Ad Valvas 2002-2003 - pagina 94

Naam: Functie:

Katja Starke afgestudeerd Engelse Literatuur VU

Op Jonge leeftijd voelde Katja Starke al de drang om de boel de boel te laten en de wijde wereld in te trekken. Na de middelbare school was het tijd om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Een tijd lang heeft zij rondgezworven in Australië en Nieuw Zeeland. Eenmaal terug in Nederland ging ze Engelse literatuur studeren aan de VU maar spitte alle mogelijkheden uit om via haar studie meer buitenland ervaringen op te doen. Het leverde haar een studietijd in Oslo op en later een tweede in de Verenigde Staten. Met veel enthousiasme en inzet heeft de studie daar doorlopen en keerde huiswaarts met goede resultaten. Dat haar dit geen windeieren zou leggen bleek toen ze naast de VSB beurs ook de Talentenbeurs in de wacht sleepte. De koffers kunnen weer worden gepakt want volgende maand gaat ze terug naar Nieuw Zeeland. Dit keer niet om rond te zwerven maar om een masters in Creative Writing te volgen aan de universiteit van Wellington.

"Ik fantaseerde over een huisje op een verlaten eilandje met enkel een perenboom en een roeibootje" ervaring had ik niet willen missen. De natuur is overweldigend en anders had ik nooit de cursus 'Amerikaanse literatuur en geschiedenis Tm 1860' gevolgd. Deze cursus heeft mijn interesse in Amerika gewekt. Op de VU heb ik bij thuiskomst het vervolgvak gevolgd en daarna kreeg ik zowaar de kans op zelf een kijkje te gaan nemen in het land van de onbegrensde mogelijkheden. DE VERENIGDE STATEN

De organisatie ISEP heeft uitwisselingsprogramma's in Europa en Amerika. In tegenstelling tot het geregel voor Noorwegen werd hier alles centraal georganiseerd. Het enige wat ik hoefde te doen was op tijd de juiste formulie-

ren opsturen en 10 universiteiten uitzoeken. Zij bepalen wel of het er één van de lijst wordt of niet. In mijn geval werd me een plaats in Ohio aangeboden, een universiteit die niet op mijn lijst voorkwam. Maar goed, hier is het een kwestie van take it or leave it! Huisvesting werd ook voor mij geregeld. In tegenstelling tot de vele andere verhalen die ik voor vertrek had aangehoord vond ik de Amerikanen heel vriendelijk, gastvrij en absoluut niet oppervlakkig. In no time werd ik uitgenodigd voor feesten en partijen. Ondanks dit zijn mijn meeste hechte contacten toch tot stand gekomen met andere exchange students. Waarschijnlijk vanwege het feit datje er maar voor een halfjaar blijft en dat de andere stu-

denten al hun eigen privé leven hebben. Pas daar realiseerde ik me dat ik dat ik het ook verkeerd had aangepakt met de uitwisselingsstudenten op de VU. Zo was er bijvoorbeeld een Engelse studente, zij hing er een beetje bij en ik heb haar nooit op sleeptouw genomen. Het is simpelweg nooit tot me door gedrongen dat zij alleen naar Nederland was gekomen en haar complete sociale leven thuis had achtergelaten. NEDERLAND

Van reizen leer je ook veel over je eigen land. Ik heb in ieder geval geleerd dat Nederland te klein is voor mij. We hebben te weinig natuur en het is hier gewoon veel te druk. Maar wat ik ook heb geleerd is dat het wel een gezellig landje is, dat is dan wel weer het voordeel van kleinschaligheid. Ondanks de geweldig mooie hoofdstad Amsterdam en andere schitterende plekken wil ik hier niet blijven wonen. Binnenkort vertrek ik met mijn vriend voor minimaal twee jaren naar Nieuw Zeeland om een masters te volgen en daarna hoop ik nog véél meer te reizen!

NOORWEGEN

Vroeger leek Noorwegen mij het land bij uitstek om te wonen. Ik fantaseerde over een huisje op een verlaten eilandje met enkel een perenboom en een roeibootje. Mijn keuze om naar Noorwegen te gaan had dus eigenlijk meer te maken met het land dan met mijn studie. De faculteit Letteren had geen vast contract met Noorwegen wat betekende dat ik zelf contact op moest nemen met professoren in Oslo om de uitwisseling voor te stellen en later met mijn professoren aan de VU om te bekijken in hoeverre de vakken die ik daar zou gaan volgen vervangbaar waren. Het kostte enige tijd en moeite maar uiteindelijk bleken alle vakken vervangbaar waardoor ik geen studievertraging opliep, kreeg ik een Socrates beurs en mocht ik een keuze maken uit de verschillende huisvesting opties op de campus. Het onderwijs niveau was zoals ik verwachtte hoog en gelijkwaardig aan het Nederlandse. Wat me opviel was dat de studenten enthousiaster zijn over hun studie en het contact met docenten veel persoonlijker is. Daarnaast zijn ze ook veel sportiever, zodra de mogelijkheid zich aanbiedt gaan ze de natuur in om te langlaufen. Ik woonde op de campus tussen Noorse en andere buitenlandse studenten. Contact leggen met Noorse studenten was moeilijk. Wij hadden bijvoorbeeld een gezamenlijke keuken, uitstekend om gezellig samen te eten, maar zodra mijn huisgenoten hun potje hadden gekookt namen ze hun bord mee naar hun kamer om daar te eten. Mijn indruk is dat ze erg gesloten zijn wat het erg moeilijk maakte om te integreren. Misschien heeft wel iets te maken met het koude en donkere weer. Het wachten op de lente leek eindeloos. Wat betreft het wonen in Noorwegen ben ik een illusie armer, maar de

Aan de Wilwegbijlage werkten de volgende personen mee:

'Gaza - We blazen uw auto even op • Eva Ludemann (1971) studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Na haar studie vertrok zij naar de Cazastrook om daar een jaar stage te lopen bij Amnesty International. Hierna besloot zij nog een jaar in de Cazastrook te blijven en zich te vestigen als freelance journalist. Vanuit de Cazastrook rapporteerde zij voor o.a. Het Parool en De Morgen. Terug in Nederland volgde ze een post-doctorale opleiding journalistiek. Ze werkte op de buitenlandredactie van de Volkskrant en is tegenwoordig journalist voor Algemeen Dagblad.

' Echt P^f eet) uffstekend kifma^t.... om mfjn stuifie te vGh/ol^en. Goede f^cMeüen, een intellectuele omgeving... ^

'Ludemann [biedt] de lezer onverwachte inzichten in het dagelijks leven van het oerconservatieve Gaza. [...] Ludemann kan goed schrijven en aan humor ontbreekt het haar niet.' de Volkskrant

Naam: Functie:

EINDREDACTIE

Internationaal omdat: het echt belangrijk is, het leuk is, ... Favoriete land: Nieuw Zeeland Lievelingstaal: Frans.

Anne-Marie Bouwmeester Reyka Lycklama a Nijeholt De Boelelaan 1105, Kamer OA-11 Telefoon: 020 444 50 66

Fax: 020 444 50 59

Email: international(g)dienst.vu.nl Internet: http://www.internationaloffice.vu.nl FOTOGRAFIE

De afgebeelde foto's zijn door de geïnterviewde personen zelf ingezonden. ILLUSTRATIE

Annejelle Lycklama ä Nijeholt ONTWERP EN OPMAAK

Erna Ruyne/Attention Belterwiede 6, 8244 EH Lelystad DRUKWERK EN VERSPREIDING

Drukkerij Dijkman Offset BV Deze bijlage is een uitgave van Dienst studentezaken/ Bureau Internationalisering Vrije Universiteit Amsterdam.

De pets schreef het volgende over haar boek: 'Een interessant boek. Ludemann kan meedogenloos schrijven.' Nieuw Israëlitisch Weekblad

DE WIL WEG WERKGROEP 2 0 0 2

Tessel van Essen jasperina Furman Loes Schaafsma Anne-Marie Bouwmeester Reyka Lycklama ä Nijeholt

Over haar ervaringen in de Cazastrook schreef Eva Ludemann het boek 'Caza - We blazen uw auto even op'. Eva Ludemann biedt een soms aangrijpende, soms onverwacht vrolijke kijk achter de schermen van het Midden-Oostenconflict: het wel en wee van de 'gewone' mensen - huisvrouw of lid van de veiligheidsdienst, vluchteling of Miss Palestine.

Johan Vermeer hoofd Centrum voor Studie en Loopbaan.

Het Centrum voor Studie en Loopbaan is de afdeling van de Dienst Studentenzaken waar het Bureau Internationalisering / International Office een onderdeel van is. Als je een periode in het buitenland wilt studeren kan het Centrum voor Studie en Loopbaan je daarbij helpen. Met vragen kun je terecht bij de balie van het Bureau Internationalisering; die vind je in het Servicecentrum in de hal van het hoofdgebouw. Loop dan ook eens langs bij het Informatiecentrum voor Studie en Loopbaan, ook in het servicecentrum; je vindt daar informatie over alle uitwisselingsprogramma's en over instellingen waar samenwerkingscontracten mee zijn. Zelf ben ik indertijd als student biologie zeven maanden op stage geweest in Nieuw Zeeland. Dat was een niet te vergeten ervaring. Ik zou als favoriete taal ook hebben kunnen kiezen voor de taal van de maori's, de oorspronkelijke bewoners van Nieuw Zeeland. Het is een taal met bijna alleen maar open klanken. Zij noemen hun land Aotearoa: het land van de lange witte wolk. Mooi toch?! En die lange witte wolk viel wel mee.

ii

En die lange witte wolk viel wel mee''

'Dit boek zouden ze eigenlijk in het Hebreeuws moeten vertalen. [...] Door het boek heen toont Ludemann zich een scherpe waarneemster en eerlijk verslaggeefster.' Trouw 'Ludemann is erin geslaagd een boeiende en vooral humoristische impressie te geven van haar tweejarig verblijf in de Caza-strook. [...] Ludemann heeft een vlotte schrijfstijl [...].' Algemeen Dagblad '[...]Ludemanns impressies. En die schreef ze goed op.' Metro HET VERHAAL

Tariq wil maar niet slagen in het leven. Zelfs martelaar worden lukt hem niet. Mahmoud is de zoon van een prominente sjeik van de extremistische Hamas-beweging. Toch houdt hij van een biertje en heeft hij niets tegen joden. En Hassan zou het liefst een westers vrouw trouwen, omdat je met hen meer plezier kunt hebben. Maar opsluiten zal hij haar wel. Op 9 oktober zal Eva Ludemann een lezing geven over haar ervaringen op de Cazastrook, de culturele verschillen die ze tegenkwam, de problemen waar ze tegen opliep tijdens het voorbereiden van haar verblijf in de Cazastrook en haar verblijf ter plaatse, haar ervaringen na terugkeer in Nederland.

Wanneer: 9 oktober, 15.00- 16.00 uur Waar: Zaal KC 07

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen