Ad Valvas 2002-2003 - pagina 116

AD VALVAS 3 OKTOBER 2002

PAGINA 16

Het sleutelgat

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Birgit Meegens (25). De vierdejaars antropologie woont voor 235 euro per maand op Uilenstede. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Deze kamer moet je eigenlijk helemaal opnieuw inrichten", vindt Gonny van Oudenallen van interieurzaak Toonzaal heimwee en nu. "Al die kleuren zijn echt too much. D e grand foulard is al erg kleurrijk. In combinatie met de doek aan de wand is het te veel. Als je zo'n dominante doek ophangt, moet je zeker

de kleur van de gordijnen veranderen. Als ze zachte geeltinten terug laat komen, kan ze een heel leuk kamertje krijgen. En dat hoeft niet veel te kosten." "Ach ja, dit is echt een meisjeskamer", zegt trendforecaster Hanneke van der Linden. "De kamer is helemaal volgestouwd met van alles en nog wat. Als )e stijlen gaat mengen, ga je al snel de mist m. Dit zou ik niet echt een inrichting noemen. Maar waarschijnlijk trekt ze zich weinig aan van vormgeving. Ze zal zich hier gewoon lekker in voelen. Dit is echt haar nestje. De bewoonster li)kt me een vrolijk, vri) en kleurrijk meisje. Als ik haar een advies moet geven, dan zou ik wat minder aan de muur hangen. Die doek is al blikvanger genoeg, daardoor valt de mooie foto van Björk helemaal weg." "De bewoner studeert vast culturele antropolo-

gie", denkt Angela Nijland (20), derdejaars scw. "Dat denk ik door haar patchwork-kiced op de bank. Bovendien zijn die grote zon en de poster die er links naast hangt, erg symbolisch. Televisie vindt ze niet zo belangrijk, daarom heeft ze die zo ver mogelijk gezet. Zo had ze ruimte voor een tafel bij haar bed, zodat daar mensen kunnen zitten als ze langskomen. Ze lijkt trouwens niet erg tevreden met haar meubels. Ze heeft overal een kleedje overheen gegooid om het leuker te maken. Daardoor ziet het er wel wat rommelig uit." "Hier woont iemand die heel ijverig studeert", meent Elsa Gijzenbert (23), zesdejaars financiële bedrijfskunde. "Ze heeft namelijk haar boeken op de bank liggen, onder handbereik. Haar studie vindt ze echt belangrijk. Vooral door de kunstposters denk ik dat ze Engels of geschiedenis studeert. Mensen die zoiets studeren zijn een ander slag volk dan economie- of

Wat is liefde? Je familie, God of die hopeloze aan-uit-relatie: de liefde kent veel gedaantes. Studenten en medewerkers vertellen over hun hartstochtelijke affaires en platonische passies. Deze week gesjeesde politicologiestudent Kamiel Demeyere (26). Hij werd zich bewust van een grote liefde voor zijn geboortestreek toen het al bijna te laat was. Annette Wiesman Vlucht "Ik heb me altijd afgezet tegen mijn geboorteplaats, een gat met tachtig inwoners in het diepste zuiden van Limburg. Alles haatte ik eraan: mijn kienende ouders, die zeverende kerk, mijn vrienden die ronddreven in een constante stroom van roddels. Ik smachtte naar verandering. In Amsterdam ging ik politicologie studeren, omdat ik vond dat dat hoorde. In een tijd dat punk alweer hartstikke uit was werd ik zwaar punk. En fanatiek axievoerder; ik kraakte zelfs huizen en voerde hele dagen actie door van de ene demonstratie naar de andere te hoppen, zonder dat ik benul had waarover het ging. Ons mam, die hevig ongerust was, stuurde me overlevingspakketen met zelfgemaakte vlaai." Confrontatie "Ik dacht dat ik gelukkig was en deed alles om me aan te passen. Een logopedist hielp me van mijn Limburgse accent af, iets dat ik nu trouwens net zo onethisch vind als het herstellen van een maagdenvlies. Die afgrijselijke harde 'g' is er niet meer uit te slaan, hoe graag ik ook zou

willen. Na een paar jaar stortte ik helemaal m. Ik durfde de straat niet op en mijn huis niet m, was doodsbang voor fietsers en zag in mijn verbeelding wriemelende insecten uit monden van voorbijgangers komen. Alleen bij zuiderlingen had ik dat niet, daar kwamen bloemen uit, hyacinten en begonia's. Ik ben nog een tijdje opgenomen geweest. Weet ik niets meer van, want ik heb enorme gaten in mijn geheugen." Keuze "Eerstegraads stadspsychose, oordeelde de psychiater. Mijn lagere twee ikken misten het dorp zo erg dat ik er gek van werd. Ik moest terug. N u had ik al twee jaar een vriend waar ik hartstikke dol op was. Hij wilde niet mee, zag het met zitten om 'weg te kwijnen in zo'n benauwd homofobisch kutdorp'. Dat deed pijn. Ik werd verscheurd, maar koos voor mezelf. Terug in Neeverdeijsem bloeide ik op. Ik warmde me aan het dialect als aan een potkachel. Gaf mijn studie op, huurde een huisje naast mijn ouders, ging op badminton en bij de fanfare, hielp de pastoor."

Wennen "Ik ben kwaad op wat de stad me heeft aangedaan. Nooit zal ik meer de oude worden. Het kost me moeite om met door het dorp te rennen alsof ik een trein moet halen, en in het sociale verkeer ben ik te opgefokt. Ook hier is veel veranderd: een nieuwbouwwijk heeft een vloed aan stedelingenimport meegebracht. Ze geven enorme normen-en-waardenoverlast, lopen erbij als hoeren van Babyion en bouwen metershoge schuttingen. Daarom heb ik een comité opgericht: Het Behouden Dorp/Leefbaar Neeverdeijsem Vooruit. Ik wil vechten voor onze traditionele waarden, desnoods met harde acties. We delen bordjes uit met 'Hollanders doorlopen', die we ophangen in winkels en cafés." Dorpslied " N u ik het zo druk heb, heb ik mijn draai gevonden. Ik ben ook weer terug bij mijn oude vriendin. Dat ik op mannen viel, was een aberratie in een periode dat ik erg in de war was. Mijn vriendin woont bij haar ouders en heeft zo'n echte roze meisjeskamer, daar voel ik me thuis. Ik heb een dorpslied gecomponeerd om uitdrukking te geven aan mijn liefde voor mijn dorp. Neeverdeijsem staat voor tradities, normen en waarden, en die wil ik uitdragen. Misschien moet ik de politiek in. De tijd is er rijp voor en heb ik toch nog iets aan mijn studie. Ik kreeg laatst een brief van Remy, mijn ex. Ik heb teruggeschreven dat ik hem niet meer wil kennen. We hebben allebei gekozen. HIJ voor zijn leven, ik 't mijne."

rechtenstudenten. En de inrichting ziet er best alternatief uit," "Wanneer ik terugkom van mijn reis, gooi ik alles eruit", zegt Birgit M e e g e n s zelf. "Ik ga na mijn stage in Bolivia bij mijn vriend wonen en dan neem ik alleen mijn tafel en bureau mee. Hier staan vooral spullen die ik heb gekregen. Die neem je dan omdat je zelf geen geld aan meubels wil uitgeven. Wat ik wel belangrijk vind in mijn kamer zijn de frutsels die ik van mijn reizen heb meegenomen. Verder heb ik nooit nagedacht over sfeer of inrichting Het lijkt me leuk om zelf eens eigen spullen te kopen. Ik zou bijvoorbeeld wel een ander bed willen. Dat is erg krakkemikkig. Ik heb de lattenbodem zelfgemaakt en dat is niet stabiel." Wil )i] ook met )e kamer m Ad Valvas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar balI97@2onnet nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen