Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2002-2003 - pagina 588

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2002-2003 - pagina 588

7 minuten leestijd

AD VALVAS 26 JUNI 2;

PAGINA 16 I

JP «O

Het sleutelgat

'Soms sms't hij: ik wou dat ik bij je was' stenen banken binnenplein, dinsdag 13.00 uur Meisje 1 : "Vanmiddag haal Ik hem van Schiphol en dan gaan we lekker naar de kroeg. We gaan er een lekker weekend van maken." Meisje 2: "Ga je verder nog iets doen?" "Nee, gewoon veel uit eten, veel op terrasjes zitten. Ik heb er zo'n zin In." u

rj

"Ik ben ook wel zenuwachtig natuurlijk. We kennen elkaar natuurlijk nauwelijks. Maar qua schrijven is het helemaal mijn vent." "Wat schrijft-ie dan bijvoorbeeld?" "Nou, hij schrijft: 'San, ik ben helemaal gek van je. Je zit de hele tijd in mijn kop. Ik denk steeds aan dat eerste moment dat ik je zag, toen je aan het dansen was.'" "Wel leuk dat hij dan gewoon een ticket koopt om een weekend hier te komen." "Ik ben vanmorgen met roken gestopt. Ik wil wel een goeie indruk maken. Hij is zo sportief; hij golft, hij tennist, hij waterskiet. En hij heeft geld; hij heeft een dikke baan daar in Zweden." "Dat is ook wel weer balen. Soms sms't hij: ik wou dat ik bij je was. Maar dat kan dus niet." "Of hij moet de intentie hebben om naar Nederland te komen." "Ja, maar die heeft hij dus niet." (MP)

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Guido Kroon (22). Deze betaalt 350 euro per maand voor een kamer in OudWest. Tekst: Floor Bal, foto s: Peter Strelitski "Waar heeft de bewoner zijn spullen gelaten?", vraagt Helen Westgeest (45), docent kunsttechnologie, zich af. "Het lijkt wel een toonzaal met dat geraffineerde kleurenschema. Maar het is te perfect. Hoe kan iemand nu leven in twee witte vlakken met vier zwarte blokjes? "Het vreemde is dat het bed niet opgeruimd is, alsof hij daarmee een flitsende dynamiek wil uitstralen. Zo van: 'ik heb geen tijd om dat op te ruimen.' Net als de Miami FïcÊ-achtige nonchalance waarmee hij zijn zonnebril op tafel heeft gegooid."

"Deze kamer doet me denken aan Glamorama van Bret Easton Ellis", zegt Luuk van H u e t (24), voorzitter van Woord en Beeld-studievereniging Paragone. "Ze ziet er nogal trendy uit. Het enige wat er afbreuk aan doet, is die rare kleurencombinatie van het bed. Die zou crème moeten zijn. "Een pluspunt vind ik de kunst aan de muur. Maar het is wel heel conceptueel gedaan. Zo van 'hier ga ik een schildenj ophangen'. "Het lijkt m e dat hier een hippig, sportief persoon woont. Zo iemand die af en toe door het Vondelpark skatet. Hij heeft ook twee smazzy zonnebrilletjes liggen."

muur ontbreken. Voor een cel is dit nog te ka De bewoner studeert vast televisie- of theaterwetenschappen: de tv IS nogal prominent aanwezig. Verder heb je dan geen bureau meer nodig. Maar ik zoek nog een kamer en hier zoi ik zo intrekken. Ik zie dat het 'leeg' wordt opg( leverd. Het beste lijkt me dat iemand hier In Holland staat een huis van Martijn Krabbé op a stuurt."

"Deze inrichting heeft een sjieke uitstraling", meent Noor A h m a t (19), eerstejeaars economie. "Hier woont vast een rechtenstudent, dat zijn meestal geordende mensen. Er hangt de sfeer van iemand die serieus bezig is met haar studie. M e t al die rustige kleuren is het goed om hier te studeren. Wel zou ik er een zithoekje bij zetten, zodat je aan tafel kunt leren."

"Ik had echt geen idee hoe ik het hier wilde hebben", zegt Guido Kroon zelf. "De kleur oj de muur was al zo. Ik heb verder niets meer aan de ruimte gedaan, alleen mijn meubels eni gezet. En het is ook niet zo dat ik die in één keer bij elkaar geshopt heb. Het is meer een bij elkaar geraapt zooitje. "Wel wilde ik het hier vrij en ruim hebben, nie te druk en vol. Daarom heb ik ook zo'n laag te levisiekastje, zodat je alleen de tv ziet. E n daar heb ik speciaal het tafeltje bij gekocht. Een hoge tafel zou het zo breken. Verder heb ik er alleen wat lampen en een plant bij gezet."

"Dit IS net een cel met alleen een matras", moppert Isabella Roos (24), zesdejaars rechten. "Jammer alleen dat de streepjes op de

Wil ]i) ook met je kamer m Ad Valvas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar fbal@advalvas vu.nl.

Berend Vonk

Zeven studenten wonen samen in een achttiende-eeuws pand. Dan wordt een van hen dood gevonden. En als snel sterven er meer. Wie is hier aan het moorden? De ontknoping van het Ad Valvas-feuilleton. Annette Wiesman Wat vooraf ging: Charlie ligt met ingeslagen schedel opgebaard op een bed van wierook in haar brandende kamer. Enzo wordt agressief en trapt zijn prijzenkast aan diggelen. Hij heeft zijn hele leven bij elkaar gelogen om een ideaalbeeld op te houden. Hij laat zich op letjes schoot vallen en pakt haar bevende kin. "Ga jij me verraden, net als de rest van de wereld? Ga jij me aangeven?" Hassan, Benno en Constance zitten in de keuken. De brandweer is er al, de politie is nog onderweg. Hassan denkt na over zware bijbel die naast Charlies lijk op de grond lag. Waarschijnlijk is daarmee haar schedel ingeslagen. "Ik ga terug naar Vlagtwedde", onderbreekt Benno zijn gedachten. "De grote stad ligt me

niet zo goed, geloof ik." Constance zit erbij als een leeggelopen ballon. N u haar missie is vervuld, is er alleen maar leegte. " H m m m , die koeienmestgeur, dat trage geleuter, de lelijke nieuwbouwwijken, wat heb ik dat gemist", kreunt Benno. "In Vlagtwedde kan een mens rechtuit gelukkig zijn, wist je dat?" Constance kijkt verlangend voor zich uit. Haar peignoir is Barbie-roze en vertoont slijtplekken. "Gelukkig zijn. Dat zou wat moois wezen", mompelt ze. "Ga mee!", zegt Benno. Hij lijkt van zijn eigen woorden te schrikken, maar Constance werpt hem een stralende lach toe. Hassan begraaft zijn hoofd in zijn handen. De wegen der liefde worden met de dag ondoorgrondelijker. Enzo's gewicht verplettert letjes schoot bijna, maar dat merkt ze nauwelijks. Ze kijkt glimlachend naar hem op. "Je vergeet één dode, schat. Charlie ligt verkoold in de kamer naast

ons. Ik heb haar de hersens ingeslagen. T o e n ze je een chantagebnef stuurde waarin ze jou de moordenaar noemde, besloot ik er vaart achter zetten. Dood moest ze toch." Enzo laat zich van letjes schoot glijden. "Wat heb je gedaan? Ik heb ze niet aangeraakt, Justus, Bep en Robin niet! Geen van drieën." letje grijnst nog breder. "Het was de wil van de Here. Toevalhg gebruikte Hij mij als Zijn instrument." Enzo's ogen puilen uit van verbijstenng. "Je bent een monster!" "Een engel", verbetert ze hem, terwijl ze aan haar blokfluit-etui wnemelt. "Het was een Sodom en Gomorra toen ik hier kwam wonen; niemand leefde naar de bijbel. Jij leek de enige fatsoenlijke ziel in huis. Drugshandel, oplichterspraktijken, abortus, er moest iets gecorrigeerd worden. Justus boette als eerste, vanwege zijn verderfelijke handel in andermans zwakheden. Bovendien", voegt letje er nonchalant aan toe, "had hij een waardevolle postzegel die in mijn verzameling ontbrak, en waarvoor hij schandalig veel geld wilde hebben." Ze tikt met haar blokfluit op haar knie. "Bep

en Robin spreken voor zich. Het doden van Charlie, die ketterse, gaf me nog de meeste voldoening. Ik heb er een mooie heksenverbranding van gemaakt." Ze citeert op gedragen toon: "En hij zag naar Sodom en Gomorra toe, en naar het ganse land van die vlakte; en hij zag, en ziet, er ging een rook van het land op, gelijk de rook eens ovens." Enzo schudt jammerend zijn hoofd. "Waar is de echte letje gebleven, mijn onschadelijke troetelkipje?" letje kijkt hem met betraande ogen aan. "Toen ik erachter kwam dat jij Bep zwanger had gemaakt, jij, mijn voorbestemde bruidegom, besloot ik met bloedend hart ook jou te straffen. Maar milder. D e allerlaatste moord in dit huis zal jou als moordenaar aanwijzen. Jarenlange opsluiting zal je louteren. In het hiernamaals komen we weer samen." letje schroeft de kop van haar blokfluit en haalt het scherpe mes van Robin tevoorschijn. Enzo is te verbijsterd om haar tegen te houden. Ze pakt zijn hand, legt die om het heft en stoot het mes met onverwachte kracht door haar borstkas. "Vaarwel, mijn liefste."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 augustus 2002

Ad Valvas | 588 Pagina's

Ad Valvas 2002-2003 - pagina 588

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 augustus 2002

Ad Valvas | 588 Pagina's