Ad Valvas 2002-2003 - pagina 509

AD VALVAS 22 MEI 2003 I

PAGINA 5

21­31 mei: Stripboekengeschenkweek

Verbeelding aan De Boelelaan Woensdag 2 1 mei begonnen de Stripboekgeschenkdagen ­ een soort Boekenweek, maar dan voor strips. Er is een Stripijoekengeschenk, dit jaar gemaakt door Jan, Jans en de Kinderen­tekenaar Jan Kruis, en er wordt een nieuw stripblad gelanceerd, MYX. Daarmee hebben stripauteurs na jaren eindelijk weer een podium om te publiceren en door te dringen tot een groot publiek. Nu heeft A d Valvas een naam hoog te houden op het gebied van strips en cartoons: Fokke Sukke, Inktspotprijs­winnaar Bas van der Schot én veeltekenaar Berend Vonk maakten hun doorbraak in deze krant. Vandaar deze A d Valvas­stripspecial, met uitgebreide aandacht voor onze huistekenaars. Maar nu eerst: het stripgevoel van vier VU­corryfeeën. ï,<?*/l'ih

Tekst: Peter Breedveld, Jeroen Mirck en Bart Siebelink; foto s Chnstiaan Krouwels

Wim Noomen (1942)

De avonturen van Pa Pinkelman

voorzitter van het college van bestuur

1k verzamelde Pa Pinkelman' "Toen ik een jaar of tien was, laiipte ik de afleveringen van Pa Pinkel­ man uit de Volkskrant. De combinatie van geestigheid en avontuur sprak me heel erg aan. Ik herinner me een avontuur waarin het hele gezin Pinkelman wordt verzwolgen door een walvis en dan een tijdje in de mgewanden van die vis woont alsof er niks aan de hand is. "Ik las ook Tekko Taks in Trouw en Kapitein Rob in Het Parool. Ja, we hadden thuis veel kranten. Met een buurjongetje las ik de Donald Duck. Nee, mijn ouders hadden geen moeite met strips. Alleen Dick Bos kwam er bij ons niet in. Maar dat vond ik zelf ook niets. Te gewelddadig, inderdaad. "Zo rond mijn dertiende ben ik gestopt met het lezen van strips. Toen gingen romans en poëzie me meer interesseren. In Trouw werp ik nog wel eens een blik op Anton Dingeman, maar daar blijft het bij." (PB)

Piokflmao co lante ro!ieM»p ovrr Cod» schon« wfrvid so »t*vlg |g«arr«d aisoï It} pas c.ïier*« geïrouwti w a r m Ili? iiavfen in h*t weiland de Jo*>fl«if­ H^r» op h*t £tak etc kapt­iaans «it dc jMiktórn­wn de dit­htent uü him «tiSle HotiHfr» sr« (if xcrhefiltrti. a»e overal KÜn «»I »Xtoti vruitd«R en ri«p«n tSn P« Pmk^t^man n.­wn nasr suite r»dh­ tmge« ÄäjKJ. boJhoftl at en tante VaU !­*wo(i wierp naar nfi^T diC xtj ZSIÄ tcu«hAnd«>a ;ó verrukk<?li)k tJst ttt#ai« Stnorrtui oiid man vet^leetct«

vroft« P» ïnnkeïman­ rtxt mii waar »i«itt h « hutsK v«o mM P» Pnik<>t­ man? want hU WM he! v«rgel«ri »* TA l»ngt tyd, Mase »Ik Jtmd (*i«t he­t t« wijïifn fn xo kWÄioeti z­i} aitn h­?! hioatc van Pa p ftkclman Het was tn«l SpinraiAtet­n overdekt en dc rfcur kfiarate, loft« tan;« Poliewop sä« s!cst. ttl ftak in het r u e s t i ^ slot. En tans* Pollewop gsn^ naar btnnen e« eeue the« op hrt fomw.ïj*. äat al (tie tijd WM bIMven 'branden, omdat tict van 'i b«if[^ wist »n i>«j)n>pen had dat dtt h*t ««jral* i«*a dat Unte Poti^wop KO« do«»

Fouad Laroui (i960) directeur post­docopleidingen van het IVM, schrijver en dichter

'Kuifje heeft mijn wereldbeeld gevormd' "Ik ben grootgebracht met de albums over Kuifje, of ­ zoals hij in het Frans heet ­ Tintin. Dat was mijn ideale wereld, mysterieus en avontuurlijk. Mijn wereldbeeld is er ontzettend door beïnvloed. Met klassieke muziek ben ik bijvoorbeeld voor het eerst in aanraking gekomen door Les bijoux de la Castafiore. Als ik de Juwelenaria van Charles Gounod hoor, moet ik daaraan denken. En ik heb heel wat opera's moeten bezoeken voordat ik me ging realiseren dat niet alle operazangeressen blond, dik en wispelturig waren, zoals Bianca Castafiore. "Ik ben pas later gaan beseffen dat een album als Tintin au Congo vreselijk racistisch is. Maar die zwart­witwereld uit de vroege Tintin­albums zie je in de latere niet meer. In Tintin et les picaros wordt Tintin zelfs verraden door zijn beste vriend! In dat album wordt hij volwassen. "Mijn favoriete album is Le trésor de Rackham Ie Rouge, waarin Tintin op zoek gaat naar een schat. Zo toevaUig: vanmorgen heb ik nog een gedicht geschreven over mijn zoektocht naar een verborgen schat. Dat is mijn geheime leven, dat parallel loopt met mijn leven hier, op de zesde verdieping van het wis­ en natuurkundegebouw." (PB)

Miriam van Ommeren (1978) hoofdredacteur van letterenblad [sic!]

1k herken mezelf in Adrian Tomine' "Een vriend nam me ooit mee naar de bekende Amsterdamse stripviónkel Lambiek. Ik had niks met strips, maar ben daar geïnteresseerd geraakt in underground­comics. Een fervente verzamelaar ben ik niet, daarvoor ontbreekt het me als student simpelweg aan geld. Een paar keer per jaar doe ik wat aankopen. Ook op vakantie in het buitenland bezoek ik altijd wel een stripwinkel. "Ik lees alleen autobiografisch werk, met name van het Canadese stripblad Drawn Quarterly. Het zijn vaak eenzame, naargeestige verhalen, zoals Palookaville van Seth en Optie Nerve van Adrian Tomine. Heel anders is de stripreeks Peep Show, waarin tekenaar Joe Matt zijn eigen frustraties helemaal belachehjk maakt. Een vrouwelijke auteur die ik lees is JuUe Doucet. Zij maakt ruige stnps over haar woelige privé­leven, getekend in een donkere, onconventionele tekenstijl. "In sommige strips herken ik mezelf, met name bij Tomine. Die laat veel weg, waardoor je het verhaal naar je eigen hand kunt zetten." (JM)

Marieke Spoeltman (lesi) studente politicologie en namens PS/SRVU kandidaat­lid van de studentenraad

'Vroeger las ik Penny, nu Ghost World' "Als kind heb ik Suske en Wiske verslonden, maar ook de paardenstrips van Penny en zelfs voetbalstrips. Op mijn vijftiende las ik de stripversie van Das Kapital van Karl Marx ­ ik was in het origineel begonnen, maar toen ik daar niet doorheen kwam, gaf mijn vader me deze versie. Een uitgave van het Kommunistisch Verbond waarin de boodschap flink werd aangedikt, met dikke kapitalisten en magere arbeiders. "Tegenwoordig lees ik liever volwassenenstrips, omdat die echt iets over het leven vertellen. Twee van mijn favoriete Amerikaanse strips zijn onlangs verfilmd. De ene is From Hell, waarin de theorie wordt aangehangen dat Jack the Ripper een huurmoordenaar was m dienst van de Bntse kroonprins, die getrouwd was met een prostituee. De andere is Ghost World, waarin tekenaar Daniel Clowes de problemen van twee alternatieve pubermeisjes verbeeldt. "Het allerleukst vind ik Box Office Poison van de Amerikaan Alex Robinson. Dat is een weirde strip over een boekwinkelhulpje dat een hekel heeft aan zijn baan. Het is een verhaal over heel vreemde, grappige mensen." QM)

Fn Pa P.nkflmsii gii g bi' 'en ^(»of x.tjn J>««je aitlen juiKl onaer h«t rfeyrti* Masiida^' want dat t« *f moettykste da« \»n d« we«k voor aile incnjchen «n ooH voor h«M Maar hy i *i ÏH:*I ntel vetsUsin e« ïöemsic c*n Maa^da^toc^iertd MtAi< Want P» PinkeWan was — ik ma* het U eindelyk verraden een gr­ woon man Kn 7>}n to^erXracht »c+n>3i mmd^r m ïij» i>ititii»rd dan in »«" e*g<­« hsrr

c o o r m e o ÖOMANS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen