus 2002
Ad Valvas | 588 Pagina's